ساختار جدید آموزشی در کشور مالزی

ساختار آموزشی

از آنجائیکه آموزش، در زمرة  اولویت‌های اساسی دولت مالزی می‌باشد از این رو سالانه مبالغ کلانی از بودجه ملی به اهداف آموزشی این کشور اختصاص می‌یابد.تحصیل در مقاطع ابتدائی و متوسطه برای کلیه دانش‌آموزان رده های سنتی 7 تا 17 سال رایگان می باشد. سن ورود به سال اول ابتدائی  7 سالگی است . سن فارغ التحصیلی دانشگاهی نیز، 22 سالگی است . بالغ بر 97%‌ کودکان رده سنی 7 سال مالزیایی در سیستم آموزشی دولتی، مشغول به تحصیل می‌باشند .نرخ افراد باسوادکشور مالزی بالغ بر ،‌ 93% می‌باشد که از جمله بالاترین ارقام افراد با سواد دنیا، به شمار می آید. در آینده‌ای نه چندان دور دولت مالزی به اجباری سازی  آموزش ابتدائی  برای کودکان مالزیایی مبادرت خواهد کرد .

نظام آموزشی مالزی تمامی مقاطع آموزشی از مقطع پیش دبستانی تا مقطع آموزش عالی را به شرح ذیل تحت پوشش قرار می‌دهد:

- آموزش پیش دبستانی از سن 5 سالگی ( برای 2تا 3 سال )

- آموزش ابتدائی از سن 7 سالگی ( برای 5 تا 7 سال )

- آموزش متوسطه مقدماتی  از سن 13 سالگی ( برای 3سال )

- آموزش متوسطة تکمیلی، از سن 16 سالگی ( برای مدت 2 سال )

- آموزش کالج ، یا مقطع ششم،‌ از سن 18 سالگی ( برای مدت 1 تا 5/1 سال )

آموزش عالی

ـ دورة کارشناسی ، از 20 سالگی ( برای 3 تا 5سال )

ـ دورة کارشناسی ارشد و دکتری ( به مدت 1 تا 5 سال )

در نظام آموزش مالزی، مؤسسات دولتی و  مؤسسات خصوصی مشارکت دارند. آموزش دورة ابتدائی و متوسطه در بخش دولتی رایگان می‌باشد،‌  بخش اعظم آموزش ابتدائی و متوسطه برای کودکان مالزیایی توسط مدارس دولتی یا عمومی تأمین می‌گردد، لیکن بخش خصوصی نقش به سزایی در آموزش عالی کشور ایفا می‌نماید،‌اما سطح همکاری بخش خصوصی در مقاطع ابتدائی و متوسطه بسیار اندک است .

برنامه‌های آموزشی ملی مقاطع ابتدائی و متوسطه،‌به آماده سازی دانش‌آموزان جهت شرکت در آزمونهای عمومی مشترک پایان دوره‌های آموزش ابتدائی ؤ مقدماتی و تکمیلی متوسطه  منتهی می گردد.

( زبان مالایایی ) زبان ملی کشور مالزیست. این در حالی است که  یاد گیری زبان انگلیسی  در مدارس اجباری است. در مقابل چند ملیتی بودن کشور مالزی و وجود مدارس مختص به نژادهای غیر مالزیائی به بهره گیری از زبانهای “ ماندارین ” و “ تامیل ” بعنوان زبان‌های آموزشی منجر شده است.

آزمونها و امتحانات کشوری  مقاطع ابتدائی و متوسطه بر آزمونهای  ( UPSR)
Ujian Penilain  Saekolah Rendah  ، آزمون ارزیابی مدارس ابتدائی، آزمون (PMR )Peniliaian Menengah Rendah ،  آزمون ارزیابی دوره متوسطه مقدماتی و آزمون (SPM )Sijil Pelajaran Malaysia  است که مختص اعطای گواهینامه پایان تحصیلات متوسطه تکمیلی است، مشتمل می‌گردد. آندسته از  دانش آموزانی که با موفقیت آزمون SPM را پشت سر گذاشته‌اند، به مقطع تحصیلی پیش دانشگاهی که  مدت زمان 2 سال به طول می‌انجامد راه می یابند. پس از گذراندن دوره آموزشی 2 ساله فوق  دانش آموزان از مجوز ثبت نام در دانشگاه‌ها برخوردار می گردند. مؤسسات آموزش عالی غیر انتفاعی مالزی در تأمین برنامه های آموزش دانشجویان از نقش کلیدی برخوردار می باشند. در بیان اهمیت مؤسسات غیر انتفاعی در سطح آموزش عالی می باید اذعان نمود که بالغ بر 900،270 هزار دانشجوی بومی و 15 هزار دانشجوی خارجی تحت پوشش این‌مؤسسات  قرار دارند. ساختار آموزش رسمی کشور مالزی به گونه ای طراحی گردیده است  که دانش آموزان غالبا قادر به اتمام تحصیلات دوره کارشناسی خود تا سن 22 سالگی باشند . علاوه بر این،  تعداد زیادی مدارس بین‌المللی و مدارس ویژه مهاجرین مقیم سایر کشورها در مالزی احداث گردیده است که به ارائه آموزش  مقاطع ابتدائی و متوسطه  به دانش آموزان خارجی مبادرت می نماید . مدارس بین‌المللی خصوصی به بهره گیری از زبان انگلیسی در برنامه‌های آموزشی خود مبادرت نموده و به طراحی ‌دوره‌ها و برنامه‌های درسی‌ خود مطابق با سیستم‌های آموزشی انگلیسی یا آمریکایی می پردازند. 

آموزش پیش دبستانی

ساختار آموزشی

ازآنجائیکه نقشی برنامه‌های آموزشی مراحل آغازین کودکی در آماده سازی کودکان جهت مراجعه با مسائل و مشکلات آتی بسیار مهم است.از این روی در کشور مالزی دو مؤسسه به فعالیت  دراین زمینه مبادرت می نماید که از آن جمله می توان به مراکز مهد کودک و مراکز آمادگی اشاره نمود، مهد کودک به محلی اطلاق میگردد که از تعداد چهار کودک یا بیشتر در مقابل دریافت مزد در آن محل مراقبت می گردد. گفتنی است که این مراکز کودکان زیر چهار سال را نیز می‌‌پذیرند. خود این مراکز، به‌دو دسته مراکز خانگی و مراکز غیر خانگی تقسیم می‌‌شوند. مراکز خانگی به پذیرش کمتر از 10 کودک و مراکز غیر خانگی نیز به پذیرش بیش از 10 کودک مبادرت می نمایند. این مراکز به‌صورت نیمه وقت یا تمام وقت به مراقبت از کودکان می پردازند. آموزش پیش دبستانی دوره آمادگی دوره  غیر رسمی و اختیاری ویژه کودکان رده سنی چهار سال تا پنج سال است. طول مدت آن یک تا دوسال است. مراکز فوق که عمدتاً به‌صورت خصوصی اداره میگردند از تراکم بیشتری در مراکز شهری برخوردار می باشند. شهریه مراکز مذکور متفاوت بوده و اغلب با محاسبه هزینه ثابت و براساس نرخ تقاضا تعیین می گردد. کلاس‌های آمادگی ارائه شده توسط وزارت آموزش (MOE) و سازمان‌های دولتی نیزکودکان اقشار کم درآمد مراکز شهری و روستایی را از آموزش پیش دبستانی به‌صورت رایگان با حداقل شهریه برخوردار می‌‌سازد. اولویت پذیرش در این کلاس‌ها با افرادی است که از توان پرداخت شهریه مراکز پیش دبستانی خصوصی برخوردار نمی باشند. ماده قوانین مربوط به‌مراکز پیش دبستانی در قانون آموزشی مصوب سال 1996 وضع گردیده و برنامه‌های پیش دبستانی توسط تعدادی از وزارت خانه‌ها و سازمان‌ها و بخش خصوصی تدوین می گردد. دولت مالزی نیز تلاش نموده است با فراهم سازی امکانات و خدمات مورد نیاز از جمله امکانات آموزشی و بهداشتی و تغذیه مناسب، زمینه جذب و مشارکت کودکان در مراکز پیش دبستانی را فراهم نماید. آموزگاران مقطع پیش دبستانی تحت نظارت سازمان‌ها و مؤسسات ویژه تعلیم یافته و با روش‌ها و رویکردهای گوناگون به آموزش کودکان پیش دبستانی مبادرت می‌ورزند. دولت نیز به کمک سازمان‌های مربوطه به بر طرف سازی نیاز مراکز پیش دبستانی به آموزگاران تعلیم دیده، مطالب آموزشی و منابع مالی مبادرت می‌نماید.

برنامه های آموزشی

برنامه های آموزشی مقطع آموزش پیش دبستانی برفعالیتهای کلاسی، فعالیتهای گروهی، فعالیتهای آزاد تفریحی مشتمل می گردد. طول دوره مقطع پیش دبستانی2 ساله بوده و  به عنوان بخشی مستقیم آموزش ملی مطرح می باشد. تغیر کودکستانها از برنامه های آموزشی ارائه شده که توسط وزارت آموزش و پرورش تبعیت نموده توسط بخش دولتی و خصوصی و تأمین اعتبار می گردند. کودکستانها و مراکز پیش دبستانی مالزی خود عهده دار تأمین قسمت اعظم قانون مصوب کودکستانها آژانسهای دولتی (82% تمام مراکز ، 66% کل افراد ثبت نامی ) و بخش خصوصی تأمین اعتبار می گردند. بالغ بر70% از کودکان مقطع پیش دبستانی در مدارس ابتدای حضور می یابند. ارزیابی استعداد و قابلیت کودکانی که ، بخشی از برنامه مراکز پیش دبستانی است ، غیر رسمی می باشد اما با این حال پیشرفت و رشد علمی کودکان درپرونده های آموزشی ثبت شده و در زمره سابقه آموزشی وی محسوب می گردد.

1- فعالیتهای کلاسی = 90 دقیقه در داخل و خارج کلاس

2- فعالیتهای گروهی = 60 دقیقه

3- فعالیتهای آزاد = 30 دقیقه

4- استراحت و غذا = 30 دقیقه

اهداف آموزشی

 از جمله مهم ترین اهداف مهدهای کودک و مراکز پیش دبستانی  میتوان به موارد زیر اشاره نمود:

1- کمک به‌ والدین شاغل در جهت مراقبت بهینه از کودکان آنان

2- ارتقاء سطح استاندارد زندگی خانواده

3- فراهم سازی زمینه و شرایط لازم برای آن دسته از  افرادی که به کودکان و فعالیت در مراکز مراقبتی کودکان علاقمند می باشند.

4- ارتقاء رشد دادن حب و علاقه شهروندان مالزیایی به کشور

5- معرفی زبان انگلیسی به عنوان زبان دوم آموزش

6- بهره گیری همگانی از زبان ملی

7- عمل به ارزشهای مقدس

8- رشد بدنی

9- آموزش علوم اخلاقی

10- ترویج مطالعات اسلامی

11- ارتقاء رشد عاطفی – اجتماعی شهروندان مالزیایی

12- ارتقاء رشد شناختی شهروندان مالزیای

13- رشد اعتماد به نفس شهروندان مالزیایی

هدف اصلی مراکز آموزش پیش دبستانی در مالزی فراهم سازی زمینه و پایه‌ای محکم برای آموزش رسمی است.تمامی مراکز پیش دبستانی متعهد به‌اجرای برنامه‌های درسی تعیین شده توسط وزارت آموزش می باشند. موضوعات درسی مراکزآموزش پیش دبستانی  که در راستای آموزش ملی است، کودکان را قادر می‌‌سازد تا مهارت‌های ارتباطی و اجتماعی اولیه و سایر مهارت‌های مثبت جهت آمادگی برای حضور درمدارس ابتدائی را فرا گیرند.به طور کلی می توان گفت که آموزش پیش دبستانی در کشور مالزی به منظور تقویت و توسعه مهارت‌های اجتماعی ،مهارت‌های عقلانی ،مهارت‌های فیزیکی ،مهارت‌های معنوی ،مهارت‌ها و ارزش‌های زیبا شناختی (خلاقیت و ابتکار) طراحی گردیده است. برای هر یک از مهارت‌های فوق، اهداف مشخصی مد نظر می‌باشد عناصر مهارت اجتماعی بر ارتباط متقابل کودکان با محیط اطراف ومردم ، رشد خودآگاهی مثبت، انضباط،مسئولیت‌های اجتماعی و برخورداری از دید مثبت نسبت به‌آموزش تاًکید دارد.عناصر مهارت های عقلانی نیز بر درک محیط فیزیکی، مفاهیم، فضا، اعداد، الفبا، مقدمات نوشتن، خواندن و تواناییهای زبانی تاًکید دارد. عناصر مهارت های معنوی زیبا شناسی کودکان برتلقین صفات نیک و اعتقاد به‌پروردگار و مهارت‌های زیبا شناختی نیز به تقویت حسی از طریق آموزش کاردستی، طراحی، موسیقی و حرکات، موزون تاًکید دارد.

اصول آموزشی

از جمله مهم ترین اصول مراکز آموزش پیش دبستانی، که سازمانها و وزارت خانه‌های گوناگون درصد می باشند تا در پرتو همکاری‌ها و تشریک مساعی خود بدان دست یابند می توان به موارد ذیل اشاره نمود:

الف) ارتقاء بهبود ساز و کارهای ارزشیابی تحصیلی

ب) طراحی و انتشار "راهنماهای تحصیلی ویژه آموزگاران و کمک مربیان درخصوص چگونگی فراهم سازی تجربیات گوناگون برای کودکان

ج) طراحی،تدوین و برنامه ریزی مناسب تبلیغاتی درجهت افزایش نرخ ثبت نامی کودکان درمهدهای کودک

د) کسب اطمینان ازروند نظارتی صحیح برنامه های آموزشی همزمان باتأسیس مراکز ÷یش دبستانی

ر) افزایش روند همکاری و هماهنگی میان سازمانی بین نهادهای دست اندرکار حوزه آموزش کودکان

ز) همگامی و هماهنگی با پیشرفت و تحولات فن آوری اطلاعاتی و فرآیند توسعه جهانی در حوزه آموزش کودکان

س) تحت پوشش قرار دادن حداقل 80 در صد کودکان رده های سنی5-4سال

ش) ارتقاء کیفیت راندمان آموزش پیش دبستانی همگام با اجرای خط مشی های آموزش

دستاوردهای آموزشی

روند رو به رشد مشارکت کودکان و شمار مراکز مراقبتی خردسالان نشان می‌دهد در مؤسسات مختلف و متعدد عمومی از کودکان ثبت نام به عمل آمده است. سطح بالای مشارکت در مراکز مراقبتی بیانگر افزایش آگاهی والدین نسبت به اهمیت ترقی و تعالی کودکان خود در سنین خردسالی است. به همان نسبت که والدین از وضعیت مالی و رفاهی مطلوبتری برخوردار می‌گردند، نیاز به تجهیز کودکانشان به مهارت‌های مختلف جهت مقابله با زندگی در آینده نیز افزایش می‌یابد.

نهادهای مرکزی

با وجود اجباری نبودن آموزش پیش دبستانی در مالزی، اکثر کودکان مالزیایی، به آغاز دوره آموزشی خود از  دوره پیش دبستانی (4 تا 5 سالگی) در کودکستانهای خصوصی یا دولتی مبادرت  می‌نمایند . وزارت آموزش مالزی نهاد دولتی است که به ارائه ، دستورالعملهای لازم و برنامه‌های درسی مؤسسات آموزشی پیش دبستانی مبادرت می نماید .علاوه بر این مراکز پیش دبستانی بین‌المللی خصوصی نیز فعالیت دارند که تحت نظارت وزارت آموزش و پرورش مالزی به ثبت نام انحصاری از کودکان خارجی مبادرت می نمایند.

آمار تحصیلی

بیشترین تعداد مراکزپیش دبستانی از محل بخش توسعه جامعه وزارت اتحاد ملی و توسعه اجتماعی (8/61 درصد) وMOE  (3/10 درصد) و 4/18 درصد از محل تامین اعتبارات است. بخش خصوصی تأمین اعتبار می گردند.

سهم تصمیم گیری مراکز مختلف بر مراکز پیش دبستانی 

MOE

توسعه اجتماعی KEMAS

بخش اتحاد ملی

بخش خصوصی

جمع کل

3/10%

8/61%

5/9%

4/18%

100%

 

 

        نمودارفوق نمایشگر تصویری جامعی از نرخ مشارکت کودکان در برنامه‌های مدارس پیش دبستانی می‌باشد. داده‌های موجود در این نمودار از سوی مراکز دولتی ارائه شده است.:

داده‌های جمع‌ آوری شده از سازمان‌های گوناگون مجری چنین برنامه‌هایی، بی‌ثبات بوده است. این در حالی است که به کارگیری سیستم مؤثرتر جهت جمع‌آوری (داده‌ها) به دستیابی به داده‌های با ثبات‌تری منجر گردیده است که شاهد آن هستیم. افزایش مستمر نرخ ثبت نام ناخالص کاملاً مشهود می باشد، نکته قابل ذکر آن که نرخ ثبت نام مدارس پیش دبستانی که در نمودار فوق لحاظ گردیده، منحصراً مختص  به مراکز پیش دبستانی دولتی و عمومی و نه خصوصی می باشد. ارقام مذکور حکایت از آن دارد که ، در جهت دستیابی به اهداف آموزشی همگانی کلیه کودکان، شاهد افزایش چشمگیر نرخ ثبت نام کودکان در مدارس پیش دبستانی بوده‌ایم. دولت مالزی امیدوار است که با دستیابی چنین روند فزاینده‌ای که در نرخ ثبت نام ناخالص بوجود آمده است، ظرف سال های آتی نرخ ثبت نام 100 درصدی دست یابد.

از جمله مسائل و موضوعاتی که مورد توجه خاص سازمان یونسکو قرار گرفته است می توان به لزوم برخورداری کلیه اشخاص از آموزش همگانی صرف نظر از جنسیت و قومیت آنان اشاره نمود. در کشور مالزی نیز نوع جنسیت جهت ورود به هر نوع برنامه های مختلف توسعه آموزشی از جمله آموزش در طی مراحل آغازین زندگی محدودیت‌زا نمی باشد. نرخ حضور دختران در مراکز پیش دبستانی افزایش یافته و در چنین برنامه‌هایی هیچ گونه تبعیض جنسی وجود نداشته  در دیگر مراحل و مقاطع آموزشی نیز چنین وضعیتی مشهود و مورد تأیید و توجه وزارت آموزش و پرورش بوده است. طبق آمار مذکور نرخ ورودی دختران به مراکز پیش دبستانی اندکی از پسران بیشتربوده که بسیار ناچیز می باشد. در حال حاضر هیچ گونه داده دقیق و مطلقی وجود ندارد که بتوان بر اساس آن نرخ ورودی‌های جدید پایه اول ابتدایی برخوردار از اشکال مختلف برنامه‌های سازمان یافته پیش دبستانی آموزشی را محاسبه و تعیین نمود.

درصد بالایی از ورودی‌های جدید مدارس ابتدایی که به‌نوعی در برنامه‌های کلاسیک آموزشی پیش دبستانی طی یک سال (یا یک دوره) نمایش داده شده است درصد ورودی‌های جدید با تجربه‌آموزش پیش دبستانی  بالغ بر 80 درصد به‌بالا بوده است. در سزشماری ملی که در خصوص نرخ ورودی مدارس ابتدایی که از آموزش پیش دبستانی نیز بهره مند گردیده اند،‌مشخص گردید که درصد بالایی (7/87 درصد) از دانش آموران، شکلی از آموزش پیش دبستانی را گذرانده‌اند.طبق بررسی های به عمل آمده مشخص گردید که تفاوت فاحشی میان ورودی‌های جدید دختر و پسر کلاس اول وجود نداشته است که این مطلب به خوبی در جدول ذیل مشهود می باشد.

درصدبالای ورودیهای کلاس اول که به‌نوعی ازفعالیت‌های آموزشی پیش دبستانی برخوردار بوده اند.  نشان دهنده این حقیقت است که اولیاء به‌صورت فزاینده‌ای ازاهمیت آموزش طی سالهای آغازین شکل گیری کودکانشان آگاه می باشند. فعالیت و حضور کودکان در مدارس پیش دبستانی شروع مثبتی جهت  پیشرفت آتی تحقیقاتی که از سوی وزارت آموزش با همکاری یونیسف  نشان می‌دهد که آن دسته از دانش آموزان مدارس ابتدایی که قبلا به تجربه آموزش پیش دبستانی مبادرت نمده اند، ازعملکرد بهتری نسبت به‌ همکلاسیهای بی بهره از بین آموزش هایی  برخورداربوده اند.

آموزش ابتدائی

سیاست های آموزشی

سیاست وزارت آموزش در خصوص حوزه آموزش ابتدایی آن است که کلیه مدارس کشور یک نوبته گردد. چرا که مدارس دو نوبته باعث کاهش زمان آموزش، بهم خوردن فعالیت‌های درسی و فوق برنامه و ایجاد کننده مشکلاتی برای دانش آموزان مستقر در مناطق دور افتاده می باشند. این مسئله هم‌چنین بر روند آموزشی و یادگیری تاثیر دارد. طبق آمار بدست آمده تعداد 1219 مدرسه ابتدایی از مجموع 7164 مدرسه و تعداد831 مدرسه متوسطه از مجموع 1601 مدرسه دو نوبته بوده‌اند.

ساختار آموزشی

آموزش ابتدائی عمومی درکشور مالزی به‌معنای آموزش ابتدائی رسمی است که بر فراگیری مهارت‌های خواندن و نوشتن و برخورداری از زیر ساختی مستحکم در ریاضیات و علوم پایه تکیه دارد. طول این دوره 6 سال بوده و کودکان رده های سنی 11-6 سال را دربر می‌گیرد.

گرچه آموزش در مالزی اجباری نیست ،اما رایگان بودن آموزش ابتدائی در مالزی سبب شده است که شاهد ثبت نام و حضور گسترده کودکان رده های سنی 6 تا 11 سال در مدارس ابتدائی دولتی باشیم. علاوه بر این، در قالب برنامه‌های آموزشی مدارس ابتدایی، دست‌یابی به‌ فرصت‌های مساوی آموزشی برای تمامی کودکان مناطق دور افتاده و روستائی میسر ‌‌گردیده است. در این مقطع، دو نوع مدرسه ( دولتی و چند ملیتی) به فعالیت می‌پردازند. وسیله ارتباطی در مدارس ملی کشور،‌ زبان رسمی کشور مالزی، می‌باشد با این حال، یاد گیری زبان انگلیسی در مدارس اجباری است. علاوه بر این زبانهای چینی و تایلندی نیز مورد استعمال می‌باشد. به طور کلی می توان گفت که یاد گیری زبانهای انگلیسی و مالزیایی در زمرة دروس اجباری و یادگیری سایر زبانها در زمرة روی اختیاری این مدارس محسوب می‌شود .

اهداف آموزشی

هدف اصلی مقطع آموزش ابتدایی توسعه همه جانبه، متعادل و جامع جنبه های جسمی، احساسی، روحی و فکری دانش آموزان مالزیای است .

از جمله دیگر اهداف آموزشی مراکز آموزش ابتدایی کشور مالزی می توان به موارد ذیل اشاره نمود،

1- تسلط بر زبان مالزیایی به عنوان زبان رسمی کشور

2- تسلط بر مهارتهای اصلی زبان

3- تسلط بر مهارتهای عمومی در زندگی روزانه بهره گیری صیحح از این قبیل مهارتها

4- صحبت کردن، خواندن و نوشتن انگلیسی به عنوان زبان دوم

5- کسب و جستجوی دانش

6- رشد استعداد و خلاقیت دانش آموزان

7- تسلط بر مهارتهای علمی و فنی

8- تقویت حساست دانش آموزان نسبت به افراد و محیط

9- تقویت رشد اعتماد به نفس در دانش آموزان

10- علاقه مندی دانش آموزان به مشارکت در فعالیتهای فرهنگی و فعالیتهای نوع آورانه در راستای فرهنگ ملی

11- توجه به سلامت ، بهداشت و تناسب بدنی دانش آموزان

12- تقویت مهارت دانش آموزان در خواندن و تفسیر قرآن مجید

13- تقویت اعتقاد و ایمان به خدا و انجام مراسم مذهبی در دانش آموزان

14- تقویت و گسترش رفتار شایسته و عمل به ارزشهای والا

15- افزایش نرخ ثبت نامی دانش آموزان

16- احداث  کلاس‌های جدید

17- کاهش نرخ افت تحصیلی دانش آموزان به ویژه دانش آموزان مناطق روستایی و دور افتاده کشور

18- احداث  خوابگاه‌های جدید دانش آموزی در مدارس کوچک روستایی در جهت سرویس دهی به دانش آموزان روستایی کشور

19- تجهیز  مدارس ابتدایی به سیستم کامپیوتر طی مرحله نخست توسعه برنامه های آموزشی

20- احداث  مدارس ابتدایی مجهز آزمایشگاه کامپیوتر

ارزشیابی تحصیلی

2 نوع ارزشیابی رسمی در مقطع آموزش ابتدایی وجود دارد :    

از نوع اول تحت عنوان آزمون برآورد مدرسه ابتدایی UPSR یاد می گردد که براساس جنبه های شناختی حول مهارتهای اساسی خواندن ، نوشتن و ریاضیات صورت گرفته و بر موارد درسی چون زبان مالایا ، زبان انگلیسی، علوم و ریاضیات علاوه بر این آزمون برآورد دیگری وجود دارد که بصورت آموزش دینی درخلال فرآیندهای تدریس صورت گرفته و نتیجه در ثبت می شود.

از نوع دوم تحت عنوان برآورد سطح 1= PTSیادمی گردد که برای نخستین بار معرفی شده و به عنوان آزمون استعداد مطرح می باشد مطابق چنین شیوه ای دانش آموزان سال سوم که بر مهارتهای پایه و دانش پایه تسلط دارند از جهش تحصیلی به سال 5 برخوردارمی گردند.شیوه مذکور در راستای سیاست جدید آموزش و پرورش دورة ابتدایی (5 یا7سال) مشتمل می گردد. ارزشیابی دیگری تحت عنوان PKBS ارزشیابی بر اساس عملکرد دانش آموزان درمدارس می باشد. مطابق چنین شیوه ای درطول سال تحصیلی فرآیندهای یادگیری و تدریس به منظور ارزیابی پیشرفت دانش آموزان از نظر رشد، مورد بررسی قرار می گیرد .بهره گیری از چنین شیوه ای به معلم کمک می کند تا بنیه علمی دانش آموزان را تقویت نموده و به برنامه ریزی صحیح بپردازد .

سطح یادگیری دانش‌آموزان پایه ابتدایی با برگزاری آزمون PSAT به صورت کشوری سنجیده می‌شود. گفتنی است که این آزمون در پایان دوره ابتدایی در چهار موضع اصلی زبان ملی مالزی، زبان انگلیسی، ریاضیات و علوم برگزار می‌گردد. هدف PSAT سنجش آموخته‌های دانش‌آموزان در خواندن، نوشتن، مهارت‌های علمی و شمارش به زبان مالی یا زبان‌های دیگر (چینی و تامیلی) است.

نتایج آزمون PSAT   جهت اندازه‌گیری میزان یادگیری دانش‌آموزان در سه حوزه اصلی خواندن، ریاضیات و نوشتن در قالب نمودار ذیل مورد استفاده قرار گرفته است.در نمودار ذیل نرخ بالای دانش‌آموزان ماهر در خواندن تا پایان کلاس ششم دوره ابتدایی مشهود می‌باشد. به طورکلی می‌توان گفت که نرخ مذکور هیچ‌گاه پایین‌تر از 90 درصد نبوده است. نکته قابل ذکر این که نرخ موفقیت دختران در خواندن از پسران بالاتر بوده‌ است که این امر خود به دلیل تفاوت بیولوژیک و رشد شناختی بیشتر دانش‌آموزان دختر نسبت به دانش‌آموزان پسر می‌باشد.بیش از 80 درصد دانش‌آموزان در سطح ملی از حداقل توانایی خواندن (درک مطلب) برخوردارند.

همانند سایر مهارت‌ها، عملکرد مثبت دانش‌آموزان مالزیایی در ریاضیات (مهارت‌های عددی) روند روبه رشدی را نشان می‌‌دهد. به نحویکه طبق آمار بدست آمده بالغ بر9/68 درصد از کل دانش‌آموزان به گذار از سطح علمی تعیین شده در ریاضیات نائل آمده‌اند.عملکرد دانش‌آموزان در علوم تجربی برای نخستین بار مورد سنجش واقع گردید. یافته‌ها نشان می‌‌دهد که در این خصوص ، 2/0درصد پیشرفت داشته‌ایم. 5/76 درصد به گذار از سطح علمی تعیین شده در علوم تجربی نائل آمده‌اند.

