نظام آموزشی کشور اتریش

مقدمه:

نظام آموزش و پرورش درکشور اتریش به عنوان یک زنجیر پیوسته از سطوح و مراحل مختلف آموزشی است. تحصیلات متوسطه عمومی قلب نظام آموزشی کشور است که پس از آموزش متوسطه پایه و آموزش ابتدایی ارائه می گردد. مقطع تکمیلی متوسطه نیز در ادامة تحصیلات متوسطه پایه به علاقه مندان ارائه می گردد.

ساختار آموزشی:

آموزش پیش دبستانی: سن ورود به دوره: از زیر 3 سالگی، سن اتمام دوره: تا قبل از ورود به مدرسه

 آموزش پایه: سن ورود به دوره: 6 سالگی، سن اتمام دوره: 15 سالگی

آموزش ابتدایی:

مدرسة ارائه دهندة آموزش ابتدایی، Sonderschule  Volksschule، طول دورة آموزش: 4 سال، سن ورود به دوره و سن اتمام دوره: 6 تا 10 سالگی

آموزش مقدماتی متوسطه:

مدرسة ارائه دهندة آموزش متوسطة مقدماتی،Allgemeinbildendehohere Schulen ،Gymnasium طول دورة آموزش: 4 سال، سن ورود به دوره و سن اتمام دوره: 10 تا 14 سالگی

آموزش متوسطة تجاری و بازرگانی: نوع مدرسة ارائه دهندة آموزش: Handelsakademie طول دورة آموزش: 5 سال، سن ورود به دوره و سن اتمام دوره: 14 تا 19 سالگی،گواهی‌نامه / دیپلم اعطائی: ReifeprUFung/ Matura  

آموزش تکمیلی متوسطة:مدرسة ارائه دهندة این نوع آموزش Gymnasium،Allgemein Bildende hohere Schulen، طول دورة آموزش: 4 سال، سن ورود به دوره و سن اتمام دوره: 14تا 18 سالگی، گواهی‌نامه / دیپلم اعطائی: Reifeprufungmatura

آموزش فنی و حرفه‌ای:مدرسة ارائه دهندة آموزش

Berufbildende hohere Schulen، طول دورة آموزش: 5 سال، سن ورود به دوره و سن اتمام دوره: 14 تا 19 سالگی، گواهی نامه / دیپلم اعطائی Reifeprufungmatura

سیستم نمره دهی: نظام تعیین نمره در مدرسة متوسطه (Sehrgut1) ، Gut:2)) ،((Befriedigend:3 (Genugend:4) ،Nichtgenugend:5))، توضیح کامل اینکه: نمرات 5-1 نمرة قبولی، ردی:4، و پایین ترین نمره درجدول:5 می‌باشد. نظام تعیین نمره که توسط مؤسسات آموزش عالی مورد استفاده قرار می گیرد: توضیح کامل نمرات 1 تا 5، بالاترین نمره در جدول 1، نمرة قبولی، ردی:4، پایین‌ترین نمره در جدول:5

آموزش پیش دبستانی

در این گروه می‌توان از سیستم‌ یتیم خانه‌ها در آغاز عصر جدید نام برد. اولین مؤسسات مراقبت از کودکان با ایجاد کارگاههای تولیدی در سال 1750 و کارهای ساعتی زنان خانه‌دار اتریش در خارج از خانه و در کارگاههای صنعتی تشکیل گردیدند .با تأسیس اولین مرکز مراقبتی کودکان در اتریش در سال1830 مؤسسه‌ای ایجاد گردید که جزء سیستم آموزشی مدارس به حساب نمی‌آمد (و از اینرو هیچگونه حمایتی از جانب صندوق مدارس دریافت نمی‌کرد، بلکه به وسیلة کمکهای مالی مردم روی پای خود بود) و تنها به صورت اصولی به امر“حمایت و نگهداری” کودکان و کمتر به امر آموزش می‌پرداخت. با تأسیس اولین مهدکودک در سال 1863 (بر اساس طرحهای کومینوس، اوبرلین، پستالوتسی و فریدریش فروبل) یک شکاف اجتماعی رو به رشد ایجاد گردید: مراکز مراقبت از کودکان خانواده‌های کم‌درآمد و مراکز مراقبت از کودکان و فرزندان طبقة متوسط. از سال 1870 تقریباً در همة ایالتهای اتریش مهدکودکهای خصوصی و ایالتی وجود داشته است. وظیفة این مراکز آموزشهای تربیتی تکمیلی در کنار خانواده بود. در سال 1871 اولین اتحادیه شغلی مربیان مهد کودک تشکیل گردید که قوانین مربوط به تأسیس، برنامه‌ریزی، اداره، نظارت و مراقبتهای تربیتی، ساختار ظاهری و فضا و مسائل آموزشی آنها در حدود یکصد سال معتبر بودند. تعداد مهدهای کودک از سال 1885 تا سال 1912 از تعداد 134 به 548 مهدکودک و تعداد مراکز مراقبتی صرف در طی این مدت از 183 به 244 مرکز افزایش یافته است.از سالهای دهة 1920 به بعد مراکز مراقبتی بیشتر به سمت حاشیه رانده شدند و تفکرات مونته سوری در مهدهای کودک جایگزین شدند. در آن سالها وین، که مشاور امور رفاهی آن در شورای شهر دکتر جولیوس تاندلر بود بسیار بیشتر از سایر پایتختهای جهان دارای مهدکودک بود. همچنین “کودکستانهای ملی” با ساعات کاری طولانی‌تر نیز وجود داشتند. کار با کودکان با دورنگری خاصی برنامه‌ریزی شد. در هر “گوشه” (به عنوان مثال: گوشة ساختمان‌سازی، گوشةعروسکها) اسباب‌بازیهای مقتضی با سن و از نظر تربیتی مفید برای کودکان قرار داشت. ژیمناستیک و تدریس موسیقی نیز در کودکستانها ارائه می‌شد.

تحت تأثیر جو روانی حاکم از سوی رژیم ناسیونال سوسیالیسم (نازی) از سال 1938 تا 1945 در کودکستانها بیشترین تأکید بر “اطاعت و فداکاری” حکمفرما بود. استعدادهای بدنی بیشترمورد بهره‌برداری قرار می‌گرفتند. کودکستانهای اتریش تحت نظارت ادارة رفاه ملی نازیسم درآمدند. در آن زمان (برای “راحت کردن” مادران شاغل از بچه‌هایشان و ایجاد و تضمین سیاست اجتماعی فعال) تعداد زیادی مهدکودک در کارگاهها ایجاد شدند.پس از جنگ جهانی دوم و از سال 1948 سیاست نوسازی ساختار مراکز پیش دبستانی با بحثهایی دربارة بهبود کیفی مراقبتها آغاز گردید در (چهارمین نشست روانشناسی تربیتی کودکان کم‌سن و سال اتریش). تدوین قانون مدارس در سال 1962 نیز از اهمیت برخوردار بود: وظایف طور دیگری تقسیم‌بندی شدند (بخش کودکستانها و مهدکودکها امری ایالتی و آموزش و تصویب قوانین اصولی دربارة ضرورتهای استخدامی مسئلة ای دولتی به حساب آمدند) و هدفهای جدیدی مدنظر قرار گرفتند و تعریف شدند (آماده‌سازی برای ورود به مدرسه، اما نه با روشهای مدرسه‌ای، بلکه با روشهای متناسب و مخصوص کودکان خردسال (دهة هفتاد شاهد توسعه و گسترش چشمگیری در حوزه و بخش مهدهای کودک و کودکستانها بوده است. در آن سالها همچنین قالبهاو روشهای جانشین و جدیدتری در(گروههای کودکان) به آهستگی ایجاد شدند. از دهة بیست تا آن زمان میانگین ضریب مراجعة کودکان به این مراکز بیشتر از چهار برابر افزایش داشت. کلاسهای پیش‌دبستانی برای کودکان واجب‌التعلیم که هنوز آمادگی رفتن به مدرسه را ندارند، ایجاد گردیدند و بدین‌ ترتیب وظایف و اهداف جدیدی در بخش پیش‌دبستانی تعریف شدند.دهة نود فشارهای بیشتری را برای حرفه‌ای‌تر شدن و متخصص شدن پرسنل مراقبت با افزایش دورة آموزشی از چهار به پنج سال به همراه داشت (فارغ‌التحصیل با مدرک امتحان نهایی دیپلم که امکان اشتغال و همچنین امکان ادامه تحصیل در مقطع مدارس عالی را می‌داد).تدابیر در خصوص یکپارچه‌سازی مجدد آموزشی مجزا در کل منظر سیستم آموزشی راه یافتند و از اینرو کودکستانهای یکپارچه متشکل از کودکان سالم و کودکان معلول نیز ایجاد شدند. در حال حاضر آمورش بین فرهنگی و چند فرهنگی یکی از مباحث اصلی آموزش در کودکستانها به شمار می‌رود.

سال تحصیلی

سال تحصیلی پیش دبستانی در بر گیرندة مدرسة دبستانی می باشد و جهت ترقی و افزایش رشد کودکان با سن ورود به مدرسه اجباری می باشد که هنوز به حد کافی برای حضور در مدرسة ابتدایی اصلی به رشد و بلوغ فکری نرسیده اند. با این وجود، بر خلاف کودکستان، سال تحصیلی پیش دبستانی بخشی از نظام مدرسه تلقی می گردد.تصمیم در مورد حضور و یا عدم حضور کودک در کلاس پیش دبستانی هنگامی صورت می گیرد که کودک از طریق والدینش برای ورود به آموزش اجباری ثبت نام شده باشد. در زمان ثبت نام، معلم ارشد (دبیر)مدرسة ابتدایی، بلوغ کودک را از طریق یک سری سؤالات ساده، همانند شمارش اشیاء، اسامی رنگها و ذکر نام و آدرشی ارزیابی می نماید. کودکانی که معمولاً در اولین سال تحصیلی مدرسة ابتدایی پذیرفته می شوند ممکن است اگر آنها ثابت نمایند که به اندازه کافی بالغ نبوده اند، به سال تحصیلی بعدی موکول می گردند. این تصمیم گیری باید قبل از 31 دسامبر صورت گیرد. تعداد کودکان مشخص کنندة این امر است که آیا دورة پیش دبستانی همانند یک کلاس برگزار گردد یا بعنوان یک گروه تشکیل گردد. کلاسهای پیش دبستانی با بیش از 10 کودک برگزار می گردند ؛ کمتر از 10 کودک، گروه پیش دبستانی را شکل می دهد.

مراکز مختلف پیش دبستانی

. شیرخوارگاهها، مهدهای نوزادان و مراکز کودکان خردسال از کودکان و بچه‌های زیر 3 سال مراقبت می‌کنند.

· کودکستانها از کودکان 3 ساله تا سن ورود به مدرسه نگهداری می‌کنند.

· مراکز پیش‌دبستانی (آمادگی): مراکزی هستند که برای کودکان واجب‌التعلیم که هنوز آمادگی کافی برای رفتن به مدرسه را ندارند، ایجاد شده‌اند (از آنجا که کلاسهای پیش‌دبستانی از لحاظ سازمانی زیرمجموعة مدارس ابتدایی هستند .

· مهدهای کودک خصوصی که غالباً در بخش خصوصی خدماتی را ارائه می‌دهند.

نهادهای مرکزی          

اصولاً گردانندگان دولتی (دولت، ایالتها، بخشداریها، انجمنهای بخشداری) و یا بخش خصوصی (به عنوان مثال کلیساها، انجمنهای مذهبی، مؤسسات درمانی، کارگاهها و اشخاص خصوصی که شرایط مربوطه را دارا می‌باشند) می‌توانند مسئولیت کودکستانها را بر عهده داشته باشند. مهدهای کودک خصوصی اکثراً با ابتکار والدین ایجاد می‌شوند و مسئول آن بخش خصوصی می‌باشد، البته یک “انجمن حمایتی” در منافع این مهدها همکاری می‌کند.

شیوه‌های مراقبتی و تربیتی متناسب با میزان رشد کودکان

در کنار کودکستانها عمومی همچنین مؤسساتی با نام “کودکستانهای تربیتی‌ـ درمانی" یا همان کودکستانهای استثنایی" نیز وجود دارد. در این اماکن “مربیان کودکستانهای استثنایی” متخصص و برگزیده از کودکان نیازمند به کمک و یا مراقبتهای ویژه مراقبت می‌کنند. به عبارت دیگر در این اماکن کودکان دارای معلولیتهای جسمی‌ـ روانی و یا کودکان نیازمند به مراقبتهای رفتاری‌ـ روانی خاص نگهداری می‌شوند. “کودکستانهای یکپارچه” که در اکثر مناطق باعث حذف “کودکستانهای استثنایی” می‌شوند، وظیفة یکپارچه کردن کودکان نیازمند به مراقبتهای خاص را در کودکستانهای معمولی و رایج دارند. در این مراکز مربیان عادی و مربیان متخصص در امور کودکان استثنایی با هم کار می‌کنند. این از کودکستانها کلیة تجربیات و آموزشهایی را که در امر رشد کودکان مؤثر و بااهمیت است، ارائه می‌دهند.

برنامه های آموزشی

معلمین مهد کودک برنامه ریزی کوتاه مدت و بلند مدت دارند و به طور پاره وقت و میان مدت کار می کنند این، به دین معناست که آن ها در حین کار آموزشی شان با برنامه های آموزشی و گروهی به روز و نوین کار می کنند. یک برنامه تحصیلی تعیین شده و ثابت در اتریش و جود ندارد. ولیکن در گروه های تخصصی تحت مدیریت مؤسسه شارلوتسه بولر Charlote Buhler تحقیقات عملی گسترده ای در زمینة آموزش کودکان خردسال برای این منظور انجام داده اند .مهد کودک هایی وجود دارد که به طور هدفمند شیوة آموزشی خاصی را اتخاذ می کنند ( به عنوان مثال رودلف اشتایز، مونته سوری، فرای نت، پیاگت) ولیکن این شیوه ها عموما در دوره های آموزش معلمین مهد کودک آموزش داده می شود و در هر مهد کودک در کار تربیتی و تعلیمی نفوذ پیدا می کند.محتوی آموزشی سال تحصیلی پیش دبستانی شامل تمرینهای عملی اجباری در موضوعات ذیل که در مجموع دروس 20 هفته را در بر می گیرند، می باشد.

ـ دینی ،تاریخ، جغرافی، زیست شناسی، ترافیک ، زبان و بیان شفاهی، ریاضیات جدید، آواز خوانی و موسیقی،   تمرین آواز، نقاشی، صنایع دستی ،تربیت بدنی، نواختن آهنگ

در سال تحصیلی پیش دبستانی هیچ گونه ارزیابی موقعیت وجود ندارد؛ گزارش سالیانه  مدرکی دال بر حضور کودک در این دوره می باشد.

تعداد ساعات هفتگی در مقطع پیش دبستانی

درس

تعداد ساعات هفتگی

دینی

2

موضوع شناسی – انتخاب موضوع

5/1 تا 2

آموزش ترافیک

5/0

زبان و مکالمه – آمادگی برای خواندن و نوشتن

5/3

پیش آموزش های درس و ریاضی

5/1

آواز و آموزش موسیقی

5/1

آموزش های موسیقی و ریتمیک

1 تا 1/5

آموزش های هنری ( نقاشی

1

کار دستی

1

ورزش و بازی

6 تا 7

تعداد کل ساعات

20

 

اهداف آموزشی

اهداف مهد کودک ها به خصوص روی نکات زیر متمرکز شده اند :

· حمایت و تکمیل تعلیم و تربیت خانوادگی (تاکید بر همراهی و همکاری باوالدین تربیتی کودکان است)

· ارائه خدمات تکامل فردی توسط تدابیر مناسب در گروه های هم سن و سال

· ارتباطات آموزش اساسی مذهبی و آداب و رسوم

· آماده کردن برای ورود به مدرسه تحت همراهی والدین و مدرسه

برخی از ایالت ها تاکید دارند که این اهداف بر طبق شیوه های مطمئن آموزشی – تربیتی ویژه کودکان و بدور از برگزاری کلاس ها به شیوة مدارس قابل دستیابی اند.مهد کودک های آموزشی کودکان استثنایی در کنار مد نظر قرار دادن اهداف کلی فوق، تکیة خاصی بر روی نگهداری و مراقبت از بچه های دارای نیاز های

خاصی(اختلال عقب ماندگی، معلول جسمی، اختلال توانایی جزئی) با کمک شیوه های موفق ، علمی و درمانی – تربیتی دارند.

ارزیابی تحصیلی

یک ارزیابی کلی با مفهوم آموزشی همانند مدارس در مهد کودک ها انجام نمی شود.البته یک کنترل همراه با مشاوره و راهنمایی ، که مربیان مهد های کودک با کمک آن ها اقدامات مناسبی را صورت می دهند . به صورت زیر انجام می پذیرد :

· با نظارت خود آگاهانه برکار معلمین مهد کودک توسط خود آن ها به عبارت دیگر : به صورت مشورت و خدمات کمکی از جانب ادارة نظارت بر مهد کودک ها (بازرسین مهدکودک )

· با نظارت جمعی مربیان مهد کودک در سمینارهای اداری ، جلسات ، بررسی چشم اندازها و نیز در قالب تبادل تجربیات در دوره های آموزش تکمیلی .

· با مشارکت والدین تربیتی ( دعوت والدین به سمینارها به عبارت دیگر جشن های جمعی )

· با همکاری با مدارس ( تست هوش برای ورود به مدرسه به عنوان معیاری برای تشخیص دارا بودن و یا دارا نبودن شرایط و آمادگی های سنی ورود به مدرسه )

بررسی وضعیت جسمی کودکان ( به عنوان مثال : بررسی وضعیت دندان ها ، بررسی مشکلات رفتاری و یا تفذیه ای و نیز آزمایشات قوة ادراک کودکان ) با استفاده از دستاوردهای نوین علمی و گفتمان با دانشمندان دربارة نتایج آزمایش هایشان در این زمینه در بخش مهد کودک های ائتلافی و استثنائی همکاری عمیقی با پزشکان و مسئولین درمانی این بخش وجود دارد . تدابیر خاص برای مسئولین مراقبتی در مهد کودک ها در بعضی از مهد کودک ها آموزش های مقدماتی موسیقی و ایجاد خلاقیت ارائه می گردد. آموزش های زبان خارجی پیش دبستانی و یا مطالب و امور آموزشی و تربیتی دیگر نیز به دنبال این آموزش ها می آیند . در زمینة مهد کودک های مختلط و مخصوص کودکان استثنائی با همکاری مراکز درمانی دوره ها و اقداماتی هم چون موسیقی درمانی ‍، حرکت درمانی ، و کاردرمانی ، سوار کاری درمانی ارائه می گردند. در گروه های کودکان بر طبق برنامة آموزشی تربیتی ، یعنی طرح و فرضیة ایده آل ((روسو)) تربیتی طبیعی ، آموزشی اصلاحی ، آموزش انسانی و غیره اعمال می شود .

آموزش پایه

تحصیلات اجباری در کشور اتریش 9 سال به طول می انجامد. این امر مشمول حال کلیة کودکانی است که سکونت دائم در اطریش، بدون در نظر گرفتن ملیتشان می شود. سن ورود به مدرسة اجباری از 6 سالگی و از یکم سپتامبر شروع و در سن 15 سالگی به اتمام می رسد(9 سال).

مدارس دولتی در اطریش مجانی می باشند. والدین ملزم به ثبت نام کودکانشان در مدرسه مناسب ـ در اغلب موارد نزدیکترین مدسه به محل سکونت ـ و حصول اطمینان از اینکه کودکشان بطور منظم در مدرسه حضور می یابد، می باشند. اگر کودکی در ششمین سال تولدش بین یک سپتامبر و سی و یک دسامبر باشد و از نظر ذهنی و جسمی بالغ باشد این موارد برای حضور کودک در کلاس کافی می باشند و کودک ممکن است بر حسب صلاحدید دبیر ( معلم ارشد ) در اولین سال مدرسة ابتدایی پذیرفته شود. هیچ گواهی نامه ای مبنی بر اتمام آموزش اجباری صادر نمی شود اما، در گزارش سالیانه در پایان سال نهم از آموزش اجباری، به این صورت توضیح داده می شود که دانش آموز آموزش اجباری را به اتمام رسانده است.در بخش آموزش پایه، تفاوتهایی میان آموزش پایه عمومی و آموزش پایه حرفه ای وجود دارد. آموزش پایه حرفه ای مربوط به دانش آموزانی است که در دوره’ کارآموزی یا توسعه’ آموزشی قرار دارند. گفتنی است که مقررات مربوط به هر دو حالت آموزش پایه در قانون آموزش پایه مصوب سال1985  گنجانده شده است

آموزش پایه عمومی

آموزش پایه عمومی عبارتست از آموزش پایه تمام وقت. این سیستم مربوط به کودکانی است که بطور دائم ساکن اتریش می باشند. عبارت ‹‹  دائم ›› بمعنی آنست که با در نظر گرفتن تمامی احتمالات،اقامت شخصی بیش از یک ترم تحصیلی به طول بینجامد. اگر چنانچه کودکان بطور موقت ساکن کشور اتریش باشند، می توانند در صورت تمایل اولیاء خود به مدرسه بروند. البته آنها در این مورد از حق و اختیار کامل برخوردار بوده و از هیچ گونه اجباری در این زمینه وجود ندارد. دوره آموزش عمومی پایه مدت زمان 9 سال بطول  می انجامد. گفتنی است، آن دسته از کودکانی که تا تاریخ اول سپتامبر 6 سال تمام داشته باشند، مشمول این قانون می گردند.در کنار اقامت دائم، توانایی رفتن به مدرسه، از جمله دیگر شرایط آموزش پایه است. قاعده عدم توانایی رفتن به مدرسه، تنها در خصوص کودکانی صدق میکند که با معلولیت بالای جسمانی مواجه باشند.

آموزش پایه حرفه ای

سیستم آموزش پایه حرفه ای، یک سیستم آموزشی پاره وقت است. در این سیستم، دانش آموز هر روز به آموزشگاه حرفه ای نمی رود،  بلکه تنها هفته های معینی از سال و یا یک روز خاص در هفته به این عمل مبادرت می نماید. در سایر اوقات دانش آموز( کارآموز ) به آموزش در کارگاهی مبادرت می نماید. سیستم فوق بعبارتی، سیستم آموزشی دوگانه است. آموزش پایه حرفه ای در صورتی اجرا می گردد که آموزشگاه حرفه ای انتخاب شده جهت تحصیل با شغل انتخابی آموزشی مطابق باشد. این اجبار با ورود به دوره آموزشی آغاز شده و معمولاً تا پایان دوره ادامه می یابد.مدت دوره‌آموزشی از شغلی به شغل دیگر متفاوت بوده و معمولاً مدت زمان سه سال به طول می انجامد. این در حالی است که دوره های طولانی تر و کوتاهترآموزشی نیز وجود دارد ( پایه دوره های  4 ساله ). 

آموزش پایه خصوصی با حقوق عمومی   اجرای آموزش عمومی پایه و آموزش پایه حرفه ای در مدارس خصوصی برخوردار از حقوق عمومی نیز امکان پذیر است. عبارت حقوق عمومی یعنی ادعا و درخواست حقوق عمومی در صورت رعایت شرایط قانونی  اجرای سیستم آموزش پایه از طریق تدریس در منزل و نیز مدارس خصوصی بدون حقوق عمومی به استثنای مدارس پلی تکنیک،  میتوان سیستم آموزش پایه عمومی را به واسطه تدریس خصوصی برنامه ریزی شده درمنزل(تدریس در خانه) دنبال نمود. در این خصوص تنها باید شورای آموزشی حوزه محل سکونت را از آغاز دوره’ آموزشی تدریس در منزل مطلع نمود. اگر چنانچه شورای مذکور به منع تدریس در منزل ظرف مدت یکماه مبادرت ننمود،  تدریس در منزل پذیرفته خواهد شد. ممنوعیت تدریس در منزل تنها هنگامی ممکن است صورت پذیرد که شواهد عمده ای حاکی از عدم یکسانی دروس ارائه شده در منزل با دروس ارائه شده در مدرسه باشد. اعلان امر تدریس در منزل باید پیش از شروع سال تحصیلی صورت گیرد، چرا که در طول سال تحصیلی نمی توان به تدریس در منزل مبادرت نمود. هر کودکی که در منزل آموزش دیده،  باید در انتهای سال تحصیلی با حضور در امتحانات،  ثابت نماید که به اهدافی که در صورت رفتن به مدرسه به آنها میرسیده، دست یافته است. در صورت عدم اثبات این امر تدریس خصوصی در منزل برای سال تحصیلی بعد ممنوع خواهد شد. در این صورت کودک باید حتماً به مدرسه برود. امکان تدریس خصوصی در منزل، البته باستثنای مدارس پلی تکنیک، تنها در بخش آموزش عمومی پایه وجود دارد. برآوردن سیستم آموزش پایه حرفه ای نیز تنها در مدارس و آموزشگاههای حرفه ای امکان پذیر است.تحصیل در مدارس خصوصی بدون حقوق عمومی برای کودکان واجب التعلیم تحت امتیازات و شرایط مشابه بالا نیز امکان پذیر است. در این گونه موارد نیز هم ترازی آموزشهای ارائه شده به واسطه امتحانات پایانی در مدارس دولتی و عمومی اثبات میگردد.

سال تحصیلی

بسته به ایالت، سال تحصیلی از اولین یا دومین هفته در سپتامبر آغاز و به ترتیب در جمعه بین 27 ژوئن و 3 جولای یا 4 جولای و 10 جولای به اتمام می رسد. دو نیم سال تحصیلی که بایک هفته تعطیلات در هفتة آ های جولای و آگوست می باشند. تعطیلات دیگر در کریسمس و عید پاک می باشند. معلمین ارشد ( دبیران ) مسؤول کسب اطمینان از این امر می باشند که مجموع دروس هفتگی که در برنامة‌آموزشی آمده اند، بطور یکنواخت به روزهای هفته تقسیم شده باشند.  مدارس ابتدایی در 5 یا 6 روز از هفته، مدارس متوسطه عموماً 6 روز در هفته به آموزش و تعلیم می پردازند. براساس برگزاری کلاسها در شش روز در هفته، در حدود 215 روز تحصیلی در هر سال وجود دارد. بطور کلی، کلاسها نباید قبل از ساعت 8 صبح شروع  4ساعت بیشتر طول بکشد.(اگر کلاسهای بعد از ظهر برگزار نمی‌گردند) و 5 ساعت (در صورتی که کلاسهای بعد از ظهر برگزار گردند) بطول انجامد. ساعت هر کلاس درسی 50 دقیقه می باشد. زنگ تفریح حداقل 5 دقیقه می باشد، اما بیشتر از 20 دقیقه بطول نمی انجامد.

آموزش ابتدایی

شروع سیستم آموزشی (مدرسه‌ای )دولتی در اتریش بر می گردد به دورة مکتب مطلق گرایی روشنگری. با اطلاعات آموزش ملکه ترزا در سال 1774ساختار مدارس دولتی ایجاد شد و یک دورة آموزش 6 سالة اجباری پیش بینی گردید که البته تا مدت ها قابل اجرا نبود و به طور کامل اعمال نشد. اساس اصلی یک سیستم آموزشی نوین در نیمة قرن دوم نوزدهم میلادی و دورة لیبرالیسم پایه ریزی شد قانون ملی آموزش رایش در تاریخ 1869 برای اولین بار تمام سیستم آموزش اجباری را بر روی یک اساس واحد تاسیس کرد . دورة اجباری آموزش به مدت 8 سال افزایش یافت . این اصلاحیه و حذف شهریة آموزشی مدارس باعث گسترش آموزش و باسواد شدن کل جمعیت اتریش گردید . قدم های مهم بعدی پس ازفروپاشی پادشاهی مجارستان و اتریش و تشکیل اولین جمهوری (سال1918) صورت گرفتند.

مدرسه می بایستی جمهوری ، دموکراتیک و نهادی اجتماعی می شد و دانش آموزان را دارای تفکری مستقل و شهروندانی فعال تربیت می کردند. بنابر این آموزش در سطح ابتدایی می بایست تغییر ساختار  می داد تا در کودکان توانایی اندیشیدن منتقدانه و شوق انجام کارهای مستقل را ایجاد کند . با ایجاد آموزش های کلی در مدارس ابتدایی شاخه بندی و تنوع رشته های مجزا حذف گردید . از لحاظ مادی این اصلاحات توسط بخشداری وین و با رایگان شدن آموزش و وسایل کمک آموزشی در مدارس اجباری وین صورت گرفت.این توسعه امیدوار کننده با واگذاری قدرت به ناسیونال سوسیالیست ها وقوع جنگ جهانی دوم به پایان رسید . بعد از پایان جنگ بحث سر این بود که مجددا سیستم آموزشی اتریش را بر بنیان راه حل های اساسی پایه ریزی کنند به خاطر تضادهای شدید فرهنگی و آموزشی میان دو حزب سیاسی بزرگ اتریش ( حزب دموکرات مسیحی و قانونی سوسیال دمکرات ها ) بالاخره در سال 1962 قانون آموزشی گردید که امروزه نیز بنیان قانونی سیستم آموزشی کل اتریش را تشکیل می دهد . در این قانون مدت تعلیمات اجباری مدرسه ای از 8 سال به 9 سال افزایش یافت.در سال 1965 تفکر گسترش آموزش عمومی با ارائه کلاس های تقویتی ادامه پیدا کرد.در سال 1979 کلاس های تقویتی درتمام چهار پایه آموزشی دورة ابتدائی توسعه یافت . اصول آموزشی به صورت حوزه ها و امور فرا رشته ای اجرا گردید . در این زمینه می توان از درس ((آموزش حرفه ای ))نام برد. در این زمان برای اولین بار به جای درس "آموزش حرفه ای" برای پسران و دختران جدا بود ، یک درس واحد و مشترک میان دخترها و پسرها ارائه گردید . بر اساس تصمیمی در سال 1982 دورة پیش دبستانی و یک سال بعد از آن در مدرسه ، به کلی وارد سیستم آموزشی مدرسه ای گردید . علاوه بر آن آموزش زبان های زنده ( انگلیسی و فرانسوی ) در پایة سوم و چهارم و نیز آموزش ترافیک در سیستم آموزشی وارد گردید. برنامه آموزشی پیش دبستانی برای توسعة دوره آموزشی مقطع ابتدائی از اهمیت ویژه ای برخوردار بود. یک رفرم و اصلاح اساسی در مقطع ابتدائی در سال 1986 رخ داد. اهداف اصلی این طرح ارائة آموزش های مقدماتی برای همة دانش آموزان ، اولویت دادن به گسترش اصول تربیتی به خصوص در سال اول ورورد به مدرسه ، مرتبط کردن آموزش های پیش دبستانی و دورة اول ابتدائی و توجه به تجربیات نوین در این امر باعث ایجاد یک برنامه آموزشی مبتنی بر دموکراسی وسیع و مثمر ثمر گردید که در طرح ریزی و اجرای آن بیش از هزار معلم و نیز نمایندگان اولیا در گروه های کاری جداگانه مشغول بودند . از آن زمان طرح آموزشی در مدارس ملی از تاریخ 1986 تدریجا ادامه یافت . از قدم های عمده در این زمینه ، تثبیت اصل آموزشی ((آموزش میان فرهنگی))در سال 1991 بود .همچنین گسترش آموزش  زبان های زنده در چارچوب درس ((زبان های زنده))به مقطع آموزشی (درسی) سوم و چهارم به زبان های اقلیت های ساکن اتریش و یا کشورهای همسایه اتریش (1993،1991)با یک پارچه سازی کودکان معلول در مقطع ابتدائی(1993) و قوانین مربوط به ارائه خدمات تمام روزانه (در سال 1994) از سایر اقدامات می باشند . با تصویب اصلاحیة مربوط به قانون برنامه ریزی آموزشی مدارس در تابستان 1998جهت ارائه آزمایش درس ((زبان های خارجی زنده )) درمقطع اول ، این درس از سپتامبر 1998  به طور رسمی در دورة ابتدائی وارد گردید و با شروع سال تحصیلی  2003-2004 زبان بیگانه درتمامی مدرسه های ملیاز پایه اول ابتدائی اجباری خواهد بود . برای مدارسی که به خاطر مشکلات سازماندهی در این دورة زمانی گذر هنوز قادر به ارائة این درس از پایة اول نیستند هنوز بر اساس طرح (آموزشی ) که سال تحصیلی 84-1983 معتبر است . ارائه این درس در مقطع ابتدائی و در کلاس های سوم و چهارم می باشد. مقررات جدید بخش آموزش (مدرسه) از سپتامبر سال 1999 اجرا گردید از آن زمان مقطع اول ابتدائی می تواند با اجرای یک مقطع پیش دبستانی ( در صورت نیاز ) و نیز دوره های دوم و سوم ابتدائی و یا ارائه کلی مقاطع ابتدائی در یکی اجرا گردد.