مدارس ابتدایی

دو نوع مدرسه ابتدائی دولتی (مدارس ملی و مدارس چند ملیتی) درکشور مالزی وجود دارد. مدارس ملی به ارائه برنامه های آموزشی به زبان مالی مبادرت می نمایند. این در حالی است که آموزش در مدارس چند ملیتی یا به‌زبان "ماندرین" یا "تامیل" است. هر دو نوع این مدارس از طرح جدید مواد آموزشی تبعیت می‌نماید. مطالب درسی سراسری که به‌طور کامل طی سال 1988 تدوین گردیده مستمرا مورد ارزیابی قرار گرفته و به منظور هماهنگی با پیشرفت‌های آموزشی و بر طرف سازی چالش‌های جدید، غنی‌تر و عمیق‌تر می‌گردد.

آمار تحصیلی

در سطح ملی نرخ ورودی های مدارس ابتدایی بالغ بر90 در صد بوده است. میزان ورودی ها در این سال ها بیانگر ظرفیت سیستم آموزشی در فراهم نمودن امکان دسترسی به‌آموزش ابتدایی است. شاهد جذب تقریباً صد درصدی دانش‌آموزان پایه اول در مدارس ابتدایی می باشیم. یک عامل به‌وجود آوردنده این فرایند ممکن است در نتیجه سیاست وزارت آموزش مبنی بر فراهم سازی آموزش همگانی برای کلیه شهروندان مالزییایی باشد. شکوفایی فضای اقتصادی کشور باعث مهاجرت افراد از کشورهای همسایه به‌منظور احراز شغل و شرایط زندگی بهتر گردید. در نتیجه وزارت آموزش ملزم به اجرای تعهدات خود را در جهت فراهم سازی امکانات آموزشی اولیه برای فرزندان مهاجران گردید که البته الزام به اجراء چنین تعهدی با یک سری مشکلات و دشواری‌هایی نیز همراه بوده است. جدول ذیل که نمایانگر نرخ ثبت‌نام کودکان غیر تبعه مالزی در مدارس ابتدایی است خود بیانگر تعهدات دولت در فراهم سازی آموزش همگانی برای کلیه افراد می باشد.

آموزش متوسطه

ساختار آموزشی

تحصیلات دورة متوسطه ( دوره 5 ساله ) نیز مختضی دانش آموزان رده های سنی 13 تا 17 سال می‌باشد . آموزش متوسطه در مدارس مالزی به دو سطح ذیل قابل تقسیم است:

1ـ‌ سطح آموزش متوسطه مقدماتی ( دوره 1تا 3 ساله راهنمائی مختضی سنین 13 تا 15 سال )

2ـ سطح آموزش متوسطه تکمیلی ( دوره 4تا 5 ساله دبیرستان مختضی سنین 16 تا 17 سال )

مقطع مقدمات متوسطه (راهنمائی) در این کشور مدت زمان دو سال به طول می انجامد. در دوره تکمیلی متوسطه غالبا به دروس تخصصی‌تر پرداخته می‌شود. در این دوره دانش آموزان در مدارس مختلف به شرح ذیل تحصیل نمایند:

الف:مدارس علوم تجربی و هنرهای زیبا

ب : مدارس فنی حرفه‌ای

ج : مدارس ملی مذهبی

د : مدارس استثنائی (مختضی دانش آموزان نابینا و ناشنوا )

اهداف آموزشی

هدف اصلی مقطع آموزش متوسطه توسعه هر چه بیشتر استعداد و توان دانش آموزان از جنبه های تعادلی، جامع گرا و یکپارچه است. همچنین از نظر فیزیکی ( بدنی )، احساسی، روحی و فکری در صدد تربیت افرادی هماهنگ و متعادل با استانداردهای والای معنوی است . از جمله دیگر اهداف اصلی نیز می توان به موارد ذیل اشاره نمود:

1- افزایش قابلیت زبانی دانش آموزان در جهت تقویت ارتباطات فردی و گروهی آنان

2- تقویت و ارتقاء توانایی فکری دانش آموزان متناسب با تفکر خلاق ، انتقادانه و عقلی آنان .

3- کسب دانش و رشد مهارتهای اصلی و کاربردی دانش آموزان در زندگی روزانه

4- توسعه مهارتهای همسو با حوزه های جدید علمی و توسعه فن آوری

5- رشد و توسعه توانائیهاو امکانات دانش آموزان در جهت توسعه فردی و ملی

6- رشد عمیق احساس مسئولیت و آمادگی در راه خدمت به میهن و مذهب

7- حب دانش و تلاش در رسیدن به مدارج بالای علمی

8- آگاهی از اهمیت سلامت توجه به آن

9- افزایش رشد به نقش دانش آموزان و ضریب مقابله با چالشها در زندگی

10- تقویت قابلیت و استعداد دانشد آموزان در کاربرد زبان مالزیایی ( بهاسامالایا) به عنوان زبان ملی و رسمی در تحصیل دانش و کسب وحدت ملی

11- برخورداری از دانش آگاهی در خصوص فرهنگ و تاریخ مالزی

برنامه های آموزشی

دوره متوسطه خود بر 2 سطح مقدماتی و تکمیلی متوسطه مشتمل می گردد. از جمله مهمترین برنامه های آموزشی سطح مقدماتی متوسطه میتوان به دروس پایه اعم از زبان باهاسامالایا،زبان انگلیسی،ریاضیات،دروس اسلامی،علوم،مهارتهای زندگی، جغرافیا،تاریخ،آموزش اخلاق، آموزش تربیت بدنی و آموزش هنر، دروس مکمل(زبان چینی، زبان تامیلی، زبان عربی (مکالمه) و دروس اختیاری(گروه اول)= ادبیات علوم انسانی(دروس ادبیات مالزیایی، جغرافیا، آموزش هنر، زبان عربی(پیشرفته)،گروه2= فنی و حرفه ای(مدیریت، اقتصاد پایه، بازرگانی، علوم کشاورزی،علوم خانه داری،ریاضیات تکمیلی،دروس مهندسی ومکانیک،دروس مهندسی شهرسازی، دروس مهندسی برق و الکترونیک، دروس مهندسی فنی و نقشه برداری ، گروه 3 علوم = ( علوم تکمیلی، فیزیک، شیمی، زیست شناسی ) ، گروه 4 = دروس اسلامی ( عقاید اسلامی، آموزش قرآن مجید و اسلامی، آموزش سیره اسلامی) اشاره نمود.

مقطع مقدماتی متوسطه

نرخ انتقالی دانش آموزان از سطح آموزش ابتدایی به مقدماتی متوسطه افزایش داشته است.

مقطع تکمیلی متوسطه

برنامه آموزشی در دوره تکمیلی متوسطه در مدارس فنی و حرفه ای و نظری ارائه می گردد. دانش آموزان بر حسب قابلیت و مهارتشان در LCE در یکی از مدارس تکمیلی تحصیل می نمایند. آموزش تکمیل متوسطه دوره 2 ساله آموزشی را در بر گرفته و به عنوان آموزش پایه محسوب می گردد . پس از طی دوره 2 ساله، دانش آموزان به احراز گواهینامه دوره تحت عنوان MCE ( گواهینامه امتحان دوره آموزش ) در مدارس نظری و گواهینامه آموزش فنی و حرفه ای در مدارس حرفه ای نائل می آیند . نسبت معلمین به دانش آموزان در مراکز تکمیلی متوسطه 1 به 18 می باشد . نرخ دانش آموزان دوره متوسطه بر 8/34بالغ می گردد. نرخ افراد ثبت نامی دوره تکمیلی متوسط نیز بر 6/60% بالغ می گردد .

برنامه های آموزشی

در مراکز تکمیلی متوسطه دروس بر مبنای علاقه و استعداد تحصیلی دانش آموزان ارائه می گردد. دروس اختیاری در 4 گروه علوم انسانی، فنی و حرفه ای، علوم و دروس اسلامی ارائه می گردد.ٍ دروس پایه نیز پس از گذراندن مراحل ابتدایی آن طی دوره مقدماتی متوسطه از جمله دروس پایه می توان به جغرافیا ، آموزش هنر و مهارتهای زندگی اشاره نمود.زبانهای تامیلی و چینی نیز به عنوان دروس اختیاری تکمیلی مطرح می باشند. مدت زمان کل تدرس هفتگی طی دوره تکمیلی متوسطه بر 5/25 ساعت آموزشی ( 1600 دقیقه طی 40 جلسة تدریس 40 دقیقه ای) مشتمل می گردد.

آموزش متوسطه :

وزارت آموزش و پرورش (MOE)

مؤسسات خصوصی و تشکلهای مذهبی

برنامه‌های سواد آموزی :

وزارت توسعه و پیشرفت مناطق روستایی (بخش توسعه جامعه)

آموزش پیوسته (آموزش مهارت‌ها):

وزارت جوانان و فعالیت‌های ورزشی (MOYS)

وزارت منابع انسانی( MOHR)

وزارت توسعه و پیشرفت مناطق روستایی(KEMAS)

وزارت توسعه مشاغل آزاد (MARA)

مؤسسات غیر دولتی(NGO)

سیاست گذاریها و برنامه‌های آموزش همگانی (NOGS) براساسNDP(برنامه توسعه ملی)، خطوط اصلی برنامه های  پیش بینی شده و برنامه پنج ساله مصوب دولت و مجلس مالزی تعیین می‌‌شود که بالاترین مقام تصمیم گیرنده کشور است.

اهداف آموزشی

از جمله مهمترین اهداف آموزشی مراکز آموزش متوسطه تکمیلی کشورمالزی می توان به موارد ذیل اشاره نمود:

1- افزایش نرخ ثبت نامی دانش آموزان

2- تقویت دروس پایه من جمله علوم و ریاضیات به واسطه ارتقاء کیفیت آموزشی، روش تدریس و افزایش ابزار کمک آموزشی در جهت بهبود عملکرد دانش آموزان

3- احداث 2250 آزمایشگاه علوم

4- استخدام 3750 معلم کار آزموده جهت تدریس ریاضیات و علوم

5- تبدیل مدارس متوسطه حرفه ای به مدارس متوسط فنی در جهت افزایش نرخ ثبت نامی دانش آموزان مدارس فنی

6- ارائه آموزش های مهارتی و حرفه ای توسط مدارس متوسطه حرفه ای (STS) در جهت تحت پوشش قرار دادن دانش آموزان ضعیف تر

7- تجهیز 110 مدرسه آموزش متوسطه به سیستم کامپیوتر طی مرحله نخست توسعه برنامه های آموزشی

8- احداث 90 مدرسه متوسط برخوردار از آزمایشگاه کامپیوتر

9- احداث مدارس متوسطه هوشمند درجهت بهره گیری هرچه بیشتر ازامکانات آموزشی کامپیوتری

با تشخیص اهمیت آموزش در جهت ایجاد اقتصادی بر مبنای علم، طرح تاسیس مدارس هوشمند طی برنامه هفتم توسعه کشور به مورد اجرا گذارده شد. از اجرای طرح فوق تربیت نسل جدیدی از مالزیایهای آشنا با IT است که خلاق و نوگرا بوده و به واسطة دسترسی به اطلاعات و بکارگیری ثمر بخش آن، به ارتقاء و افزایش قابلیت تولید و رقابت اقتصادی کشور نائل آیند.

نخستین پروژه مدارس هوشمند شامل 90 مدرسه جدید هوشمند و بالا بردن امکانات 81 مدرسه موجود می باشد. با اجراء این پروژه زمینه جهت ایجاد محیط یاد گیری هوشمند فراهم گردیده است.

آمار تحصیلی

نرخ ثبت نامی دانش آموزان مدارس متوسطه (طی سال های2000-1990)

سطح (دوره) تحصیل

سال1990

سال1995

سال2000

میزان ‌افزایش سالانه طی سال های1995 تا1990

نرخ ‌افزایش سالیانه پیش‌بینی شده طی سال های 1995 تا 2000

متوسطه

1366068

1651684

2000000

18/4

25

 

 

جدول فوق نشان دهنده افزایش نرخ ثبت نام دانش آموزان درمراکز آموزش متوسطه است. افزایش نرخ سالانه 18/4 در صدی و پیش بینی افزایش 25 درصدی دانش آموزان مقطع متوسطه، باز تاب اجرای موفقیت آمیز سیاست گسترش آموزش اولیه از 9سال به‌11 سال است.

آموزش استثنایی

کودکانی که ازنقطه نظرآموزشی با مشکلات خاص مواجه می باشند. در جامعه مالزی جایگاه ویژه ای برخوردارند. تا جای ممکن در روند اصلی سیستم آموزشی کشور مالزی به نیازهای خاص کودکان ناشنوا وروشن دل و کودکان مواجه با مشکلات یادگیری توجه مبذول شده است. در حال حاضر 283 مدرسه در کشور از پرسنل تعلیم دیده وامکانات لازم برای کمک به این کودکان برای الحاق به سیستم کلی آموزش برخوردار می باشند. گفتنی است که کودکان نیازمند توجه و مراقبت بیشتر در31 مدرسه استثنایی مستقر گردیده اند.

آموزش معلمان

گواهینامه های آموزشی

فارغ‌التحصیلان دانش‌سراهای معلمی برخوردار از مدرک دیپلم یا دیپلم عالی، ازصلاحیت آموزش و تدریس در مدارس ابتدایی و متوسطه را دارند. فارغ‌التحصیلان دانشگاه با مدرک کارشناسی "ارشد" دبیری به خدمت و آموزش انحصاری در مدارس تکمیلی متوسطه گمارده می‌شوند. درحال حاضر دو گروه از معلمین آموزگاران دوره ندیده و دوره دیده به تدریس در مدارس ابتدایی مشغولند. معلمین دوره ندیده معلمین هستند که از مجوز تدریس برخوردار می باشند، اما هیچ دوره کارآموزی را نگذرانده‌اند. در مقابل از معلمینی که دوره کار آموزی را گذرانده‌اند، تحت ‌عنوان معلمین آموزش دیده یاد می‌گردد.گواهینامه معلمین مدارس ابتدایی توسط مراکز آموزش معلمان تحت مسئولیت و نظارت وزارت آموزش و پرورش اعطاء می‌گردد. این در حالی است که استخدام معلمین دوره ندیده توسط نهادهای آموزش ایالتی صورت می‌پذیرد. نهادهای آموزش ایالتی نیز گزینش دقیقی در خصوص صلاحیت‌های تحصیلی معلمین دوره ندیده اعمال می‌‌نمایند تا از کیفیت آموزشی آنان‌ اطمینان حاصل نمایند. معلمین دوره ندیده که به منظور تدریس در مدارس ابتدایی استخدام می‌گردند خود به‌سه گروه تقسیم می‌‌شوند. نخستین گروه معلمینی هستند که از صلاحیت‌های تحصیلی برخوردار بوده و دوره‌های آموزش معلمی را نیز گذرانده‌اند اما در انتظارند تا به‌شغل معلمی گمارده شوند. دومین گروه افرادی هستند که موقتا” به منظور پرکردن جای خالی معلمینی که مرخصی حاملگی یا مرخصی استعلاجی دارند، استخدام شده‌اند و گروه سوم معلمینی نیز به منظور تدریس در مناطق دور افتاده (مناطق غیر برخوردار از معلمین دوره دیده) استخدام می‌گردند.داده‌هایی که در نمودار ذیل لحاظ گردیده است خود بیانگر عدم ثبات و وجود نوسان در استخدام معلمین دوره ندیده آموزش ابتدائی می‌باشد.

 نرخ معلمین دوره ندیده مقطع ابتدایی در کشور مالزی کاملاً پایین است. این مقدار حداکثر 30 در صد بوده و به‌تدریج کاهش یافته تا به 5 درصد بالغ گردیده است. وجود چنین نوسانی به‌دلیل آن است که معلمین دوره دیده (معلمین برخوردار از گواهینامه) به‌تدریج جای گزین معلمین آموزش ندیده در مدارس شده‌اند.

تعداد معلمین زن کشور مالزی بیشتر از هم‌کاران مرد آنان است. به عبارت کلی تر این قضیه در اغلب کشورهای دنیا مصداق دارد. و این در حالی است که وزارت آموزش مالزی در تلاش جهت جذب هر چه بیشتر مردان برای شغل معلمی است. بیشترین نرخ معلمین دوره ندیده (بالغ بر 20 درصد) درایالت "سابا" و پس از آن در ایالت مالزی "کلانتان" (5 تا10 درصد) مشهود است. دو ایالت مذکور وسیع بوده و تعداد زیادی از مدارس آن‌ها در مناطق کم جمعیت و دور از دسترس قرار دارند. در هر صورت تلاش‌هایی در دست اقدام است تا معلمین آموزش دیده بیشتری به منظور خدمت رسانی به شهروندان این مناطق گسیل کردند که از جمله این اقدامات می توان به فراهم سازی اقامتگاه ویژه معلمین در مناطق فوق اشاره نمود. 

 تعداد آموزگاران دوره دیده کشور مالزی رشد فزاینده‌ای است. اگر بخواهیم به‌هدف نهایی دولت مالزی که همانا برخورداری از آموزش سطح بالا و هماهنگ با استاندادهای جهانی است نائل آییم باید بر تعداد آموزگاران دوره دیده بیفزایم - تلاش جدی وزارت آموزش مالزی در جهت فراهم سازی آموزش با کیفیت بالا در مقطع ابتدایی از نمودار فوق هویدا است. بر اساس نمودار فوق بیش از 80 درصد معلمین کشور در زمرة معلمین دوره‌ دیده می باشند. موضوع قابل بحث در حرفه معلمی پایین بودن نرخ معلمین مرد است. ناهماهنگی نسبت معلمین مرد به‌زن در کشور مالزی، به‌دلیل کم علاقه‌گی مردان جهت انتخاب حرفه معلمی است. بروز این چنین ناهماهنگی هایی در خصوص ورودی های ورودی‌های رشته‌هایی چون زبانهای چینی و " تامیل " مشهودتر است چرا که تعداد داوطلبین مرد این رشته‌ها به‌نسبت زنان بسیار پایین تر است.به منظور جبران چنین ناهماهنگی هایی، مراکز آموزش معلمین مالزی درصد ایجاد انگیزه‌های لازم جهت جذب معلمین مرد در مقیاس وسیع‌تری می‌باشند که از آن جمله می‌توان به فراهم سازی زمینه‌های لازم به منظور خود ارتقائی افراد در حرفه معلمی اشاره نمود.

· دیپلم معلمی(ویژه سطح ابتدایی)که پس از گذراندن دوره سه ساله به فارغ التحصیلان اعطا می گردد.

· گواهینامه فوق دیپلم معلمی ( ویژه سطوح ابتدایی وراهنمایی ) که پس از گذراندن دوره یکساله به فارغ التحصیلان اعطا می گردد.

· دیپلم کارشناسی معلمی ( ویژه سطوح راهنمایی ) که پس از گذراندن دوره آموزشی یکساله به
فارغ التحصیلان اعطا می گردد.

برای آندسته از معلمانی که هم اکنون مشغول بکاربوده وخواهان بهینه سازی اطلاعات و مهارتهای خود می باشند. نیز دوره هایی به شرح ذیل برگزار می گردد:

· دیپلم تخصصی(ویژه معلمین غیر برخورداراز تحصیلات دانشگاهی(معلمین مقاطع ابتدایی و راهنمایی) که پس از گذراندن دوره آموزشی یکساله به آنان اعطا می گردد.

· دیپلم پیشرفته تخصصی ( ویژه معلمین ابتدایی وراهنمایی ) که پس از گذراندن دوره آموزشی 14 هفته ای به آنان اعطا می گردد.

مواد آموزشی

از جمله مهمترین مواد آموزشی که در مراکز آموزش معلمان ارائه می گردد می توان به ارتباطات، زبان مالایایی ، زبان انگلیسی حرفه ای، تکنولوژی اطلاعاتی، علوم اسلامی ، مهارتهای فکری خلاق و انتقادگر، آموزش محیط زیست ، و یک دوره 10 هفته ای تدریس عملی اشاره نمود.

نحوة ارتقاء معلمان

مراکز آموزشی معلمان در کشور مالزی از طریق دوره های ضمن خدمت و پیشی از خدمت ، به ارئه برنامه های آموزشی خود مبادرت می نمایند .

دوره های پیش از خدمت: مشتمل بر6 ترم تحصیلی ظرف3 سال تحصیلی و گواهینامه برنامه آموزشی در تدریس.طی دوره های فوق سالیانه2 ترم تحصیلی ارائه شده و گواهینامه کارشناسی آموزش به فارغ التحصیلان اعطا می گردد .

دوره های ضمن خدمت : مشتمل بر 2ترم تحصیلی ظرف 3 سال تحصیلی و گواهینامه برنامه آموزشی تخصصی ویژه معلمان غیر فارغ التحصیل(بدون مدرک ) که به احراز مدرک در دانشگاههای تخصصی، نائل می آیند.

دانش سراهای تربیت معلم

در کشور مالزی بالغ بر 27 دانش سرا، به پرورش آموزگاران مشغولند. دانش‌سراهای فوق، با برنامه‌های پرورشی ویژه‌‌ به پرورش آموزگاران مقاطع ابتدایی و متوسطه می‌پردازند و در پایان نیز گواهینامه به آنان اهدا می‌گردد. دوره‌های آموزشی شامل برنامه‌های آموزشی پیش از خدمت و ضمن خدمت مختضی داوطلبانی است که به عنوان معلم توسط وزارت آموزش و پرورش کشور پذیرفته شده‌اند .برنامه ‌های آموزشی مراکز فوق مدت زمان سه سال به طول می‌انجامد. در پایان گواهینامه تدریسی به فارغ التحصیلان اعطاء می گردد.

نهادهای مرکزی

بخش آموزش معلمین(TED) در وزارت آموزش((MOE به ترسیم سیاست‌ها و خط مشی‌های آموزش معلمین، ارزیابی و تعیین سیستم گزینش و انتخاب داوطلبان حرفه معلمی می پردازد. بخش آموزش معلمان همچنین به‌عنوان بخشی از فعالیت اصلی خود، به تعیین و شناسایی حوزه‌های تخصصی و سطوح مهارت‌ها و نوع مطالب درسی مورد نیاز معلمین مبادرت می نماید .به منظور بالا بردن سطح حرفه‌ای و پیشرفت کیفی معلمان، وزارت آموزش و پرورش (MOE) به ارائه دیپلم‌های آموزشی خاصی مبادرت می نماید.گفتنی است که این دیپلم‌ها پس از گذراندن دروسی ویژه طی یک دوره یک ساله توسط معلمین غیر فارغ‌التحصیل، جدای از دیگر دروس پیشرفته حرفه‌ای به کلیه معلمین ارائه می گردد.

آندسته از معلمینی که مایل به ارتقاء دانش و مهارت‌های حرفه‌ای خود در حین خدمت باشند، می توانند در دوره‌های آموزشی مربوط به دیپلم فوق و دروس پیشرفته فنی و حرفه ای شرکت نمایند.

نسبت معلمین به دانش‌آموزان

طی اجرای برنامه‌های ششم و هفتم توسعه مالزی شاهد تلاش‌های دولت در جهت بهبود و گسترش امکانات اولیه و ضروری به منظور برخورداری از آموزش با کیفیت بالا بوده‌ایم. از جمله اهداف اصلی چنین خط مشیی می‌توان به بهبود نسبت معلمین به دانش‌آموزان اشاره نمود.نمودار ذیل بیانگر نسبت معلمین به ‌دانش‌آموزان در مدارس ابتدایی دولتی مالزی است. در سطح ملی تلاش بر این بوده است که این نسبت در سطح 1 به 21 باقی بماند. البته گفتنی است که این نسبت، نماینگر وضعیت واقعی کلاس‌های آموزشی سطوح مختلف در سطح کشور نمی‌باشد چرا که همچنان مدارس کوچکی وجود دارد که به‌حد نصاب ثبت نام نرسیده‌ و مدارسی نیز در شهرهای بزرگتر وجود دارد که از تراکم دانش آموزی بالایی برخوردار می‌باشند. از این روی، نسبت‌ معلمین به ‌دانش‌آموزان در این شرایط متفاوت است. 

 نرخ مردودی در میان دانش‌آموزان مقطع ابتدائی در پرتو اتخاذ سیاست مناسب دولت مالزی صفر است. ارائه برنامه‌های آموزش ابتدایی رایگان به کودکان رده سنی بالای شش سال تا یازده سال از جمله عوامل اصلی و مؤثر در قبولی دانش‌آموزان این دوره است. در این رابطه همچنین می‌بایستی اذعان داشت که سیاست فراهم سازی آموزش رایگان برای کلیه کودکان بدون توجه به جنسیت و محل زندگی دانش‌آموزان در بروز چنین نتایجی نقش مثمر ثمری داشته است.ضریب باز‌دهی و کار آیی آموزش ابتدائی در سطح ملی بسیار بالا است، به گونه‌ای که 7/95 درصد از دانش‌آموزان پسر و 4/98 درصد دانش‌آموزان دختر در تحصیلات خود با موفقیت روبرو بوده‌اند. عدم دسترسی به بازدهی صد درصد (100% ) برخاسته از ورود و خروج تعداد اندکی از دانش‌آموزان بر سیستم آموزش ابتدایی است.اتخاذ سیاست مناسب توسط وزارت آموزش و پرورش مالزی مبنی بر ارائه آموزش ابتدایی رایگان سبب توسعه دسترسی به آموزش پایه گردیده است. در پرتو اتخاذ چنین سیاستی، علیرغم اجباری نبودن آموزش، تقریبا تمامی کودکان مالزیایی مشتاق به تحصیل در مقطع ابتدایی می‌باشند. در حال حاضر به واسطه اتخاذ سیاست‌های مناسب زمینه‌های مناسب جهت ورود دانش‌آموزان مقطع ابتدایی به دوره متوسطه نیز هموار گردیده است.به طورکلی می‌توان گفت که نرخ بالای ارتقاء تحصیلی بیانگر بازدهی درونی سیستم آموزشی مالزی است.نرخ بالای ارتقاء تحصیلی دانش‌آموزان مقطع ابتدایی به دلیل افزایش تعداد دانش‌آموزانی است که بر اثر بحران اقتصادی کشور به آموزش دولتی روی آورده‌اند.

خدمات حمایتی

به منظور بهبود کیفیت آموزشی، معلمان کار آزموده وبا کفایت همراه با منابع آموزشی بشکل ابزارسمعی وبصری و کتب آموزشی ، برای معلمین دوره آموزش ابتدایی، فراهم شده است. علاوه براین کمک های مالی بشکل بورسیه تحصیلی برحسب سرانه کل کشور اعطا می گردد. از جمله سایر کمکها می توان به اعطاء کتب قسطی، تسهیلات خوابگاهی، مراقبتهای بهداشتی و دندانپزشکی، گوشت و شیر یارانه ای به کودکان مناطق روستایی وکودکان محروم مناطق شهری اشاره نمود. گفتنی است که اختصاص این قبیل کمک های دولتی به افزایش نرخ ثبت نامی کودکان در مدارس منجر گردیده است.

آموزش ضمن خدمت

اهداف آموزشی

هر معلمی پس از گذراندن یک دوره پنج ساله، معلومات و دانسته های خود را امروزی نموده و یا تکنیک های آموزشی جدید و مؤثر آشنا می یابد.گفتنی است که بالغ بر 70 درصدمعلمین مالزیایی در این دوره های آموزشی شرکت می نمایند.علاوه بر این دوره های آموزشی 14 هفته ای در جهت توسعه حرفه ای معلمین برگزار می گردد. از جمله مهمترین اهداف آموزشی دوره های آموزش ضمن خدمت معلمان کشور مالزی می توان به موارد ذیل اشاره نمود:

1- افزایش برنامه های آموزش ضمن خدمت درجهت کسب اطمینان ازارتقاء راندمان کاری کادر آموزشی

2- فراهم سازی امکانات ویژه نظیر اعطای مرخصی های تحصیلی برای آموزگاران در جهت فرهم سازی امکان ادامه تحصیل تمام وقت یا نیم وقت برای آنان

3- افزایش نرخ آموزگاران فارغ التحصیل

4- اختصاص مزایا و امکانات ویژه نظیر مسکن و ..... به معلمین جهت جذب معلمین کار آزموده برای خدمت در مناطق روستایی

5- احداث  مسکن برای معلمین

برنامه های آموزشی

از جمله مهمترین برنامه های آموزشی، دوره های آموزش ضمن خدمت معلمین مالزیای می توان به دروسی ریاضیات، علوم،زبان مالایای،ادبیات مالزی،دروس اسلامی،زبان عربی،مهارتهای زندگی، آموزش تخصصی، آموزش بهداشت، مدیریت مراکز ،مهندسی، بازرگانی و حسابداری، اقتصاد خانواده، راهنمایی و مشاوره، تکنولوژی اطلاعاتی، موسیقی، آموزش هنر، تکنولوژی آموزش ، دروس TESL و زبان چینی اشاره نمود.