مقطع آموزش متوسطه

از آنجائی که تکامل تاریخی در رابطه با انواع مدارس مختلف خیلی به طور متفاوت صورت می‌گیرد، بدین خاطر انواع مدارس تک‌تک قابل بررسی قرار می‌گیرند. در دوره اصلاحات آموزشی توسط ترزا در تاریخ 1774؛ در شهرها مدارس راهنمایی با یک تدریس حقیقی وسیعی اجرا گردیدند. نقاط عطف دیگر این بخش قانون مدارس ملی رایش در سال 1869 و اصلاح مدرسه بعد از تاسیس اولین جمهوری در سال 1918 می‌باشند. در دهه بیست قرن 20 نزاع‌های سیاسی جناحی شدیدی در مورد ایده “مدارس متوسطه عمومی“ برای سنین 10تا 14 ساله در مقابل ابقای مدارس راهنمایی در کنار سیستم طولانی دبیرستان از سن 10 سال به بالا وجود داشت. در سال 1927 بجای مدارس شهروندی سه کلاسه قدیم؛ مدرسه راهنمایی چهار کلاسه با دو کلاس متغیر مطابق با استعداد دانش‌آموزان ایجاد شد. آموزش در سال 1962 تمام سیستم آموزشی امروز را تشکیل می‌دهد. از سال 1985 آزمایشهای مداومی در طول مدت بیش از ده سال برای تاسیس مدارس راهنمایی جدید در سیستم آموزشی اجرا گردید. نوآوری‌های موجود در این طرح حذف دو کلاس متغیر یاد شده و آموزش عمومی در تمام دروس اجباری به استثنای زبان آلمانی، ریاضی و زبان‌های

خارجی زنده بودند که در این دروس دانش‌آموزان به 3 گروه بر اساس بازده تقسیم می‌شدند. ساختار محتوا و سازمان‌دهی مدارس اصلی اتریش بخصوص به وسیله اعطای استقلال به مدارس در سال تحصیلی       94-1993 و ایجاد شیوه آموزش تمام‌وقت در سیستم آموزشی تأثیرات مهمی را در سیستم آموزشی اتریش بر جا گذاشت. یکپارچگی دانش‌آموزان دارای نیازهای آموزشی ـ تربیتی خاص در مدارس راهنمایی، به طور بنیادین در مدارس ملی (از تاریخ 94/1993 به طور قانونی تصویب شد ) مورد آزمایش قرار گرفت و در سال 98/1997 در سیستم آموزش اجباری مورد قبول واقع شد. در یک سطح گسترده ای از پروژه های آزمایشی آموزشی، شیوه های جایگزین بجای شیوه مرسوم و فعلی در بخشهای زیر صورت گرفت :

1-ارائه شیوه های آموزشی برای شرایط خاص منطقه ای (بخصوص در مراکز ازدحام مانند وین و گراش تحت عنوان " مدارس راهنمایی" "مدارس راهنمایی مشارکتی "

2-تفاوت علائق (تاکیدات سلیقه ای در دروس به عنوان مثال انتخاب زبان خارجی )

3-تفاوت در توانایی ها و فرد گرایی( تفاوت درونی بجای گروههای بازده ای)

4-تشخیص توانائی و ارزیابی توانائی(تعداد و نوع آزمونهای کتبی،اجرای شیوه جایگزین ارزیابی تحصیلی(

5- یکپارچگی دانش آموزان پناهنده در کلاس ها

6-کلاس های آموزشی و مجهز به لپتاپ کامپیوتر

با قانون سیستم آموزش که در سال 1962 صورت پذیرفت، تدابیر عمده سازمانی و ساختاری ایجاد شد،که از آنها به عنوان شروط قانونی برای تکامل و توسعه بیشتر در حوزه مدارس بالاتر آموزش اجباری عمومی یاد می شود. قانون سازمانی مدارس،قانون نظارت بر مدارس فدرال و قانون تعلیمات اجباری مدارس و همچنین قانون های دیگر در تاریخ مذکور نوعی امنیت حقوقی را ایجاد کردند که به عنوان اساس تکامل و توسعه مداوم و پایدار در این بخش به حساب می آید.ساختارهای درونی قانون آموزش در سال 1974 تعیین شد و به تصویب رسید. در سال های بعد تکامل ها و تطابق های لازم توسط این قانون به اجرا در آمد. همچنین نیاز به در نظر گرفتن گرایشات و علاقه های فردی در آموزش از تاریخ 1966 با ایجاد تنوع در شیوه آموزش در زمینه مدراس بالاتر آموزش اجباری عمومی و نیز ایجاد و تعیین چارچوب شرایط و ساختارهای جدید برنامه های آموزشی جهت اعطای استقلال به مدارس مد نظر قرار گرفتند.حوزه مدارس متوسطه از تاریخ 1971 مدل های جدیدی آزمایش شده که سرانجام در قانون جدید برنامه ریزی آموزشی در سال 1988 تأثیر خود را گذارده اند. ایجاد امکان برنامه ریزی مستقل در مدرسه با ارائه دروس اختیاری و ترکیب و تشکیل ساختاری جدید می باشد.

ساختار آموزشی

آموزش متوسطه به آموزش متوسطة مقدماتی که چهار سال بطول می‌انجامد و آموزش متوسطة عالی که پنج سال بطول می‌انجامد، تقسیم می‌شود.

در مقطع متوسطة مقدماتی، سه رشته برای انتخاب وجود دارد : (Volkschule)انحصاری)، Hauptschule )متوسطة عمومی و (Allgemeinbildendehohere Schulen (متوسطة آکادمیک که : (Gymnasium عمومی(Realgymnasium (مبنی بر علم و Wirtschafts Kundliches (Realgymnasium (اقتصادی تقسیم شده است.آموزش متوسطة عالی پنج سال بطول می‌انجامد. چهار نوع متوسطة آکادمیک وجود دارد : عمومی، علمی، اقتصادی وOberstufan - Realgymnasium  آموزش متوسطة فنی و حرفه‌ای پنج سال بطول می‌انجامد. تمام رشته‌های فنی و حرفه‌ای به مدرک فنی و-ارائه شیوه های آموزشی برای شرایط خاص منطقه ای (بخصوص در مراکز ازدحام مانند وین و گراش تحت عنوان " مدارس راهنمایی" "مدارس راهنمایی مشارکتی "

2-تفاوت علائق (تاکیدات سلیقه ای در دروس به عنوان مثال انتخاب زبان خارجی )

3-تفاوت در توانایی ها و فرد گرایی( تفاوت درونی بجای گروههای بازده ای)

4-تشخیص توانائی و ارزیابی توانائی(تعداد و نوع آزمونهای کتبی،اجرای شیوه جایگزین ارزیابی تحصیلی(

5- یکپارچگی دانش آموزان پناهنده در کلاس ها

6-کلاس های آموزشی و مجهز به لپتاپ کامپیوتر

با قانون سیستم آموزش که در سال 1962 صورت پذیرفت، تدابیر عمده سازمانی و ساختاری ایجاد شد،که از آنها به عنوان شروط قانونی برای تکامل و توسعه بیشتر در حوزه مدارس بالاتر آموزش اجباری عمومی یاد می شود. قانون سازمانی مدارس،قانون نظارت بر مدارس فدرال و قانون تعلیمات اجباری مدارس و همچنین قانون های دیگر در تاریخ مذکور نوعی امنیت حقوقی را ایجاد کردند که به عنوان اساس تکامل و توسعه مداوم و پایدار در این بخش به حساب می آید.ساختارهای درونی قانون آموزش در سال 1974 تعیین شد و به تصویب رسید. در سال های بعد تکامل ها و تطابق های لازم توسط این قانون به اجرا در آمد. همچنین نیاز به در نظر گرفتن گرایشات و علاقه های فردی در آموزش از تاریخ 1966 با ایجاد تنوع در شیوه آموزش در زمینه مدراس بالاتر آموزش اجباری عمومی و نیز ایجاد و تعیین چارچوب شرایط و ساختارهای جدید برنامه های آموزشی جهت اعطای استقلال به مدارس مد نظر قرار گرفتند.حوزه مدارس متوسطه از تاریخ 1971 مدل های جدیدی آزمایش شده که سرانجام در قانون جدید برنامه ریزی آموزشی در سال 1988 تأثیر خود را گذارده اند. ایجاد امکان برنامه ریزی مستقل در مدرسه با ارائه دروس اختیاری و ترکیب و تشکیل ساختاری جدید می باشد.

ساختار آموزشی

آموزش متوسطه به آموزش متوسطة مقدماتی که چهار سال بطول می‌انجامد و آموزش متوسطة عالی که پنج سال بطول می‌انجامد، تقسیم می‌شود.

در مقطع متوسطة مقدماتی، سه رشته برای انتخاب وجود دارد : (Volkschule)انحصاری)، Hauptschule )متوسطة عمومی و (Allgemeinbildendehohere Schulen (متوسطة آکادمیک که : (Gymnasium عمومی(Realgymnasium (مبنی بر علم و Wirtschafts Kundliches (Realgymnasium (اقتصادی تقسیم شده است.آموزش متوسطة عالی پنج سال بطول می‌انجامد. چهار نوع متوسطة آکادمیک وجود دارد : عمومی، علمی، اقتصادی وOberstufan - Realgymnasium  

آموزش متوسطة فنی و حرفه‌ای پنج سال بطول می‌انجامد. تمام رشته‌های فنی و حرفه‌ای به مدرک فنی و حرفه‌ای ختم می‌شود که ورود به آموزش دانشگاهی را هموار می‌سازد. در سال 1977،  مدرک اتمام دورة فنی و حرفه‌ای ارائه گردید. مدرک فوق ورود به دانشگاه و برنامه‌های آموزشی Fachhochschule را میسر می‌سازد. کارآموزان مجاز به شرکت در امتحانی می‌باشند که ورود به آموزش دانشگاهی را امکان‌پذیر می‌سازد. قانونی برای اعمال این روند توسط پارلمان اتخاذ و به تصویب رسانده شد. دورة جدید متوسطة فنی و حرفه‌ای و فنی برای کارآموزانی طراحی شده است که امتحان نهایی کارآموزی را با موفقیت به اتمام رسانده و نیز برای کسانی که کالجهای فنی و حرفه‌ای را به اتمام رسانده‌اند من الجمله کالجهای پرستاری و کالج‌های فنی پزشکی.

بطور کلی می‌توان گفت که آموزش متوسطه را می‌‌توان به دو آموزش متوسطه 1 (بخش متوسطه پایه) و مقطع آموزش متوسطه 2 ( بخش تکمیلی متوسطه) طبقه بندی کرد.

بخش آموزش مقدماتی متوسطه:

در این میان انواع مدارس موجود از لحاظ ساختاری تفاوت وجود دارد:

مدارس هاوپت ثوله( ساختاری از مدارس متوسطه)، مدارس عمومی بالاتر، مدارس متوسطه ملی(بدون در نظر گرفتن تعداد دانش‌آموزان و مدارس استثنایی متوسطه.

ساختار مدارس متوسطة عمومی  طی سال تحصیلی 94/1993

مدارس (Hauptschule)

این مدارس در ادامه مدرسه چهار مقطعی ابتدایی قرار دارد و چهار مقطع تحصیلی را در خود دارد. (مقاطع

پنجم تا هشتم ). این مدرسه وظیفه دارد که آموزشی پایه ای و عمومی را ارائه دهد ودانش آموزان را براساس علاقمندی،تمایل،استعداد، توانائیهایشان برای ورود به زندگی شغلی و یا ادامه تحصیل در مدارس سطوح متوسطه و سطوح بالاآماده کند. تعداد کلاس های موازی و بدین ترتیب تعداد معلمان و دانش آموزان براساس شرایط منطقه ای و جمعیتی متغیر است. دانش آموزان محلات و مناطق کوچک به مدارس مناطق مرکزی تر رفته و هزینه رفت و آمد آنها به مدرسه بصورت رایگان می باشد.

ساختار مدارس (Hauptschule)

مدارس Hauptschule جزء مدارس آموزش اجباری عمومی میباشند و گردانندگانی متفاوت از گردانندگان مدراس بالاتر آموزش عمومی دارند. از این رو این مدارس در فاصله های نزدیک به انواع دیگر مدارس آموزش اجباری و یا در یک مجموعه با امکانات مجزا قرار دارند.

مدارس Hauptschule جزء مدارس آموزش اجباری عمومی میباشند و گردانندگانی متفاوت از گردانندگان مدراس بالاتر آموزش عمومی دارند. از این رو این مدارس در فاصله های نزدیک به انواع دیگر مدارس آموزش اجباری و یا در یک مجموعه با امکانات مجزا قرار دارند.

برخلاف این مدارس اداره مدارس بالاتر آموزش عمومی بر عهده دولت می باشد. ازاین رو مکان این مدارس نیز مستقل از یکدیگر می باشد. وسعت این مدارس براساس تراکم جمعیت منطقه متغیر می باشد. بیشتر این مدارس شامل 8 کلاس درس و تقریبا 200 دانش آموز می باشند.

پذیرش تحصیلی

پذیرش در مدارس Hauptschule منوط به دریافت مدرک قبولی پایه چهارم مدرسه ابتدایی است. این بدین معنی است که در هیچ یک از دروس اجباری نمره مردودی (کافی نیست )نباید درج شده باشد. در مدارسی که بر دروس موسیقی و یا ورزش تاکید دارند مدارس ( Hauptschule) موسیقی – مدارس Hauptschule ورزشی و یا مدارس Hauptschule اسکی نیز ارائه مدرک موفقیت آمیز آزمون تخصصی نیز لازم می باشد. کودکانی که زبان مادریشان آلمانی نیست و بین سال های تحصیلی از مقطع آموزشی 5 تا 8 در کشور اتریش سکنا می گزینند، در صورتی به عنوان دانش آموز عادی پذیرفته می شوند که به زبان آلمانی تا حدی آشنایی داشته باشند که دربتوانند مطالب درسی را پیگیری کنند. در صورتیکه این دانش آموزان از نظر سنی و ذهنی آمادیگی شرکت درکلاسها و مقاطع مذکور را داشته باشند ولی بخاطر عدم آشنایی کافی به زبان اجازه پذیرفته شدن در مقطع یاد شده به عنوان دانش آموز عادی را نداشته باشند، به عنوان دانش آموز غیر رسمی در مدارس Hauptschule پذیرفته می شوند. این دانش آموزان غیر رسمی باید در کلیه کلاسها و دروس شرکت کنند و قضاوت درمورد ادامه حضور آنها به عنوان دانش آموز غیر رسمی در این مدارس با انجام آزمونهای تعیین شایستگی تصمیم گیری می شود.بعد از 12 ماه (و در صورت درخواست والدین جهت تمدید تا 24 ماه که از طرف مدیریت مدرسه نیز باید مورد تائید قرار بگیرد) این دانش آموزان به عنوان دانش آموزان عادی در نظر گرفته می شوند.

سطوح آموزشی و گروههای سنی

دانش آموزان در کلاسهای آموزش گروهی و از لحاظ توانایی همگن، دانش آموزان به مدت 4 سال در یک دوره آموزشی تحصیل می کنند و هر درس معلم تخصصی خود را دارد. (باستثنای دروس آلمانی /ریاضی/ زبان خارجی زنده ). در هر کلاس یکی از معلمان به عنوان معلم اصلی نقش نماینده و سرگروه آن کلاس را ایفا می کند. وظیفه این معلم هماهنگ کردن امور آموزشی و تربیتی کلیه معلمین کلاس است. همچنین وی نقش مشاوره دانش آموزان در امور تربیتی و واسطه میان مدرسه و والدین دانش آموزان کلاس را بر عهده دارد.دانش آموزان بدون در نظرگرفتن میزان توانایی هایشان در کلاسهای گروهی به مدت یکسال تحصیلی کامل شرکت می کنند (حداکثر تعداد دانش آموزان 30 نفر)

در درسهای آلمانی /ریاضی/زبان خارجی زنده دانش آموزان براساس تواناییها رده بندی می شوند و در گروه های دانش آموزی گرد آوری می شوند. در دروس آلمانی /ریاضی /زبان طبقه بندی دانش آموزان در یکی از گروههای توانمندی پس از گذشت یک دوره نظارتی و آزمایشی بمدت حداقل 2 هفته و سنجش کیفیت، کیمت و سرعت یادگیری دانش آموزان صورت می گیرد. معمولا دانش آموزان براساس تعلق به گروههای توانمندی به گروههای دانش آموزی تقسیم می شوند،بدون در نظر گرفتن مقطع و کلاس آنها. تعداد گروههای دانش آموزی معمولا بیشتر از تعداد کلاسهای تحصیلی است، طوری که معمولا تعداد دانش آموزان هر گروه دانش آموزی کمتر از تعداد دانش آموزان هر کلاس است. انتقال دانش آموزان از یک گروه توانمندی به یک گروه دیگر در زمانهای خاصی در سال تحصیلی صورت می گیرد ولی هیچ اجباری در این کار نیست. برای آماده سازی جهت ارتقاء یافتن به یک گروه توانمندی بالاتر یا برای جلوگیری از نزول به یک گروه توامند پائین تر کلاسهای تقویتی پیش بینی شده است. در صورت یادگیری موفق در مدارس Hauptschule دانش آموز می تواند به صورت مستقیم به یک مدرسه آموزشی عمومی با سطح بالاتر ارتقاء یابد. همچنین براساس برنامه های آموزشی می توان دانش آموزان را از سطح پائین مدارس آموزش همگانی بالاتر (دبیرستانی ) به مدارس Hauptschule انتقال داد.