آموزش همگانی

ساختار آموزشی

در کشوری چند قومی و چند فرهنگی چون مالزی، اتحاد ملی، هدف اصلی تدوین سیاست‌های اقتصادی- اجتماعی کشور می باشد. با شکل گیری ایدئولوژی ملل (روکون نگارا) در سال 1969، پایه‌های اتحاد ملی استحکام یافته و از آن زمان تاکنون سمت و سوی  سیاست‌های فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی و سیاسی کشور مالزی تحت تاثیر این ایدئولوژی قرار گرفته و به عنوان  سنگ بنای مهمی در جهت پیشرفت آموزش مالزی مطرح گردید.  با طرح فلسفه آموزش ملی در سال 1988 و انتشار بیانیه طرح تحوّل و توسعه ملی در سال1991، تحولات بیشتری در حوزه آموزش اعمال گردید.

جوهره و اساس فلسفه ملی آموزش  برتکامل همه جانبه و مستمر افراد استوار است، بگونه‌ای که به ترتیب شهروندانی مبادرت می نماید که بر پایه اعتقاد راسخ به‌خداوند از لحاظ فکری، روحی، عاطفی  و بدنی متعادل و سازگار باشند. وزارت آموزش و پرورش در راستای پیگیری روند شکوفائی آموزشی، فلسفه ملی آموزش را برای خود بسیار حائز اهمیت و راهگشا می‌داند، به یک معنا مبنای طرح توسعه ملی (MOE) ، توسعه و تحول حوزه آموزش در جهت تبدیل کشور مالزی به یک کشور صنعتی تا سال 2020 می باشد. تعهدات دولت درخصوص آموزش، در قانون اساسی و قوانین آموزشی مصوب سال 1996 لحاظ گردیده که با ارائه آموزش رایگان 11 ساله به تمامی کودکان مالزیایی قابل تحقیق است.

مدیریت آموزشی

طی سال در 1987 کشور مالزی به تشکیل کمیته هماهنگی ملی برای آموزش همگانی EFA دراقیانوس آرامAPPEAL  مبادرت نمود. وظیفه کمیته، هماهنگ سازی اجرای برنامه‌هایی است که اهداف دست یابی به آموزش ابتدایی عمومی، از میان بردن بیسوادی و فراهم سازی آموزش پیوسته را امکان پذیر می‌‌سازد. به‌این منظور کمیته دو بار  طی سال تشکیل می‌‌شود تا زمینه پیشرفت پروژه‌ها و فعالیت‌های در دست اجرا در هر سال اداری را مورد بحث و بررسی قرار دهد.

 کمیته فوقMOE   خود شامل وزارت خانه و سازمانهای متعددی به شرح ذیل می باشد:

وزارت توسعه و پیشرفت مناطق روستایی

وزارت اتحاد و توسعه ملی

وزارت جوانان و ورزش (MOYS)

وزارت اطلاع‌رسانی ( MOI )

وزارت توسعه مشاغل آزاد (MED)

وزارت منابع انسانی (MOHR)

دانشگاه مالایا(UM)

دانشگاه پوترای مالزی (UPM)

برنامه‌های آموزش همگانی (EFA) هر وزارتخانه و سازمانی از گروه فنی کاری خود برخوردار می باشد که مکانیزمی برای هماهنگی و بررسی برنامه‌ها در سطوح ملی، استانی و محلی با استفاده از شرایط و شاخص‌های مربوط را شکل می‌‌دهد. وزارتخانه‌ها و سازمانهای گوناگون که برنامه‌هایی در این زمینه در دست اجرا دارند

اهداف آموزشی

  برنامه‌های آموزش همگانی(EFA) در مالزی به صورت گزینشی و یا بی ارتباط با مسائل جامعه تدوین واجرا نگردیده، بلکه سعی بر این است که چنین  برنامه‌هایی با دیگر برنامه‌های توسعه آموزش و تلاش‌های به عمل  آمده در جهت حصول وحدت ملی و برقراری به اتحاد در جامعه چند قومی و همچنین توسعه منابع انسانی مورد نیاز قرون آتی، همنوائی و همخوانی داشته باشد. با اجرای طرح ششم توسعه مالزی طی سال‌های(1991-1995 )) و طرح هفتم توسعه طی سال های (2000-1996) ، براجرای برنامه‌های متمرکز و گسترش ظرفیت و افزایش امکان دست یابی به‌تمامی مقاطع آموزشی و  توان بخشی به‌سیستم حامل و بهبود کیفیت آموزشی مشتمل می گردد. از جمله مهم ترین  اهداف این برنامه‌ها که مورد توجهEFA   بوده است ،می توان به موارد ذیل اشاره نمود :

1-گسترش مراقبت های دوران خردسالی و توسعه فعالیت های رشد کودکان

2-تشویق اقشار مختلف جامعه به مشارکت و همکاری در مراقبت و نگهداری از کودکان

همکاریهای آموزشی

همکاری در آموزش همگانی، نقش اصلی در ساختار آموزشی برای فراهم سازی آموزش و پرورش و توسعه نیروی کار مورد نیاز کشور را ایفا می‌‌نماید. در این راستا با دیگر سازمانهای دولتی، مؤسسات خصوصی و غیر دولتی، تشکیلات محلی، تشکلهای مذهبی و صنایع همکاری تنگاتنگی وجود دارد. این سازمانها در تکمیل تلاش‌های وزارت آموزش و پرورش، عهده دار اجراء برنامه های موازی می‌باشند.

از جمله چنین همکاریی هایی می توان به تقویت برنامه‌های آموزش اوان کودکی که در طی آن  کودکان خردسال به‌برنامه‌هایی با کیفیت بالای درسی  دست می‌یابند، اشاره نمود. دولت مالزی به منظور از میان بردن شکاف‌های موجود میان مراکز مراقبتی کودکان و مهدهای کودک‌ با موسسات خصوصی و سازمان‌های غیر دولتی همکاری‌های نزدیکی دارد. این مسئله بسیار مهم است زیرا هر مؤسسه پیرو و سبک خاصی از مدیریت، سازماندهی، عملکرد و آموزش می‌باشد که منحصراً به همان سازمان است.

در این راستا، کمیته‌ایی  ملی در خصوص رسیدگی به موضوعات مربوط به‌آموزش اوان کودکی از جمله مطالب درسی، آموزش و توسعه برنامه های عمومی تشکیل گردید. علاوه بر آن زیر مجموعه‌ها یی از کمیته فوق با همان نقش و عملکرد در سطوح استانی ایجاد شده‌اند. تلاش کمیته ثمر بخش واقع شد و باعث توسعه و بهبود خط مشی‌های مطالب درسی  پیش دبستانی از سوی وزارت آموزش و پرورش گردید. در حال حاضر تمامی مراکزECD از این خط مش پیروی می‌نمایند. خط مشی مطالب درسی شامل فلسفه، اهداف کوتاه مدت و دراز مدت، اهداف برنامه، تعیین عناصر مهارت‌های مختلف مورد نیاز  و فهرست کتابهای پیشنهادی و سایر منابع برای کمک به‌معلماین مراکز پیش دبستانی است.

کشورمالزی در جهت توسعه و پیشرفت نظام آموزشی خود در قالب کمک‌های فنی و برنامه‌های سرمایه‌گذاری خارجی از حمایت‌های فراوانی بوده است. بانک جهانی و بانک توسعه آسیا مانند گذشته هم‌چنان مهم‌ترین صنایع کمک خارجی می باشند. منابع اصلی تامین کننده برنامه های آموزشی کشورهای کانادا، ژاپن و انگلستان می باشند. که بر آموزش حرفه‌ای و صنعتی، برنامه ریزی و تحقیق در خصوص منابع انسانی و تحصیلات عالیه تکیه دارند. سازمان های یونیسف و یونسکو نیز حمایت از برنامه‌های آموزش کودکان (ECD) و خردسالان را فراهم می‌سازند.

 سرمایه گذاری آموزشی

با سرمایه گذاری‌های جدید، مدارس ابتدایی شاهد اشاعه علوم،مهارت‌های زندگی و موسیقی در برنامه‌های درسی خود بوده‌اند البته ناگفته نماند که در این راستا بر موزش زبان و بکارگیری آموزش زبان و بکارگیری  فن آوری اطلاعات در عرصه آموزش و پرورش تاکید فراوان شده است.

 پیشرفت روز افزون رسانه های گروهی(MSC) و افزایش فزاینده بهره گیری از فن‌آوری اطلاعاتی، چالشی اساسی برای دستگاه آموزش ایجاد نموده است. به‌عنوان پیشگام در احداث مراکز آموزشی با کیفیت بالای جهانی و تحقیق این واقعیت در مالزی، وزارت آموزش و پرورش مبتکر برنامه مدارسی هوشمند و مشوق بهره گیری از رسانه‌های گروهی در جریان آموزش و یادگیری بوده است.‌ از آن‌جائیکه که کودکان مراکز پیش‌دبستانی تغذیه کنندگان این قبیل برنامه‌ها می باشند. از این روی دولت بودجه بیشتری در جهت  بهبود زیر ساخت‌های آموزشی اختصاص داده است که از آن جمله مب توان بر احداث مدارس جدید، بالا بردن سطح کیفی مطالب و منابع آموزشی(مانند تهیه (CD-RAM) تاکید بر حضور معلمان در کلاس‌های کودک‌یاری اشاره نمود.

دستآوردهای آموزشی

طی سالهای 1990 تا 2000 ،عمده برنامه‌های آموزش همگانی(EFA) بر مبنای افزایش قابلیت دسترسی و بهبود کیفیت آموزشی کلیه سطوح طراحی و تدوین گردیده بود به نحویکه شاخص‌های موجود از تأثیر گذاری کارآمدی برنامه‌های اجرایی و حکایت دارد. علیرغم وجود فشارهای مالی، اهداف برنامه‌های آموزشی همگانی با اتخاذ سیاست‌های مناسب در جهت کاهش هزینه‌های غیر ضروری و اولویت بندی پروژه‌های مهم با حفظ و رعایت اصل قابلیت دسترسی و برابری در برخورداری همگان از آموزش همگانی، تحقق یافته است.از یک سوء رشد برنامه‌های پرورش خردسالان در کشور مالزی چشمگیرتر شده و نرخ سالیانه  ثبت نامی کودکان در مراکز مراقبتی و برنامه‌های پیش دبستانی افزایش می‌یابد و از سوی دیگر نظارت بر اجراء دقیق و کامل اینگونه برنامه‌ها از سوی وزارت آموزش مالزی خود به افزایش آگاهی و اعتماد مردم نسبت به اهمیت فراوان آموزش و مراقبت‌های دوران خردسالی در شکل‌گیری شخصیت افراد منجر گردیده است. در سطح آموزش ابتدایی نیز، امکانات آموزشی با هزینه پایین‌تر گسترش یافته و تدابیر گوناگونی درجهت بهبود روند آموزش و یادگیری اتخاذ گردیده است. که از آن جمله می توان به کاهش تعداد دانش‌آموزان کلاس‌های پرازدحام، ادغام مدارس کوچک و بهبود نسبت معلمیی به و دانش‌آموزان اشاره نمود. علاوه بر این توسعه امکانات آموزشی خود به بهبود قابلیت دسترسی افراد به اموزش همگانی در مناطق روستایی، شهرک‌ها و مناطق دور افتاده کشور منجرگردیده است.

دانش‌آموزان متعلق به قشر کم درآمد و بی بضاعت جامعه نیز از امکان دسترسی بیشتری آموزش های پایه اولیه و کمک‌های مالی و دانش‌آموزی اهدایی وزارت آموزش مالزی نظیر امانت کتب درسی، تغذیه رایگان و ثبت نام در مدارس ویژه معلولین برخوردار گردیده اند. علاوه بر این از سال1991، به منظور حصول اطمینان از امنیت دانش‌آموزان به هنگام رفت و آمد با قایق ،توزیع جلیقه نجات در میان آنان صورت پذیرفته است.تلاش های به عمل آمده در جهت توسعه برنامه‌های وزارت آموزش مالزی ،به خوبی از سوی بخشی خصوصی مورد حمایت ئاقع گردیده و مشارکت بخش خصوصی در آموزش و پرورش در جهت طراحی و اجرای برنامه‌های آموزش پیش دبستانی (ECD)، آموزش ابتدایی ، متوسطه و آموزش عالی توسعه و تبلور یافته است. لازم به ذکر است که فعالیت‌های مکمل و مشارکت بخش خصوصی به منظور حصول اطمینان از بالا بودن سطح کیفی آموزشی و نیل به اهداف و منافع ملی، با نظارت دقیق و همه جانبه دولت و وزارت آموزش همراه بوده است.برنامه‌های توسعه آموزشی بطور مؤثر همواره با پشتوانه مالی و تخصیص بودجه کافی به مورد اجرا گذارده شده است. افزالیش هزینه‌های سالیانه آموزشی، اهم از هزینه‌های عمرانی-عملیاتی و هزینه‌ توسعه‌، از 6032 میلیون رینگیت مالزی  طی سال 1990 به 6734 میلیون رینگیت  طی سال 1995 خود مبتنی این قضیه است. با این حال گفتنی است که بحران‌های مالی اواخر دهه 1990 ،به کندی روند اجراء برنامه‌های آموزش همگانی منجر گردید. بحران مالی سال 1997 نیز به کاهش چشمگیر هزینه‌های کلی من جمله هزینه های آموزشی گردید.

در این اثناء برنامه احداث مدارس طی برنامه هفتم توسعه تا حدی دچار وقفه گردیده و در نتیجه احداث کلاس‌های جدید و فراهم سازی امکانات خوابگاه برای دانش‌آموزان روستایی و امکانات خوابگاهی ویژه معلمین مناطق روستایی با تأخیر همراه شد. این در حالی است که حتی در چنین شرایطی، دسترسی به آموزش پایه، تحت‌الشعاع بحران‌های مالی قرار نگرفته و از سوی بانک جهانی با اهتمام فراوان دنبال می گردید.از دهه1990 آموزش ابتدایی عمومی نیز از رشد بسیار چشمگیری برخوردار گردید که نرخ ثبت نامی 8/99%  خود گواه این واقعیت است.

تغییرات اساسی که در حوزه سیاست‌ها و رویکردهای آموزشی اعمال گردیده ، حاصل تلاش‌های مستمری بوده است که در جهت تضمین کیفیت عالی آموزش همگانی بطور اخث، نظام آموزشی بطور اعم، به عمل آمده است. این تلاش‌ها همچنین در جهت برطرف سازی نیازهای ملی و تبدیل کشور مالزی به کشوری که در عرصه آموزش به شکوفایی و درخشش رسیده باشد، صورت پذیرفته است.

آموزش پیش دانشگاهی

ورود به این مقطع در مدارس دولتی به صورت آزاد و اختیاری نمی باشد بلکه بر اساس آزمونهای ورودی عمومی صورت می‌پذیرد. تحصیل در این مقطع به آماده سازی دانش‌آموزان جهت ورود به دانشگاههای دولتی، دانش سراها و دانشگاههای خصوصی،  دانشگاههای خارجی برون مرزی و پیوستن به نیروی کار کشور منتهی می گردد.

در کشور مالزی، آموزش‌های پیش دانشگاهی به دو شکل به شرح ذیل عرضه می گردد:

- آموزش پیش دانشگاهی با مدارک داخلی

- آموزش پیش دانشگاهی با مدارک خارجی

الف : آموزش پیش دانشگاهی با مدارک داخلی

دورة آموزش مذکور که از آن تحت عنوان آموزش ششم متوسطه یاد می گردد، مدت زمان 2 سال به طول انجامیده و مختص دانش آموزان رده های سنی 19 – 18 سال است.

طی دوره آموزش فوق،  دانش آموزان از امکان برخورداری از دروس تئوریک و هنری به طور همزمان   در طول 11 سال آموزش،‌ بهره مند می گردند. مدارس متوسطه مالزی مسوولیت آماده سازی ،

دانش آموزان برای شرکت در امتحانات پیش دانشگاهی  را برعهده دارند، از گواهینامه این دوره تحت عنوان (STPM )Sijil Tinggi Pelajaran Malaysia یاد می گردد .

آزمون مذکور که توسط شورای امتحانات مالزی و وزارت آموزش وپرورش مالزی برگزار می‌گردد، از سوی سندیکای برگزاری امتحانات محلی کمبریج انگلستان(UCLES ) تأیید و تصدیق شده و معادل گواهینامه آموزش متوسطه (GCSE ) و معادل گواهینامه سطوح “A ” این دانشگاه محسوب می گردد. .طبق این نظام، ازSTPM  نه تنها به عنوان گواهینامه ورود به دانشگاههای مالزی یاد می گردد بلکه مورد تائید دانشگاهها و سیستمهای آزمونهای تخصصی جهانی نیز می باشد.

ب: آموزش پیش دانشگاهی با مدارک خارجی

موسسات آموزش عالی خصوصی مالزی، به آماده سازی دانشجویان جهت شرکت در امتحانات دانشگاههای خارجی نظیر ( STPM ) و جهت اخذ گواهینامه‌های آکادمیک دانشگاههای خارجی برون مرزی در مقطع پیش دانشگاهی، نظیر سطوح “A  ” GCE   ( بریتانیا )، پذیرش دانشگاه South Australian ، پذیرش Vestern Austrakian برنامه‌های پذیرش Canadian Matqdation (Ontario ) مبادرت می‌نمایند . علاوه بر این ، دانشگاههای خصوصی ، دانشگاههای خارجی و دانش سراهای غیر انتفاعی کشور از دروس پیش دانشگاهی برخوردار می باشند که گذراندن آن به آماده سازی دانشجویان جهت ورود به مقطع کارشناسی منتهی می گردد.درنتیجه، در کشور مالزی،آزمون هماهنگ سراسری جهت ورود دانش آموزان به دانشگاههای دولتی و خصوصی وجود ندارد

 

آموزش فنی و حرفه ای

انواع مدارس

1- مدارس فنی متوسطه که در آن آموزش عمومی ( پایه ) و دروس فنی به دانش آموزان ارائه میگردد تا بتوانند آموزش عالی در رشته فنی را دنبال کرده و به حرفه متناسب با رشته تحصیلی خود دست یابند. از جمله مهمترین اهداف مدارسی مذکور می توان به ارائه تکنیک و دانشگاه ، ارائه آموزش فنی و علمی به دانش آموزان مستعد و علاقه مند و بالابردن سطح و استاندارد نیروی کار مجرب در جهت آشنا سازی آقای با نیازهای صنعتی کشور اشاره نموده مانند مدارس نظری دانش آموزان این مدارسی نیز نیاز هنر گذراندن دروس پایه باشند . مدت زمان کل دوره آموزشی مدارس فوق 28 ساعت( معادل1680 دقیقه ( مشتمل بر42جلسه تدریس 40 دقیقه ای می باشد .

 2- مدارس حرفه ای : دانش آموزان پس از گذراندن مقطع آموزش مقدماتی متوسطه به این مدرسه مدارس را می یابند. از جمله مهمترین اهداف آموزشی مدارس فوق می توان به تأمین نیروی انسانی فنی برای بخشهای صنعتی و تجاری، در نظر گرفتن برنامه ریزی دولت و شخص متنا سب با نیاز های ضروری و تحولات بخش صنعتی حال وآینده ، ایجاد مو سسه ای جهت جذب فنون و مهارتها جهت آموزش دهی اشاره نمود.درمدارس فوق 2جنبه (آموزش حرفه ای عمومی یا گواهینامه آموزش حرفه ای و آموزش آماده سازی دانش آموزان جهت اخذ گواهینامه مهارتهای مالزی که توسط شورای ملی آموزش حرفه ای اعطا می گردد، مد نظر است. مدارس حرفه ای همچنین دوره های پاره وقت تخصصی برای متصد یان دوره اخذ گوا هینامه صلاحیت آموزشی در مالزی در نظر می گیرد تا مهارتهای را درحیطه ها دنبال نمایند. طبق آمار بدست آمده در سال1997مدت زمان کل دوره آموزشی مدارس حرفه ای در هفته بر48جلسه آموزش 35 دقیقه ای مشتمل می گردد. نرخ افراد ثبت نامی این مدارس نیز بر 28038 نفر بالغ می گردد.

اهداف آموزشی

از جمله مهم ترین اهداف مراکز پلی تکنیک که ‌نیاز‌ بازار به نیروی کار ماهر را وجه همت و فعالیت خود قرار داده‌اند می توان به موارد ذیل اشاره نمود :

فراهم سازی آموزش جامع و گسترده برای دانش‌آموزان مدارس تکمیلی متوسطه در جهت فراهم شدن زمینه لازم برای تحصیل آنان در رشته‌های فنی و مهندسی.

فراهم سازی آموزش‌های فنی یا حرفه‌ای آزاد مربوطه و بالا بردن سطح مهارت‌های پایه

افزایش هم‌کاری با بخش‌های خصوصی و یا دولتی از طریق خصوصی سازی تدریجی و انجام تحقیقات و برنامه‌های تکمیلی

مراکز آموزش حرفه‌ای در جهت برطرف نمودن نیاز‌های جوانان فاقد شغل محروم از مدرسه تاسیس گردیده است. این مراکز که توسط سازمان‌های مختلف دولتی ایجاد گردیده، به فراهم سازی و ارائه برنامه های آموزش‌ رسمی و غیر رسمی به جوانان و بزرگسالان رده های سنی بالای پانزده سال تا 40 سال مبادرت می نمایند. هدف اصلی مراکز فوق تعلیم فنی شرکت کنندگان در جهت اشتغال آنان صنایع گوناگون و یا برخورداری از مشاغل آزاد می باشد. مراکز فوق هم‌چنین زمینه‌های لازم جهت همنوائی افراد تحت آموزش با منافع ملی را فراهم می‌سازند.

از جمله مهم ترین اهداف این قبیل برنامه‌ها می توان به موارد ذیل اشاره نمود:

فراهم سازی نیروی کار ماهر بر اساس نیاز بخش صنایع کشور

بالا بردن مهارت‌های کارگران صنعتی در جهت مشارکت مؤثر آنان در رشد ملی

فراهم سازی موقعیتی برای جوانان محروم از مدرسه از طریق مهارت‌های سیستماتیک و آموزش‌های حرفه‌ای

دسترسی فزاینده خانوارهای مالزیایی به دانش، مهارت‌ها و صلاحیت‌های لازم جهت برخورداری از زندگی بهتر

راهبردهای آموزشی

اصلی ترین راهبردی که به منظور افزایش مشارکت جوانان و بزرگسالان در توسعه ملی تعیین شده است، آموزش آنان در مراکز فنی و حرفه‌ای است. از طریق این برنامه‌ها ، جوانان و بزرگسالان به تجربه آموزش‌های مورد نیاز حوزه صنایع نائل آمده و با محیط کاری آشنایی می یابند. بنابر پیش بینی های به عمل آمده انتظار می‌رود که از طریق برگزاری چنین برنامه‌هایی، جوانان و بزرگسالان مالزیایی با بهره گیری از حداکثر توانایی‌ها و شایستگی‌های خود به تبدیل کشورمالزی به کشوری توسعه نیافته تا سال 2020 اهتمام ورزند.از جمله مهمترین منابع تامین کننده و سازمانهایی دولتی مجری این قبیل برنامه ها می توان به وزارت آموزش و پرورش( (MOE،وزارت منابع انسانی MOHR))، وزارت کشاورزی ((MOA، وزارت توسعه مناطق روستایی((MOHR و وزارت جوانان و ورزش(MOYS) اشاره نمود.

تلاش‌های دولت نیز با شرکت فراینده سازمانهای خصوصی حوزه آموزش در این خصوص تکمیل می کرد. در این راستا به منظور افزایش مشارکت بخش خصوصی در برنامه‌های آموزشی، اقداماتی در قالب تاسیس صندوق توسعه منابع انسانی به اجرا در آمد.گفتنی است که صندوق مذکور توسط وزارت منابع انسانی در سال 1993 تاسیس گردید. استاندارد‌ها و کیفیت برنامه‌های آموزشی از سوی هیات تعیین صلاحیت مراکز آموزش ملی صنعتی و تجاری حفظ و تضمین می‌گردد. گفتنی است که اعضای هیات مذکور خود توسط شورای مشورتی ملی حوزه آموزش صنعتی تعیین میگردد. هیات مذکور عهده دار مسئوولیت تهیه استاندارد های تجاری و مورد استفاده برنامه های آموزشی می‌باشد. هم‌چنین بربازنگری و بهبود برنامه‌های آموزشی نظارت دارد.

آموزش مهارتهای پایه

طرح پیشرفت جوانان با هدف القاء ارزش‌های مثبت و فراهم‌سازی مهارت‌های پایه آنان به مورد اجرا گذارده شد. بدین منظورطی سال 1997 " خط مشی ملی جوان " مورد بررسی واقع شد تا به‌ پیشرفت مهارت‌ها و مشاغل آزاد و تقویت شخصیت و ارتباطات اجتماعی و توسعه همکاری‌های بین‌المللی منتهی گردد. برنامه‌های آموزش مهارت های پایه جوانان محروم از برنامه های آموزشی هم‌چنان توسط مؤسسات آموزش مهارت خصوصی و دولتی اجرا می‌‌گردد. در حال حاضرطی برنامه هفتم بالغ بر4072 نفر در رشته های گوناگون شامل مهمان‌داری و هتل داری IT در انستیوهای ملی آموزش مهارت جوانان (IKBN) Imstitut Kemahirem Belia Negara آموزش می‌‌بینند. 12000 جوان مالزیایی نیز در دورهای آموزش کوتاه مدت مشاغل گوناگون که توسط MOES برگزار می گردد،حضور یافته اند.

وزارت جوانان و ورزش مالزی(MOYS) عهده دار مسئوولیت سرپرستی مراکز آموزشی ارائه دهنده آموزش‌ مهارت‌های شغلی در ابعاد وسیعی می باشد.علاوه بر این کشور مالزی در قالب برنامه هفتم توسعه ملیبه تعداد8 تأسیس مرکز دیگر آموزش مهارت‌های حرفه‌ای مبادرت نمود.

نرخ مراکز تحت نظارت و مدیریت وزارت جوانان و تربیت بدنی مالزی

تعداد مراکز

نرخ ثبت نام

1

205

6

3772

 

علاوه بر وزارت جوانان و تربیت بدنی، وزارت توسعه مشاغل آزاد نیز به تاًسیس چندین مؤسسه مهارت حرفه ای با همکاری سازمان‌های خارجی مبادرت نموده است. گفتنی است که مؤسسات فوق به ارائه رشته‌هایی را در سطح دیپلم مبادرت می نمایند.در ضمن وزارت مذکور به، فراهم سازی آموزش مهارت‌های اولیه و پایه برای جوانان روستایی مبادرت می نمایند.

تعداد 9 مؤسسه آموزش صنعتی و یک مرکز آموزش مهارت‌های پیشرفته ،تحت نظارت و مدیریت وزارت منابع انسانی به فعالیت می پردازند. علاوه بر این طی برنامه هفتم توسعه 5مؤسسه آموزش صنعتی جدید (IT IS) و 5 مرکز تکنولوژی پیشرفته (ADTEC) از جمله مؤسسه فنی ژاپن- مالزی (JMTI) آغاز به فعالیت نمودند. با فراهم شدن تسهیلات فوق تا سال 2000، ظرفیت پذیرش مراکز آموزشی حرفه ای از افزایش قابل توجهی برخوردار گردید. برخورداری از تمامی امکانات و تجهیزات از جمله ویژگی‌‌های مراکز مذکور می‌باشد. وزارت منابع انسانی همچنین درصدد افزایش ظرفیت و تقویت تسهیلات و امکانات موجود مؤسسات آموزشی صنعتی کشور بوده است به نحویکه تا سال 2000 ، از ظرفیت لازم جهت آموزش 17000 کارآموز تمام وقت در کارگاه‌های بزرگ و چند منظوره برخوردار بوده است.

 

آموزش بزرگسالان

ساختار آموزشی

در قوانین آموزشی کشور مالزی، قانونی به منظور مجبور نمودن افراد بی سواد جهت شرکت در کلاس‌های سواد آموزی کاربردی وجود ندارد. تعداد شرکت کنندگان به‌ارتباط مطالب درسی با مشکلات روزمره افراد بستگی دارد. اگر چه درمناطقی چون "سابا" و "ساراواک" موقعیت خاص جغرافیایی منطقه، فاصله زیاد و کمبود وسائط نقلیه برخی از افراد را از شرکت در کلاس‌ها باز می‌‌دارد، فقر شدید برخی از جوامع دور افتاده نیز عاملی جهت عدم اشتیاق افراد به‌شرکت در برنامه‌های سواد آموزی محسوب می گردد. تلاش در جهت افزایش نرخ سواد آموزی به ایجاد عادت کتاب خوانی و افزایش دسترسی شهروندان مالزیایی به‌اطلاعات جهانی معطوف گردیده است.علاوه بر این بالا بردن کیفیت مطالب خواندنی،ایجاد کتابخانه‌های جدید و آموزش کتاب داران دربهره گیری مناسب از فن آوری اطالاعات (IT) به افزایش اشتیاق افراد به مطالعه و در نتیجه رشد سواد آموزی منجر گردیده است. دولت مالزی به افزایش برنامه درسی خاصی در ارتباط با سواد آموزی کاربردی مبادرت نموده است که در جهت پاسخگویی به‌نیاز افراد بی سواد طراحی گردیده است. علاوه بر این مطالب درسی و برنامه‌های سواد آموزی با سایر برنامه‌های اقتصادی و اجتماعی در کنار یکدیگر قرار گرفته‌اند، چرا که آموزش به‌تنهایی انگیزه‌ای قوی جهت یادگیری افراد فقیر نبوده بلکه تدوین برنامه‌هایی که به لحاظ اقتصادی سود آور بوده و تحت نظرPPRT اجرا می گردد، نقطه شروع موفقی جهت تاثیرگزاری به برنامه‌های سواد آموزی محسوب می گردد.

سیاست های گسترش سواد آموزی

طی سال های اخیر برنامه های با هدف تشویق عامه مردم به کتابخوانی بکار بسته شده است. در این راستا، تا پایان برنامه هفتم توسعه مالزی بالغ بر 86 میلیون رینگیت مالزی به احداث و تحهیز 17 کتابخانه در سطح استانی و محلی اختصاص یافته و امکانات کتاب خانه های کنونی افزایش یافت در این اثنا، 78 کتابخانه روستایی کشور بر تشویق کتابخانی شوند. در این راستا همچنین اخداث کتابخانه های بسیار در مناطقی از کشور امکانات کتابخانه ای ثابت برخوردار نبودند، افزایش یافت. به منظور تشویق وجذب افراد بیشتر به ویژه جوانان به منظور استفاده از امکانات کتابخانه ای،تعداد کتابها افزایش یافت.

دسترسی عمومی به امکانات مذکور با افزایش امکانات اینترنتی افزایش یافت. بر این اساس ، ایجاد سهولت دیجیتالی سازی و دسته بندی دقیق اطلاعات از جمله اولویت های مهم دولت مالزی در جهت گسترش سواد آموزی در میان اقشار مختلف جامعه محسوب می گردد.از جمله دیگر اقدامات دولت در جهت گسترش سواد آموزی در میان اقشار مختلف جامعه به ویژه جوانان می توان به موارد ذیل اشاره نمود:

1-توسعه و بهبود برنامه های آموزشی مهارتی سازمان ها و وزارتخانه های گوناگون در جهت پیشرفت جوانان و آشنایی آنان با مهارت های بازار کار

2-فراهم سازی فرصت های آموزش و پرورش با دامنه گسترده برای دانش آموزان و دانشجویان دختر جهت تحصیل در رشته های علوم پایه، علوم فنی و علوم مهندسی

3-پویائی و افزایش مشارکت بخش خصوصی در حوزه آموزش و فراهم سازی امکانات و تجهیزات آموزشی در جهت توسعه جامعه و تحویل نیروی کار ماهر و باسواد

4- دستیابی همگانی به آموزش و پرورش در جهت بهبود توانایی های نسل آتی و ارتقاء سطح کیفی زندگی شهروندان مالزیایی

5- اعطای کمک های مالی درراستای دسترسی هرچه بیشتر اقشار کم درآمد و بی بضاعت به آموزش و پرورش

6-توسعه موفقیت های آموزشی و پرورشی کشور تا تبدیل کشور به قطب آموزش منطقه

7- بازنگری و ارزیابی دائمی برنامه های آموزش همگانی درجهت بهبود کیفیت سرمایه گذاری درازمدت در پیشرفت منابع انسانی کار آمد.

 

آموزش غیر رسمی

در حال حاضر، کشور مالزی به قطب آموزش عالی،به ویژه  در میان کشورهای همسایه عضو اتحادیه ملل جنوب شرقی آسیا (ASEAN) مبدل گردیده، به نحوی که دانشجویانی از کشورهای اندونزی، برونه‌ای، دارالسلام، تایلند، جمهوری خلق چین، افریقای جنوبی، کنیا، امارات متحده عربی، عمان، عربستان سعودی، لبنان، جمهوری اسلواکی و کانادا به تحصیل در این کشور مبادرت می نمایند. بخش خصوصی این کشور نیز به طور کاملا امید بخشی با ایجاد مؤسسات گوناگون آموزشی به موفقیت‌های چشمگیری در حوزه آموزش دست یافته است. مهمترین نهاد مرجع بخش خصوصی حوزه آموزشی هیأت ارزیابی ملی است که هدف اصلی آن، ارائه رشته‌ها و دوره‌های آموزشی توسط مؤسسات آموزش عالی بخش خصوصی با کیفیتی عالی و مطابق با استانداردهای بین‌المللی است.

از جمله مهمترین وظائف و مسئولیت‌های که محوله به هیأت مذکور می توان به کنترل و تضمین استاندارد و کیفیت مؤسسات آموزش عالی اشاره نمود.هیأت مذکور همچنین به تدوین و تبین سیاستهائی حول محور استاندارد و کیفیت کنترل دروس دانشگاهی؛ گواهینامه‌ ها، مدارک و مدارج دانشگاهی مبادرت نموده و مرور و بازبینی مجدد استاندارد و کیفیت دروس آموزشی، گواهینامه‌ها، مدارک و مدارج دانشگاهی و صدور گواهینامه تحصیلی از جمله وظائف آن می‌باشد.به عبارت کلی می توان گفت که هیأت ارزیابی ملی (LAN) به مثابه مرجع مهم دستیابی به سطح مطلوب آموزش در مؤسسات آموزش عالی بخش خصوصی (مطابق با معیارهای تدوین شده سطح استاندارد و سطح کیفی) فعالیت می نماید.

 گفتنی است که ارزش یابی گواهینامه‌ها و مدارک مؤسسات آموزش عالی بخش خصوصی کشور طبق معیارهای تعیین شده توسط هیأت فوق‌الذکر صورت می گیرد. از جمله معیارهای فوق که از اهمیت خاصی نیز برخوردار می باشد می توان به برآورد و ارزیابی نرخ مدارک با نیازهای جامعه اشاره نمود.

از جمله عملکردهای اصلی(LAN) نیز می توان به تضمین استاندارد و کیفیت آموزش و نظارت دقیق و همه جانبه برآن از لحاظ نرخ تطبیق با استانداردهای آموزش جهانی تعیین سطح دستیابی به زبان ملی و تعیین دروس اجباری براساس قانون مصوب سال 1996 ویژه مؤسسات آموزش عالی خصوصی کشور، اشاره نمود.از سوی دیگر، هیأت ملی ارزیابی و تأیید مدارک(LAN) به تعیین دستورالعمل ها و روشی بسیار سخت و جدی در جهت تأیید دوره‌های آموزشی مبادرت نموده که بر اساس آن مؤسسات عالی خصوصی موظف به هماهنگی کامل خود در  ارائه برنامه‌ها آموزشی مختلف می باشند.

براساس مقررات هیأت ارزیابی و تأیید ملی(LAN)، روند اعطاء مجوز به داوطلبین تأسیس مؤسسات آموزشی عالی خصوصی مطابق مراحل ذیلصورت می پذیرد:

مرحله نخست: جمع آوری و تسلیم مدارک علمکی به هیأت ارزیابی ملی(LAN)

به منظور کسب تأیید هیآت ملی ارزیابی و کسب اختیارات لازم جهت هدایت دوره‌های تحصیلی،  در درجه نخست تسلیم فرم درخواست همراه با مدارک موسوم به LAN-TC-OI به هیأت ارزیابی ملی الزامی است. مدارکLAN-TC-OI باید حاوی اطلاعاتی در خصوص برنامه‌های درسی، معلمین، تحصیلات و امکانات، سیستم مدیریت تحصیلی مؤسسات خصوصی باشند.

مرحله دوم: ارزش یابی عملکرد هیئت ارزش یابی

درمرحله دوم، مدارک LAN-TC-OI که حاوی جزئیات و اطلاعاتی در خصوص دوره های  آموزشی است، به هیئت ارزش یابی ارسال می‌گردد. هیئت مذکورکه از سوی هیأت ملی ارزیابی منصوب می‌گردد متشکل از متخصصین رشته‌های گوناگون علمی است. رسالت اصلی هیئت فوق ارائه گزارشاتی در خصوص ارزیابی‌های به عمل آمده است.

مرحله سوم نیز ملاقات‌هایی پیش از حصول تأیید تیم ارزیاب که با هیأت ارزیابی ملی همکاری دارند، به عمل می‌آید. طی این ملاقات‌ها که به ملاقات‌های اولیه پیش از حصول تأیید موسم است، تیم ارزیاب از متصدیان مؤسسات خصوصی درخواست می‌نمایند تا به ارائه توضیحات لازم پیرامون برنامه‌های درسی و سیستم مدیریتی خود مبادرت نمایند. همچنین تلاش هایی در جهت بررسی  تسهیلات و تجهیزات مؤسسات فوق متناسب با میزان تناسب محیطی این مؤسسات صورت می گیرد. سپس گزارشات حاصل از این ملاقات‌ها جهت بررسی‌های جامع تر به هسته مرکزی هیأت ارسال میگردد.

مرحله چهارم، هیأت ملی ارزیابیبه تصمیم گیری در خصوص تأیید درخواست متصدیان مؤسسات خصوصی و ارسال نتایج آن به هیأت مافوق یا هیأت تصمیم‌گیری  مبادرت می نماید. هیأت پس از اعمال بررسی‌های لازم به سه صورت ذیل عمل خواهد می نماید:

1- تأیید درخواست

2-رد درخواست با ذکر دلایل رد آن

3- تأیید مشروط

 مرحله پنجم، تأییدیه نهایی وزیر آموزش عالی و تصمیمات اتخاذ شده جهت تصمیم‌گیری نهایی به بخش آموزش خصوصی وزارت آموزش عالی ارسال می گردد در این اثنا موسسات  آموزش عالی خصوصی ذی‌نفع نیز در جریان روند تأئیدیه و یا رد درخواست قرار می گیرد. چنانچه دوره آموزشی مورد نظر با تأئیدیه مشروط همراه گردد، مؤسسه آموزش عالی خصوصی ذی‌نفع، ظرف مدت شش ماه به شرایط و متقتضیات تعیین شده جامه عمل می پوشاند. گفتنی است که هیچ یک از مراکز و مؤسسات خصوصی آموزش عالی، مادامیکه دریکی از دوره‌های تحصیلی به حداقل سطح استاندارد دست نیافته باشند، از حق اعطاء هیچ گونه مدرک علمی به دانشجویان برخوردار نخواهند بود.

لازم به ذکر است که برخورداری از حداقل سطح استاندارد به معنای حداقل سطح کیفی‌ مراکز و مؤسسات آموزش عالی خصوصی مقارن با برعهده گیری مسؤلیت هدایت دوره‌های تحصیلی مختلف بر اساس معیارها و استانداردهای مدون هیأت ملی ارزیابیالزامی است.

مرحله ششم: تأییدیه تحصیلی

تأییدیه تحصیلی از سوی وزارت آموزش عالی به معنای حصول سطح کیفی مطلوب در حوزه مراکز و مؤسسات آموزش عالی خصوصی است.اصطلاح«تأییدیه» تحصیلی همچنانکه تعریف آن ذیل مصوبه LAN (مصوبه شماره 555 سال 1996) آمده است، به معنای به رسمیت شناختن قانونی مدارک و مدارج علمی اعطایی مراکز و مؤسسات آموزش عالی خصوصی است. گفتنی است هنگامی که دوره تحصیلی دایر در مراکز و مؤسسات آموزش عالی خصوصی از سوی وزارت آموزش عالی و هیأت ارزیابی و تأیید ملی مورد تأیید قرار می‌گیرد، از آن هنگام مراکز آموزش عالی خصوصی از مجوز اعلان خبر حصول چنین تأییدی به همگان برخوردارری می گردند.به هنگام تبلیغات و بهره برداری‌های عملی تنها رشته‌هایی از مجوز بهره گیری از عبارت تأییدیه تحصیلی برخوردار می باشند. که به کسب گواهی تأیید از سوی وزارت آموزش عالی و طی فرآیند سنجش صلاحیت نائل آمده باشند.دوره آموزشی که از حداقل استاندارد آموزشی برخوردار گردیده و یا به دریافت گواهی تأیید صلاحیت نائل آید،مجدداٌ مورد ارزیابی‌های مستمر قرار می‌گیرد تا از حفظ و بهبود استانداردهای کیفی حاصله اطمینان لازم کسب گردد.

گفتنی است که روند ارزیابی یا بررسی گزارشات سالانه و سوابق اسناد موجود در خصوص نرخ توسعه و بهبود دوره‌های تحصیلی آغاز می‌گردد. چنانچه هیأت ملی تأیید و ارزیابی، در طی روند بررسی گزارشات، سوابق و اسناد دریافتی با شک و ابهام مواجه گردیده و یا گزارشات منفی در خصوص نحوه فعالیت مؤسسات خصوصی دریافت نماید، از مجوز اعزام مأموران خود را جهت بررسی دقیق مسائل مربوط به فعالیت و روند اجرایی دوره‌های تحصیلی برخوردار می گردد.بر اساس ماده قانون 42 مصوبه هیأت ملی ارزیابی و تأییدیه تحصیلی بررسی دقیق هرچند وقت یک بار مدارک، گواهینامه‌ها و مدارج علمی الزامی است.چرا که در صورت اثبات عدم برخورداری مؤسسات آموزش عالی خصوصی از استانداردهای کیفی مورد نظر، تأیید صلاحیت موسسلت فوق باطل اعلان میگردد. در این راستا، نظارت و بررسی مستمر مراکز و مؤسسات آموزش عالی خصوصی در جهت حصول اطمینان از حفظ و بهبود استانداردهای کیفی بسیار مهم و اساسی است.

مدارس خصوصی

در بخش خصوصی، سه نوع مدرسة خصوصی به شرح ذیل به فعالیت در سطوح ابتدائی و متوسطه می‌پردازند :

- مدارس خصوصی که مطابق برنامه‌های آموزشی مدارس ملی مالزی، به آموزش کودکان خارجی و مالزیایی می پردازند.

- مدارس مذهبی خصوصی که تابع برنامه‌های آموزشی مدارس ملی مالزی می باشند.

- مدارس بین‌المللی و مدارس ویژه مهاجرین مقیم مالزی که تابع برنامه‌های آموزشی و زبان بین‌المللی

می باشند.لازم به ذکر است که مدارس مذکور منحصراٌ به ثبت نام از کودکان خارجی مبادرت می نمایند.

دپارتمان آموزش خصوصی

مهمترین نقش دپارتمان آموزش خصوصی که وابسته به وزارت آموزش مالزی است، فراهم سازی  زمینه و امکانات لازم جهت تأسیس مدارس خصوصی و مراکز آموزش عالی خصوصی در مالزی می‌باشد. رسالت اصلی دپارتمان آموزش خصوصی مبدل ساختن کشور مالزی  به قطب علمی درخشان منطقه می باشد.

1- حصول اطمینان از هم راستایی سیاست‌ها، برنامه‌ریزی‌‌ها و جهت‌گیری‌ها آموزش خصوصی با سیاست‌های آموزش ملی

2- حصول اطمینان از تطابق آموزش‌های ارائه شده از سوی آموزش بخش خصوصی استانداردهای  جهانی و تناسب آن‌ با نیازهای نیروی کار کشور

3- حصول اطمینان از ثبت کلیه مراکز آموزش خصوصی و تبیت موسسات فوق از قوانین و مقررات مندرج در مصوبات مربوطه.

4- نظارت و اجراء قوانین و مقررات آموزشی به شیوه ای کارآمد و مؤثر

5- حصول اطمینان از کیفیت عالی فراساختارهای موجود در حوزه آموزش خصوصی

6- مبدل ساختن آموزش به فرآیندی پویا و زنده

7-فراهم سازی زمینه مناسب جهت ارتقاء سطح کیفی آموزش در مالزی و رساندن آن به سطح استاندارد جهانی به منظور تحویل و تربیت افرادی لایق (به لحاظ فکری و روحی)

سیاستهای آموزشی

از جمله مهم ترین سیاستهای دپارتمان آموزش خصوصی می توان به موارد ذیل اشاره نمود:

1- بررسی و پردازش درخواست‌های مربوط به تأسیس و ثبت مراکز آموزش خصوصی

2- اجراء و تنظیم قوانین آموزشی مصوب سال 1996 و مصوبات مراکز آموزشی عالی خصوصی طی همین سال

3-برنامه‌ریزی جهت پژوهش و توسعه فعالیت‌ها در حوزه آموزش خصوصی

4-حصول اطمینان از این امر که آموزش بخش خصوصی در فراهم سازی زمینه مناسب جهت دستیابی کلیه اقشار جامعه به آموزش عالی از قابلیت بالا و قابل توجهی برخوردار است.

نهادهای مرکزی

دپارتمان آموزش خصوصی مالزی در قالب چهار بخش ذیل سازماندهی گردیده است:

بخش برنامه ریزی و تحقیق

بخش استاندارد و ثبت نام

بخش اجرائی

واحد مدیریتی و اداری

لازم به ذکر است که هر یک از چهار بخش فوق به اجرای نقش‌ها و وظایف محوله خود  در جهت موفقیت و پیشبرد امور دپارتمان آموزش خصوصی مبادرت می نمایند.

رسالتهای آموزشی

از جمله مهم ترین رسالتهای دپارتمان آموزش خصوصی که براساس اقتدار و اختیارات محوله و مطابق با مصوبات آموزشی سال 1996 به مورد اجرا در می آید می توان به موارد ذیل اشاره نمود:

الف: تعیین سیاست‌گذاری‌ها و جهت‌گیری‌های آموزش خصوصی

لایحة‌ مؤسسات آموزش عالی غیر انتفاعی مصوب سال 1996، تسهیلاتی جهت ایجاد دانشگاههای غیر انتفاعی، کالجهای آموزشی و دانشگاههای خارجی در کشور مالزی مهیا نموده است . در واقع این لایحه،‌ چهارچوب و زمینه بسط و گسترش مؤسسات آموزش عالی غیر انتفاعی در این کشور را فراهم آورده است.کلیه تصمیمات متأخذه دولت مالزی نشانگر آن است که احداث و راه‌اندازی دانشگاهها و مراکز علمی غیر انتفاعی درحکم حرکت و تحول عقلائی کشور می‌باشد. به عبارت دیگر، دسترسی به مراکز آموزش غیر انتفاعی و مؤسسات آموزش عالی غیر انتفاعی، راه دیگری در جهت انتخاب مسیر تحصیلی است که پیش روی والدین و دانشجویان قرار گرفته است. پیش از تصویب چنین لایحه‌ای، هیچ قانونی در حمایت از مراکز مذکور به تصویب نرسیده بود. تا اینکه استقرار دانشگاه‌های خصوصی، منافع مؤسسات آموزشی داخلی کشور مالزی تأمین گردید. در حال حاضر بالغ بر 12 دانشگاه غیر انتفاعی و 4 دانشگاه خارجی در کشور مالزی فعالیت دارند. توسعه مؤسسات آموزش عالی غیر انتفاعی و ارتقاء سطح کیفی آموزش، کمک بزرگی در جهت شکل گیری روند توسعه مالزیمطرح بوده است . از این روی،  دپارتمان آموزش خصوصی به تدوین برنامه‌ها و استراتژی‌های لازم جهت مقابله و مواجهه آموزش بخش خصوصی با تحولات جهانی پیش‌رو مبادرت می نماید.

حفظ و تثبیت سطح کیفی آموزش عالی غیر انتفاعی

بر اساس لایحه مؤسسات آموزش عالی سال 1996، ویژه مراکز آموزش غیرانتفاعی کشور، هر یک از مؤسسات آموزش عالی متخطی از ضوابط و قوانین سازمان امور آموزش غیر انتفاعی، با عملکرد قانونی مواجه خواهد می گردند.از جمله مهم ترین وظایف سازمان مذکور که در جهت حفظ سطح کیفی آموزش و حفظ حقوق ملت، به مورد اجرا گذارده می شود، می توان به موارد ذیل اشاره نمود:

1- نظارت منظم و جامع بر سطح کیفی آموزش غیر انتفاعی.

2-نظارت کلی و جامع بر نظامنامه آموزش غیر انتفاعی اعم از بازاریابی و تبلیغ در رده های آموزشی.

3-تعیین و تبین ساختار کلی شهریه‌های آموزشی

4-تعیین  مقدمات و فراساختارهای آموزشی

5- ثبت نام از داوطلبین در مؤسسات آموزش عالی غیر انتفاعی حوزوی، محلی و بومی

6- طراحی و اجرای برنامه‌های جدید مطالعاتی

7-انتصاب مسئول امور اجرایی

8- انتصاب اعضای هیئت علمی

3-‌ استقرار درمؤسسات آموزش عالی غیر انتفاعی

دپارتمان ‌آموزش غیرانتفاعی با دریافت فرمی جهت استقرار در مؤسسات آموزش عالی غیر انتفاعی،‌ با دقت فراوان و با ژرف نگری بسیار به ارزیابی و بررسی آن می‌پردازد تا اطمینان حاصل نماید که فرم مذکور مطابق اصول استاندارد طراحی گردیده باشد. هدف اصلی از انجام چنین امری، تأمین سطح کیفی آموزش و توانائی های لازم در جهت سرپرستی مؤسسات آموزش عالی غیر انتفاعی است .پیش از تأیید فرم فوق الذکر، سازمان امور آموزش غیرانتفاعی مالزی به بررسی،‌ محوطة ساختمان  مورد بررسی و مناسب یا غیر مناسب بودن آن جهت تدریس مبادرت می نماید.

4ـ‌ نظارت و پیروی از قوانین آموزشی

از جمله قیود تصریح شده در لایحه مؤسسات آموزش عالی خصوصی مصوب سال 1996، می توان به برخورداری از حداقل سطح استاندارد برای دوره‌های آموزشی اشاره نمود.

هدف اصلی از تأمین حداقل سطح استاندارد آموزشی، حفظ حقوق گروههای مختلف ، بانکداران،‌ و به ویژه دانشجویان است. لایحه فوق با تأکید فراوان بر اهمیت تأمین سطح کیفی آموزش عالی با حفظ حقوق توسعه کشور، سعی در تأمین سطح کیفی برنامه های آموزش دانشجویان خارجی کشور مالزی دارد.

5ـ‌ ارائه خدمات مشاوره تحصیلی

از جمله دست آوردهای قانون مذکور، پوشش قرار دادن کلیه جنبه‌های علمی مؤسسات آموزش خصوصی اشاره نمود. در این راستا، سازمان امور آموزش غیر انتفاعی به طراحی پرسش هائی مبادرت   می‌نماید، ‌به طور مثال در رابطه با استقرار مؤسسات آموزش عالی غیر انتفاعی و  موضوعات وابسته بدان، پرسشهائی را مطرج می نماید .

6ـ‌ توسعه مرکز اطلاعاتی و یافته‌های علمی

هم چنین سازمان امور آموزش غیر انتفاعی، به حفظ از سایتهای اینترنتی خود در جهت بسط و گسترش ارتباطات و توزیع هر چه بهتر اطلاعات به مؤسسات آموزش عالی غیر انتفاعی، مبادرت مینماید.

بسط و گسترش آموزش بین الملل

از سال 1998، کشور مالزی به طور فعالانه به بسط و گسترش امور آموزش بین الملل می‌پردازد . بدین ترتیب این امر موجب معرفی کشور مالزی به عنوان مرکز تحصیلات عالیه در جهان گردیده است. با توجه به این، سازمان امور آموزش غیر انتفاعی کشور مالزی به طرح برنامه‌ها و سیاستهای توسعه طلبانه گوناگونی مبادرت نموده که از جمله این سیاستها‌، می توان به سازمان‌دهی امور تحصیلی جهت بسط و گسترش امور آموزش خارجی کشور مالزی (کشوری که مؤسسات آموزش عالی غیر انتفاعی آن به مشارکت در چنین امری تشویق شده‌اند.) اشاره نمود.در این راستا، تلاشهای مشترکی مابین سازمان امور آموزش غیرانتفاعی و‌ مؤسسات آموزشی، در  جهت بسط و گسترش فرصتهای مطالعاتی در مالزی در کشورهائی چون اندونزی، برونه‌ای دارالسلام،‌تایلند،‌ جمهوری خلق چین،‌ افریقای جنوبی کینا، امارات متحدة‌عربی،‌ عمان، عربستان صعودی، لبنان، جمهوری اسلواکی و کانادا، صورت گرفته است.

روش کار بدین گونه است که این کشور به تشریح سیستم آموزشی خود در یک کشورخاص پرداخته و یا به حضور در گردهمائی‌های برون مرزی سیستم آموزشی، مبادرت می‌جوید .

 

آموزش غیر انتفاعی

آموزش خصوصی در کشور مالزی از سال 1950 آغاز شد،‌این آموزش چون دروازه‌ای برای دانشجویانی محسوب می‌شد که از توانائی ورود به دانشگاههاو مدارس عالی دولتی کشور جهت اخذ گواهینامه و مدرک تحصیلی برخوردار نبودند. طی اوایل دهة 70، تغییراتی مهم و اساسی در نقشهاو عملکردهای نظام آموزشی غیر انتفاعی پدید آمد. در اوایل سال1980، تغییرات مهم و اساسی در نقشها و مسئولیت های مدارس عالی کشور مالزی به عنوان بنیانگذاران آموزش عالی، ویژه در برگزاری دوره‌های آموزشی با همکاری دانشگاههای خارجی در سطح مدرک کارشناسی و سایر پیش نیازهائی که موجبات اخذ گواهینامه‌ها، ‌مدارک و مدارج تخصصی را سبب می‌گردد، اعمال گردید.طی سال 1996، لوایحی که در فوق به ذکر آن پرداختیم، در جهت تأمین بودجه دانشگاههای خصوصی به تصویب رسید. بعدها طی سال 1997، نخستین دانشگاه غیرانتفاعی مالزی (دانشگاه تلکام سابق و دانشگاه دولتی مدیا ی فعلی)‌، تأسیس شد، طی سال 1998 دانشگاه موناش استرالیا با مشارکت دولت مالزی به استقرار شعبه‌ای در این کشور مبادرت نمود.درحال حاضر، آموزش خصوصی در کشور مالزی به اعتبار محلی و بین‌المللی قابل توجهی دست یافته است. به نحوی که بالغ بر 652 مدرسه عالی غیر انتفاعی،‌10 دانشگاه غیرانتفاعی و4 شعبه دانشگاهی خارجی در سرتاسر کشور،‌ با سطح کیفی تضمین شده به فعالیت می پردازند. از سوی دیگر دانشجویان از امکان انتخاب هر یک از سیستمهای آموزشی بریتانیا،ایالات متحده، استرالیا،‌زلاندنو و یا کانادا در کشورمالزی برخوردار می باشند. درحال حاضر،حدود 15 هزار دانشجوی خارجی در دانشگاههای غیر انتفاعی کشورمالزی به تحصیل مبادرت می نمایند. که اکثریت آنان از کشورهای در حال توسعه می‌باشند .

ساختار آموزشی

آموزش و تحصیل غیر انتفاعی در واقع آموزشی است که توسط مؤسسات آموزشی غیر انتفاعی به دانشجویان ارائه میگردد. در واقع دولت هیچ گونه کمکی به این گونه مؤسسات ننموده و کل بودجه مؤسسات فوق توسط بخش خصوصی تأمین اعتبار می‌گردد. ورود به این قبیل مؤسسات برای کلیه اقوام نژادهای مستقر در کشور مالزی و دانشجویان خارجی آزاد است . در کشور مالزی، از مؤسسات آموزش غیر انتفاعی به عنوان مکمل و ضمیمة تلاشهای دولت مالزی در زمینه نیل به پیشرفتهای تحصیلی و آموزشی یاد می گردد. در جهت اطمینان از سطح کیفی آموزش و حفظ و رعایت حقوق دانشجویان بخش خصوصی، کلیه مؤسسات آموزش غیر انتفاعی مالزی توسط وزیر آموزش کشور مالزی تأیید می‌گردند.

از این جهت، این کشور به عنوان مرکز آموزش عالی منطقه‌ای آسیای جنوب شرقی و سایر کشورهای آسیایی، مطرح گردیده است. برنامه‌های آموزشی مؤسسات آموزش غیرانتفاعی مالزی نیز بر مبنای سطح عالی کیفی و استاندارد بین‌المللی طراحی می گردد.استقرار، مدیریت، عملکرد و سطح کیفی برنامه‌های فوق که توسط وزیر آموزش و پرورش کشور مالزی تأیید می گردد، به موجب قوانین مصوب سال 1996 به مورد اجرا گذارده می شود:

لایحه آموزش مصوب سال 1996

لایحه مصوب سال 1996، ویژه مؤسسات آموزش عالی غیر انتفاعی

لایحه مصوب سال 1996، ویژه گواهینامه ملی تحصیلی

لایحه مصوب سال 1996، ویژه دانشگاههاو مدارس عالی (ماده الحاقی )

مدارس غیرانتفاعی (PES )

این گروه مؤسسات آموزشی در واقع در میان مردم با نام مدارس خصوصی مصطلح می‌باشد. سطوح تحصیلی ارائه شده در این مقطع، ‌از مقطع پیش دبستانی آغاز شده، و مقاطع آموزشی ابتدایی و متوسطه را نیز شامل می‌گردد. از جمله مدارس غیرانتفاعی مورد تأیید وزرات آموزش و پرورش مالزی می توان به موارد ذیل اشاره نمود:

الف : مهدهای کودک غیر انتفاعی که مطابق برنامه‌های آموزشی و دستورالعملهای وزارت آموزش و مراکز پیش دبستانی به فعالیت می‌پردازند.