قالبهای ویژه مدارس Hauptschule

مقطع آموزشی Hauptschule سه قالب ویژه و مجزار رادر برمی گیرد که به استعداد ها و علائق دانش آموزان دقت دارند و بصوتر تک کلاس و یا مدرسه کامل وجود دارند و ارائه می شوند :

در مدارس Hauptschule با تکیه بر آموزش موسیقی (مدارس Hauptschule موسیقی )،آموزش ورزش (مدارس Hauptschule تربیت بدنی ) و آموزش ورزش اسکی(مدارس Hauptschule اسکی )پذیرش احتیاج به قبولی در امتحان شایستگی دارد. این فرمهای ویژه این مدارس تعداد ساعت کلی آموزش بیشتری از مدارس Hauptschule معمول یدارند. (138 و یا 146 ساعت)

تاکید اصلی در آموزش موسیقی در مدارس Hauptschule موسیقی عبارتست از ایجاد توانایی های موسیقایی در زمینه های خواندن(آواز )،آشنایی و نواختن با سازها،خلق قطعه های موسیقی،موسیقی و حرکت های موزون،تقویت قوه شنوایی، آشنایی با موسیقی و آشنایی با سازها،آموزش رو به رشد در مدارس

 

Hauptschule تربیت بدنی (با سالیانه 4-3 ساعت درسی اضافه ) و یا مدارس Hauptschule آموزش اسکی (با سالیانه 9-8 ساعت درسی اضافه )وظیفه ایجاد توانائی و تحرک برای بازی،توانمندی‌های بدنی، ورزش درست و سلامت زندگی کردن در محصلین را بر عهده دارد و همچنین درکنار آن ورزشهای موتوری، ورزشهای زمینی و دستگاهی،ورزش های ژیمناستیک، شنا،ژیمناستیک و رقص،اسکیت روی یخ و اسکی آموزش داده می شود.

استقلال و خود مختاری مدارس

قانون خود مختاری مدارس که از سال تحصیلی 94/1993 مصوب و اجرا شده امکان برقراری ارتباط و همکاری میان مدرسه و والدین دانش آموز در چارچوب انجمن مدرسه را فراهم می کند تا زمینه دسترسی به شرایط و نیازهای محلی و منطقه ای براساس قالبهای انحصاری ایجاد شود. از لحاظ ظاهری فضای آزاد آموزشها خود را در انعطاف پذیری ساعات هفتگی آموزش نشان میدهند.بدین ترتیب می توان تعداد ساعات درسی هفتگی را در یک چارچوب کلی کم و بیش کرد،که در آن تعداد ساعات درسی نباید از حداقل تعیین شده قانونی کمتر باشد. می توان دروس را از نظر محتوایی توسعه داد و یا دروس جدید تری را جایگزین نمود. در هر صورت تعداد کلی 127 ساعت در سال در چهار سال تحصیلی در مارس Hauptschule باید رعایت شود. ازاین رو در اتریش طرح توسعه و ایجاد دروس در دست است که در مورد توسعه در زمینه های زبانهای بیگانه،خلاقیتی و موسیقایی، زیستی –فنی،محیط زیست،اجتماعی – اقتصادی،سیان فرهنگی ورزشی،تغذیه ای / سلامتی و انفورماتیک در حال فعالیت است. انجمن مدرسه می تواند تعداد دروس و تقسیم بندی دروس را خود بطور مستقل تعیین کند، بشرطی که از چارچوب تعداد ساعات قانونی فراتر نرود.

اهداف کلی

وظیفه اصلی مدارس Hauptschule ارائه آموزش همگانی پایه ای همچنین آماده سازی دانش آموزان برای حضور در بازار کار و یا امکان ادامه تحصیل در مدارس پایه متوسطه و سطح بالا تر می باشد. تنوع گسترده دروس و رشته های ارائه شده (اعم از دروس اجباری ؛تمرینات اجباری،دروس آزاد و تمرینات غیر اجباری) علاوه بر تعمیق و توسعه آموزش نقش آموزش مهارتها و آمادگهای عملی زندگی را ایفاء میکند. مدارس Hauptschule باید آموزشی عمومی را ارائه کند که همه را در برگیرد و در انتقال اصول اخلاقی،مذهبی و اجتماعی نیز عمل کند.

برنامه های آموزشی،رشته ها وتعداد ساعات هفتگی

برنامه های آموزشی : شکل گیری برنامه های آموزشی توسط گروه های متخصص متشکل از معلمین، مسئولین آموزش حین خدمت معلمین،نمایندگانی از سازمان نظارت و بازرسی مدارس،نمایندگان دانشگاهها و همچنین نمایندگان وزارت آموزش صورت می گیرد. همچون سایر قوانین آموزشی در این بخش نیز از جانب دولتهای ایالتی،شوراهای آموزشی ایالتی،شرکای اجتماعی سنجش آموزش،انجمن های اولیاء سایر تشکیلات رسمی آموزشی نظارت کارشناسی صورت می گیرد. برنامه های آموزشی از طرف وزرات آموزش، علوم و فرهنگ تعیین می گردد.در برنامه آموزش میان دروس و تمرینات اجباری در هسته برنامه و دروس بخش گسترش و تقویتی تفاوت وجود دارد. برای بخش اصلی و هسته برنامه هفتگی دو سوم باید در نظر گرفته شود. در کنار مشخص بودن زبان اصلی همچنینی از لحاظ محتوایی ساعات هفتگی تعریف شده است. برای بخش اصلی و بخش تقویتی و جنبی کلیه اهداف کلی آموزش،اصول تعلیم و تربیت،همچنین تکالیف آموزشی و اصول تربیتی در تک تک دروس و تمرینات اجباری رایج می باشند. بند "دروس آموزشی" برای تضمین شفافیت برنامه آموزشی بخش هسته ای را در برنامه آموزشی تعیین کرده است. برنامه ریزی در بخش تقویتی و گسترش از لحاظ مکانی یا تنها معلم مربوطه دارد و یا بصورت فرا رشته ای در گروهها و  تیم های آموزشی دارد. البته در هر صورت در چارچوب تصمیمات و موازین خود مختاری مدرسه. در مورد شکل گیری و برنامه ریزی این بخش نکات زیر باید مد نظر قرار گیرد: امکانات منطقه ای و مکانی،نیازها، علائق و استعدادهای دانش آموزان، سرعت کلی یادگیری در کلاس درسی (نیاز به عمیق تر شدن آموزش یا تمرکز بیشتر بر تمرینات و غیره )، نکات مودر تاکید شخصی معلمان، امکانات مادی و انسانی،قوانین وضع شده در مورد استقلال و خود مختاری مدرسه. هر دوبخش هسته ای و گسترش هم از لحاظ محتوایی و هم از لحاظ سازماندهی بایکدیگر متصل و مرتبط هستند. شیوه های یادگیری،مراحل آموزش،کلاسهای درسی و غیره را از ابتدا، نمی توان در یکی از این دو بخش طبقه بندی کرد. جداسازی و طبقه بندی بیشتر در مورد اهداف آموزشی قابل اجرا است. سنجش و تعیین و نمره دهی در مورد بازده و توانمندی دانش آموزان نیز به هر دو بخش مربوط می شود. در قالب قانون خود مختاری و استقلال ؟،آنها می توانند با توجه به چارچوبهای تعیین شده و پیش بینی شده، برنامه آموزشی خود را بصورت مستقل اجرا کنند.اجازه اجرای چنین برنامه های تحصیلی اعمال شده ای در مدرسه بر عهده انجمن مدرسه می باشد.اجازه اجرای برنامه های آموزشی مستقل ممکن است در مورد کل کلاسها  و مقاطع تحصیلی یک مدرسه و یا تک تک کلاسها و مقاطع صادر گردد. براساس استقلال مدارس تغییرات می تواند هم در بخش آموزش اجباری (تغییر تعداد ساعات هفتگی تدریس،ایجاد فضا و زمان برای دروس جدید) و هم در بخش اختیاری، تمرینات غیر اجباری و دروس تقویتی صورت پذیرد. (جزئیات برنامه ریزی ها در مورد برنامه ریزی آموزشی (

درصورتیکه براساس استقلال مدارس در حوزه برنامه ریزی تحصیلی تعداد ساعات هفتگی یکی درس و یا تمرین اجباری کاهش یابد، جبران این کمبود بر دوش بخش گسترش است. برنامه آموزشی همچنین یک سری وظایف آموزشی و تربیتی را معین می کند که زیر مجموعه هیچ درسی حساب نمی شود، بلکه جزء تکالیف فرا درسی است. از این رو اهداف آموزشهای عمومی در 5 بخش آموزشی مورد بررسی قرار می گیرد. این بخش ها پایه و اساس همکاریهای میان رشته ای و فرارشته ای (میان درسی و فرادرسی ) می باشند. کلیه دانش آموزان (پسر و دختر ) باید از خود شایستگی عقلی، فردی و اجتماعی را در یک رابطه نشان بدهند. گسترش توانایی های باید آن ها را به این نتیجه گیری برساند که تنها دانش قابل یادآوری و حفظ

کردنی وتجربه های تئوری کافی نیست بلکه این دانشها باید برای فائق آمدن بر مسائل روز بکار گرفته شود. برای کامل کردن محتوای کلاس درسی میتوان با ایجاد ارتباط مستقیم و شفاف همایش های مدرسه ای را برای بررسی مسائل برگزار کرد.

چهارچوب تعین شده برای برنامه ریزی مستقل آموزشی مدارس:

دروس ذیل درچهارمقطع آموزشی مدارسAauptschuleارائه می شوند

اعداد داده شده تعداد کل ساعات داده شده درهفته می باشد:

دینی (8ساعت2ساعت درهرمقطع)-زبان آلمانی(15تا12ساعت)-زبان خارجی (12تا18ساعت)-تاریخ و اجتماعی (5تا10ساعت)- جغرافی وعلوم اقتصاد(7تا12ساعت)- ریاضی(14تا20ساعت)-رسم هندسی (2تا6ساعت)- زیست شناسی ومحیط زیست(7تا12ساعت)- شیمی(5تا10ساعت)- فیزیک(5/1 تا4ساعت)- آموزش موسیقی (6تا11ساعت)- طراحی ونقاشی نگارش(7تا12ساعت)- کاردستی فنی و یا نساجی (7تا12ساعت):یکی ازدروس انتخابی است- تغذیه وخانه داری(2تا6ساعت)- تربیت بدنی (12تا18ساعت)- تمرین اجباری جهت  یابی شغلی(1تا4ساعت می توان این درس رابصورت فشرده در کلاسهای اجباری گنجاند)- سایرتمرینات اجباری (صفرتا4ساعت:حداکثریک ساعت درسی درهفته به ازای هرسال). هفته آموزشی 127ساعت می باشد. علاوه براین امکان ارائه درس زبان خارجی دوم و یا آزمایشگاه زیست خارج ازدروس ارائه شده درچهارچوب برنامه آموزشی نیز وجود دارد. اگردرچهارچوب اختیارات مدرسه برنامه آموزشی وجود نداشته باشد برنامه کمکی زیر ارائه می گردد:درکلاس سوم وچهارم بمدت 32ساعت درسی درهرسال تحصیلی درس جهت یابی شغلی درمیان درسهای اجباری بصورت فشرده ارائه می شود.

دروس اجباری

کلاس اول

دوم

سوم

چهارم

دینی

2

2

2

2

آلمانی

5

4

4

4

زبان خارجی

4

4

3

3

تاریخ و اجتماعی

-

2

2

2

جغرافیا و اقتصاد

2

2

2

2

ریاضی

4

4

4

4

رسم هندسی

-

-

1

5/1

زیست شناسیومحیط زیست

2

2

2

2

شیمی

-

-

-

2

فیزیک

-

2

2

2

آموزش موسیقی

2

2

2

1

طراحی  یا نساجی (یکی از دروس)

2

2

5/1

2

تغذیه و خانه داری

-

-

5/1

5/1

تربیت بدنی

4

4

3

3

مجموع ساعات هفتگی 127 ساعت می باشد

29

32

32

32

 

در کلاس سوم و جهارم بمدت 32 ساعت درسی در هر سال تحصیلی درس جهت یابی شغلی در میان درس های اجباری به صورت فشرده ارائه می شود.دروس آزاد( نمره داده می شود) وتمرینات لازم (نمره داده نمی شود) به دلایل زیر می تواند از طرف دانش آموز بعنوان یک درس انتخابی اضافی انتخاب شود:

1-تعمیق

2- ترویج علائق عمومی و استعداد (توسعه علائق و استعدادهای ویژه جهت یابی شغلی و آواز دسته جمعی، پانتومیم و تئاتر، آشنایی با کامپیوتر، خلاصه نویسی، آموزش تایپ، بازی شطرنج، موسیقی عملی (نواختن سازهای موسیقی)، کاردستی های فنی و یا منسوجات، آموزش ترافیک

3-درس اختیاری زبان خارجه (انگلیسی، فرانسوی، ایتالیایی، روسی، اسپانیایی، چکی، اسلووانیایی، بوسنیایی، کرواتی، صربی، مجارستانی، ترکی، کرواتی).

4-کلاسهای درس زبان آلمانی

5-بقیه گزینه های انتخابی درچهارچوب خودمختاری مدرسه از طرف مدرسه تعین می گردد. معمولازبان خارجی انگلیسی درمدارس Hauptschule  تدریس می شود امازبانهای ایتالیایی نیز درسطح قابل ذکری ارائه می گردد. درمناطق مرزی همچنین اسلوانیایی، کرواتی، مجارستانی، چکی و اسلواکیایی نیز تدریس می گردد. به غیر از تربیت بدنی و ورزش سایر دروس بصورت مختلط ارائه می گردند. دروس انتخابی مانند کاردستی فنی ویانساجی توسط خود دانش آموزان انتخاب می شوند. براساس آموزش وکسب تجربه درمدارس این امکان ایجاد شده است که درشرایط خاص تعداد ساعتهای دروس اجباری دانش آموزان کاهش یابد. براساس برنامه ریزی آموزشی مستقل مدارس انتخابی را تا 7ساعت درس به حساب دروس اجباری اضافه نمود البته درصورتیکه شرایط زیروجود داشته باشد: شرایط منطقه ای مدرسه سخت باشد (بعنوان مثال از لحاظ مکانی مسیرسختی داشته باشد)،دانش آموزان از دروس اضافی به میزان کافی استقبال می کنند، بر اساس خودمختاری مدارس این اقدامات با هدف ترویج وگسترش علائق واستعدادها و انگیزه های یادگیری دانش آموزان صورت گیرد و تنوع این گزینه ها افزایش یابد (به عنوان مثال حتی تشکیل کلاسها در نزدیکی محل سکونت دانش). میزان موفقیعت این تدابیر باید بطور منظم و سالانه کنترل و ارزیابی شود.تصمیم گیری و پاسخگویی در مورد تنظیمات، دسته بندی و الویت بندی دروس ارائه شده در برنامه درسی بر عهده معلم اصلی کلاس می باشد. این آزادی عمل در موارد خاص محدود می شود، مواردی همچون وضعیت تکاملی و بازدهی هر دانش آموز و کل کلاس، ساختار درس مورد نظر و شرایط سازمانی مدرسه ای و یا امکاناتی (متعادل و متناوب بودن و منطقی بودن روش ها).