ب :‌مدارس ابتدائی و متوسطة غیرانتفاعی که مطابق با برنامه های آموزشی و آزمونهای طراحی شده، مشابه با مدارس دولتی، فعالیت می‌نمایند.

ج : مدارس ابتدائی و متوسطة‌ مذهبی

د :‌ مدارس پیش دبستانی/ ابتدائی / و متوسطة‌ بین‌المللی و مدارس ویژه مهاجرین

برنامه آموزشی مدارس فوق مطابق با دوره‌های آموزش بین‌الملل نظیربریتانیا و ایالات متحدة‌ امریکا و یا برنامه‌های آموزشی اجتماعی خاص چون تایوانیها، اعراب، اندونزی‌ها و غیره … می‌باشند.

ه : مدارس استثنائی که به برطرف سازی نیاز های جسمی و ذهنی کودکان معلول مبادرت می نمایند.

و :‌ مراکز آموزشی کمکی، این گروه از مدارس بر مراکزی چون، مراکز جمع آوری شهریه، مراکز آموزش زبان، آموزش رایانه، آموزش مهارتهای تجاری و مدارس تطبیقی مشتمل می گردد. در مدارس کلاسهای مذکور فشرده ای در جهت پیشرفت مهارتهای آموزشی دانش آموزان،‌ و پیشبرد برنامه‌های اجرائی آنان در مدارس عادی، می‌باشد، تشکیل یافته و مراکزی به عنوان مراکز آموزش زبان و مهارتهای بازرگانی اختصاص می یابد.

آموزش عالی غیرانتفاعی (PHEIS )

با وجودیکه دانشگاههای دولتی مالزی سالانه حدود 80000 دانشجو می‌پذیرند و این رقم هر سال رو به افزایش است، با این حال طی دهه گذشته این کشور شاهد تأسیس چندین دانشگاه خصوصی و دانش سراهای خصوصی بوده است. تأسیس تمامی دانشگاه‌ها جدید دولتی و خصوصی و استقرار و فعالیت شعبات متعدد دانشگاه‌های خارجی در مالزی همگی به عبارتی در جهت رفع نیازهای فزاینده آموزش دانشجویان بومی و غیر بومی بوده است. روی هم رفته در این کشور حدود 690 دانش سرای غیر انتفاعی، 14 دانشگاه غیر انتفاعی و 4 مجتمع دانشگاهی وابسته به دانشگاههای خارجی فعالیت دارند که 270000 دانشجو را تحت پوشش خود دارند. بالغ بر 200 نوع از این مؤسسات با نظارت دولت مالزی به جذب دانشجویان مبادرت می‌نمایند.تفاوت عمده موجود میان دانشگاههای دولتی و خصوصی آن است که در بخش خصوصی، زبان آموزشی زبان انگلیسی است.وزارت آموزش عالی مالزی و مؤسسه ارزیابی کیفی این کشور (LAN) با همکاری یکدیگر مؤسسات آموزش عالی غیر انتفاعی کشور (PHEIS) را به سمت آموزش با کیفیت و متناسب با بازار تشویق و ترغیب می‌ نمایند. مجوز استقرار دانشگاهها، مدیریت، عملکرد و سطح کیفی برنامه‌های آموزشی این کشور، توسط وزارت آموزش عالی مالزی صادر می‌گردد. در فرآیند صدور چنین مجوزهایی وزارت فوق ملزم به پیروی از قوانین آموزشی مصوب سال1996 به شرح ذیل می باشد:

1- قانون آموزش کشور، مصوب سال 1996

2-قانون مؤسسات آموزش عالی خصوصی

3-قانون ویژه دانشکده ها و دانشگاهها ( اصلاحیه )، مصوب سال1996

4-قانون ویژه مؤسسات آموزش عالی غیر انتفاعی (PHEIS )

مؤسسات آموزش عالی غیر انتفاعی از نقش اساسی در برآوردن نیازهای آموزش عالی دانشجویان بومی و خارجی برخوردار می باشند. به عبارت دیگر این مؤسسات موجبات اخذ مدارک دانشگاهی، گواهینامه‌هاو مدارج تحصیلی را برای آنان فراهم می‌نمایند. مؤسسات آموزش عالی غیر انتفاعی، مهیا کنندة طیف وسیعی از برنامه‌های آموزشی داخلی و بین‌المللی، برنامه‌های آموزشی وابسته به دانشگاههای خارجی، دوره‌های آموزشی تخصصی و نیمه تخصصی و دوره‌های آموزش زبان انگلیسی می‌باشند . دوره‌های آموزشی دانشگاههای فوق به زبان انگلیسی می‌باشد. علاوه بر این دانشگاهها مهیا کنندة روشهای گوناگون مطالعاتی جهت هماهنگی با خواستهای دانشجویان می‌باشند. علاوه بر این دانشجویان مراکز آموزشی فوق از برنامه های آموزشی کشورهای ایالات متحده، بریتانیا، استرالیا، نیوزیلند، فرانسه یا کانادا بهره می جویند. درحال حاضر، بالغ بر 15 هزار دانشجوی خارجی در مؤسسات آموزش عالی غیر انتفاعی کشور مالزی به تحصیل اشتغال دارند.

به منظور حفظ سطح کیفی آموزش و تأمین منافع عمومی و برطرف سازی نیازهای دانشجویان به کلیه مؤسسات فوق تحت نظارت و مدیریت دولت قرار دارند. علاوه بر این هیئت ارزیابی و تأئید ملی (LAN) نیز با تأئید دولت و وزارت آموزش عالی در این خصوص سخت فعال است. این هیئت بعنوان یک نهاد نظارت کیفی آموزش،‌فعالیت ‌نموده و عهده دار مسئولیت حفظ و کنترل استانداردها و سطح کیفی برنامه‌های آموزش عالی ارائه شده از سوی مؤسسات غیر انتفاعی می‌باشد. عهده دار هیأت مذکور اهتمام فراوانی در جهت هماهنگ سازی سطح آموزش‌های ارائه شده در مؤسسات آموزشی عالی خصوصی یا غیر انتفاعی با استانداردهای بین‌المللی دارد. از جمله مؤسسات آموزش عالی خصوصی ثبت شده در وزارت آموزش مالزی می توان به موارد ذیل اشاره نمود:

- دانش سراهای غیر انتفاعی

ـ دانشگاه‌های غیر انتفاعی

ـ شعبات دانشگاه‌های خارجی

- مراکز آموزش از راه دور

اعطای گواهینامه و دیپلم داخلی

برنامه درسی و امتحانات این دوره‌ها توسط کالج‌های غیر انتفاعی محلی و با پیروی از دستورالعملهای وزارت آموزش و پرورش کشور مالزی تنظیم و تدوین می‌گردد . دانشجویان قادرند که به صورت تمام وقت و یا پاره وقت در کالج های غیر انتفاعی به تحصیل بپردازند . هم چنین کالج‌های غیر انتفاعی اجازه دارند تا برنامه‌هایشان را براساس آموزش از راه دور تحت نظارت قانون جدید آموزشی ، هدایت و تنظم نمایند. اکثر برنامه های داخلی اعطای دیپلم، توسط دانشگاههای محلی، و دانشگاههای خارجی استرالیا، کانادا ، نیوزیلند،‌بریتانیا و ایالات متحده تأیید شده است. از این روی، در پرتو وجود چنین شرایطی زمینه لازم جهت تحقق خواسته‌های دانشجویان مبنی بر تحصیل در دانشگاه‌های برون مرزی فراهم می‌آید.

علاوه بر این، توافقات منحصر به فرد و دراز مدت درون سازمانی با دانشگاههای خارجی،راهی را پیش روی دانشجویان مالزیایی قرار داده است تا قادر به اخذ مدارک تحصیل از دانشگاههای خارجی به شیوه‌ای با صرفه تر و کم هزینه‌تر باشند. بخش عمده فارغ التحصیلان جهت اتمام برنامه‌های نهایی دوره‌های کارشناسی خود راهی دانشگاه‌های خارجی، لیکن برخی از آنان نیز جهت تکمیل تحصیلات خود در کشور مالزی باقی می‌مانند.جهت مقرون به صرفه بودن هزینه‌های تحصیلی،دانشجویان می‌توانند دورة کارشناسی را در دانش‌سراهای غیر انتفاعی که توافقی درون سازمانی با دانشگاههای میزبان دارند،بگذرانند .آنان جهت اخذ مدارک دانشگاهی توسط دانشگاههای خارجی از سوی کشورهای استرالیا، کانادا و نیوزیلند،‌بریتانیا و ایالات متحده، می‌بایست طبق شیوه‌ای توافقی ذیل اقدام نمایند:

برنامه‌های آموزشی توأمان

برنامه‌های معتبر انتقالی

برنامه‌های ورود به سطوح پیشرفته

برنامه‌های آموزشی توأمان که موجبات اخذ مدرک کارشناسی از یک دانشگاه خارجی را مهیا می‌سازد، برای نخستین بار سال 1980 ارائه شد. این برنامه شامل توافق رسمی مابین کالج غیر انتفاعی محلی و مجموعه‌ای از دانشگاه‌های خارجی می‌باشد که به دانشجو اجازه می‌دهد تا بتواند بخشی از دوره آموزشی را در دانشگاه داخلی و بخش پایانی دوره را در دانشگاه خارجی مورد نظر به اتمام برساند و در نهایت نیز مدرک تحصیلی مورد نظر را از دانشگاه خارجی دریافت دارد.

از جمله ویژگی‌های برجسته این برنامه، می توان به موارد ذیل اشاره نمود:

- دانشجویان، در دانشگاه داخلی و دانشگاه خارجی به طور تو‏أمان ثبت نام نموده، سپس با گذراندن دوره‌های آموزشی دانشگاه داخلی، جهت تکمیل دوره تحصیلی خود، وارد دانشگاه خارجی می گردند. بر اساس برنامه آموزشی توأمان دانشجویان می‌توانند مطابق سه الگوی مشخص ذیل به تحصیلات خود ادامه دهند. اول: الگوی 2+1 تحصیل یک ساله در داخل و دو ساله در خارج. دوم: الگوی 2+2 تحصیل دو ساله در داخل و دو ساله در خارج و سوم: الگوی 1+2 تحصیل دو ساله در داخل و یک ساله در خارج.

- بر اساس برنامه آموزشی توأمان برنامه‌های درسی ارائه شده در مؤسسات آموزشی داخلی با برنامه آموزشی مؤسسات آموزشی خارجی یکسان می باشد. با این وجود در برخی از موارد خاص تعیین محتوی درسی به صورت یک جانبه می باشد. اکثر کالج‌های غیر انتفاعی مالزی با دانشگاه‌های مشهور دنیا همچون دانشگاه شفلد بریتانیا، آدلاید استرالیا، بر کلی و کالج موسیقی بوستون ایالات متحده همکاری نزدیک و متقابل دارند.

- مدارک اهدایی منحصراٌ توسط دانشگاه‌های خارجی مادر اعطاء می‌گردد. در واقع کالج‌های غیر انتفاعی محلی اجازه اعطای مدارک تحصیلی را ندارند.

اخذ مدرک تحصیلی خارجی با هزینه‌ها و شهریه مناسب، مقرون به صرفه می‌باشد، بدین ترتیب که دانشجو به گذراندن دو سال از برنامه‌های آموزشی در کشور مالزی و گذراندن سال آخر آموزش در کشور خارجی که دانشگاه میزبان در آن قرار دارد، مبادرت می نمایند.

انتقال و تحصیل دانشجویان مالزیایی به آمریکا بر اساس توافقات به عمل آمده میان مراکز آموزش داخلی با مراکز آموزش عالی صورت می گیرد. این برنامه ویژه دانشجویانی است که مایل به اتمام دوره‌های آموزشی خود در دانشگاه‌های آمریکایی می باشند.بدین ترتیب اگر یک دانشجوی مالزیایی تصمیم به تحصیل در یک دانشگاه آمریکایی از طریق کالج‌‌های محلی مالزیایی داشته باشد باید درخواست ورود به یک دانشگاه آمریکایی را ارائه نماید. در کل، یک دانشجو می‌بایست، جهت تکمیل دوره آموزش خود به 120 ساعت مطالعه بپردازد. دانشجو می‌تواند حدود 60 ساعت یا کمی بیشتر از این دوره را در دانشگاه کشور متبوع خود گذرانده و به ادامه باقی آن در دانشگاه برون مرزی مبادرت نماید. کالج‌های غیر انتفاعی داخلی و دانشگاه‌های آمریکایی از هماهنگی کامل با یکدیگر برخوردار می باشند. انتقال دانشجو، با وجودیکه در فرآیند موافقت نامه‌های مکتوبی میان نهادهای آموزشی 2 کشور منعقد می گردد، با این وجود هیچ کالج غیر انتفاعی‌ای مالزیایی مقید به یک دانشگاه مشخص آمریکایی نبوده و هیچ دانشگاه آمریکایی نیز خود را ملزم به انتقال دانشجو از دانشگاه‌های مالزی نمی‌داند، مگر آنکه دانشگاه‌های مالزی با انتقال دانشجویان بر اساس صلاحیت‌های آنان موافقت نمایند.در واقع هر دانشگاه آمریکایی، مقتضیات و دستورالعمل‌های دوره‌های آموزشی خودش را تدوین می‌نمابد. به عبارت کلی تری آنچه که توسط یک دانشگاه پذیرفته شده است، ممکن است لزوماً مورد تأیید و پذیرش دانشگاه دیگر نباشد. با این همه کالج‌های غیر انتفاعی، برنامه‌های درسی و دوره‌های آموزشی خود را با درنظر گرفتن مقتضیات برنامه‌های درسی آموزشی دانشگاه‌های آمریکایی برنامه‌ریزی می‌نمایند. اصولاً این توافق بر اساس هماهنگی با نحوه تحصیل و آموزش در کشور آمریکا صورت گرفته و کاملاً تحت نظارت سیستم آموزشی آمریکایی است(ADP). در حال حاضر، برنامه آموزش انتقالی از بسط و گسترش بسیاری برخوردار گردیده و دانشگاه‌هایی از کشورهای بریتانیا، استرالیا و کانادا را شامل می‌گردد

برنامه‌های آموزشی و مقررات ورودی

دوره‌های آموزشی ارائه شده توسط کالج‌های غیر انتفاعی داخلی باید کاملاً با دوره‌های آموزشی دانشگاه‌های خارجی تطابق و همسویی داشته باشد تا دانشجویان بتوانند مستقیماً به آخرین سال دوره آموزشی خود راه یابند. توضیح آنکه پیش شرط اول جهت ورود به آخرین سال دوره آموزش دانشگاهی خارجی تطابق و همسویی کامل برنامه‌های آموزشی مؤسسات داخلی با آن است. در ادامه باید افزود دانشجویان با به پایان رسانیدن باقی مانده دوره آموزشی در دانشگاه میزبان برون مرزی، موفق به اخذ مدرک تحصیلی معتبر می‌گردند.

از جمله ‌برنامه های آموزش توأمان می توان به موارد ذیل اشاره نمود:

- همکاری های غیر انتفاعی محلی با مجموعه‌ای از دانشگاه‌های برون مرزی

- ارائه دروس و دوره‌های آموزشی توسط دانشگاه‌های خارجی

- طول دوره آموزش در کالج غیر انتفاعی کشور نباید بیش از سه سال به طول انجامد.

- دانشجویان کالج‌های غیر انتفاعی جهت تکمیل دوره آموزشی خود مجاز به انتخاب دانشگاهی در بیرون مرزهای کشور مالزی می باشند.

- کلیه مدارک اهدایی توسط دانشگاه خارجی برون مرزی به دانشجویان اعطاء می‌گردد.

ارائه آموزش عالی توسط دانشگاه‌های مالزی به نمایندگی از دانشگاه‌های خارجی

با توجه به سطح بالای کیفیت تحصیلی و شهرت و سابقه دانشگاهی، کالج‌های خصوصی می‌توانند با نظارت یک دانشگاه خارجی، به نظارت برنامه‌های آموزشی عالی مبادرت نمایند. برنامه آموزشی‌ که برای یک چنین سیستمی در نظر گرفته می‌شود به برنامه آموزشی 0+3 شهرت دارد که دانشجو با گذراندن سه سال تحصیل موفق به اخذ مدرک می گردند.

برنامه آموزشی 0+3 اساساً بسط یافته برنامه آموزشی توأمان 1+2 می‌باشد، به استثنای اینکه دانشجویان فوق از مجوز گذراندن می‌توانند سال آخر دوره آموزشی خود بدون انتقال به دانشگاه میزبان در کشور برون مرزی، در کشور مالزی برخوردار می گردند. پس از اتمام موفقیت آمیز دوره آموزشی فوق، مدرک مورد نظر توسط دانشگاه خارجی میزبان اعطاء می‌گردد.

بدین ترتیب، دانشجویان بین‌المللی بدون رهسپاری به کشور بریتانیا، استرالیا، نیوزلند، به دریافت مدرک بین المللی از کالج‌های خصوصی کشور مالزی نائل می آیند. مزیت اصلی چنین برنامه‌ای صرفه‌جویی در هزینه‌های تحصیلی و زندگی می‌باشد.کالج‌های خصوصی معینی اجازه دارند به نمایندگی از دانشگاه‌های دولتی مالزی به برگزاری دوره‌های آموزشی و اعطاء مدارک مبادرت ورزند، برخی از دانشگاه‌های دولتی این کشور، از قبیل دانشگاه پوترا(UPM)، دانشگاه کبانگ‌سان(UKM)، دانشگاه فنی(UTM)، دانشگاه اوتارا (UUM)، برگزاری دوره‌های آموزشی‌ خود را به کالج‌های خصوصی محول می‌ نمایند. این امر بدین معناست که دانشجویان قادر به پیگیری نقش یا کل دوره آموزشی خود در کالج‌های خصوصی مالزی می باشند. در صورت موفقیت دانشجویان در دوره‌ آموزشی‌ مدرک تحصیلی بدون حضور آنان در دانشگاه‌های داخلی فوق‌الذکر اعطا می گردد.

اعطای گواهینامه و دیپلم خارجی

به منظور اعطاء مدارک در کالج‌های خصوصی داخل کشور، سری برنامه‌های آموزشی تدوین شده است که از ماهیت و خصیصه غیر بومی و خارجی به صورت توأمان برخوردار می باشند. برنامه‌های خارجی یا غیر بومی مختضی دانشجویانی است که مستقیماً در دانشگاه‌های خارجی ثبت نام می نمایند. مدارکی که به دانشجویان دانشگاه‌های داخلی و خارجی اعطاء می‌گردد از ارزش یکسانی برخوردار است. کالج‌های خصوصی داخلی به مثابه مراکز آموزش دانشجویان به منظور آماده سازی آنان جهت شرکت در آزمون‌های نهایی عمل می نمایند. ارزش اعتباری و قابلیت ارزیابی این آزمون‌ها 100% می‌باشد. گفتنی است که مدرکی که به دنبال آزمون فوق اعطاء می‌گردد، هیچ تفاوتی با مدارک اعطائی دانشگاه‌های داخلی ندارد. از سوی دیگر هیچ ارتباط رسمی و از پیش تعریف شده‌ای نیز میان مراکز آموزش عالی خصوصی و دانشگاه‌های خارجی مورد نظر وجود ندارد.

هیأت‌های آماده سازی دانشجویان برای امتحانات تخصصی

کالج‌های خصوصی محلی، به آماده سازی دانشجویان جهت شرکت در آزمون‌های خارجی که توسط هیئت‌های متخصص و حرفه‌ای، طراحی می گردد، مبادرت می نمایند. پس از موفقیت در این آزمون‌ها، دانشجویان به اخذ مدرک تحصیلی خود نائل می آیند. به طور کل، می توان گفت که 2 هیأت متخصص آزمون و سنجش دانشجوایی تحت عناوینی هیأت‌های مسؤل برگزاری آزمون‌های فنی و حرفه‌ای و هیأت‌های مسؤل برگزاری آزمون‌های علمی فعالیت دارند.

1- هیأت‌های برگزارکننده آزمون‌های فنی و حرفه‌ای

هیأت های فوق، از افراد متخصصی در زمینه مهارت‌های مختلف حرفه‌ای و شغلی برخوردار می باشند. طرح و تدوین برنامه‌های درسی و برگزاری آزمون‌ها و اعطاء مدارک حرفه‌ای به دانشجویان رشته‌هایی چون حسابداری، حقوق و مهندسی، از جمله وظائف و فعالیت‌های اینگونه هیأت‌ها به شمار می آید.لازم به ذکر است که تنها افراد متخصص و با کفایت از حق عضویت در اینگونه هیأت‌ها برخوردار می باشند. به عبارت دیگر اعضاء جدید اینگونه هیأت‌ها افرادی می باشند که آزمون‌های سنجش مهارت‌های حرفه‌ای را با موفقیت طی کرده و از تمامی شرایط لازم برخوردار باشند.از سوی دیگر، دانشجویان جهت شرکت در آزمون تخصصی توسط چنین هیئتی ثبت نام می گردند. از جمله این هیئت‌ها و مؤسسات تخصصی می توان به سازمان حسابداران دولتی مالزی(MACPA)، سازمان حسابداران(ACCA) وابسته به دو.لت بریتانیا، شورای مهندسین وابسته به بریتانیا، ICSA، CIMA اشاره نمود. به دنبال گذراندن آزمون، دانشجویانی که از صلاحیت لازم برخوردار می باشند. به عنوان اعضای چنین مؤسساتی پذیرفته می‌شوند. برخی از این قبیل مؤسسات نیز شرایطی چون سن و تجربه کاری دانشجویان را در اولویت کاری خود قرار می دهند.

2-هیأت‌های مسؤل برگزاری آزمون‌های علمی

هیأت‌های مذکور توسط مؤسسات و سازمان‌های برخوردار از موقعیت بین‌المللی، اداره و نظارت می می‌گردند. افرادی که از عهده آزمون‌های هیأت‌های فوق برآیند به اخذ مدارک مورد نظر نائل می‌آیند. هیأت‌های فوق منحصراٌ در زمرة هیأت‌هایی که مستقیماً به آموزش مهارت‌های حرفه‌ای و عضوگیری افراد می‌پردازند قرار نداشته بلکه کار اصلی این هیأت ها تعیین برنامه‌های درسی، برگزاری آزمون‌ها و اعطاء مدارک تحصیلی به افراد می‌باشد.گواهینامه‌ها و مدارک تحصیلی اعطایی نیز بسیار متنوع می‌باشند. مدارک مذکور عمدتاٌ از نوع دیپلم، مدرک پیش دانشگاهی، نیمه تخصصی یا مدارکی در ارتباط با دیگر مقاطع تحصیلی مشابه می باشد. با چنین مدارکی، فارغ التحصیلان قادر به اشتغال یا حتی ادامه تحصیلات دانشگاهی در یکی از مقاطع کارشناسی و کارشناسی ارشد می‌باشند.

از جمله مدارک فوق‌الذکر که از سوی مراکز و مؤسسات ذیل اعطاء می‌گردد، می توان به موارد ذیل اشاره نمود:

- مؤسسات نیمه‌ حرفه‌ایی(مؤسسه Bank-Bank مالزی-هیأت آزمون LCCI و مرکز محاسبات ملی انگلستان و مؤسسه بازاریابی مالزی

- مرکز تدوین برنامه‌های آموزشی علمی(مؤسسه سطح پیشرفته( GCE)

- مراکز تدوین برنامه‌های علمی خارجی(دایره سنجش و آزمون دانشگاه کمبریج

- مراکز تدوین برنامه‌های مشترک دانشگاهی در سطوح کارشناسی ارشد و دکتری

اکثر مؤسسات آموزش عالی خصوصی با اتخاذ تدابیر درون مؤسسه‌ای، به تدوین برنامه‌های لازم جهت آموزش دوره‌های کارشناسی ارشد و دکتری مبادرت می نمایند.

از جمله ویژگی‌های چنین برنامه‌ای می توان به موارد ذیل اشاره نمود:

1- ارتباطات آکادمیک مؤسسه است آموزش عالی غیر انتفاعی با یکی از دانشگاههای خارجی

2-دانشجویان می‌توانند در قالب آموزش توأمان در هر دو دانشگاه محلی و خارجی ثبت نام نمایند .

3- دانشگاههای خارجی و مؤسسات آموزش عالی غیر انتفاعی عهده دار مسئولیت طراحی و اجرای برنامه‌های آکادمیک خود بوده و در برخی موارد نیز، موارد درسی توسط هر دو طرف طراحی و برنامه ریزی می‌گردد.

هیأت‌های آماده سازی دانشجویان برای امتحانات تخصصی

کالج‌های خصوصی محلی، به آماده سازی دانشجویان جهت شرکت کشور مالزی ایجاد می‌گردند. بر اساس لایحه تأسیس مؤسسات آموزش عالی خصوصی مصوب سال 1998، دانشگاه‌های غیر انتفاعی محلی منحصرا توسط وزارت آموزش کشور مالزی، مورد تأیید قرار می گیرند. اینگونه مؤسسات مجاز به اعطای مدرک کارشناسی و یا دیگر مدارک عالیه دانشگاهی به دانشجویان می باشند. دانشگاه‌های غیرانتفاعی همچنین به فراهم سازی، موقعیت ویژه ای برای دانشجویان جهت اخذ مدرک کارشناسی با هزینه مناسب مبادرت می‌نمایند.

در این دانشگاه‌ها، دانشجویان از حق اخذ مدرک کارشناسی یا کارشناسی ارشد به صورت تمام وقت یا پاره وقت، برخوردار می گردند. شهریه مناسب دوره‌های آموزشی همراه با اعطاء مدارک معتبر بین‌المللی، موجب شده است که مؤسسات خصوصی به محیطی جذاب و پویا برای دانشجویان بومی و دانشجویان خارجی مبدل گردد. عرصه مطالعاتی این قبیل دانشگاه‌ها از تجارت وIT گرفته تا مهندسی و طب را تحت پوشش قرار می‌دهد.در حال حاضر، بالغ بر 8 دانشگاه غیر انتفاعی و یک دانشگاه مجازی به شرح ذیل در کشور مالزی فعالیت دارند:

دانشگاه چند رسانه‌ای (MMU )

دانشگاه تنگا ناسیونال (UNITEN )

دانشگاه تکنولوژی پتروناس (UTP )

دانشگاه این داستری سلانگور (UNISEL )

دانشگاه پروباتان آن تارابانگسا ( IMU )

دانشگاه ترباکوی مالزی ( UNITEM )‌

دانشگاه سنز دان تکنولوژی مالزی (MUST )

مجتمع آموزشی پروباتان،‌ سنز دان تکنولوژی آسیا (AIMST )

دانشگاه مجازی تون‌عبدل‌رازک(UNITAR)

انعطاف قابل توجه دانشگاه مجازی ویژگی ممتاز این دانشگاه است، به گونه‌ای که دانشجویان بطور دلخواه می‌توانند برای خود برنامه‌ریزی نموده و برای تحصیل در رشته‌های مورد نظر خود مقید به زمان و مکان مشخص و از پیش تعیین شده‌ نباشند. دانشگاه مجازی نرم‌افزارهای آموزشی چندرسانه‌ای نوین، سیستم‌های اینترنتی پیشرفته و سایر تکنولوژی‌های آموزشی را در اختیار دانشجویان قرار می‌دهد. علاوه بر این دانشگاه مذکور به ارائه برنامه‌های آموزشی مجتمع‌های آموزشی دانشگاه‌های خارجی اعم از دانشگاه تکنولوژی “ کورتن ”، مجتمع ساراواک، مالزی ( استرالیا ) دانشگاه ناتینگ‌هام مالزی ( بریتانیا ) و FIMS مجتمع دانشگاهی دمونت فورت، مالزی ( بریتانیا )‌ مبادرت می نماید.

به طور کلی می توان گفت که دانشگاههای غیر انتفاعی توسط مؤسسات حقوقی و از طریق سرمایه‌ گذاری اینگونه مؤسسات در کشور مالزی تأسیس می گردند . این مؤسسات با اجازه وزارت آموزش عالی باتبعیت از لایحه مؤسسات آموزش عالی خصوصی مصوب سال 1996،تأسیس ‌شده و به اعطای مدارک کارشناسی و کارشناسی ارشد و بالاتر به دانشجویان مبادرت می نمایند . در واقع دانشگاههای غیر انتفاعی، فرصت مناسبی برای دانشجویان محسوب می‌شودتا بتوانند با پرداخت هزینه‌های کم و مقرون به صرفه به تحصیلات عالی دست یابند. دانشجویان این دانشگاهها به صورت تمام وقت و یا پاره وقت جهت اخذ مدارک کارشناسی و یا کارشناسی ارشد به تحصیل می‌پردازند . شهریه‌های ناچیز دوره‌های آموزش به همراه مدارک قابل قبول بین‌المللی به جذابیت هرچه بیشتر این مؤسسات برای دانشجویان داخلی و خارجی منجر گردیده است. در اینگونه از مؤسسات رشته‌های همچون تجارت، فن آوری اطلاعات(IT)، مهندسی و پزشکی دایر می‌باشد.

دانشگاه های غیر انتفاعی مالزی

دانشگاه

دانشگاههای غیر انتفاعی و کالج دانشگاهی

کوالالامپور

دانشگاه بین المللی طب

پراک

دانشگاه فنی پتروناس

پوتراجایا

دانشگاه چند رسانه‌ای ( MMU ) مجتمع سایبرجایا

ملاکا

دانشگاه چندرسانه‌ای(MMU ) مجتمع ملاکا

سلانگور

دانشگاه ناسیونال تناگا ( UNITEN ) مجتمع لجانگ

پهانگ

دانشگاه ناسیونال تناگا ( UNITEN )

سلانگور

دانشگاه تان عبدل رازک ( UNITAR )

کوالالامپور

دانشگاه آزادی مالزی( UNITEM )

سلانگور

دانشگاه صنعتی سلانگور ( UNISEL )

کداه

مجتمع آسیایی طب،علوم و تکنولوژی (AIMST )

سلانگور

دانشگاه علوم و تکنولوژی مالزی (MUST )

پراک

دانشگاه تانکر عبدل راهن ( UTAR )‌

سلانگور

دانشگاه فنی ( MARA )

سلانگور

کالج دانشگاهی فنی،مدیریتی مالزی ( KUTPM )

 

 

مجتمع های آموزشی دانشگاههای خارجی

هدف اصلی دولت از اجازه تأسیس مجتمع های آموزشی دانشگاههای خارجی کشور مالزی در واقع اهمیت آموزش صنعتی در این کشور و نیز فراهم سازی فرصت برای دانشجویان خارجی و دانشجویان محلی جهت اخذ مدارک دانشگاهی خارجی مستقر در کشور مالزی می‌باشد.درحال حاضر، درکشور مالزی بالغ بر 4 مجتمع دانشگاهی خارجی به فعالیت می پردازند. گفتنی است که تأسیس این مجتمع‌های آموزشی در کشور مالزی تنها به اجازه و دعوت دولت کشور صورت پذیرفته است . دانشگاهMonash استرالیا، نخستین دانشگاه خارجی محسوب می‌شد که به احداث مجتمع آموزشی خود طی سال 1998 در این کشور مبادرت نمود.

مجتمع‌های آموزشی دانشگاههای خارجی مستقر در کشور مالزی، با ذکر نام کشور مبدأ و محل تأسیس

محل تأسیس

کشورهای مبدأ

دانشگاهها

سلانگور

استرالیا

دانشگاه موناش مالزی

ساراواک

استرالیا

دانشگاه فنی کوتون، مجتمع ساراواک مالزی

کوالالامپور

بریتانیا

دانشگاه ناتینگ هام مالزی

کوالالامپور

بریتانیا

دانشگاه مونت فورت

 

مزیتهای آموزشی

از جمله مزیتهای احداث مجتمع های آموزشی دانشگاههای خارجی در کشور مالزی می توان به موارد ذیل اشاره نمود:

- سهولت در روند اقامتی و سکونتی دانشجویان خارجی مستقر در مالزی

- محیط زندگی کاملاٌ هماهنگ و همسو با وجود حیات ملیت های گوناگون در این کشور

- وجود طیف گسترده ای از غذاهای مالایی، چینی، هندی، عرب و غذاهای غربی

سیستم آموزش کشور مالزی، فرصت‌های تحصیلی مناسبی در اختیار دانشجویان قرار می‌دهد که بانیازهای تحصیلی آنان هماهنگ و مناسب می‌باشد.آموزش بین‌المللی با برخورداری از سطح کیفی مطلوب از سوی وزارت آموزش عالی و تحت نظارت هیأت بازرسی ملی (LAN) برای دانشجویان فراهم می‌گردد. در این رابطه باید افزود شهریه‌های تحصیلی و هزینه‌های زندگی دانشجویان در حد مطلوب و مناسب می‌باشد.طیف وسیع گزینه‌های مطالعاتی که متناسب با نیازهای مطالعاتی و بودجه دانشجویان دانشگاه ها تعیین می گردد، در هماهنگی و انطباق کامل است .برنامه‌های آموزشی توأمان بهترین و به صرفه‌ترین شیوه جهت تحصیل دانشجویان مالزیایی در دانشگاههای ایالات متحده بریتانیا، استرالیا، کانادا، نیوزیلند،فرانسه جهت مطالعات دانشگاهی می باشد.کالجهای غیر انتفاعی هدایت کننده برنامه‌های آموزشی دانشگاههای خارجی (0+3 ) و مجتمع‌های آموزشی خارجی مستقر در کشور مالزی به ارائه مدارک عالی خارجی با ارزان‌ترین هزینه در کشور مالزی مبادرت می نمایند.زبان انگلیسی نیز که زبان ارتباطی اغلب کشورهای دنیاست، به عنوان ابزار آموزشی، به آماده سازی فارغ التحصیلان جهت شرکت در بازار جهانی مبادرت می‌نماید.مراکز آموزشی فوق که وابسته به بخش خصوصی کشور می‌باشند، به فراهم سازی امکانات آموزش عالی برای دانشجویان مبادرت نموده و در پایان کار نیز به دانشجویان گواهینامه، مدارک و مدارج تحصیلی اعطا می نمایند. مراکز فوق همچنین نقش مهمی در بر آوردن نیازهای آموزش متوسطه و عالی دولتی ایفا می‌کنند. علاوه براین، همین طور نقش مهمی در برآوردن نیازهای دانشجویان خارجی ایفا می نمایند. به طور کل،‌دوره‌های آموزشی ارائه شده توسط این گروه،شامل SPM / دانشجویان ارشد III / SIPM / سطوح GCE O / سطوح GCE A یا دیگر مدارک مشابه خارجی می‌باشد.

کلیه مؤسسات آموزش عالی، تحت پوشش مراکز فوق ملزم به برخورداری تأییدیه وزارت آموزش و پرورش مالزی می باشند. از جمله مهم ترین مراکز آموزشی فعال که تحت نظارت مراکز آموزش عالی غیر انتقاعی فعالیت می نمایند می توان به موارد ذیل اشاره نمود:

الف : مدارس عالی غیر انتفاعی

ج : دانشکده‌های بین المللی غیر انتفاعی

د :‌ آموزش عالی از راه دور

به منظور ثبیت سطح کیفی آموزش، متناسب با حقوق دولت و دانشجویان، کلیه مراکز آموزشی عالی غیرانتفاعی توسط وزارت آموزش و پرورش مالزی تصویب و تأیید گردیده اند. علاوه براین هیئت ملی گواهینامه‌های تحصیلی نیز توسط دولت و تحت پوشش لایحة هیئت ملی گواهینامه‌های تحصیلی طی سال 1996 تأسیس گردیده، هیئت فوق هم چون پیکره قانونی عهده دار مسئولیت نظارت بر استانداردها و سطح کیفی برنامه‌های آموزش عالی که توسط مؤسسات آموزش عالی خصوصی میباشد .

ویژگی ها و مشخصه ها

آموزش عالی غیر انتفاعی در کشور مالزی از ویژگی‌هایی به شرح ذیل برخوردار می‌باشد:

- برخورداری از دانشکده‌های مختلف با رشته‌های تحصیلی گوناگون

- بالا بودن سطح کیفی آموزش و متناسب بودن شهریه‌های دریافتی و هزینه‌های جانبی

- برخورداری از نظام آموزش توأمان و همکاری‌های علمی و دوجانبه با دانشگاه‌های بریتانیا، ایالات متحده، استرالیا، کانادا و نیوزلند

- اعطاء مدارک آموزش عالی بر اساس الگوی 0+3 با اعتبار بین المللی

- ارائه تسهیلات لازم و امکانات مناسب به دانشجویان بومی و خارجی

برنامه‌های آموزشی

برنامه‌های آموزشی و آزمون‌های مورد نیاز جهت اخذ دیپلم از دانش‌سراهای غیر انتفاعی محلی، مطابق دستورالعمل‌های وزارت آموزش کشور مالزی تدوین می‌گردد که به موجب آن دانشجویان از امکان برخوردار از تحصیلات تمام وقت و یا پاره وقت در دانش سرای های غیرانتفاعی بهره مند می گردند. دانش سراهای غیرانتفاعی این اجازه را دارند که برنامه‌های آموزشی خود را براساس شیوه آموزش از راه دور، تحت پوشش لوایح قانونی جدید حوزه آموزش، اجرا نمایند. گفتنی است که سهم عمده برنامه‌های اعطای دیپلم و مدرک تحصیلی توسط دانشگاه‌های محلی و یا دانشگاه‌های خارجی استرالیائی، کانادایی، نیوزلندی، بریتانیای و آمریکایی مستقر در کشور مالزی صورت می‌پذیرد. از زبان انگلیسی نیز به عنوان زبان بین‌المللی جهت آموزش متون به دانشجویان بهره گیری می‌شود.طی سالهای اخیر درپی حصول توافقات مشترک میان مؤسسات آموزش عالی غیرانتفاعی با دانشکده‌های خارجی راه برای دانشجویان جهت اخذ مدارک دانشگاهی خارجی به روشی مقرون به صرفه‌تر هموار گردیده است. فارغ‌التحصیلان بیشماری جهت ادامه تحصیلات عالی با مدرک کارشناسی در دانشگاه‌های خارجی حضور می یابند، این در حالی است که بسیاری از آن‌ها مایل به ادامه تحصیلات خود در کشور مالزی می باشند.

به منظور صرفه جویه در هزینه های هنگفت آموزشی دانشگاه‌های وابسته به بریتانیا، ایالات متحده، استرالیا، نیوزلند،کانادا و مالزی به منظور صرفه جویی در هزینه‌های سنگین آموزشی، دانشجویان از حق ادامه تحصیلات عالیه خود در داخل کشور با نام نویسی در شعبات دانشگاه‌های خارجی و اخذ مدارک تحصیلی خود مطابق با برنامه‌های تعیین شده از سوی دانشگاه‌های بریتانیا، ایالات متحده، استرالیا، نیوزلند، کانادا برخورداری می گردند، به طور کلی تر می توان گفت که کشورهای فوق‌الذکر در مالزی به فعالیت آموزشی به ویژه ً در سطوح آموزشی عالی می‌پردازند.دانشجویان مالزیایی در قالب سه شیوه ذیل به اخذ مدارک تحصیلی بین المللی از شعبات دانشگاه‌های بریتانیا، ایالات متحده، استرالیا، نیوزلندی و کانادا نائل می آیند:

الف: آموزش و تحصیل به سبک توأمان

ب: آموزش انتقالی و ادامه تحصیل در دانشگاه‌های آمریکایی

ج: تحصیل در دانشگاه‌های خارجی

- آموزش و تحصیل به سبک توأمان

طرح آموزش و تحصیل به سبک توأمان برای نخستین بار در اوایل دهه 1980 مطرح شد. طرح مذکور درواقع شامل توافق نامه رسمی مابین دانش سرای خصوصی محلی با یک یا گروهی از دانشکده‌های خارجی است که به دانشجو اجازه می‌دهد تا بطور رسمی به تحصیلات خود در مؤسسات خصوصی محلی و مؤسسات بین‌المللی به صورت توأمان ادامه دهد. برجسته ترین ویژگی‌ این سبک تحصیلی در این است که دانشجویان به طور همزمان در دانش سرای خصوصی محلی و دانشکده خارجی ثبت نام نموده و در صورت موفقیت در دانش‌سرای خصوصی محلی از مجوز ادامه تحصیل در دانشکده خارجی برخوردار می گردند.

ساختار آموزشی به سبک توأمان به شرح ذیل می باشد:

- گذراندن دوره آموزشی1ساله در مؤسسات خصوصی محلی و آموزش 2 ساله در مؤسسات آموزشی خارجی

- گذراندن دوره آموزشی 2 ساله مؤسسات خصوصی محلی و آموزش 2 ساله در مؤسسات آموزشی خارجی

- گذراندن دوره آموزشی 2 ساله در مؤسسات خصوصی محلی و آموزش1ساله در مؤسسات آموزشی خارجی

برنامه های آموزشی دانشگاه‌های محلی دقیقاً همانند برنامه های آموزشی دانشگاه های خارجی می‌باشد. مدارک تحصیلی نیز منحصرا توسط دانشکده های خارجی مادر اعطا می‌گردد. به طور کلی تر می توان گفت که دانش‌سراهای غیر انتفاعی محلی از مجوز اعطای مدارک تحصیلی به دانشجویان برخوردار نمی باشند.

ب: آموزش انتقالی و ادامه تحصیل در دانشگاه‌های آمریکایی

هدف از طرح شیوه آموزشی فوق برقراری ارتباط و تبادل دانشجو با دسته‌ای از دانشگاه‌های خارجی از سوی مؤسسات آموزش عالی خصوصی می‌باشد. بر اساس چنین شیوه‌ای دانشجویان با گذراندن تعدادی از واحدهای درسی خود در یکی از دانشکده‌های دانشگاه‌های خصوصی محلی و ارائه مدارک معتبر و قابل قبول به دانشگاه‌های خارجی به ادامه تحصیلات خود در دانشگاه های مذکور مبادرت نمایند. در این رابطه باید افزود هیچ دانشگاه خصوصی محلی ملزم به انتخاب دانشگاه خارجی مشخصی برای ادامه تحصیلات دانشجویان نبوده و متقابلاً دانشگاه‌های خارجی نیز از هیچ گونه تعهدی در خصوص موافقت با درخواست انتقالی دانشجویان بدون تأیید آنان از سوی دانشگاه های خصوصی مربوطه بر خوردار نمی باشند. بر اساس این شیوه تحصیلی، هر دانشجویی از مجوز تقسیم کل دوره آموزشی 120 ساعته خود به دو قسمت مساوی برخوردار می گردد به نحویکه به ادامه نیمی از تحصیلات خود در داخل و نیم دیگر در خارج نائل می آید. دانشگاه‌های خصوصی محلی نیز ملزم به تنظیم برنامه‌های تحصیلی خود هماهنگ با برنامه‌های تحصیلی دانشگاه‌های خارجی مورد نظر می باشند. تفاوت شیوه حاضر با شیوه توأمان در این است که در این شیوه دانشجویان از آزادی عمل و اختیار عمل بیشتری در انتخاب دانشگاه‌ها و برنامه‌های مورد نظر خود برخوردار می باشند. البته ناگفته نماند که برخی اوقات این آزادی عمل به سردر‌گمی و بلاتکلیفی نیز منجر می‌گردد. شیوه مذکور در مراحل آغازین خود به منظور برقراری ارتباط با دانشگاه‌های آمریکایی تنظیم شده بود اما امروزه کشورهایی نظیر استرالیا، انگلستان و کانادا نیز بدان ملحق شده اند. وجه اشتراک شیوه فوق با شیوه توأمان همانا صرفه‌جویی در هزینه‌های تحصیلی و مخارج زندگی در راستای اخذ مدارک عالیه از دانشگاه‌های خارجی است.

ج: تحصیل در دانشگاه‌های خارجی

این شیوه تحصیلی تقریبا مشابه شیوه تحصیل توأمان است.بر اساس شیوه فوق، رشته‌های تحصیلی ارائه شده از سوی مؤسسات عالی خصوصی در صورت برخورداری از اعتبار و جایگاه قابل قبول از سوی مجموعه‌ای از دانشگاه‌های خارجی مورد تأیید واقع می‌گردد که به دنبال آن دانشجویان از مجوز آغاز تحصیلات سال اول یا سال دوم خود در دانشگاه های خارجی برخوردار می گردند. پس از طی دو سال مذکور دانشجویان به منظور تکمیل تحصیلات خود به دانشگاه‌های خصوصی مالزی بازگشته و با تکمیل موفقیت آمیز باقی مانده تحصیلات خود در داخل کشور، به اخذ مدارک تحصیلی خود از شعبات دانشگاه‌های خارجی در داخل کشور نائل می آیند. از جمله مهم ترین ویژگی های این شیوه تحصیلی می توان به موارد ذیل اشاره نمود:

- همکاری دانشگاههای غیر انتفاعی محلی با گروهی از دانشگاههای برون مرزی

- برنامه ریزی برنامه‌ها و دستورالعملهای آموزشی توسط دانشگاه های غیر انتفاعی محلی، مطابق با نیازهای تخصصی و برنامه‌های دانشگاههای خارجی

- دورة آموزشی 3 ساله در دانشگاه های غیر انتفاعی محلی

- برخورداری دانشجویان دانشگاههای غیر انتفاعی محلی، از حق انتخاب دانشگاههای خارجی جهت تکمیل برنامه تحصیلی‌ خود

- اعطاء گواهینامه‌های تحصیلی توسط دانشگاه های خارجی

واگذاری امتیاز برگزاری دوره‌های آموزشی به مؤسسات عالی خصوصی از سوی دانشگاه‌های خارجی

به دانشگاه‌های غیر انتفاعی اجازه داده شده است که به نیابت از دانشگاه‌های خارجی مربوطه به هدایت برنامه های آموزشی در کشور مالزی بپردازند این در حالی است که مسئولیت اعطای مدارک تحصیلی همچنان بر عهده دانشگاه های خارجی می‌باشد. در این حالت از برنامه های آموزشی دانشگاه‌های خارجی تحت عنوان برنامه‌های 0+3 یاد می گردد. برنامه‌های 0+3، اساساً همانا برنامه”2+1“و ”1+2“ در برنامه های آموزشی توأمان می‌باشند، با این تفاوت که در حالت فوق که دانشجویان از مجوز گذراندن سال آخر تحصیلی خود با یک برنامه مدون از سوی دانشگاه خارجی بدون راهی شدن به کشور میزبان خارجی و گذراندن واحدهای درسی در کشور مالزی برخوردار می باشند. طبق ساختار این نوع آموزش به دانشگاه‌های غیر انتفاعی محلی اجازه داده شده است که تحت نظارت دانشگاه‌های خارجی، به هدایت برنامه های آموزش و تحصیلاتی خود در کشور مالزی مبادرت نمایند. گفتنی است که پس از اتمام موفقیت آمیز دوره تحصیلی فوق، مدرک تحصیلی توسط دانشگاه خارجی میزبان اعطاء می‌گردد.

به طور کلی میتوان گفت که در این حالت، بدون حضور در کشورهای بریتانیا و یا استرالیا، دانشجویان خارجی به اخذ گواهینامه دوره کارشناسی این کشورها از دانشگاه های غیر انتفاعی مالزی نائل می آیند.به برخی از مؤسسات خصوصی آموزش عالی این اجازه داده می‌شود که به نیابت و نمایندگی از دانشگاه‌های دولتی، برنامه‌های آموزشی- تحصیلی این دانشگاه‌ها را بر عهده گیرند. بر اساس چنین شیوه‌ای، دانشجویان به گذراندن تمام یا بخشی از دوره تحصیل خود در مؤسسات آموزش عالی خصوصی نائل آمده و پس از طی این دوره بدون راهیابی در دانشگاه های دولتی، به احراز مدرک دولتی نائل می آیند. دانشگاه‌های دولتی نظیر UTM,UUM,UKM,UPM از جمله دانشگاه‌هایی هستند که در این زمینه فعالیت می‌نمایند. بر اساس این شیوه تحصیلی کلیه برنامه‌های دوره آموزشی توسط دانشگاه‌های دولتی معین گردیده و در صورت موفقیت، دانشگاه‌های دولتی موظف به اعطای مدرک کارشناسی به دانشجویان می باشند.

 
 

نهادهای آموزشی

از جمله مهمترین مدارس کشور مالزی که برای جامعه اطلاعاتی قرن بیست و یکم طرح ریزی گردیده اند می توان به موارد ذیل اشاره نمود:

- مدارس بین الملل

پویایی اقتصادی، ثبات سیاسی واجتماعی و محیط زندگی هدایت کننده و امن کشور مالزی مطلوب بسیاری از مدارس خارجی بوده است. سرمایه گذاران وتجار وافراد متخصص، از مالزی تحت عنوان کشور دوم خود تلقی نموده و به سفر با خانواده های خود به این کشور مبادرت می نمایند. در این رستا به بمنظور پاسخ گویی به نیاز آنان و فراهم سازی تسهیلات لازم و برنامه های درسی متنوع ، وزارت آموزش وپرورش مالزی راه را برای تأسیس 40 مدرسه بین المللی هموار ساخته است. از این روی، آندسته از کودکانی که به سیستم درسی آمریکایی ، ژاپنی ، آلمانی ، تایوانی ، اندونزیایی وعربستان سعودی تحصیل می نمایند، بدون هیچ مشکلی قادر به ادامه تحصیلات خود در مالزی می باشند.

- مدارس هوشمند

از جمله مسائل مهمی که در اقتصاد دانایی مطرح است، دانش، مهارت و یادگیری مستمر می باشد. به عبارت دیگر، توسعه و آماده سازی منابع انسانی جهت ورود به عصر دانش و اطلاعات از اهمیت حیاتی برخوردار است. درحالیکه به نظر می رسد سیستم کنونی آموزش و پرورش کشور قادر به پرورش نیروهایی دانش گرا و کار آفرین برای جامعه اطلاعاتی قرن بیست و یکم نبوده و نیازمند تغییر و تحول بمنظور حمایت از چشم انداز فن آوری اطلاعات کشور می باشد  جهت نیل به این هدف، ‌مدارس هوشمند
 « Smart School»  می توانند نقش مهمی را ایفا نمایند. مدارس هوشمند مؤسسات آموزشی می باشد که با اعمال تغییراتی در نحوه آموزش و مدیریت خود بصورت سیستماتیک، به آماده سازی دانش آموزان جهت رویارویی با عصر اطلاعات مبادرت می نمایند. اهداف این قبیل مدارس در کشور مالزی می توان به موارد ذیل اشاره نمود :

-تولید نیروی کار متفکر و آشنا با تکنولوژی

-توسعه و پرورش فیزیکی، ذهنی، احساسی و معنوی دانش آموزان

- ارائه و فراهم سازی  فرصتهایی به منظور بهبود تواناییها و استعدادهای دانش آموزان

-افزایش مشارکت همگانی در حوزه آموزشی (دبیران، دانش آموزان، مدیران ،کارکنان مدارس و سطوح مختلف جامعه(

همانگونه که قبلاٌ نیز برآن  اشاره شد کشور مالزی پیشگام دراجرای پروژه مدارس هوشمند، می باشد که مباحث مربوط به آن را از سال ۱۹۹۶ آغاز نمود. سپس در سال ۱۹۹۹  این طرح در۹۰ مدرسه اجرا گردید وتا سال ۲۰۱۰، کلیه مدارس مالزی به مدارس هوشمند تبدیل خواهد گردید.
نکته بسیار مهم در این نوع مدارس تغییر شیوه یادگیری از شیوة مبتنی بر حافظه «Memory based learning»  به شیوه مبتنی برتفکر و خلاقیت «Creativity based learning» می باشد. فرآیند آموزش و یادگیری درمدارس هوشمند از 4 جزء به شرح ذیل برخوردارمی باشد:

دوره تحصیلی: انتقال دانش ، مهارتها، ارزشها و زبان از طریق ارائه دوره های مختلف تحصیلی و یکپارچگی این عناصر برای رویارویی با عصر اطلاعات

فنون و روشهای تعلیم: بهره گیری از استراتژیها و سبکهای مختلف آموزشی بمنظور کسب اطمینان از ایجاد صلاحیتهای مورد نیاز در دانش آموزان با ارائه آموزشهای جذاب

ارزیابی : بهره گیری  از سیستم ارزیابی online و پایگاه داده کاملی از اطلاعات مربوط به دانش آموزان  در کل دوره تحصیل غیر تحصیلی آنان

  مطالب و محتوای دوره های تحصیلی : ایجاد و تقویت تفکر چالشی و یادگیری با انگیزش در دانش آموزان، آموزشهای مبتنی بر شبکه و مواد درسی الکترونیکی

از جمله عواملی که در موفقیت و اداره مدارس هوشمند دخیل می باشند می توان به موارد ذیل اشاره نمود:

- دانش آموزان

-دبیران

-کارمندان و مدیران مدارس

-والدین

-سطوح مختلف جامعه

نکته بسیار مهم درمورد عوامل ذکرشده این است که مسئولیتها و و ظایف هر یک از عوامل فوق با وظایف سنتی آنهاکه درمدارس عادی وجود دارند متفاوت می باشد. به عبارت دیگر تکنولوژی مورد استفاده شده دراین مدارس شکل این ارتباطات را نیزمتفاوت می نماید، به عنوان مثال والدین می توانند در هر لحظه بصورت online از کامپیوتر شخصی خود از آخرین وضعیت تحصیلی فرزند خود آگاه شده و یا با دبیران وی تماس داشته باشند.

3-فرهنگستان مرکزی هنر مالزی

 (فرهنگستان مرکزی هنر)در سال1983تاسیس شد و ازآن زمان تاکنون این فرهنگستان به صورت یکی از تأمین کنندگان اصلی آموزش هنر و طراحی در مالزی در آمده است . اهداف فرهنگستان مرکزی هنر ارائه رهنمود و آموزش حرفه ای به فارغ التحصیلانی است که تصمیم دارند، در زمره  هنرمندان طراحان و تصویرگران خلاق و مبتکری می باشند. که در عرصه نظام نوین آفرینش هنری نقشی منطبق با برنامه پیش بینی شده سال2020 ایفا نمایند. فارغ التحصیلان فرهنگستان مرکزی هنر فرصتهای در اختیار خواهند داشت. هدف اصلی فرهنگستان مرکزی هنر آمیختن روح فناوری و علم جدید با آرمانهای زیبایی شناختی فرهنگهای چند نژادی در کشور مالزی است تا این سرزمین به هویت مالزیایی منحصر به فردی دست یابد. دانشجویان این مرکز، به منظور انتقال میراث فرهنگی و هنری منطقه بسیار خوب آموزش دیده اند. به منظور همگامی با تحولات سریع توسعه اقتصادی کشور و سازگاری با روند تحول جهانی و منطقه ای، فرهنگستان مرکزی هنرمتعهد شده است با بهبود مداوم تسهیلات و برنامه های آموزشی خود بهترین آموزش را به دانشجویان ارائه نماید.

 

دوره های آموزشی

دوره های آموزشی برای دریافت مدرک تحصیلی در فرهنگستان مرکزی هنر مدت زمان سه سال به طول می انجامد. گفتنی است که پذیرش تحصیلی  سه بار در سال طی ماههای ژوئن آوریل و ژوئیه صورت می گیرد. به دانشجویان موفق سال اول گواهینامه فرهنگستان مرکزی هنر و به فارغ التحصیلان سال سوم، دیپلم معتبر فرهنگستان مرکزی هنر اعطا می گردد .

ساختار دوره های آموزشی

کلیه برنامه های هنر و طراحی فرهنگستان مرکزی هنرعمدتاٌ درکارگاه هنری متمرکز است. پروژه ها به گونه ای ساماندهی شده است تا موارد نظری و علمی به خوبی تفهیم گردد. در کلیه برنامه های درسی انواع متنوع پروژه های طراحی گنجانده شده که هدف از آنها تلفیق جنبه های فکری و نظری طراحی با مهارتهای فنی است.

همکاریهای آموزشی

-همکاری با دانشگاههای خارجی

کلیه دروس فرهنگستان مرکزی هنر در خارج از کشور معادل سازی شده است تا بدین ترتیب فرصت تحصیلی بیشتری برای دانشجویان در خارج از کشور مهیا گردد. مدرک فرهنگستان مرکزی هنر در خارج از کشور پذیرفته شده و 24 دانشگاه و کالج با انتقال این واحدهای درسی موافقت نموده اند. این مرکز با دانشگاههای معتبر کشورهای استرالیا و نیوزیلند (دانشگاه (( تاسمانی )) و دانشگاه (( کرتین )) در استرالیا و دانشگاه تکنولوژی (( اوکلند )) در نیوزیلند) ارتباط نزدیک برقرار نموده است.

سیاست های آموزشی

سیاست اصلی کالج فرهنگستان تاکید برکیفیت برتر آموزش خلاق با نگاه به افقهایی برتر از چشم اندازهای هزاره جدید متعهد می باشد.

اهداف آموزشی

اصلی ترین هدف فرهنگستان مرکزی هنر در توسعه کشور مالزی ظهور ویزیت طراحان و هنرمندان مستعد برخوردار مهارتهای حرفه ای و ابتکار خلاق است. فرهنگستان مرکزی هنر با توجه به نیاز هرچه بیشتر به طراحان پیشرفته و مجرب سعی در متمرکز نمودن توجه و فعالیت خود در این حیطه دارد. ازاین رو تلاش است تا با به دست آوردن درجه معتبر 9002 Iso به کیفیت برتر در امر آموزش دست یابد.طی دسامبر سال 1999 گواهینامه سیستم مدیریت کیفی مطابق با شرایط استاندارد 9002 BSEN ISO به فرهنگستان مرکزی هنر اهدا گردید.کالج فوق کالج طراحی و هنر کشورمالزی است که این مقام را به دست آورده است.