تصمیمات مأخوذه درمورد تشکیل کلاس، اشکال آموزش و یادگیری، اشکال اجتماعی کلاس درس، تضمین وکنترل ظرفیت کلاس و استفاده از وسایل کمک درسی درکلاسهای درس آلمانی، ریاضی و زبان خارجی علاوه بر معلم، تحت نظارت یک کارشناس متخصص نیز صورت می گیرد. مسئولیت این کارشناس و هماهنگ کننده  هماهنگ کردن فعالیت های درسی در هر یک از درسها با معلم مربوطه جهت سهولت در دسته بندی گروههای توانمندی و توسعه آموزش می باشد در درسهای دیگر برنامه ریزی کلی قابل اجرا   می باشد. متداول ترین روشهای تدریس کلاسهای معلم محوری، کارهای تک دانش آموزی، گروهی دو نفره و چند نفره، تدریس فرادرسی و دروس متکی بر تحقیق و پروژه و دروس مبتنی بر روش آزاد می باشند. عناصر آموزشی و تربیتی اصلاحی (طرح Montessori و Freinet)درکلاسهای درس گنجانده شده اند. کتابهای درسی رایگان و مجاز، امکانات صوتی وتصویری، رایانه ای و رسانه ای و امکانات  متنوع آموزشی درجهت اجرای مفید روشهای آموزشی مورد استفاده قرار می گیرند.

ارزیابی بازده دانش آموزان

  تشخیص توانمندی

تشخیص توانمندی برای قضاوت بهتر درمورد درس دانش آموزان اجرا می شود و حتی الامکان در زمانهای یکسان و متناوب (هرترم یکبار) صورت می گیرد. طی زمان قضاوت (هرکدام یک ترم) تقسیم می گردند.

اشکال تشخیص توانمندی دانش آموزان عبارتنداز:

1-تشخیص همکاری دانش‌آموز درکلاس درسی

2-تشخیص توانمندی شفاهی در(امتحانات وتمرینات(

3- تشخیص توانمندی کتبی (کارکلاسی، امتحانات، تست های کتبی در قالب تست چهارگزینه ای و دیکته.

4-تشخیص توانمندی عملی.

5-تشخیص توانمندی ترسیمی.

معلمین باید درمورد بازده دانش آموزان به طور منطقی، عادلانه و به صورت انفرادی و مستقل در مورد دریافت و بکارگیری دروس و مواد درسی، انجام تکالیف و مسئولیت پذیری آنها قضاوت بکنند. برای قضاوت توانمندی دانش آموزان نمره بندیهای زیر در نظر گرفته شده است. «خیلی خوب(1)، خوب(2)، رضایت بخش(3)، کافی(4)، کافی نیست(5)

نمره دهی قضاوت در مورد انظباط و رفتار دانش آموزان تا کلاس 7 توسط کنفرانس کلاس و بنا به درخواست معلمینی مسئول کلاس ها انجام می گردد درجه بندی های زیر را شامل می شود.

«خیلی رضایت بخش، رضایت بخش، کم رضایت بخش، رضایت بخش نیست»

در هنگام قضاوت توانمندی برای یک مقطع آموزشی تحصیلی معلم باید از تک تک دانش آموزان تمام قابلیت های آنها را لحاظ کند، طوریکه بهترین و بالاترین وضعیت توانمندی بدست آمده دانش آموزان مورد قضاوت و نمره دهی قرارخواهد گرفت. درکارنامه هر سال تحصیلی (درکلاس چهارم کارنامه سالی و نهایی) بر اساس قانون آموزشی مدارس در مورد تعیین توانمندی تحصیلی مشخص می شود که دانش آموز مقطع تحصیلی مذکور را با بهترین نمره و یا با نمره خوب به پایان رسیده است. اطلاع رسانی والدین تربیتی   دانش آموزان از وضعیت تحصیلی آنان درگزارشهایی در پایان ترم اول و درکارنامه سالی در پایان هر سال تحصیلی به صورت گزارش خصوصی،‌ برگزاری 2جلسه عمومی والدین در هر سال تحصیلی و یا جلسات گزارش خصوصی باخواست والدین انجام می پذیرد. قضاوت و نمره دهی دانش آموزان واجب التعلیم که بخاطر کمبود آشنایی با زبان درحد کلاس تحصیلی بعنوان دانش آموز غیر رسمی و غیرعادی درحال تحصیل هستند باید باتوجه به ضعف آنها درآشنایی با زبان صورت بگیرد.

خود ارزیابی مراکز آموزشی

شیوه های مختلفی از خود ارزیابی در سیستم آموزش ثانویه وجود دارد. در این زمینه به کمک و همکاری مؤسسات متعددی تکیه می شودمانند سرویس فرهنگی اتریش، مؤسسات آموزشی –تربیتی، مرکز پروژه های وابسته به مؤسسه تربیتی شهر وین، همکاران ادارة روانشناسان مدارس در شوراهای ایالتی و دانشگاههای کلاگن فورت و اینسبروک.

اخیرا" نیز مؤسسات خصوصی در حوزه مدیریت کیفیت نقش رو به رشدی را در در راستای راه اندازی و ایجاد خلاقیت در روند جریانهای خود ارزیابی ایفا می کنند. با همکاری سرویس فرهنگی اتریش، گزارشهای خود ارزیابی در مورد تعداد زیادی از پروژه ها در بخش آموزش ثانویه منتشر شده است. دانشگاههای کلاگن فورت و اینسبروک در حال اجرای یک "پروژه ابتکاری" در ایالت اشتایرمارک میباشند. معلمان دارای صلاحیتهای ویژه در مراکز اجرای پروژه، همکاران خود را در اجرای طرح خود ارزیابی کمک میکنند. نتایج پروژه های ابتکاری صورت گرفته در تحقیقات موردی، انتشار فرم های نظر سنجی منتشر شده و متون گزارشها و ارزیابی آنها موجود میباشند.

یک کار پروژه ای در مورد "فراگیری اجتماعی" بیش از چند سال است که در مدارس زیادی توسط همکاران بخش روانشناسی مدارس در حال اجرا میباشد. نتایج این فعالیت در یک بروشور پرخرج منتشر می شود که در آن روند تجربیات شخصی، بازتابها، نشان دادن مشکلات کار در چارچوب و بند اصول، ترازنامه های سالیانه، نتایج نظر سنجی از اولیا، آموزشهای تیمی و موضوعات دیگر مورد ارزیابی و بررسی قرار میگیرند.درسال 1996در ایالت اشتایرمارک پروژه ای آغاز شد که در آن هفت مدرسه عالی آموزش عمومی در چارچوب الگوی بنیاد اروپایی مدیریت کیفیت (EFQM) خود را مورد ارزیابی رسمی قراردادند.

ارتقاء تحصیلی

 دانش آموز زمانی برای ارتقاء به یک پایه آموزشی بالاتر مجاز می باشد، که یک پایه و مقطع آموزشی را با موفقیعت و نمره قبولی پشت سر گذاشته باشد. یعنی در کارنامه سالی دانش آموز تمام دروس نمره قبولی را با دریافت کرده باشد و هیچ نمره «کافی نیست» در آن نباشد.شورای کلاسی می تواند تصمیم بگیرد که دانش آموز با وجود داشتن نمره «کافی نیست» برای ارتقاء به کلاس بعدی مجاز می باشد یا خیر، البته درصورتیکه درکارنامه سال تحصیلی گذشته اش درهمان درس نمره «کافی نیست» را نگرفته باشد و با توجه به سایر نمره هایش شرایط شرکت درکلاس های تحصیلی مقطع آموزشی بالاتر را دارد. دانش آموزانی که در دروس دارای درجه توانمندی متفاوت از یک درس اجباری پایین تر نمره «کافی نیست» را گرفته اند مجاز می باشند به مقطع بالاتر بروند در صورتیکه در آن درس مربوطه درگروه توانمندی پایین تر باید شرکت کنند.یک دانش آموز می تواند در شروع یک سال تحصیلی در یکی یا دو تا از دروس سال قبل که نمره «کافی نیست» را دارند، مجددا امتحان بدهد، درصورتیکه آن درس درگروه بندی گروههای توانمندی در پایین ترین گروه باشد و یا گروه بندی و رده بندی شده نباشد در مورد کلاس چهارم از گروهی که میخواهد باشد. انتقال به گروه توانمندی و قابلیتی بالاتر زمانی صورت می گیرد که انتظار میرود دانش آموز با توجه بازدهی هایش تاکنون قابلیت برآورده ساختن انتظارات گروه توانمندی بالاتر را دارا است. همچنین انتقال به گروه توانمندی پایین تر زمانی صورت می گیرد که دانش آموز نمره «کافی نیست» را دریافت کرده باشد و یا احتمال آن زیاد باشد. درباره تغییر مقطع دادن در هنگام سال تحصیلی تصمیم با معلم است و یا اگر با این کار بصورت تعویض عضویت دانش آموز در یک گروه دانش آموز می باشد، مدیر مدرسه با درخواست معلم مربوطه می تواند تصمیم بگیرد. درباره تغییر مقطع به مقطع آموزشی بعدی تصمیم با شورای کلاس می باشد. انتقال از Hauptschule به مناطق پایینی مدارس آموزش عمومی بالاتر نیز در صورت ارائه بازدهی و قابلیت که در قانون برنامه ریزی آموزشی مدارس (Schog) آورده بدون انجام امتحان امکان پذیر است، درسایر شرایط باید امتحان ورودی انجام شود.در پایان کلاس چهارم در صورت پشت سر گذاشتن موفق دروس یک کارنامه سالی و نهایی دریافت می کنند. این کارنامه بعنوان شرط پذیرش در مدارس همگانی بعدی؛ مدارس متوسطه آموزش حرفه ای، مدارس بالاتر آموزش حرفه ای و یا سایر مسیرهای شغلی کاربرد دارد.با پایان یافتن نهمین سال تحصیلی هر دانش آموز آموزش اجباری همگانی را با موفقیت پشت سرگذاشته است. دانش آموزان مجازند برای پشت سر گذاشتن موفق سال چهارم Hauptschule کلاس دهم تحصیلی را نیز پشت سر بگذرانند.

راههای ورود به بازار کار

مدارسHauptschule بعنوان مدرسه آموزش همگانی شرایط ادامه تحصیل درکلیه مسیرهای بعدی ادامه تحصیل را فراهم و ایجاد می کند برای برخی از این مسیرها شرایط ویژه و یا قابلیت هایی جداگانه ای نیز مورد نیاز هستند. مدارسHauptschule برنامه های خاصی را برای جهت یابی مسیرهای بعدی ارائه     می کنند. تمرین های اجباری «جهت یابی شغلی و راهنمای تحصیلی» درکلاسهای سوم و چهارم در میان کلاسها بصورت متمرکز ارائه می شود. این تمرین وظیفه ایجاد شناخت در مورد امکانات ادامه تحصیل و یا اشتغال و گسترش توانایی ها در مورد جهت یابی شغلی و آماده سازی برای بازار کار را برعهده دارد. علاوه بر این در همایشهای مدرسه ای می توان بر نکات حائز اهمیت در مورد جهت یابی شغلی تاکید نمود. به عنوان مثال سالهاست که دانش آموزان با بازدید ازمراکز و نمایشگاههای اطلاع رسانی بازارکار و یا برگزاری دوره های «کارآموزی عملی» بمدت چند روز کارگاهها می توانند بصورت مستقیم نگاهی به واقعیت بازار کار بیاندازند.

اقدامات ویژه برای دانش آموزان:

ارزیابی بازدهی: با تشکیل 3 گروه توانمندی در دروس آلمانی/ریاضی/زبان خارجی توجه خاصی به نقاط قوت و ضعف فردی و یا سرعت یادگیری دانش آموزان شده است و با ایجاد امکان انتقال از هرگروه به گروه دیگر به تحرک و فعالیت دانش آموزان اهمیت داده شده است.

 گسترش و تقویت عمومی علائق و استعدادها: تمرین غیر اجباری و یا درس اختیاری «گسترش عمومی علائق واستعدادها» براساس نیازهای انعطاف پذیر و مرتبط با مدرسه و دانش آموزان می تواند در طول سال و یا در دوره های کوتاه مدت ارائه شود.

کلاسهای تقویتی: دروس و کلاسهای تقویتی را دانش آموزان می توانند بصورت اختیاری انتخاب کنند و یا درصورت تشخیص معلم نسبت به نیاز گذراندن آنها توسط دانش آموزان انتخاب شوند کلاسهای تقویتی برای یک دانش آموز در یک سال تحصیلی و یا بعبارت دیگر تعداد ساعات هفتگی آن نباید از حد معینی تجاوز کند. می توان کلاسهای تقویتی را به صورت موازی با درسهای دیگر، بصورت فشرده و یا در میان کلاسهای درسی دیگر گنجاند. دانش آموزانی که زبان مادری شان آلمانی نیست، کلاسهای تقویتی بنام «آلمانی برای دانش آموزان دارای زبان زبان مادری غیر آلمانی » ارائه میگردد. برای این امر یک بخش در برنامه آموزش زبان آلمانی وجود دارد که  به اصول خاص آموزشی دراین زمینه اشاره دارد. میزان ساعات هفتگی این درس در مورد دانش آموزان غیر رسمی تا 12 ساعت در هفته و در مورد دانش آموزان عادی تا 6 ساعت در هفته میباشد که بصورت موازی با ساعت درسی و یا بهمراه این برنامه و درکنار آن قابل اجرا میباشد. درصورت نیاز میتوان این دوره را در طول سال اجرا نمود.

یکپارچگی: برای دانش آموزان دارای نیازهای تربیتی و آموزشی خاص، اقدامات و تدابیر آموزشی ویژه ای در نظر گرفته میشود، همچنین معلمین مشاور برای دانش آموزان دارای رفتار های خاص نیز وجود دارند. موسسات دولتی «روانشناس آموزش ـ مشاوره تحصیلی»، اداره بهداشت و سلامت و اداره پیشگیری هر منطقه و همچنین پزشک مدرسه نیز اقدامات حمایتی دیگری در این زمینه ارائه می دهند.

مقطع آموزش تکمیلی متوسطه

مدارس عالی آموزش همگانی دارای یک مقطع پایین بمدت چهارسال (ازسن10تا14سالگی) و یک مقطع بالاتر بمدت چهارسال (از سن 14تا18سالگی ) میباشد. در چهارچوب این تقسیم بندی مقطع پایین مدارس عالی آموزش همگانی تعریف می شود. در سطح متوسطة تکمیلی، اختلاف در نظام آموزشی بنابه قوة درک بیشتر درک علائق و استعداد دانش آموزان و احتیاجات جامعه به اشکال گوناگون صلاحیتها و شرایط فنی و حرفه ای، آشکار تر می شود. علاوه بر مدارس متوسطة آکادمیک، همچنین سال های 9 تا 13 برای مدارس فنی و  حرفه ای و مدارس فنی متوسطه در نظر گرفته شده است. از اینرو سطح تکمیلی آموزش متوسطه برای انواع مدرسه های ذیل در نظر گرفته می شود:

ـ آموزش فنی و حرفه ای

ـ سطح تکمیلی مدرسة متوسطة آکادمیک (سال های 9 تا 12)

ـ مدرسة فنی و حرفه ای ( سالهای 10 تا 13 ) ـ هم سطح با آموزش فنی و حرفه ای ( سیستم دو گانه)

ـ کالجهای فنی و حرفه ای و کالجهای فنی تکمیلی ( سالهای 9 تا 13)

ـ کالج آموزش مربیان کودکستان ( سالهای 9 تا 13 (

ـ کالج آموزشی برای کارمندان ناظر غیر آموزشی ( سالهای 9 تا 13 (

مدارس آکادمیک، مدارس فنی و حرفه ای و مدارس فنی تکمیلی، و کالجهای آموزشی برای مربیان کودکستان و کالج آموزشی برای کارمندان ناظر در آخر امتحان کسب مدرک اتمام دوره به عمل می آید که دارندة مدرک را مجاز به ورود در تحصیلات دانشگاهی می دارد.اصول ترتیب ساعت کار مدرسه همانند اصول آموزش اجباری می باشند. کلاسها بصورت مختلط برگزار می گردد و عموماً دانش آموزان از یک گروه سنی می باشند. هیچ گروه مستعد در آموزش متوسطة سطح تکمیلی وجود ندارد.هدف از سطح تکمیلی مدرسة متوسطة آکادمیک دادن آموزش عمومی به معنی اخص کلمه و آموزش جامع و آماده کردن دانش‌آموزان برای مطالعات و دروس دانشگاهی می‌باشد. سطح تکمیلی به مدت چهار سال از سن 14 تا 18 سالگی به طول می‌انجامد.