تسهیلات آموزشی

کلیه کارگاههای هنری و کلاسهای درس فرهنگستان مجهز به سیستمهای کامپیوتری است که این خود به آرامش خاطر دانشجویان و ارتباط دو سویه اساتید و دانشجویان منجرمی شود. وجود آتلیه عکاسی و تاریکخانه کاملاٌ مجهز، کارگاه طراحی، کارگاه چاپ و کارگاه سرامیک در ساختمان فرهنگستان، این مرکز را به محلی جهت انجام مطالعات و تحقیقات مهم دانشجویی مبدل ساخته است.آتلیه عکاسی وتاریکخانه به منظورهدایت وحمایت فعالیت های عملی دانشجویان طراحی گردیده اند، هدف اصلی کالج فوق دستیابی دانشجویان به  سطح بالایی از تجربه حرفه ای و تخصصی در این رشته کارگاهی است.کارگاه سرامیک سازی مرکزی نیز در سال1992 تاسیس شد تا فرصت بسط راه حل های خلاقه روند فعالیتهای درسی دانشجویان فراهم آید.نگارخانه مرکزی هنرکه در ساختمان فرهنگستان قرار دارد از جمله مهمترین مراکز نمایش هنر معاصر هنرمندان مالزیایی و بین المللی است. نگارخانه فوق همچنین با معرفی آثار هنری دانشجویان و فارغ التحصیلان فرهنگستان، فرصت مناسبی در اختیارعامه مردم آنان قرار می دهد. تالار مرکزی همایشها، محل برگزاری مجموعه منظمی از سخنرانیهای علمی و همایشهای مشترک است. از سال1994 به بعد در چهار چوب جلسات بحث و بررسی پیرامون  طراحی، از چهره های سرشناس صنعتی دعوت به عمل می آید تا اداره کارگاهها، سخنرانیهای خاص، گردهماییها و نشستهای هنری را به عهده گیرند که این امر خود به رشد هنری دانشجویان منتهی گردیده است.

 

توسعه آموزشی

از زمان استقلال،کشور مالزی از پیشرفت‌های چشمگیری در حوزه آموزشی برخوردار گردیده است. برخورداری از 93 درصد باسواد خود نمودی از پیشرفت کشور مالزی در حوزه آموزشی به شمار می آید.    نرخ ثبت نام دانش آموزان در مدارس ابتدایی بیش ار 90 درصد بالغ می گرددکه حدود 92 درصد از این افراد به‌مقطع متوسطه راه می یابند.اعمال تغییرات اساسی و پیشرفت‌های گسترده در ساختار حوزه آموزش به برخورداری کشور مالزی از سیستم یکپارچه آموزشی با وجود تنوعات مختلف نژادی منجر گردیده است. هم‌چنین افزایش قابل توجهی در نرخ ثبت نامی در کیله سطوح آموزشی مشهود می باشد.

در سطح آموزش پیش دبستانی، مطالب درسی، امکانات و آموزش معلمین در بخش‌های دولتی و خصوصی با استانداردهای مصوب قانون آموزش طی سال 1996 هم‌ خوانی داشته و نرخ کودکان ثبت نامی مراکز پیش دبستانی از 253675 نفر طی سال 1995 به‌281397 نفر طی سال 1998 اقزایش یافته است.

در سطح آموزش ابتدایی، نیز نرخ دانش آموزان ثبت نامی از 80/2 میلیون نفر طی سال در 1995 به‌89/2 میلیون نفر طی سال در 1998 اقزایش یافته است. هم‌چنین بر افزایش توسعه ظرفیت امکانات آموزشی تاًکید بسیاری شده است.در سطح آموزش متوسطه نیز مشارکت افراد در مدارس دولتی و نیمه دولتی از 63/1 میلیون نفرطی سال 1995 به‌74/1 میلیون نفرطی سال 1998 بالغ گردیده است.

با وجود پیشرفت های بدست آمده مذکور، در تلاش جهت توسعه آموزشی کشور، قوانین آموزشی مصوب سال 1961 مورد بازنگری قرار گرفت. قانون بازنگری شده از چشم انداز وسیع تری برخوردار گردیده وبر مؤسسات آموزشی خصوصی کلیه سطوح نیز مشتمل می گردد.مطابق چنین بازنگری های بخش خصوصی در فراهم سازی موقعیت‌های آموزشی ایفای نقش نموده و عمدتاً به تکمیل تلاش‌های دولت در روند توسعه و پیشرفت آموزشی کشور مبادرت نموده است.به طور کلی می توان گفت که پیشرفت برنامه های آموزش همگانی در مالزی مرهون توجه دولت به‌آموزش و اختصاص بودجه‌های کلان به‌این بخش است،چرا که بودجه‌های اختصاص یافته به بخش آموزش در قیاس با بودجه‌های عمومی دیگر، بیشتر است.

 

اصول و اهداف آموزشی 

به موجب  اصول و اهداف آموزشی تدوین یافته طی سال 1988، آموزش در مالزی  تلاش مداوم در جهت توسعه پایدار و رشد  استعداد افراد در حالتی  منسجم به شمار می آید. هدف اصلی طراحی چنین اصولی تربیت  افراد برخوردار از  فکر، روح، و احساس  هماهنگ و معتدل  و معتقد به خدا، ارتقاء سطح مهارتهای فردی در جهت  توسعه ملی و اقتصادی، تثبیت  ارزشهای والای اخلاقی مطلوب، ارتقاء شخصیت افراد و حس مسئولیت پذیری آنان در جهت شرکت در ساختار ملی و عدم محدودیت  شهروندان از نظر دسترسی آموزشی و حمایت مالی جهت ادامه تحصیل دانش آموزان و برابری حقوق آموزشی می باشد.

 

اولویتها و علایق آموزشی

در مفاد سیاستهای آموزشی،دولت مالزی کاملا متعهد به‌ فراهم سازی بستر آموزش همگانی (EFA) است. این کشور هم‌چنین مصمم به ریشه کن سازی بیسوادی سال 2000 می باشد. به طور کلی می توان گفت که توجه مداوم مالزی و سعی این کشور در زمینه توسعه و بهبود آموزش همگانی به تامین اهداف مورد نظرمن از جمله ریشه کن سازی بی‌سوادی منجرگردیده است.از سوی دیگر اولویت دهی به حوزه ‌آموزش و پرورش، نیاز کشور به‌منابع انسانی کار آمد و با سواد، سخت کوش و منضبط را بر طرف نموده است.کلیه برنامه‌های متعددطراحی و اجرا شده در جهت نیل به اهداف فوق ،در راستای القاء اهمیت و اهداف آموزش پایه و بی‌وقفه بوده و اتخاذ رویکردهای جامع و چند جانبه در حهت از میان بردن بی سوادی،افزایش آموزش عمومی تا سال یازد‌هم تحصیلی و تکیه بر علم آموزی، به تبدیل جامعه سازی به‌جامعه‌ای با سوادو فرهیخته، منجر گردیده است.

از جمله مهم ترین اولویتها و علایق آموزشی کشور مالزی می توان به موارد ذیل اشاره نمود:

- تقویت توانایی مؤسسات آموزشی موجود و تأسیس مؤسسات جدید به ویژه در رشته های فنی، علمی، مهندسی

- قدرت بخشیدن به نظام محوله از طریق نظارت بر عملکرد معلمان مجرب و شایسته

- تقویت کامپیوترها و تکنولوژیهای مدرن آموزشی در جهت ارتقاء سطح کیفی آموزشی

- بهبود اجرا و مدیریت برنامه های آموزشی از طریق تقویت قدرت اداری

- قدرت بخشیدن و تقویت نظام ارزشیابی و نظارت آموزشی

- گسترش امکانات آموزشی در جهت تربیت نیروی انسانی ماهر

- بهبود مدیریت مالی حوزه آموزشی

- تقویت تحقیق و توسعه در میان مؤسسات آموزشی موجود همانند مشارکت با مؤسسات توسعه و تحقیقاتی بطور محلی

- فراهم سازی محرکهای شایسته در جهت افزایش نرخ ثبت نام در شاخه های علمی

- بهبود امکانات آموزشی در مناطق روستایی در جهت کاهش نرخ افت تحصیلی و بهبود قابلیت کودکان روستایی

- تثبیت ارزشهای صحیح و گرایشها و رفتارهای درست همانند مهارتهای تحلیلی در میان دانش آموزان

- تقویت قابلیت های و اخلاق معلمان

- بهره گیری از زبان بهاسامالایا به عنوان ابزار آموزشی مدارس و آموزشگاهها و موسسات آموزش عالی کشور

- تشویق بخش خصوصی در توجه به برنامه های آموزش و پرورش در جهت تقویت تلاشهای بخش دولتی

 

همکاریهای بین المللی آموزشی

برنامه‌های مشترک دانشگاهی در سطوح کارشناسی ارشد و دکتری

دانشگاه‌های غیر انتفاعی محلی با دانشگاه‌های خارجی مورد نظر در خصوص چگونگی و شرایط تحصیلی دانشجویان دوره‌های کارشناسی ارشد و دکتری توافقات دوجانبه‌ای اتخاذ می‌نمایند که اهم آن  به شرح ذیل می باشد:

- دانشگاه غیر انتفاعی محلی ملزم به برقراری ارتباطات آکادمیک با یکی از دانشگاههای خارجی می باشند.

- دانشجویان ملزم به ثبت نام توأمان در دانشگاه غیرانتفاعی محلی و دانشگاه خارجی می باشند.

- مدارک علمی توسط دانشگاه خارجی مربوطه اعطاء می‌گردد.

- دانشگاه غیر انتفاعی محلی و دانشگاه خارجی مسئولیت طراحی و اجرای برنامه‌های آکادمیک خود می باشند. گفتنی است که در برخی موارد، برنامه‌های آموزشی، مشترکا برنامه‌ریزی می‌گردد.

- از دانشجویان خواسته می‌شود تا جهت رفع ضرورتها و مقتضیات اقامتی خویش در یک دانشگاه خارجی به تحصیل بپردازند.

برنامه‌های آموزشی حمایتی دانشجویان مقیم مالزی

در مؤسسات آموزش عالی خصوصی محلی، برنامه‌های خاصی در جهت حمایت از دانشجویان مقیم مالزی تدوین شده است. گفتنی است که این‌گونه برنامه‌ها عمدتا برای دانشجویان خارجی ثبت نامی شعبات دانشگاه‌های خارجی مستقر در مالزی طراحی گردیده است. مدارکی که از سوی دانشگاه‌ها به دانشجویان بومی و خارجی اعطا می گردد، از ارزش و اعتبار یکسانی برخوردار است. در این میان مراکز آموزش خصوصی به مثابه مراکز آماده سازی دانشجویان جهت شرکت در آزمون‌های دانشگاه‌های خارجی عمل می‌کنند. کلاس‌های آمادگی مراکز خصوصی و آزمونهایی که به منظور سنجش دانشجویان برگزار می گردد، از لحاظ قابلیت اطمینان و ارزش‌یابی، از اعتباری صد درصد برخوردار می باشند. گفتنی است که امتحانات نهایی توسط دانشگاه های خارجی مستقر در مالزی برگزار گردیده و تنها افرادی از حق برگزاری این امتحانات برخوردارند که کاملاً مورد تأیید باشند. لازم به ذکر است که مدارکی که دانشجویان مقیم مالزی با شرکت در اینگونه آزمون ها احراز می نمایند، هیچ تفاوتی با مدارک دانشجویان بومی ندارد. با این حال گفتنی است که  هیچ گونه ارتباط رسمی میان مؤسسات آموزش عالی خصوصی و دانشگاه‌های خارجی مورد نظر وجود نداشته و این مؤسسات صرفاً به تلاش در جهت آماده سازی دانشجویان مقیم و غیر بومی برای امتحانات دانشگاه‌های خارجی مبادرت می نمایند.

 

ساختار کنونی نظام آموزشی

کشور مالزی کشوری چند قومی است که مطابق با آمار سال 1996 از جمعیتی بالغ بر 56/20 میلیون نفر برخوردار می باشد. از این رقم 65/19 میلیون نفر به مـالزیی‌های ساکن این کشور و  000/907 نفر به جمعیت خارجی ساکن در آن تعلق دارد. سه نـژاد اصلی مالزی را نژاد مالای (59% یا 13/12 میلیون)، چینی (میلیون34/5 یا 26%) و سرخ پوست (52/1 یا 8%) تشکیل می‌دهند. از میان این جمعیت 2/35% به رده های سنی 1 تا 14 سـال، 3/52% به سنین 15 تا 49 سـال و 3/6% به سنـین 50 الی 59 سال و 1/6% نیز به سایر رده های سنی تعلق می‌گیرد.در کنـار ایـن ساختار جمعیتی، نظام آموزشی کشور مالزی متأثر  از رخدادهای تاریخی عدیده این کشور بر سیاستگذاری‌های آموزشی و تأمین نیازهای آتی آن بوده است.پـس از پـایان دوران استعمار انگلستان ، زمان اصلاح نظام آموزشی که رنگ و بوئی استعماری داشت فرا رسیده بود. در این زمان کمیته ویژه‌ای کـه در رأس آن عبـدل رزاق (نخستین وزیـر آموزش و پـرورش مالزی کـه بعدها دومین نخست وزیر کشور شد) قرار داشت، سیاستگذاری آموزشی نوینی آغاز گردید. لایحه وی که به سـال 1956 مـیلادی ارائه شـده بـود بنـام لایحـه تحصیلی رزاق نـام گرفت. هدف این کمیتة ویژه طراحی نظام آموزشی ملی بگونه‌ای بـود تـا موجبـات رشد فرهنگی اجتماعی، اقتصادی و سیاسی کشور را فراهم آورده، زبان مالایایی را به عنوان زبان رسمی کشور معرفی نموده و از آن بعنوان ابزار آموزشی مدارس و مؤسسات آموزشی استفاده نماید.

متن لایحه تحصیلی رزاق اساس ساختار آموزشی کشور مالزی را تشکیل داده و طی سال 1957 میلادی بصورت طرح نهایی به اجرا درآمد.در این راستا، دولت مالزی در راستای جامعه عمل پوشاندن به این طرح به اعمال تغییراتی در برنامه‌های آموزشی مبادرت نمود.به منظور سرعت بخشیدن به فرآیند اتحاد و یکپارچگی ملی، لایحه تحصیلی رحمان طالب با هـدف بـررسی مجـدد سیاستگذاری آمـوزشی مـالزی طی سال 1960 ارائه شـده و مبنای قانـون آموزشی  سال 1961 میلادی قرار گرفت.

بـه مـوجب ایـن قـانـون مجـوز رسمـی مبنـی بـر پذیرش و اعلان زبان ملی بعنوان زبان آموزشی اجباری در مقاطع ابتدایی، متوسطه و کلیه مؤسسات آموزشی صادر گردید. ضرورت کسب حد نصاب نمره برای اعطا گواهی‌نامه تحصیلی در پایان هر مقطع آموزشی علی‌الخصوص مقطع متوسطه مورد تأکید قرار گرفته و بتدریج زبان ملی به جایگاه اصلی خود در مدارس  انگلیسی زبان دست یافت.بعدها در سال1979 کابینة آموزشی به ریاست دکتر مهاتیر محمد  وزیر وقت آموزش و پرورش و نخست وزیر مالزی) لایحه‌ای تحت عنوان لایحه تحصیلی مهاتیر پس از 6 سال مطالعه و تحقیق ارائه نمود.هدف از ارائه این لایحه برقراری اتحاد و یکپارچگی ملی در کشور چند قومیتی مالزی و تقویت حس وطن‌پرستی و تربیت نیروهای کارآمد به منظور ارتقا آموزش ملی و اجرای سیاست دموکراسی در نظام آموزشی بوده است. حفظ تعادل در تمامی زمینه‌های تحصیلی چه در مناطق روستایی وچه شهری از جمله دیگر اهداف لایحه مذکور می باشد.طی سالهای 1995 و 1996 میلادی به منظور تأمین نیازهای آموزشی و مقابله با چالش‌های قرن 21 سری اصلاحاتی در قوانین آموزشی کشور صورت گرفت که در پرتو چنین اصلاحاتی کشور مالزی  در ردیف کشورهای ممتاز جهان قرار گرفت.بر اساس فلسفة نظام آموزشی مالزی تربیت افراد لایق، مسئولیت‌پذیر و توانمند در فرایند بهبود و توسعه خانواده و جامعه ، از جمله ضروریات کشور است.

از این روی، طراحی ساختار نظام آموزشی مالزی بگونه‌ایست که پاسخگوی  چنین نیازهایی  باشد. پس از تصویب قانون آموزشی سال 1996، آموزش پیش دبستانی بصورت بخشی از آموزش رسمی کشور مالزی درآمد. بر مبنای این قانون کودکان رده های سنی5 و 6 سال در کلیه مناطق روستایی و شهری از آموزش‌های پیش دبستانی برخوردار می گردند. در مقاطع اولیه تحصیلی، در کشور مالزی چندین نوع مدرسة ابتدایی وجود دارد.این مدارس شامل مدارس ملی (به تعداد 5244مدرسه)، مدارس ملی‌گونه C (به تعداد 1282مدرسه) و مدارس ملی‌گونه T (به تعداد 530 مدرسه) می‌شوند. گونه دیگری از مدارس ابتدایی بنام مدارس ویژه در کشور مالزی فعالیت دارد که شمار آنان به 28 مدرسه در کشور می‌رسد و ویژه کودکان معلول است. در مدارس گونة C آموزش‌ها به زبان چینی و در مدارس گونة T آموزش به زبان تامیل ارائه می گردد.مقطع تحصیلی ابتدایی پذیرای کودکان رده های سنی 7 تا 12 سال است. کلاس‌های ابتدایی از کلاس اول تا کلاس ششم ابتدایی را شامل می‌شود. آموزش‌ها در کلیه مدارس ابتدایی غیر از گروه مدارس ملی C و مدارس ملی ‏T به زبان رسمی کشور یا (مالایایی) ارائه می گردد.

 در کلاس‌های ابتدایی کودکان، مهارت‌های پایه‌ای آموزشی نظیر خواندن، نوشتن و ریاضیات و سرفصل‌های درسی مهارت‌های فکری  به کودکان ارائه می گردد.طی کلاس ششم دانش آموزان به آماده سازی خود جهت شرکت در امتحان پایان مقطع ابتدایی یا «پی اس ای تی »مبادرت نموده و با پشت سر نهادن امتحانات به صورت موفقیت آمیز به مقطع دوم تحصیلی راه می یابند.مدارس مقطع دوم تحصیل به 6 گروه  1)مدارس عادی 1376مدرسه )، 2)مدارس شبانه‌روزی 36 مدرسه ، 3)مدارس شغلی حرفه‌ای 47 مدرسه ، 4)مدارس فنی 32 مدرسه، 5)مدارس مذهبی 45 مدرسه و مدارس ویژه 3 مدرسه تقسیم می گردند.دانش آموزان پس از گذراندن 6 سال تحصیل ابتدایی به ثبت نام  در مقطع 3 ساله راهنمایی (مقدماتی متوسطه) مهیا می گردند. آندسته از دانش آموزانی که به تحصیل در مدارس گونة C و ‏T مبادرت نموده اند گذراندن به  دورة یکساله‌ اجباری جهت ورود به مقطع 3 ساله راهنمایی می‌پردازند. هدف از این دوره آماده‌سازی دانش آموزان به منظور کسب مهارت های لازم در درک و فهم زبان ملی‌ به عنوان زبان آموزشی مقطع راهنمایی (مقدماتی متوسطه)  می‌باشد. در پایان مقطع 3 ساله راهنمایی دانش آموزان ملزم به گذراندن آزمون پایانی مقطع ( ال اس ای)  می‌باشند.با آزمون پایانی ال اس ای دانش آموزان تعیین سطح شده جهت  ورود به یکی از شاخه‌های آموزشی متوسطه مهیا می گردند. دانش آموزانی که به کسب حداقل نمره قبولی در آزمون ال اس ای نائل آمده اند از مجوز ثبت نـام و ورود به مدارس پیش دانشگاهی برخوردار می گردند. مقطع آموزشی تکمیلی متوسطه  در مالزی 2 سال به طول می‌انجامد.درکلاس پنجـم متـوسطه دانش آمـوزان مـدارس دانشگاهـی و فنـی به شرکت در آزمـون پایانـی تحصیلات متوسطه ( ام سی ای) مبادرت می نمایند. فـارغ التحصیلان مقطع متـوسطه بعنوان تکنسین و معاونین فنی در بخش‌های صنعتی، تجاری و خدماتی به فعالیت در بازار کار مبادرت می نمایند.در مقطع پیش دانشگاهی دانش آموزان جهت ورود به دانشگاههای بومی خارجی و سایر مؤسسات آموزش عالی آموزش می بینند. از دو برنامة آموزشی  دوره تحصیلی فوق تحت عناوین کلاس ششم و مقطع پذیره نویسی دانشگاهی یاد می گردد. کلاس ششم تحصیلی 2 سال آموزشی را دربر می‌گیرد. در پایان این بخش تحصیلی به دانش آموزان گواهینامة تحصیلات تکملیی ( ام اچ اس سی ) اعطا می گردد. هدف از برنامة آموزشی پذیره نویسی دانشگاهی، آماده‌سازی دانش آموزان جهت ورود به دانشگاههاست. حداکثر این دورة آموزشی 2 سال تحصیلی‌ست. گفتنی‌است زمان دوره‌های این برنامة تحصیلی بسته به دانشگاههای ارائه کننده این دوره‌ها، متفاوت می باشد.هدف از مقطع تحصیلات تکمیلی تربیت متخصصین در زمنیه‌های تحقیقاتی می‌باشد.در حال حاضر،  آموزش علوم و فنون در دانشگاههای کشور مالزی در رأس اولویت قرار دارد.در حال حاضر تعداد دانشگاههای دولتی کشور بر 9 دانشگاه بالغ می گردد. گفتنی است که  این رقم مؤسسات آموزش عالی خصوصی را دربر نمی‌گیرد.

برنامه های جدید آموزشی

از آنجاییکه بـرنامه های آموزشی نبض نظام آموزشی هر کشور است. از این روی، قوانین آموزشی ویژه  برنامه‌های آموزشی مقاطع ابتدایی و متوسطه  طی سال1979 به تصویب رسید.

برنامه تحصیلی جدید مقطع ابتدایی  (ان پی اس سی) و برنامه تحصیلی جامع مقطع متوسطه  (آی اس اس سی) از جمله دستاوردهای تصویب چنین قوانینی است. در برنامه تحصیلی جدید مقطع ابتدایی، تأکید عمده بر مهارت‌های خواندن، نوشتن، ریاضیات، مهـارتهـای ارتبـاطی افراد با میحط پیرامـون و پیشرفت‌ دانش آموزان می باشد.برنامه تحصیلی جدید مقطع ابتدایی به همراه برنامه تحصیلی جامع مقطع متوسطه زمینه‌های پیشرفت ذهنی، روحی، معنوی و بدنی افراد  با هدف تربیت شهروندانی متوازن و مسئول را فراهم آورده است.در مـقطع راهنمایی (مقدماتی متوسطه) علاوه بـر آموزش‌های اصلی موضوعات جانبی دیگری به مباحث درسی اضافه می‌شوند. موضوعات درسی این مقطع تحصیلی متشکل از زبـان مـالایایی، زبان انگلیسی، ریـاضیات، هنر، علوم، تاریخ، جغرافیا، آموزش‌های اسلامی-مذهبی، آموزش اخلاق و تربیت بدنی.

آموزش مهـارتهـای عمومـی زنـدگی و فراگیری زبان چینی و تامیلی نیز در زمرة موضوعات جانبی است .آموزش مهارت‌های عمومی زندگی به 2 بخش آموزش پایه مشتمل بر 3 جزء مهارتهای دستی، تجارت و آموزش‌های خانوادگی و آموزش‌ موضوعات انتخابی مشتمل بر سه بخش صنایع دستی، اقتصاد خانواده  و کشاورزی تقسیم می‌گردد.در مقطع متوسطه برنامه تحصیلی «ای اس اس سی» برنامة مناسبی جهت مدارس  فنی و حرفه‌ای به شمار می آید. آموزش مقطع متوسطه دنباله موضوعات پایه مقطع مقدماتی متوسطه ا‌ست. رشته‌های انتخابی  مقطع متوسطه به گروههای علوم انسانی، علوم پایه حرفه‌ای و فنی و آموزش‌های اسلامی تقسیم می گردد.در مدارس فنی و حرفه‌ای، دانش آموزان با برنامه‌های درسی‌ فنی و حرفه ای  آشنایی می یابند.  در این مدارس در کنار موضوعات تحصیلی پایه، موضوعات انتخابی دیگری همچون فنی، کشاورزی و تجاری ارائه می‌گردند. درحال حاضر، سیستم آموزشی مالزی در صدد ایجاد جامعه‌ای متحد، دمکراتیک، معتدل، آزاد و پیشرفته می‌باشد. برنامه‌های آموزشی جدید بگونه‌ای طراحی شده‌اند تا با استانداردهای جاری سیستم آموزشی کشور مالزی همخوانی داشته و انعطاف بیشتری به دانش آموزان بدهند.

قوانین آموزشی

پایه های نظام آموزشی کشور مالزی در قالب چند سند لحاظ گردیده است. به ویژه توصیه ها و پیشنهاداتی که در2 گزارش آمده است در زمرة بخش اصلی قانون آموزشی مصوب سال 1961 و قانون آموزشی مصوب سال 1996 محسوب می گردد. از جمله مهمترین قوانین آموزشی کشور مالزی می توان به موارد ذیل اشاره نمود:

- ماده قانون آموزشی (مصوب سال اصلاحیه 1996) ماده قانون (مصوب سال 1961) می باشد که کلیه سطوح آموزشی را در بر گرفته  و بر آموزش پیش دبستانی، ابتدایی، متوسطه و آموزش عالی  تأکید دارد.

- قانون مصوب سال 1971 ویژه مدیریت و مشارکت دولت در دانشگاهها و دانشکده های کشور

- قانون مصوب سال1996 ویژه شورای ملی آموزش عالی در جهت سیاستگزاری آموزش عالی و هماهنگ کنندگی توسعه آن 

- قانون مصوب سال1996 ویژه دفتر مدیریت ملی در جهت ارائه استانداردهای آکادمی عالی و کیفیت علمی را به آموزشگاههای بخشی خصوصی و دولتی

- قانون مصوب سال 1997 ویژه صندوق ملی آموزش عالی در جهت  اعطای مساعدت مالی و اعتباری و  وامهای تحصیلی  به دانش آموزان

دولت مالزی در جهت ارتقاء سطح کیفی آموزش، همسو سازی نظام آموزشی کشور مالزی با نظام آموزشی کشورهای جهان و برطرف نمودن نیازها و پاسخگویی به مقتضیات هزاره جدید به طرح و تدوین  چهار چوب قانونی در عرصه آموزش مبادرت ورزید که طی سال‌های 1995 تا 1997 به تصویب مجلس این کشور نیز رسید.از جمله مهم ترین قوانین آموزشی حال حاضر کشور که آموزش پیش دبستانی تا آموزش عالی خصوصی و دولتی، را تحت پوشش قرار می‌دهد، می توان به موارد ذیل اشاره نمود:

- قانون آموزشی مصوب سال 1996

- قانون مؤسسات آموزش عالی غیر انتفاعی مصوب سال 1996

- قانون شورای ملی آموزش عالی، مصوب سال 1996

- قانون هیئت اعطای گواهینامه ملی مصوب سال 1996

- قانون دانشگاهها و دانش سراهای عالی کشور

- قانون صندوق اعتبارات ملی مؤسسات آموزش عالی

کلیه مؤسسات آموزشی کشور مالزی اعم از دولتی یاخصوصی مشمول بخشی یا تمامی قوانین فوق‌الذکر می‌گردند. اگر چه مدارس بین‌المللی یا مدارس ویژه مهاجرین مقیم کشور مالزی تابع محض  قوانین فوق نمی باشند،  اما عملکرد آنان توسط وزارت آموزش و پرورش مورد نظارت و ارزیابی قرار می‌گیرد.

 

مدیریت آموزشی

وزارت آموزش و پرورش  مالزی در 4 سطح جداگانه مرکزی، ایالتی، حوزه ای و مدرسه ای سازماندهی می گردد.

در سطح مرکزی– وزارت آموزش و پرورش به سیاستگذاری ، طرحهای آموزشی، برنامه ها و پروژه های آموزشی  مطابق اهداف با اهداف و انگیزه های ملی مبادرت می نماید. در این سطح خط مشی ها و راهبردهایی در جهت اجرا و مدیریت برنامه های آموزشی طراحی و تدوین می گردد. مسوولیت تصمیم گیری آموزشی  در سطح ملی از بر عهدة کمیته های آموزشی و در رأس آن کمیته برنامه ریزی آموزشی (EPC) می باشد.کمیتة مذکور، بلند پایه ترین مقام تصمیم گیری است که  به سیاستگزاری، هماهنگی و ترکیب بندی خط مشی های سیاست کلی آموزش و پرورش می پردازد. کمیتة مذکور با مشارکت وزیر آموزش و پرورش و  بخش تحقیقات و برنامه ریزی آموزشی(EPRD)، انجام وظیفه می نماید .  