پایه های تحصیلی

Gymnasium: علاوه بر لاتین، دانش‌آموزان از پنجمین سال به بعد یا زبان مدرن خارجی یا زبان یونانی را می‌آموزند.

Realgymnasium: دروس ریاضی از پنجمین سال به بعد افزایش یافته و زبان لاتین یا زبان خارجی مدرن به دروس افزایش می‌یابد، همچنین دروس زمین‌شناسی، زیست‌شناسی و آموزش محیط زیست، شیمی و فیزیک به دروس دانش‌آموزان اضافه می‌شود.

Realgymnasium Wirtschaftskundliches:  از پنچمین سال به بعد، یک زبان مدرن خارجی دوم یا زبان لاتین و همچنین اقتصاد خانه، علم تغذیه، جغرافی و اقتصاد، زیست‌شناسی و آموزش محیط زیست، روان‌شناسی و فلسفه به دروس دانش‌آموزان اضافه می‌شود.

همچنین یک نوع سطح تکمیلی جداگانه از مدرسة آکادمیک (سالهای 5 تا 8)، Oberstufen realgymnasium، برای تکمیل هشت سال از آموزش عمومی به برنامة آموزشی اضافه می‌شود. دانش‌آموزان یک زبان خارجی مدرن دوم یا زبان لاتین را از پنجمین سال به بعد می‌آموزند. دانش‌آموزان ممکن است بر سر راه انتخاب سه نوع رشته یعنی، نواختن آلات موسیقی، طراحی و صنایع دستی یا زیست‌شناسی و محیط زیست، شیمی و فیزیک قرار گیرند. این نوع مدرسه، آموزش متوسطة تکمیلی را برای دانش‌آموزان مناطقی که در آن مناطق مدارس متوسطة تکمیلی وجود ندارد (بویژه ترک کنندگان مدارس متوسطة عمومی) در دسترس و سهل می‌سازد.

ساختارآموزشی

اداره کننده وگرداننده مدارس عالی آموزش همگانی (باستثنای مدارس خصوصی) دولت می باشد.

از این رو این مدارس اصولا در مکانهایی جدا از مدارس اجباری آموزش همگانی ایجاد می شوند. مدارس عالی آموزش همگانی شامل 8سال تحصیلی میباشند، باستثنای دبیرستان سطح عالی که خود یک مقطع مستقل با چهار دوره تحصیلی راتشکیل میدهد. این قالب اغلب در یک مجموعه همانند سیستم دراز مدت مدارس عالی آموزش همگانی قراردارد. وسعت مدارس عالی آموزش همگانی ثابت نمی باشد. مقاطع آموزشی مدارس عالی آموزش همگانی (AHS)ها دو برابر مقاطع آموزشی مدارس Hauptschule می باشد. از این رو تعداد کلاسها و دانش آموزان به ازای هر مدرسه طبیعت بالاتر میباشد. طی سه سال آخر آموزش متوسطه سیستم آموزشی براساس بروز علائق واستعدادها درمیان دانش آموزان ونیز باتوجه به نیازجامعه به تحصیلات وتخصصهای گوناگون بصورت چشمگیری دچارتنوع گردیده است. از کلاس نهم به بعد درکنارامکان ادامه تحصیل درمدارس آموزش عمومی دانش آموزان امکان ادامه تحصیل درزمینه حرفه ای وتحصیلات شغلی رانیز دارند.

بخش تکمیلی آموزش متوسطه (سه سال آخردبیرستان) شامل اقسام مدارس زیر می شود:

ـ مدرسه پلی تکنیک (کلاس نهم)

ـ مقطع بالایی مدارس متوسطه آموزش عمومی (کلاس نهم تا دوازدهم)

ـ مؤسسات آموزشی برای آموزش مربیان مهدکودک ومؤسسات آموزشی برای آموزش جامعه شناسی (کلاس نهم تاسیزدهم)

ـ مدارس حرفه ای (کلاس دهم تا حداکثر کلاس سیزدهم)همزمان بادورة کارعملی درکارگاه ومحلهای کار)

ـ مدارس متوسطه آموزش حرفه ای(کلاس نهم تا حداکثر کلاس دوازدهم)

ـ مدارس بالاتر آموزش حرفه ای (از کلاس نهم تا کلاس سیزدهم(

مدارس بالاتر آموزش عمومی وهمچنین مدارس بالاتر آموزش حرفه ای ونیز مؤسسات آموزشی منجر به امکان ادامه تحصیل دردانشگاهها می شوند وبا امتحان نهایی ویاامتحان نهایی ودیپلم به پایان میرسند. براساس دستورالعمل شورای اروپا به شماره  95/43/EGبتاریخ بیستم جولای 1995تحصیلات مدارس بالای آموزش حرفه ای وشغلی باتحصیلات ثانویه درسایر کشورهای اتحادیه اروپا یکسان می باشد.

مدارس پلی تکنیک

مدرسه پلی تکنیک درابتدا بعنوان یک مدرسه یکساله دانش آموزان 14تا15ساله مقطع نهم راکه می خواهند بلافاصله بعد از اتمام دورة آموزش عمومی اجباری وارد سیستم دوگانه آموزشی (کارـ دانش)شده وشغلی رافرابگیرند،می پذیرد وآموزش میدهد.آموزشهای این مدرسه از یک بخش ثابت وعمومی ویک بخش متغیر وانتخابی تشکیل گردیده است. دربخش انتخابی دانش آموزان برحسب علاقةشغلی خود یکی ازهفت رشتة موجود راانتخاب میکنند.

ساختارآموزشی

مدارس پلی تکنیک دو نوع هستند: مدارس پلی تکنیک مستقل ومدارس که از لحاظ سازمانی وبرنامه ای وابسته هستند،مدارس پلی تکنیک مستقل دریک ساختمان ومجموعه گردآمده اند وتحت مدیریت یک مدیر مستقل اداره می شوند. مدارس پلی تکنیک که ازلحاظ سازماندهی مستقل نیستند درمحل مجموعة یک مدرسه شریک هستند (یک مدرسه وآموزش اجباری عمومی دیگر)وبااین مدرسه تحت مدیریت مشترک قرار دارند.

پذیرش  تحصیلی

هردانش آموز درسال نهم تحصیل اجباری ویاکلاس دهم اختیاری می تواند درمدرسه پلی تکنیک ثبت نام کند.

سطوح وگروههای سنی

مدرسه پلی تکنیک بعد ازکلاس هشتم درمدارسHauptschule مدارس بالاتر آموزش عمومی شروع     می شود و کلاس نهم راتشکیل میدهد تغییردراین امر بر اساس علائق وتوانایی ها صورت میگیرد. در2یا3 سطح دردروس آلمانی،ریاضی وزبان خارجه اجرامی شوند. دانش آموزانی که کلاس هشتم را باموفقیعت چندانی به پایان نرسانده اند،می توانند باتوجه به توانایی خود در بازار کار تربیت شوند وتحصیلات مناسب وخوبی رابرای خود دراین زمینه کسب کنند.

.دروس تخصصی

.دروس اجباری

.دروس عمومی

.دروس اجباری

دینی، جهت یابی شغلی وزندگی، آموزش سیاسی واقتصادی،ریاضی،زبان خارجه(انگلیسی)،زیست شناسی ومحیط زیست،بهداشت،تربیت بدنی

.دروس انتخابی

.دروس تخصصی

فلز، الکترونیک،چوب، ساختمان، بازرگانی، خدمات، توریسم، رشته های تخصصی مستقل

.دروس جایگزین اجباری زیر نیز جزء رشته های تخصصی حساب می شوند:

کلاسهای فنی،رسم فنی، کارگاهها، کلاسهای مدیریت کارگاهها، کلاسهای خلاقیتهای انسانی، دفترداری ـ

(حسابداری)،تمرینات عملی تخصصی، مدیریت آشپزخانه، سرویس دهی و خدمات، تولید آثار خلاقیتی،زبان خارجه دوم براساس قانون استقلال مدارس امکان ایجاد دروس و مواد جایگزین اضافی نیز وجود دارد وتعداد ساعات هفته برای این دروس نیز می تواندمتغیر باشد.

رشته های  انتخابی

دروس آزاد

کامپیوتر پیشرفته، ارتباطات،کاردستی های نساجی، آموزش پیشرفته بهداشت،کلاسهای زبان آلمانی

ـ تمرینات غیر اجباری

توسعه وتقویت استعداد وعلائق،ورزش،آموزش ترافیک.

ـ کلاسهای تقویتی درکلیه دروس

دربخش دروس تخصصی، دروس اجباری جایگزین، دروس آزاد وتمرینات غیر اجباری می توان باتوجه به استقلال وخودمختاری مدارس موضوعات مورد نیاز محلی ویا موضوعات مورد علاقه وتمایل دانش آموران را ارائه نمود، بعنوان مثال تکنولوژی ارتباطات واطلاعات، مکانیک ـ الکترونیک.

وظیفه اصلی اهداف کلی مدارس پلی تکنیک این است که دانش آموزان کلاس نهم مدارس عمومی آموزش اجبار ی رابرای ادامه مسیر تحصیلی وشغلی شان آماده سازد، آموزشهای عمومی رادرآنها ادامه دادوتعمیق بخشد، آنها رابرای جهت گیری شغلی وتصمیم گیری شغلی آماده سازد وآموزشهای پایه ای حرفه ای رابه آنها انتقال بدهد.دانش‌آموزان براساس علاقه، تمایل، استعداد و توانایی قادربه ورود وادامه تحصیل درمدارس پلی تکنیک می باشند ویامی توانند در مدارس عادی بالاتر ادامه تحصیل دهند.

برنامه های آموزشی

برنامه آموزشی مدارس پلی تکنیک برطبق دروس تقسیم شده است.دردروس اجباری مواد درسی بعنوان هسته کلی برای شناخت وآموزش عمومی وکلی درنظر گرفته شده اند. منابع زمان (ساعات اضافی) برای کمک به تعمیق و گسترش آموزشها ویادرصورت قدرت یادگیری بالای دانش آموزان برای فراگیری مطالب جدیدتر مورد استفاده قرارمی گیرند.تعداد ساعات اجبار ی برای کلیه دانش آموزان 34ساعت درهفته میباشد. از این میان 19ساعت به دروس عمومی اجباری (براساس اصل استقلال مدارس از17تا21ساعت )و15ساعت به دروس اجباری جایگزین درحوزة تخصصی (براساس اصل استقلال مدارس از13تا17ساعت) اختصاص دارد.برای دانش آموزانی که زبان مادریشان آلمانی نیست یک کلاس اضافه برای یادگیری زبان آلمانی نیز وجود دارد. دربرنامة آموزشی همچنین وظایف آموزشی وتربیتی نهفته شده است،که بصورت مستقیم به یک درس خاص مربوط نمی شود بلکه فرارشته ای اجرا می گرددوجرء «اصول آزمایشی» میباشد.برطبق اصل آزادی اجرای روش تدریس،انتخاب شیوة تدریس مطالب درسی ذکر شده دربرنامه آموزشی برعهدة معلم مربوطه است. اهداف کلی تربیتی وآموزشی ذیل بایدموردتوجه ویژه قرارگیرند: به روز ومستقل بودن، محترم دانستن تک تک افراد ومتنوع بودن بر اساس سلائق دانش آموزان، تأکید برحق انتخاب رشته تحصیلی، ترویج همکاری اجتماعی دربین دانش آموزان،ایجاد تفکر ورفتار اجتماعی دردانش آموزان، کلاس هاوکارهای کلاسی مبتنی برفعالیت همگی ودانش آموز محور برنامه ریزی وتشکیل چارچوب کلاس توسط دانش آموزان. از این رو روش های تدریس،کاری، فعالیتی اجتماعی وپروژه ای ونیز شیوه های مختلف تشکیل کلاسها همانند کلاسهای دوره ای،گردشهای علمی، دوره های آموزشی عملی وهفته های تحقیقاتی دراین زمینه به بچشم می خورند. به عنوان وسیله های درسی کتابهای رایگان وOppabierte دستگاه های اطلاعاتی وارتباط فنی وجود دارد،وهمچنین بروشور، فیلم،فیلم های ویدئویی ازمؤسسات خارج ازمدرسه (اتاق،اداره کار،innungem، شرکتها)برای یک آموزش درجهت نزدیک شدن به زندگی کاری وزندگی اجتماعی  اعمال می گردد.

ارزیابی تحصیلی

درمورد تشخیص وارزیابی توانمندی دانش آموزان درمدارس پلی تکنیک همان قوانین مربوط به مدارس  Hauptschule میباشد.

ارتقاء تحصیلی

مدرسه پلی تکنیک یک مدرسه یک ساله درپایان آموزش مدارس اجباری میباشد. ادامه تحصیل میتواند بصورت کارآموزی، درمدارس بالاترآموزش همگانی، مدارس متوسطه حرفه ای ویامدرسه بالاتر آموزش حرفه ای صورت پذیرد.باصدور کارنامةقبولی(کارنامه ای که درآن هیچ نمرة «کافی نیست»وجود نداشته باشد)برای دانش آموز یک کارنامة سالانه ونهایی صادر می گردد، درغیر این صورت تنها یک کارنامةسالانه صادر می گردد. درکارنامة سالی ونهایی به پایان رساندن 9سال تحصیلی قید شده است. از اینرو دانش آموز مجازاست به شغل آموزش وارد شود. دانش آموزی که با کارنامة قبولی مدرسه Huaptschule وارد مدرسه پلی تکنیک شده است، دراینجا امکان می یابد که مقطع 8راباموفقیعت پشت سربگذارد.

امکان ورود به بازار کار

باکمک رشته ها ی تخصصی که بازمینه های کاری بخش اقتصاد مرتبط می باشند دانش آموزان می توانند بصورت هدفمند وعملی خودرابرای ورود جهت یافته به بازار کار ویاادامه تحصیل درمدارس مرتبط آماده گردند.

تدابیر و خدمات ویژه دانش آموزی

درکنار کلیه تفاوتهای موجود درعلائق وتوانمندیهاتوسط اقدامات درونی وبرونی کمک مؤثری جهت پیدا کردن مسیرتحصیلی وشغلی وپیدا کردن شغل به دانش‌آموزان ارائه می شود. بابرگزاری هفته های کار عملی درکارگاهها وسازماندهی متکی برعمل وفعالیت عملی کلاسها دانش آموزان بصورت هدفمند برای راهیابی به زندگی شغلی آماده می شوند.بابه کارگیری فناوریهای نوین (فناوریهای اطلاعاتی وارتباطی ) در  تمامی دروس اجباری وهمچنین دردروس اختیاری درچارچوب اختیار مدرسه ویادروس تخصصی دانش آموزان بادنیای واقعی کارآشنا می شوند. انتقال وتوسعه شایستگی ها وتوانمندی  های کلیدی (توانمندی های شخصی،اجتماعی)اهمیت زیادی دارد.اصول ومبانی آموزشی حرفه ای دانشها وتوانایی های پایه ای مشاغل بزرگتر وگسترده تر را که درادامة مسیر تحصیل ودرادامة زندگی بعنوان اساس مشاغل وزندگی مورد استفاده قرار میگیرند به دانش آموزان انتقال میدهند وآنها رابرای جهت یابی شغلی آماده می سازند.

پذیرش تحصیلی

در مقطع 4 مدارس ابتدایی و تقریبا در پایان ترم اول و یا در آغاز ترم دوم این سال تحصیلی دانش آموزان لایق بصورت شروع درباره مسیرهای موجود ادامه تحصیل  بر اساس علائق و توانایی ها مطلع می شوند.

شرط پذیرش در مدارس Hauptschule قبولی درکلاس چهارم مدارس ابتدایی شرط پذیرش برای مدارس بالاتر آموزش عمومی را بدهد، حتی اگر دانش آموز نمره «رضایت بخش» داشته باشد. اگر دانش آموز اجازه انتقال به مدارس بالاتر آموزش عمومی را بطور مستقیم پیدا نکرد، می تواند در امتحان ورودی این مدارس شرکت کند.

سطوح وگروههای سنی

در مدارس بالاتر آموزش عمومی کلاسها بصورت مختلط و بر اساس سن دانش آموزان تشکیل می شود. دروس کلاسها از نظر ظاهری زیاد متفاوت نمی باشد.

برنامه های آموزشی

انواع مدارس بالاتر آموزش همگانی:درکلاسهای اول ودوم این مقطع هیچ تنوعی وجودندارد. دراین بخش یک وحدت سازمانی و آموزشی برای توجه وجهت گیری آینده دانش آموزان وجود دارد. برنامه آموزشی دراین مدارس همانندمدارسHauptschuleاست (بااندک اختلافی درشیوه کلاس بندی براساس توانمندی دانش آموزان دردروس آلمانی،انگلیسی وریاضی. دراین مدارس دانش آموزان از همان کلاس اول یک زبان زنده خارجی رافرامی گیرنددرکلاس های سوم وچهارم این مقطع دسته بندی های سه گانه زیر وجود دارد. گیمنازیوم (بازبان آموزشی لاتین)،رئال گیمنازیوم(بادروس رسم هندسی،ریاضی بیشتروآموزش فنی)رئال گیمنازیوم درحوزه دانش اقتصاد (باارائه بیشتر درس شیمی وآموزشهای  فنی)

فرایند برنامه آموزشی درکلیه اقسام مدارس اتریش براساس اصولی مشابه صورت می پذیرد. از این رو یک وظیفه بسیارمهم دراین زمینه بردوش شوراهای معلمی یک درس می باشد. به دلیل مشابه بودن برنامه های آموزشی درمدارسHauptschuleومقطع پایه مدارس بالاترآموزش عمومی درهرزمان امکان انتقال وارتقاءوجود دارد. دروسی راکه درمدارس Hauptschuleگذرانده نشده بودند،می توان باشرکت درامتحانات تعیین سطح پشت سر گذاشته وجبران شوند. اصول استاندارد برنامه هفتگی آموزشی درمورد مقطع پایه مدارس بالاتر آموزش عمومی برای سه قسم یادشده طبقه بندی زیر راپیش بینی کرده است. درکلاسهای اول ودوم برنامه آموزشی یکسان برقرارمیباشد، درخصوص کلاسهای سوم وچهارم تفاوت هایی میان سه نوع گیمنازیوم برقراراست که درجدول زیر ترتیب ساعات هفتگی دروس درگیمنازیوم، و در داخل پرانتزرئال گیمنازیوم وگیمنازیوم درحوزه دانش اقتصاد آمده است :

مدارس پیش دانشگاهی

مدارس آزاد Waldorf

اصول و مبانی تاثیر گذاری تربیتی در مدارس والدورف و رودلف اشتاینر ( شامل 9 مدرسه و 3 مدرسة آموزش درمانی) بر اساس «انسان شناسی» رودلف اشتاینر می باشد . در این دیدگاه ساختار اجتماعی ، برنامه آموزشی و سبک شناسی و انتخاب شیوة مناسب مد نظر و توجه قرار می گیرد . مدارس والدورف یک سری مجتمع آموزشی شامل 12 مقطع آموزش است که از لحاظ دولتی به رسمیت شناخته شده و دارای حقوق رسمی می باشد و از لحاظ اسیاسی و اعتقادی مستقل می باشد. این مدارس از لحاظ ساختار اجتماعی مؤسساتی مستقل می باشند یعنی مؤسساتی با مدیریت مستقل هستند و توسط اولیاء ، معلمان شرکای اجتماعی مدرسه گردانده می شوند . برگزاری کنفرانس های هفتگی معلمین مدرسه ، که در آن مسائل تربیتی ، اداری و حقوقی مورد بررسی قرار می گیرند و به صورت گروهی حل و فصل می شوند ، و نیز نشست های مستمر مسئولین با اولیاء ،‌جشن های همگانی مشترک مدرسه ، جلسات تشکیل شده توسط والدین دانش آموزان که ارتباط و هم کاری میان والدین نو معلمان را تعمیق می بخشد . چارچوب های این سیستم آموزشی را تشکیل می دهد. در اصول روزمرة مدارس نیز عنصر اجتماعی نقش بزرگی دارد ، چرا که علوم تربیتی وظیفه خود می داند که به صورت یکسان و واحد و کلی تربیت کند و با گسترش توانائی های فردی باعث تکامل شخصیت افراد گردد. در انجمن دانش آموزی که کلیة کلاس ها در آن شرکت دارند زندگی اجتماعی مورد تجربه و تمرین قرار می گیرند. برنامة آموزشی در این مدارس بین المللی می باشد ( بزرگ ترین پویایی ممکن برای دانش آموزان و معلمان ) ، ولی نیاز های آموزشی با توجه به شرایط تک تک ایالت ها مشخص می گردد و به ساختاری عمودی و عمودی تقسیم بندی گردیده است . از لحاظ عمودی این سیستم ساختار آموزشی و دروس دارای تربیتی زمانی می باشد و از لحاظ افقی انطباق و هماهنگی محتوایی در دروس انسانی  و طبیعی ارائه شده با سن دانش آموزان را نشان می دهد . برای گسترش توانائی های اندیشه ای ، عملی و هنری این سیستم رشته های اختیاری و عملی متعددی را ارائه می دهد : نقاشی ، طراحی ، فعالیت ها و کارهای دستی ( از کلاس اول ) ، کارهای هنری ، (از کلاس پنجم) باغبانی ( از کلاس ششم ) نجاری ، مجسمه سازی ، سبد بافی ، بافندگی ، قالی بافی ، سنگ تراشی ، مسگری و کار روی مس و غیره ( از کلاس نهم ) برگزاری هفته های متعدد کار آموزی در خارج از مدرسه در مقطع بالا ( شامل کارآموزی های کشاورزی ، جنگل داری ، آماری ، پیشه وری ، صنعتی ، رایانه ای و اجتماعی) به کسب تجربه ها و توانایی های جنبی کمک می کند . دروس انگلیسی و فرانسوی / روسی ( از کلاس اول ) ، لاتین ( از کلاس نهم ، به صورت اختیاری ) ، دینی ، ورزش های ژیمناستیکی ، موسیقی ، آواز ، ارکستر و تربیت بدنی برنامة آموزشی این مدارس را کامل می کنند.

کارنامه های سالیانه برای تمامی 12 مقطع آموزشی شامل نتیجة ارزیابی وضعیت دانش آموز در کلیة مدارس و نیز گزارش دربارة رشد تربیتی و شخصیتی دانش آموز می شوند . دانش آموزان فارغ التحصیل از مدرسه هم چنین یک کارنامة شامل ریز نمرات را دریافت می کنند. کارنامة این مدارس از نظر قانونی معتبر می باشد. کلاس های مقاطع اول تا هشتم (مقطع پایه و مبانی ) توسط یک معلم اداره می شود که دروس انسانی و طبیعی هر مقطع را آموزش می دهد . با اجرای آموزش دوره ای ( کلاس های فشرده ) که بین 3 تا 4 هفته و از 8 تا 9:45 صبح ( آموزش اصلی) طول می کشد و کی حوزة موضوعی را در بر می گیرد، یک ارتباط تنگا تنگ و فشرده و بررسی محتوای آموزشی ایجاد می گردد. کتاب های آموزشی و درسی حداقل از مقطع میانی و تنها به عنوان مواد درسی مکمل مورد استفاده قرار می گیرند. علاوه بر این معلم کلاس می تواند ترتیب دوره های آموزشی در یک سال تحصیلی طوری انتخاب کند که این دوره ها از یک سو با وضعیت تکامل و رشد کلاس مطابق باشد و از سوی دیگر شناخت فرا درسی از ارتباطات و ایجاد ارتباطات اجتماعی حاصل شود. کلاس های اصلی درسی به شرح زیر دسته بندی شده اند :‌بخش ریتمیک و آهنگینی (شامل موسیقی ، آواز و کلمه ، تمرینات بیانی و بازیگری ) ، بخش شناختی ( تکرار مطالب،‌درس جدید ، تمرین ) و بخش تعریفی ( متون ادبی مطابق با سن دانش آموزان ، تاریخ و غیره )

یک تحقیق کتبی و عملی که موضوع آن را خود دانش آموز انتخاب می کند ، به طور مستقل در مورد آن تحقیق و فعالیت می کند و به صورت یک سخنرانی و کنفرانس در کلاس ارائه میدهد، یک بازی کلاسی ( نمایشی یک تئاتر کلاسی) در یک  سز کلاسی پایان بخش مقطع میانی و آموزش کلاسی می باشد. ساختار روشی که در بالا ذکر گردید تقریبا در کلیة‌دروس در این سیستم آموزشی و از مقطع اول تا دوازدهم یکسان می باشد ، البته با تغیر گرایش خواسته ای و اختیاری به سمت گرایش منطقی و اندیشه ای ( در مقطع بالا) کلاس دوازدهم تیر با برگزاری یک قطعه نمایش کلاسی، یک سز هنری و یک تحقیق کتبی و عملی سالانه ( تحت عنوان تحقیق تخصصی) به پایان می رسد . با ارائه بیان نافذ، نوشتار قوی ، ارائه شفاهی در مقابل حضار و نیز ارائه کار هنری و  عملی در زمینة موضوع انتخابی رشد تربیتی و آموزشی دانش آموزان مدرسة‌Waldorf مشخص و اعلام می گردد. مدرک فارغ التحصیلی دورة 12 سالة مدرسة Waldorf از لحاظ قانونی رسمی است و دورة آموزش را تا 2 سال کوتاه تر می کند . برای کسب مدرک دیپلم فارغ التحصیلان این مدارس باید درخواست رسمی کنند و یک سال دیگر وقت بگذارند. در برخی از مدارس Waldorf در سال تحصیلی سیزدهم یک امتحان دیپلم توسط دولت برگزار می شود.اولین مدرسه Waldorf در سال 1919 در اشتوتگارت تأ سیس شد . اولین مدرسه از این مدارس در وین در سال 1926 امکان پذیر شد . نه تنها در کل اروپا بلکه در کل دنیا امروزه تقریبا 64 مدرسه والدروف وجود دارد که البته مؤسسات آموزشی –درمانی و مؤسسات پژوهشی مرتبط شامل این تعداد نمی شود. معلمین Waldorf باید تحصیلات اضافی را کسب کنند و در اتریش 3 مرکز برای این امر وجود دارد. در آمار مربوط به موفقیت های دانش آموزی و غیره در اتریش دانش آموزان مدارس والدروف لحاظ نمی گردند. در مورد پیشرفت های دانش آموزان فارغ التحصیل مدارس والدروف در اتریش هنوز آماری وجود ندارد، و باتوجه به آمار به دست آمده از آلمان مشاهده می شود که مشاغل آکادمیک و هنری در رتبه های اول قرار دارند . در کنار مدارس آزاد «والدورف» یک سری مدارس دیگر وجود دارند که می توان آن ها تحت عنوان «مدارس جایگزین » شناخت .یک سری ا ز این مدارس در شبکه ای به نام «شبکة انجمن آموزش خود تعیین شده » گرد هم آمده اند . این مدارس شامل معیار های زیر می شوند:

مدارس ویژه اقلیتهای قومی

مدارس اقلیت ها به عبارت دیگر جوامع اقلیت در اتریش در حال حاضر در ایالت های بورگن لند ( اقلیت های کروات و مجارستانی ) و کرنتن (اسلوونیایی ) وجود دارد . این به این معنی است که عناصر آموزشی در این مدارس معمولا دو زبانه هستند. در ایالت کرنتن تحصیل کودکان در این مدارس بر اساس این اصول ثبت نام صورت می گیرد: والدین تربیتی این امکان و حق را دارند که کودکان را در مدرسة دو زبانه ثبت نام کنند . از ان جا که مدارس زیادی سازماندهی و ظرفیت آموزشی محدودی دارند ، از زمان اصلاحات قانون آموزشی اقلیت ها مدل آموزش تیمی مورد آزمایش قرار گرفت تا در مورد کودکانی که در مدارس دو زبانه ثبت نام نکرده اند نیز موقعیت های آموزشی متناسب تامین باشد. در ایالت بورگن لند تا پایان سال تحصیلی 94/1993 کلاس های دو زبانه در صورت رسیدن تعداد دانش آموزان اقلیت مربوطه به یک حد مشخص در یک منطقه تشکیل می گردیدند . در 15 جولای 1994 یک مبنای جدید قانونی ایجاد گردید و تصویب شد که قانون قبلی را که از سال 1937 جاری بود لغو کرد.

مدارس بین الملل

در شهر وین مدارس خصوصی متعددی به زبان خارجی آموزش می دهند که برخی از آن ها دارای حقوق عمومی و رسمی می باشند . در 3 مدرسه ای که در ذیل می آیند زبان آموزشی انگلیسی می باشد:

مدرسه «بین المللی وین » که به عنوان مدرسة سازمان ملل شناخته می شود و در آن کودکان از سن 5 سالگی به مدت 13 سال تا کسب مدرک دیپلم بین المللی تحصیل می کنند .

در «مدرسه بین المللی آمریکائی » کودکان تا مقطع ( کلاس ) دوازدهم بر اساس سیستم آموزشی آمریکائی تحصیل می کنند. «مدرسه بین المللی دانوب» برنامه های آموزشی و سازماندهی آموزشی خود را همانند «مدرسه بین المللی وین » اجرا می کند. «مدرسه فرانسوی وین » مدرسه ای دارای زبان آموزشی فرانسوی در شهر وین می باشد . هدف اصلی آموزش در این « مدرسة بین المللی » اجرای آموزش به صورت «اجتماع بین المللی » با یک شیوه آموزشی متناسب می باشد .

از جملة سایر مدارس ، دارای زبان آموزشی خارجی در اتریش می توانیم به مدارس ژاپنی ، عربی ، چکی و اسلووانیایی اشاره نمود.

گستردگی جغرافیایی مراکز آموزش پیش دانشگاهی

جدا از استثنائات، ادارات زیر مسئول تقسیم‌بندی گستردگی جغرافیایی و مکانی مدارس دولتی می‌‍‌‌‌‌‌‌‌‌‌باشند:

· مدارس اجباری (به خصوص مدارس ابتدایی، مدارس راهنمایی و مدارس حرفه‌ای)

بخشداریها، انجمنهای بخشداریها و ایالتها بر اساس قانون موظفند به تعداد کافی مدرسه ایجاد کنند.  برای مدارس بالاتر (به خصوص مدارس عالی آموزش عمومی، و مدارس عالی حرفه‌ای) دولت باید بر اساس برنامه‌های بلند مدت توسعه مدارس به فکر ایجاد و تاسیس اینگونه مدارس باشد.همچنین مدارس خصوصی نیز از جانب دولت، تا جائیکه مسئولیتی برای دولت در این بخش وجود نداشته باشد، براساس شرایط خاص بخش خصوصی حمایت می‌شوند. (بر اساس برخورداری از یک سوم از از سهام سرمایه‌گذاری) در دو دهة گذشته بر اساس سیاست هدفمند تفسیم جغرافیایی مدارس نیاز به احداث و ایجاد مدارس تا حد زیادی رفع شده است.

آموزش معلمان

آموزش مقدماتی

 در این بخش میان تحصیلات مقدماتی برای معلمان مقاطع مختلف مهد کودک، مدارس اجباری عمومی، مدارس راهنمایی (mittlere Schule  ) و متوسطه و همچنین مدارس حرفه ای و مدارس عالی تفاوت وجود دارد. برای تدریس برخی از موارد درسی در مدارس حرفه ای راهنمایی و متوسطه، تحصیلات مخصوص به همان رشته در نظر گرفته شده است.

آموزش معلمین پیش دبستانی

در حوزه مهد کودک شخصی به نام معلم وجود ندارد و فعالیتها بر عهده مربی مهد کودک می باشد. این مربیان در مؤسسات آموزشی مربیان مهد کوک آموزش می بینند.