اداره کل آموزش و پروش دولتی مستقر در 14 استان که به هدایت پروژه ها و برنامه ها و فعالیتهای آموزشی  استانی مبادرت می نماید.اداره آموزش و پرورش ناحیه ای که مکمل اداره آموزش و پرورش بوده و رابط میان مدارس و ادارات آموزشی به شمار می آید.مدارس ابتدایی توسط مدیران  مدارس و مدارس متوسطه توسط رؤسای مدارس اداره می گردند، انجمن اولیاء و مربیان مدارس  با  مشارکت مدیران و رؤسای مدارس ابتدایی و متوسطه مسئولیت  مدارس را بر عهده دارند.

نه های آموزشی

هزینه های آموزشی

آنچه در برنامه ششم و هفتم توسعه مشهود و مورد تاکید است عبارت از اهتمام فراوان دولت در جهت افزایش دست‌یابی به آموزش همگانی و بهبود سطح کیفی آموزش و پرورش است. علیرغم وجود مشکلات و محدودیت‌های مالی‌ تلاش می گرددبا کاهش هزینه‌های غیرضروری و اولویت بخشی به برنامه‌های ضروری و اساسی‌، تسهیلات و تجهیزات مورد نیاز مدارس ابتدائی و متوسطه فراهم گردد.

دولت به تدراک امکانات اولیه آموزشی در کلیه مؤسسات آموزشی دولتی اعم از  فراهم سازی فضای آموزشی، استخدام معلمین، خدمات حمایتی و برنامه‌های رفاهی دانش آموزان و فعالیتهای دیگر همچون امانت کتب درسی، برنامه تغذیه و سلامت، خدمات آموزشی رسانه‌ای، تهیه منابع آموزشی و احداث خوابگاه‌های دانش آموزی مبادرت می نماید.توسعه آموزشی مالزی و اعمال اصلاحات با تلاش‌های دولت در جهت وفق دادن آموزش با نیازهای توسعه ملی مشخص می‌گردد. طی هر سال مالی، وزارت آموزش بودجه قابل توجهی به حوزه آموزش تخصیص می دهد به گونه ای که بودجه مراکز آموزشی وتوسعه فضاهای آموزشی طی دوره ده ساله بین سال های 1990 تا 1999 بر 18 تا 20 در صد کل مخارج عمومی و 5 درصد تولید ناخالص ملی بالغ می گردد اختصاص  بودجه مذکور بیانگر عزم دولت بر بهبود آموزشی است. این چنین سرمایه گذاری هایی هم‌چنین بر پایه این اعتقاد راسخ استوار است که کیفیت مدارس بر دست آوردهای آموزشی و در نتیجه موقعیت‌های شغلی آینده و پیشزفت کاری دانش آموز تاثیر گذار است. گفتنی است که تقریبا تمامی برنامه‌های آموزش ابتدایی توسط دولت مرکزی و وزارت آموزش تأمین اعتبار و مدیریت می‌گردند. مشارکت بخش خصوصی در آموزش ابتدایی بسیار محدود بوده و به‌دوره پیش ذبستانی و برگزاری دوره‌های تربیتی در خارج از ساعات رسمی مدارس محدودمی گردد.

هزینه آموزش ابتدایی در مالزی غالباً از طریق برنامه های  آموزشی دولت فدرال تامین اعتبار می گردد. طی دهه اخیر، هزینه های آموزش ابتدایی 97 درصد افزایش داشته است و از حدود 966،1 بیلیون رینگت مالزی  طی سال 1990 به 3،881 بیلیون رینگیت  طی سال 2000 افزایش یافته است. با وجودیکه  در سطح آموزش ابتدایی کاهش بودجه و اختصاص اعتیارات از 6،40 درصد  طی سال 1990 بر 5/36 درصد طی سال 2000 به واسطه افزایش فزاینده هزینه‌های عمومی آموزش سطوح متوسطه و پیش دانشگاهی مشهود می باشد اما در مجموع باید اذعان نمود که الگوی کلی هزینه ها و اعتبارات آموزشی با تغییر چندانی مواجه نبوده است.  از مجموع مبالغ اختصاص یافته ،‌ بالغ بر 90 درصد اعتبارات سالیانه صرف حق الزحمه و پاداش‌ کادر آموزشی مابقی مبالغ بی‌کم و کاست به مدارس اختصاص می یابد، تا صرف خدمات رفاهی، فعالیت‌های علمی یا غیر علمی و نگهداری از تجهیزات گردد. علاوه بر این مدارس مالزی به اجرای طرح امانت کتب درسی و پروژه تغذیه رایگان ویژه برای دانش آموزان بی بضاعت نیز مبادرت می نماید. در طرح هفتم توسعه مالزی (طی سال های 2000-1996)، بودجه‌های اختصاص یافته به بخش آموزش و پرورش معادل 1/10 بیلیون رینگت مالزی (برابر با 4/15 درصد هزینه‌های مربوط به توسعه عمومی) بوده است. این افزایش در قیاس با بودجه اختصاصی مربوط به طرح ششم توسعه مالزی(طی سال های1995-1991) معادل 6/1 درصد بوده است. در جدول ذیل بودجه‌های اختصاص یافته به بخش آموزش و پرورش طی برنامه های ششم و هفتم توسعه مالزی به تفکیک اجزاء لحاظ گردیده است.

مبلغ کل هزینه های آموزشی

به عنوان درصدی ازهزینه های جاری دولتی

به عنوان درصدی ازتولیدناخالص ملی

به عنوان درصدی از کل

3/19

2/4

3/77

0/19

5/4

2/80

6/19

7/4

4/86

2/17

6/4

8/87

9/ 15

4/4

5/83

4/16

1 /4

1/82

4/17

3/ 4

9/83

 

هزینه های جاری آموزشی

به عنوان درصدی از کل هزینه های دولتی

به عنوان درصدی ازتولیدناخالص ملی

سال تحصیلی

3/18

4/5

1990

3/16

1/5

1991

9/16

2/5

1992

7/15

2/5

1993

5/15

3/5

1994

6/15

8/4

1995

5/16

1/5

1996

 

هزینه های جاری آموزشی بر مبنای سطوح مختلف آموزش

توزیع نشده

سایر سطوح

سطح سوم

سطح دوم

سطح اول

پیش دبستانی

سال تحصیلی

6/7

6/0

5/16

5/38

8/36

-

1990

2/7

6/0

6/16

3/38

3/37

-

1991

9/6

6/0

9/15

9/38

6/37

1/0

1992

0/7

6/0

6/17

2/39

4/35

2/0

1993

3/10

6/0

2/17

6/37

1/34

2/0

1994

9/8

2/1

0/18

7/37

0/34

2/0

1995

3/9

3/1

3/16

5/37

4/35

2/0

1996

 

 

 

مقاطع‌ تحصیلی‌

1- دوره‌ هایی‌ که‌ منتهی‌ به‌ مدارک‌ Diploma سه‌ سال‌ و Certificate دو سال‌ تحصیل‌ در کالجها و پلی‌ تکنیکها می‌ گردد. همچنین‌ دوره‌ های‌ سه‌ ساله‌ دانشگاهی که‌ منتهی‌ به‌ مدرک‌ Diploma می‌ گردد. اینگونه‌ مدارک‌ معمولا با گذراندن‌ 90 تا 100 واحد (Credit) اخذ می‌ گردد. افرادی‌ که‌ دارای‌ مدرک‌ Diploma و Certificate از کالجها و پلی‌ تکنیکها باشند می‌ توانند وارد دانشگاهها شوند.

2-Bachelor سه‌ یا چهار سال‌ تحصیل‌ تمام‌ وقت‌.این‌ مدرک‌ معمولا با گذراندن‌ 150 تا 180 واحد (Credit) اخذ می‌ گردد. یادآوری‌ می‌ گردد که‌ تعداد واحدها در دانشگاههای‌ مختلف‌ یکسان‌ نیست‌. مدرک‌ دوره‌ Bachelor به‌ دو نوع‌ Honours و Ordinary تقسیم‌ می‌ گردد، و مدرک‌Honours خود به‌ چهار نوع‌First ، Second (and 2) و Third تقسیم‌ می‌ شود.

3- اخذ مدرک‌ Post Graduate Diploma (PGD) نیز پس از گذراندن‌ دوره‌ های‌Diploma در کشور مالزی‌ به‌ مدت‌ یکسال‌ میسر است‌ و در صورت‌ دارا بودن‌ Certificate ا ین‌ دوره‌ 2 ساله‌ می‌ باشد.

4-Master جهت‌ ورود به‌ این‌ دوره‌ امتحانی‌ صورت‌ نمی‌ گیرد بلکه‌ دارا بودن‌ مدرک‌ Bachelor با حداقل معدل‌‌ Honourse Secind (1) و معرفهای‌ علمی‌ الزامی‌ است‌. دوره‌ فوق به‌ دو صورت‌ به شرح ذیل ارائه‌ می‌ گردد :

الف‌- درس‌ و تحقیق‌ (Taught Course and Research)

ب‌- با تحقیق‌ .(By Research) در حالت‌ نخستین دانشجو پس‌ از گذراندن‌ 30 واحد(Credit) مشتمل ‌ 10 واحد پروژه‌ تحقیقاتی‌ موفق‌ به‌ دریافت‌ مدرک‌ Master می‌ گردند.

در حالت‌ By Researchکلاس‌ درس‌ وجود نداشته‌ و تنها پروژه‌ تحقیقاتی‌ در قالب30 واحد درسی ارائه می گردد.در هر دو حالت‌ دانشجویان ملزم به دفاع از رساله‌ تحقیقاتی‌ خود و‌ دریافت‌ مدرک‌ می‌باشند.

5-Ph.D . جهت ورود به‌ این‌ دوره‌ برخوردار از معدل‌ بسیار بالای‌ دوره‌ Master الزامی‌ است‌ .این‌ دوره‌ نیز به‌ دو صورت‌ که‌ در مشابه مقطع‌ Master برگزار می‌گردد. دانشجویان ملزم به گذراندن حدود 90 واحد(Credit) درسی می باشند. در حالت‌ Taught Course and Research 60 واحد متعلق‌ به‌ دروس‌ است‌ و 30 واحد به‌ پروژه‌ تحقیقاتی‌ و در حالت‌ By Research کلیه‌ 90 واحد بصورت‌ پروژه‌ تحقیقاتی‌ به‌ مرحله‌ اجرا در می‌ آید.

 پذیرش تحصیلی در دانشگاه‌ها

جهت‌ ورود به‌ دانشگاههای‌ مالزی‌ دانش‌آموزان‌ ملزم به گذران دوره‌ یک‌ ساله‌ دیگری‌ وحضور موفقیت‌ آمیز در امتحانات‌ آخر سال‌ مدرک‌ Malaysia Higher School Certificate STPM)) دیپلم‌ متوسطه مالزی‌ می‌ باشند. این‌ مدرک‌ مشابه‌ مدارک‌ A Levels در نظ‌ام‌ آموزشی‌ انگلستان‌ است‌. دارندگان‌ مدرک‌ SPM می‌ توانند در کالجها و پلی‌ تکنیکها و دارندگان‌ مدرک‌ STPM در دانشگاهها ادامه‌ تحصیل‌ دهند. همانگونه که قبلاٌ نیز به آن اشاره گردید، جهت ورود به‌ دانشگاههای‌ مالزی‌ گذراندن‌ موفقیت‌ آمیز (STPM) حداقل‌ معدل در دو درس‌ با معدل‌ خوب‌ الزامی‌ می‌ باشد. دیپلم‌ متوسطه کشورهای مختلف‌ و یا حداقل‌ نمره‌ قبولی‌ در دو درس‌ از امتحانات‌ A-Level نظاام‌ آموزشی‌ انگلستان‌ جهت ‌ ورود به‌ دانشگاهها مورد قبول‌ می‌ باشد. واحد مرکزی‌ Central Unit وزارت‌ اموزش‌ Ministry of Education بر اساس‌ معدل‌ امتحانات‌ STPM سوابق‌ کلیه‌ متقاضیان‌ ورود به‌ دانشگاهها را بررسی‌ نموده‌ و در خصوص پذیرش‌، رشته‌ تحصیلی‌ و دانشگاه‌ تصمیم‌ گیری می‌نماید.به طور کلی می توان گفت که داوطلبان تحصیل در دانشگاه های مالزی ملزم به برخورداری از شرایط ذیل می باشند:

الف- برخورداری از مدرک پیش دانشگاهی

ب- توانایی پرداخت هزینه های تحصیل در دانشگاه مالزی و اقامت در کشور مالزی حداقل به مدت3 سال

ج- برخورداری از پاسپورت معتبر با حداقل 5 سال اعتبار

پذیرش دانشجویان خارجی

مؤسسات آموزش عالی مالزی در پذیرش دانشجویان توانا به دانشگاه از انعطاف پذیری بسیار بالایی برخوردار می باشند. در واقع در این دانشگاهها هیچ گونه آزمون ورودی خاص جهت ارزیابی یا گزینش دانشجویان وجود نداشته و نمرات امتحانات نهایی برای ورود به دانشگاهها ملاک می باشد.

در مقابل، دانش سراها و دانشگاههای غیر انتفاعی، به گزینش دانشجویان به واسطه برگزاری امتحانات گوناگون نیاز، SPM ، سطح “ 5 ” GCSE ، SAM (استرالیا ) CPU ( کانادا )، SMU3 اندونزی و مبادرت می نمایند. دانشجویان فوق ملزم به گذراندن دورة‌ پیش دانشگاهی ودیگر‌برنامه‌های ویژه رشته‌ تحصیلی‌ خود می باشند. در این سطح ، مؤسسات آموزش عالی ، گواهینامه یا دیپلم اعطاء می‌نمایند . گواهینامه‌های مذکور، عمدتاٌ توسط مراکز آموزشی خصوصی و دولتی مؤسسات آموزش عالی با بودجه‌ دولتی دانشگاههای دولتی، دانشگاههای فنی، و کالج‌های دولتی و یا مؤسسات آموزش عالی با بودجه خصوصی کالج های خصوصی، دانشگاههای خصوصی، شعبات دانشگاههای خارجی مختضی دانشجویان خارجی و مالزیایی به فارغ التحصیلان اعطا می گردد.اصلی ترین نقش مؤسسات آموزش عالی، مهیا سازی نیروی کار ماهر و کاردان و برخوردار از مهارت‌ها، معلومات، و شایستگی‌های اخلاقی و رفتاری مناسب در جهت برآورده سازی نیازهای مختلف عصر تکنولوژی پیشرفته می باشد.علاوه بر این، مؤسسات آموزش عالی، به پرورش نیروی انسانی کارآمد جهت پیشبرد امور تحقیقاتی و توسعه به واسطه ارائه خدمات مشاوره‌ای مبادرت می نمایند .مؤسسات آموزش عالی خصوصی نیز،از نقشی کلیدی در جهت برآورده سازی نیازهای آموزش عالی دانشجویان بومی و دانشجویان خارجی برخوردار می باشد. در حال حاضر بالغ بر 15000 دانشجوی خارجی در مؤسسات آموزش عالی خصوصی کشور به تحصیل اشتغال دارند.

آآموزش عالی دولتی تحت نظارت وزارت آموزش عالی

آآموزش عالی دولتی از انواعی به شرح ذیل برخوردار می باشد :

آآموزش در کالج

آآموزش فنی و مهندسی

آآموزش علوم انسانی و نظری

 

آآموزش در کالج

1-کالج‌های دولتی

تحصیل در دانش سراهای عالی،‌بویژه آن دسته از دانش آموزانی است که به اتمام مقطع متوسطه نائل آمده و درصدد برخورداری از آموزشهای جامع‌تر و دریافت مدارج تحصیلی بالاتر، می‌باشند. مدرک ورود به این کالج‌ها، SPM یا مدرکی معادل آن می‌باشد. تحصیل در این نوع کالج‌ها به صورت تمام وقت بوده و دانشجویان پس از دو سال به اخذ مدرک دیپلم نائل می‌آیند.از جمله مهم ترین کالج‌های دولتی مالزی می توان به،کالج تانکو عبدل رحمان ( TARC ) اشاره نمود، که در 24 فوریه سال1969 تأسیس شد.

2-کالج‌های فنی و حرفه ای

کالج‌های فوق که از سال 2001 آ‎غاز به کار نمودند، علائق و حقوق ملی را سر منشأ فعالیت خویش قرار داده و بدین ترتیب محیطی بسیار مناسب جهت پیشرفت شایستگی‌های فردی و مثمر ثمر برای جامعه و ملت مهیا نموده اند برنامه‌های آموزشی مؤسسات فوق بر اساس آماده سازی شرکت‌کنندگان جهت تحصیل در مقاطع بالاتر آموزشی طراحی شده و آنان را به مهارتهای گوناگون مجهز می‌نماید. گذراندن دوره‌های آموزشی در این قبیل مؤسسات به هر2 صورت تمام وقت و پاره وقت امکان پذیر می‌باشد. به طور کلی، مدرک مورد نیاز جهت گذراندن تمام وقت دورة آموزشی در این مؤسسات، SPM می‌باشد، و این در حالی است که دوره‌های پاره وقت منحصراٌ به پذیرش شهروندان مالزیایی می پردازد که قادرند به زبان ملی خود،“ باهاسا ” بخوانند و بنویسند .

3-آموزش فنی و مهندسی

در حال حاضر بالغ بر13 دانشگاه فنی در کشور مالزی وجود دارد که تحت پوشش وزارت آموزش و عالی کشور فعالیت می نمایند. این دانشگاهها توسط سازمان مدیریت دانشگاههای فنی مدیریت و نظارت می گردند.

4-آموزش علوم انسانی و نظری

در کشور مالزی، بالغ بر 16 دانشگاه دولتی و یک دانشگاه بین‌المللی به آموزش دانشجویان دوره‌های کارشناسی،کارشناسی ارشد و دکتری (PHD) مبادرت می نمایند. مدرک مورد نیاز جهت ورود به این دانشگاهها جهت گذراندن دورة‌ کارشناسی،مدرک STPM یا مدارک مشابه دیگر دانشگاهی است.

بودجه کلیه 16 دانشگاه دولتی و دانش سراهای دولتی توسط دولت تأمین می‌گردد .

در تمامی دانشگاههای دولتی کشور مالزی، به جز دانشگاه اسلامی بین‌المللی، دوره‌های آموزشی کارشناسی برای تمامی دانشجویان بومی دایر می‌باشد این در حالی است که برای دانشجویان خارجی منحصراٌ دوره‌های کارشناسی ارشد دایر می باشد.

 

 

ارزشیابی‌ مدارک‌ تحصیلی‌

- کلیه‌ مدارک‌ Diploma و 2 Certificate یا 3 ساله‌ منجر به‌ اخذ مدرک‌ Bachelor نمی‌ گردد.

پس از دیپلم‌ متوسطه ‌ کاردانی‌ ارزشیابی‌ می‌ گردد.

- مدارک‌ Diploma به‌ همراه‌ Post Graduate Diploma (PGD) در مجموع‌ کارشناسی‌ ارزشیابی‌ می‌ گردد.

تبصره‌ 1: در صورت‌ دارا بودن‌ مدرک‌ Bachelor برای‌ مدرک‌ PGD فقط‌ صحت‌ صدور تایید می‌ گردد.

- مدارک‌ Bachelor پس از دیپلم‌ متوسطه کارشناسی‌ ارزشیابی‌ می‌ گردد.

- مدارک‌ Master با شرط‌ برخورداری از مدرک کارشناسی‌، به‌ عنوان‌ کارشناسی‌ ارشد ارزشیابی‌ می‌گردد.

- مدارک‌ Ph.D. با شرط‌ برخورداری از کارشناسی‌ ارشد به‌ عنوان‌ دکترای ارزشیابی‌ می‌ شود.

تبصره‌ 2: در صورتیکه‌ مدارک‌ دکترا بدون‌ تحصیل‌ در مقط‌ع‌ کارشناسی‌ ارشد Master و پس‌ از دریافت‌ مدرک‌ کارشناسی‌ Bachelor اخذ گردد، در ذیل‌ ارزشنامه‌ جمله‌ (این‌ تحصیلات‌ پس‌ از اتمام‌ دوره‌ کارشناسی‌ انجام‌ شده‌ است‌) قید می‌ گردد.

-کلیه‌ مدارک‌ دانشگاهی‌ که‌ به‌ صورت‌ مکاتبه‌ ای‌ ، ترددی‌ و غیر حضوری‌ اخذ گردد غیر قابل‌ ارزشیابی‌ است‌.

پژوهش و تحقیقات

اهداف آموزشی

در راستای توجه مقوله پژوهشی و تحقیقات کمیته هماهنگ کننده تحقیقات آموزشی مالزی تأسیس شد.تحقیقات در کشور مالزی محدود به ابعاد تئوری و عملی نگردیده،بلکه عمدتاً بر بررسی سیاستهای آموزشی معطوف گردیده است.از این رو تلاش بر این است تا عنوان و حیطه های مطالعاتی در راستای نیازهای آموزشی جاری کشور باشد . تخصصی با کمک مالی به حوزه تحقیقات آموزشی از بودجه مالی و بین المللی، دریافت گزارشات تحقیقاتی و تشخیص طرحهای مناسب جهت ارائه یافته های تحقیقاتی ، انتشار یافته ها و پیشنهادات به آژانسهای و دپارتمانهای آموزشی دولتی، ادارات ناحیه ای آموزشی و مدارس از طریق سمینارها و کارگاهها ، سیستم آموزش فردی در کلاس درس بهبود یافته است.هدف زیر بنایی پژوهش تحقیقات آموزشی در کشور مالزی،همگانی سازی آموزش و فراهم سازی فرصت یکسان برای کلیه دانش آموزان مالزیایی جهت برخود داری از امکانات لازم در تحقیق و پژوهش و کسب صلاحیت کافی در این راستاست .طبق آمار بدست آمده طی سالهای 1995 و 1996 به ترتیب بالغ بر 101و 591 کار تحقیقاتی در مراکز تحقیقی کشور به مورد اجرا در آمده است.

توسعه فناوری

در بسیاری از کشورهای پیشرفته از قبیل آمریکا، شرکت‌های فعال در زمینه فناوری، در نتیجه برقراری همکاری نزدیک میان مراکز تحقیقاتی و شرکت‌های تولیدی توسط برنامه‌های مراکز رشد فناوری (TIP: Technology Incubation Program) تشکیل یافته اند. نمونه بارز این برنامه‌ها را در دانشگاه استانفورد و سیلیکان ولی می‌توان مشاهده نمود. برنامه‌های مراکز رشد فناوری با کمبودهایی مواجه است که الگوبرداری از آنها برای کشورهای در حال توسعه را با مشکل روبرو می‌سازد. واگذاری فضا به مؤسسات به عنوان مهمترین و بعضاً تنها روش ارائه خدمات و عدم نظارت و هدایت مؤسسات از جمله کاستیهایTIP به شمار می‌آید.

شرکت توسعه فناوری مالزی که یک شرکتی وابسته به دولت است، به پیگیری برنامه توسعه فناوری خوشه‌ای Technology Development Cluster Program(TDCs) را در جهت ایجاد واحدهای تولیدی براساس دانش نوین مبادرت می‌نماید.

این برنامه دارای معیارهای خاصی می‌باشد که از آن جمله می توان به موارد ذیل اشاره نمود:

- ارتباط رسمی و عملی با دانشگاهها

- تشویق به تشکیل واحدهای تجاری وابسته به تکنولوژی نوین مستقر در پارک ها و یا مراکز رشد.

- تشویق به تشکیل واحدهای تجاری براساس تجربیات تحقیقاتی و تخصص‌های موجود در دانشگاه و منطقه

- ایجاد ارتباط نزدیک‌تر و درک متقابل میان دانشگاه و حوزه صنایع

- ایجاد منبع درآمد مطمئن برای دانشگاه ها

- اعطای مسئولیت دریافت مشاوره کارشناسی در جهت توسعه تجارت و فناوری از دانشگاه میزبان به شرکت های توسعه فن آوری.

از جمله مهمترین خصوصیات برنامه TDC می توان به موارد ذیل اشاره نمود:

- بهره گیری از ساختارهای و امکانات موجود

- حضور درکنار دانشگاهی

- استفاده از امکانات و اساتید دانشگاهی

- هزینه های پایین

- ساختار انعطاف‌پذیر و ساده

فعالیت‌های شرکت توسعه فناوری مالزی در جهت اجرای برنامه TDC به کسب شده مهارت‌های مختلفی در این شرکت های توسعه فن آوری منجر گردیده است، که از آن جمله می توان به موارد ذیل اشاره نمود:

- ایجاد و توسعه مراکز رشد فناوری نوین

- ارائه مشاوره در جهت ایجاد مراکز رشدفن آوری

- مشاوره در زمینه ایجاد واحدهای تولیدی

- انتقال فناوری در زمینه‌های بیوتکنولوژی، مواد پیشرفته، فناوری اطلاعات

- ارزیابی فناوری

- مدیریت سرمایه

برنامه توسعه فناوری خوشه‌ای (TDCs) بستری مناسب جهت برقراری ارتباط میان دانشگاهها و واحدهای تولیدی کشور مالزی را فراهم آورده است. در این راستا دولت مالزی اهمیت این مسئله را کاملاً درک نموده و با تخصیص بودجه 50 میلیون دلاری به آن از این برنامه حمایت می‌نماید. درحال حاضر برنامه TDC مهمترین ابزار حمایتی در ایجاد شرکت‌های جدید در زمینه فناوری در کشور مالزی بشمار می آید.پارک‌های علمی ـ تحقیقاتی نقش مؤثری در توسعه علم و فناوری و در نتیجه توسعه اقتصادی در کشورهای پیشرفته و کشورهای در حال توسعه ایفا نموده‌اند. مقایسه آمار ایجاد پارک‌ها طی یک دهه گذشته نشان می‌دهد که کشورهای مختلف توجه خاصی به موضوع معطوف داشته‌اند. به عنوان نمونه کشور چین تعداد پارک‌های علمی خود را در طول 4 سال (از سال 1996 تا سال2000) از 8 پارک به 53 عدد افزایش داده است. از جمله مهمترین دستاوردهای اصلی پارک‌های علمی در جهت رشد اقتصادی کشور مالزی می توان به موارد ذیل اشاره نمود:

کمک به توسعه علم و فناوری از طریق برقراری ارتباط میان واحدهای تولیدی و مؤسسات تحقیقاتی

برطرف سازی مشکلات حوزه صنایع و واحدهای تولیدی و حمایت از آنها در جهت بهره گیری از فناوری نوین

کمک به ایجاد مؤسسات متوسط و کوچک تولیدی

ساختار پارک‌های علمی و تأکید آنها بر تحقیقات و یا تولید در میان کشورها متفاوت است. پارک‌های علمی در شرق آسیا تأکید بیشتری بر ایجاد واحدهای تولیدی دارند که این ناشی از شرایط خاص این قبیل کشورها و توجه آنها به کاستی های پتانسیل‌های موجود می‌باشد. بهره گیری از تجربیات کشورهای دیگر به خصوص کشورهای آسیایی که از لحاظ موقعیت‌های سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی و سطح علم و فناوری به کشور مالزی نزدیک‌تر می باشند، در امر سیاست‌گذاری در زمینه علم و فناوری بر این کشور مفید واقع می گردد.

 
 

هیأت های برگزاری آزمون‌ آکادمیک

عمده هیأت‌های برگزار کننده این نوع آزمون‌ در زمره مؤسسات یا سازمان‌های معتبری می باشند که از یک وجهه بین‌المللی برخوردارند. مدارک اعطائی از سوی هیأت‌های فوق صرفاً به آن دسته از دانشجویانی اعطاء می‌گردد که به گذراندن موفقیت آمیز آزمون‌ها نائل آمده هیأت‌های فوق به اعطای مدارک مختلفی همچون گواهینامه پایان تحصیلی و دیپلم پیش دانشگاهی نیمه تخصصی مبادرت می نمایند. فارغ‌التحصیلان دوره های فوق نیز با اخذ چنین مدارکی از مجوز اشتغال به کار برخوردار شده و یا به تحصیلات عالیه‌ خود در مقطع کارشناسی در سطوح تخصصی و حرفه‌ای برخوردار می گردند.

لازم به ذکر است که مدارک تحصیلی فوق عمدتا توسط مراکز ذیل به فارغ التحصیلان اعطا می گردد:

- مؤسسات حرفه‌ای و تخصصی

- مؤسسات نیمه خصوصی

- مراکز آکادمیک در سطوح متوسطه

- مراکز آموزش زبان انگلیسی

 

http://iranclass.com

http://www.fannavari.blogfa.com

http://worldedu.blogfa.com/post/27

http://www.mahshar.com

http://www.aftabir.com

http://study4iranian.com