آموزش مربیان مهد کودک

در تاریخ 1868 اولین موسسه آموزش پرستاران مهد کودک، مربیان و دستیاران مربیان در مهدهای کودک وین تأسیس شد. طول این دوره آموزشی شامل یک دوره یکساله متشکل از 10 ساعت آموزشی در هفته بود. در سال 1872 یک دستورالعمل وزارتی در مورد آموزش مربیان مونث مهدکودک تصویب گردید. این مصوبه در ابتدا این بخش را به عنوان بخشی در ادارات آموزشی مدارس ملی تشکیل و پیش بینی کرده بود. در سال 1914 طول این دوره آموزشی به دو سال تمدید یافت. این موسسات از آن پس تحت عنوان «موسسات آموزش مربیان مهد کودک» خوانده می شوند و می توانستند مستقل نیز بشوند. در سال 1931 به صورت آزمایشی طرح یکپارچگی آموزش مربیان خانه های کودک برگزار گردید. از سال 1958 دوره آموزشی مربیان مهد کودک 3 ساله شد. از تاریخ 1962 این نوع مدارس به عنوان (موسسات آموزشی متوسطه ) برای معلمین و مربیان مهد کودک شناخته می شوند و دوره آنها 4 سال طول می کشد. از تاریخ 1985 این دوره 5 ساله شده است وبا برگزاری آزمون دیپلم (معادل مدرک دیپلم مدارس عالی آموزشی عمومی) به پایان میرسد. این آموزشها در موسسات آموزشی برای پرورش مربی مهد کودک صورت می پذیرد. از سپتامبر 1994 یک امکان قانونی وجود دارد تا در موسسات آموزشی برای مهد های کودک کالج نیز برگزار شود. از تاریخ 1999 (و در ابتدا به صوتر آزمایشی در مناطق) یک ساختار آموزشی اضافی در این دوره های به عنوان تربیت "مربی پیش دبستانی " ایجاد گردید. در سال 2000 شکل جدیدی از شیوه های برگزاری امتحان اجرا شد. برگزاری امتحانات مطابق شرایط و؟ را (تحقیق، پایان نامه به عنوان مقدمه ای برای کارهای علمی و تحقیقی ممکن می ساخت. در حال حاضرمعلمین دروس، نمایندگانی از بخش شغلی و اشتغال، متخصصین امر، کارشناسان امورآموزشی، کارشناسان تربیتی مدارس و نیزکارشناسان حقوقی بصورت شفاف و با در نظر (نظارت) مداوم مدارس بر روی طرح و برنامه آموزشی مفیدی برای آینده در حال بررسی هستند. مؤسسات آموزشی برای آموزش مربیان مهدکودک درادامة مقطع آموزشی 8 شروع می شود و5 مقطع آموزشی رادربرمی گیرد. کالج ها درمؤ‌سسات آموزشی تربیت مربی مهدکودک دریک دورة چهار ترمی فارغ التحصیلان دبیرستانها راباهدف آموزش شغلی درمؤسسات آموزشی تربیت مربیان مهدکودک مورد آموزش قرار میدهند. علاوه بر این دوره های آموزشی نیز برای آموزش مربیان مهدهای کودکان استثنایی وجود دارد. مؤسسات آموزشی پنج ساله برای آموزش مربیان مهدکودک درپنج سال تحصیلی با40ساعت آموزش درهفته جهت منتهی به امتحان نهایی دیپلم می شوند. درکنار آموزش مربیان مهدکودک می توان دراین مؤسسات تخصص مربوط به مراقبت ویا مربیگری درخانه های کودک ویا آموزش های گسترده تری رابصورت آزمایشی (ازسال 1999) درزمینة تربیت پیش ازموعد (بویژه درمورد رفتار وکاربردی کودکان زیر 3سال ) آموخت وکسب کرد دوره ها ی چهارترمی آموزشی برای تربیت مربیان مهدهای کودک استثنایی درمؤسسات آموزش مربیان مهدکودک استثنایی باساعات آموزشی تا 24ساعت درهفته منتهی به امتحان دیپلم جهت کسب عنوان مربی مهدکودک استثنایی می گردد. دوره هایی که تحت عنوان مدارس آموزشی برای افراد شاغل اجرا می شوند دوره ای 5تا6 ترمی را در برمی گیرند. درمورد کالج های واقع درمؤسسات آموزشی برای آموزش مربیان مهدکودک می توان گفت : بعد از امتحان دیپلم ویا امتحان اجازةتحصیل عالی بمدت 4ترم وبعبارت دیگر درمورد شاغلین 5 تا 6ترم باید کالج ها دردوره های آموزشی تا 39ساعت درهفته پشت سرگذاشته شوند. تقریبا 50 درصد پرسنل مراقبتی تحصیلات تخصص دارند . که باید امتحان ((توانایی شغلی)) (از سال 1990) و حداقل مدرک را از تاریخ 1997 پشت سر بگذارند . این نیروهای متخصص به عنوان وبی مهد کودک نامیده می شوند و مجاز و قادر هستند. یک گروه را به طور مستقل هدایت کنند و یا یک مهد کودک را اداره کنند. بسیاری از این مربیان مهد کودک یک دورة اضافه بر سازمان جهت کارور مهد کودک های استثنایی را نیز پشت سر می گذارند . از تاریخ 1999 در بخش اعظمی از مؤسسات تربیت مربی مهد  کودک یک دورة تخصصی تر برای دوره های آموزش مقدماتی به صورت پژوهشهای آموزشی ارائه می گردد ( جهت کار با کودکان زیر 3 سال ) با این دوره ها معلمین (مربیان مهد کودک ) در یک طیف وسیع تر شغلی قابلیت جایگزینی پیدا می کنند. تقریبا 3 درصد مربیان دوره های آموزشی دیگر را پشت سر گذاشته اند ، ( معلمین و غیره ) به طور تقریب 26 درصد نیروی کمکی می باشد ( بخشی از آن ها دوره دیده اند ) 6% نیروی کمکی خارجی هستند و فقط تقریبا 2 درصد از این نیروها تحصیلات مناسب ندارند . تقریبا 19 درصد امور خانگی و کارهای آشپزخانه ای مهدهای کودک فعال هستند. سهم بیشتر از 5/1 درصد مردان در این بخش که شغلی است به طور سنتی مخصوص خانم هاست ،‌باب جدیدی را در این حوزه گشوده است . با یک مشاهدة کلی در ساختار سنی مربیان مهد کودک در می یابیم که اکثر شاغلین در این بخش کمتر از 45 سال دارند و فقط 11 درصد شاغلین و مراقبین مهد کودک بالای 45 سال سن دارند .

ساختارآموزشی

مؤسسات آموزش مربیان مهدکودک به طور کل یااز طرف دولت یا از طرف کلیسای کاتولیک ـ رومی گردانده می شوند.درصورتی که هزینه های پرسنل آنها از جانب دولت تأمین میشود.گردانندگان مدرسه می توانند بخشداریها و انجمنها هم باشند.این امر باعث می شود که این مؤسسات آموزشی اغلب ازلحاظ مکانی نزدیک یادرمجتمع های یکسان بامدارس های دولتی دیگر هستند.ازسوی دیگراین مؤسسات میتوانند درمجتمع هایی ایجاد گردند که مدارس خصوصی دیگر باپشتیبانی کلیسا قرار داشته باشند.این مؤسسات آموزشی آموزش مربی مهدکودک هریک به یک مؤسسه آموزشی متصل و وابسته هستند.

 پذیرش  تحصیلی    

- درمؤسسات آموزشی برای آموزش مربیان مهدکودک :

شرایط پذیرش برای ورود به مؤسسات آموزشی برای آموزش مربیان مهدکودک، پشت سرگذاشتن 8سال اول مدارس اجباری آموزش همگانی وهمچنین پشت سرگذاشتن موفق امتحان شایستگی هاوتوانایی های مورد نیاز.

- درکالج که دراین مؤسسات واقع شده :

شرایط پذیرش دراین کالج پشت سرگذاشتن امتحان دیپلم یاامتحان اجازه ادامة تحصیل ونیز موفقیعت درامتحان شایستگی هاوتوانایی های مورد نیاز است.

ـ دردورة آموزشی مربوطه به مربیان مهدهای کودکان استثنایی

شرایط پذیرش دراین دوره موفقیعت درامتحان دیپلم (قبلاً امتحان «توانایی»)برای مهدهای کودک میباشد. 

سطوح وگروههای سنی آموزشی

دراین مؤسسات 5 ساله کلاسها برحسب سال تحصیلی وبصورت کلاسهای موازی اداره واجرا می شوند. کالج ها ودوره های آموزش مربیان مهدهای کودک استثنایی دراین مؤسسات بصورت گروههای آموزشی درمدت 4تا6ترم به آموزش دانش آموزان می پردازند.

رشته های آموزشی

ـ مهدکودک ها :

درسال سوم ازپنج سال آموزش دراین مؤسسات دانش آموزان می توانند تصمیم به شرکت درامتحان دیپلم ونهایی برای مهدکودک ویا مهدکودک وخانه های کودک ویا بعبارت دیگر برای مهدکودک وتربیت پیش از موعد (بصورت آزمایشی )بگیرند.

ـ مهدهای کودک وخانه های کودک

این نوع آموزش اضافی تعداد ساعات هفتگی بیشتری رادر دروس تربیت وتعلیم، کارعملی، آلمانی، زبان خارجه وریاضی دربرمی گیرند درحال حاضر این آموزش اضافی درکالج امکان پذیر نمی باشد.

ـ مهدهای کودک استثنایی وتربیت زودهنگام

این دورة آموزشی 4تا6ترم میباشد وبرپایةدیپلم مربیان مهدکودک بنا شده ودروس تئوری آموزشی وعملی ازحوزة آموزش استثنایی رادر بر می گیرد.

ـ تعلیم وتربیت مهدکودک وتعلیم وتربیت کودکان خردسال

این آموزش اضافی (که درکنار کلاس های سوم تا پنجم عادی ارائه می شود)13ساعت آموزش تئوری، آموزشی وعملی رادربرمی گیرد.

اهداف کلی

درمؤسسات آموزش مربیان مهدکودک بایدنظریات، دانشها وتوانایی هایی راکه برای اجرای شغل مربیگری مهدکودک موردنیاز است، به دانش آموزان انتقال دهند. بعنوان متخصصین تعلیم وتربیت درحوزة پیش دبستانی (زمان کودکی) وبه عنوان عضوی از اجتماعی باساختار دموکراتیک، مربیان مهدکودک باید خدماتی راارائه دهند که با الگو قرارگرفتن، قدرت تصمیم گیری وارائه توانایی های آموزشی در مهدکودک رقم خورده وشناخته می شود. ازهمین رو این شغل در دوران تحصیل نیاز به توسعة تکامل شخصیتی درفرد دارد. باتوجه به این امر کلیة دروس علاوه برانتقال مطالب تخصصی سهم خود رادر توسعة توانایی تجربه اندوزی وآگاهی ازمشکلات موجود، تفکر مستقل،آموزش زبان درکلیة ابعاد، خلاقیت، احساس وتوانایی نوآوری وبلوغ فرهنگی واجتماعی بخوبی ایفا کنند.

اهداف کلی درحوزة شغلی مهدهای کودک وخانه های کودک

دراین حوزه علاوه براهداف یادشده توانایی کارهای آموزشی وتربیتی درخانه های کودک آموزش داده می شود. خانه های دانش آموزو کودک اغلب مؤسسات نیمه وقتی هستندکه دانش آموزان درسن مدرسه اجباری درخارج از ساعات مدرسه دراین مکانها وقت می گذرانند.

- درحوزة شغلی "مهدهای کودک استثنایی "وتربیت زودهنگام"

دراین بخش توانایی کاردرمهدهای مربوط به کودکان معلول جسمی یاروانی ویاارائه خدمات ویژه برای کودکان معلول درگروههای یکپارچه (کودکان معلول وغیرمعلول )درکودکستانها و همچنین آموزش پیش از موعد کودکان کوچکتر (خردسالان)کسب می شود وآموزش داده می شود.

برنامه آموزشی،رشته های آموزشی،ساعات درسی

ـ درحوزة "مهدهای کودک"

دروس اجباری : دینی، آلمانی،زبان خارجی،تاریخ واجتماعی، جغرافیا واقتصاد،علوم سیاسی،ریاضی، فیزیک، شیمی، زیست شناسی ومحیط زیست، همچنین باتوجه به شغل آینده دروس مورد نیاز تربیتی، علوم انسانی، آموزشی، تخصصی، عملی، موسیقی‌ـ خلاقیتی وحقوقی ونیز تمرینات اجباری،ازاین گذشته تمرینات اجباری مرتبط باشغل، دروس اختیاری وتمرینات اختیاری و آزاد.

ـ درحوزة"مهدهای کودک وخانه های کودک"

دراین حوزه تعداد ساعات آموزشی علوم تربیتی، آموزشی وعملی درهفته بیشتر شده ونیز ساعات کمکی  در دروس آلمانی، زبان خارجی وریاضی اضافه شده اند.

ـ درحوزة "مهدهای کودک استثنایی"

ازدروس اجباری میتوان دروس زیر رانام برد:دینی، علوم تربیتی، روانشناسی، جامعه شناسی، دروس پایة زیست شناسی، پزشکی، دروس فیزیولوژی ـ پاتولوژی، دروس آموزشی، موسیقی، هنرهای تجسمی، آموزشهای حرکتی ودروس متنوع عملی، علاوه براین تمرینات اجباری پشت سرگذاشته می شوندوتمرینات غیر اجباری نیز ارائه میشوند. برای رشتة آموزشی جایگزین آموزش کودکان خردسال"(درحال حاضر بصورت آموزشی درسطح مدرسه اجرا می شود)".

علوم تربیتی  زودهنگام، اصول فیزیولوژی، علوم آزمایشگاهی، علوم عملی، تمرینات عملی وکلاسهای تخصصی

معلمین مقطع آموزش پایه

طبق اساسنامه سازمان مدارس، معلمان برای تدریس در مقاطع آموزش اجباری عمومی  ( مدارس ابتدایی، مدارس متوسطه، پلی تکنیک ها، مدارس کودکان استثنایی ) در مؤسسات ویژه ای که برای این منظور تأسیس شده اند آموزش می بینند. این آکادمی های علوم آموزشی زیر نظر وزارت آموزش، علوم و فرهنگ فعالیت می کنند. در هشت ایالت از نه ایالت اتریش آکادمی های علوم آموزشی دولتی وجود دارد و در ایالات وین، اتریش سفلی، اتریش علیا، اشتایرمارک و تیرول علاوه بر این آکادمی ها، آکادمی های علوم آموزشی دیگری هم زیر نظر کلیسای کاتولیک مشغول به فعالیت می باشند.آکادمی علوم آموزشی ایالت مورگن لند بنیادی است که زیر نظر دولت و کلیسا اداره می شود.

 

 

 

 

 

 

 

 

                                  

آموزش معلمین ابتدایی 

 به معلمین سال تحصیلی پیش دبستانی و مدرسة ابتدایی و معلمین مدارس ویژه ( استثنایی ) در کالجهای آموزشی معلمی سطح غیر دانشگاهی آموزش داده می شود. داوطلبان کالجهای آموزش معلم باید در امتحان ورودی در آکادمیک متوسطه یا در مدرسة فنی و حرفه ای و مدرسة فنی متوسطة عالی پذیرفته شده باشند یا باید امتحان ورودی ویژه را پشت سر بگذارند.دورة آموزشی حداقل 6 نیم سال تحصیلی(ترم ) به طول   می‌انجامد و با امتحان سطح کیفی آموزشی به اتمام می رسد. معلمین آیندة مدرسة ابتدایی تمامی مهارتهای لازم برای آموزش تمامی موضوعات در بخش آموزش دبستانی و پیش دبستانی را فرا می گیرند. معلمین ممکن است برای رشتة خاصی چون دینی،صنایع دستی و زبانهای خارجی مشخص و تعیین شده باشند.معلمین مدارس ابتدایی تحت لوای قانونی خصوصی یا قرارداد قانون دولتی،کارمندان ایالتی می باشند. استخدام نیمه وقت در بعضی موارد امکان پذیر می باشد.قوانین دربرگیرندة حقوق و وظایف معلمین درمورد موضوع آموزش اجباری بسیارمبهم می باشند و اساساً به ابتکار عمل و برداشت شخصی ارجاع داده می‌شوند؛یک سوم ازفعالیتهای آموزشی در طی تعطیلات صورت می گیرد و دو سوم  طی سال تحصیلی.

 

 

308/204

تعداد دانش آموزان

30807

تعداد معلمین

3384

تعداد مدارس

12/4

نسبت دانش آموز به معلم

19/7

نسبت کلاس به دانش آموز

 

آموزش معلمین مقطع متوسطه :معلمین مدارس متوسطه به استثنای Hauptschulen در دانشگاه تحت تعلیم و آموزش قرار می‌گیرند. حداقل مدت زمان تحصیل برای کسب مدرک معلمی چهار سال و نیم می باشد که دورة کارآموزی را در بر می‌گیرد.  در پایان دوره، دانشجویان برای کسب دومین Fung Diplom p در رشتة اصلی و تخصصی شان امتحانات لازم ار پشت سر گذاشته و سپس به آنها مدرک Magister اعطاء می شود. علاوه بر این، آنها باید یکسال تجربة کافی را به عنوان یک معلم آزمایشی کسب نمایند. تحصیلات معلمان برای تدریس در مقطعه دوره متوسطه آموزشی عمومی و همچنین مواد درسی آموزش عمومی در مدارس راهنمایی و متوسطه حرفه ای، در دانشگاهها و یا دانشگاههای هنر، انجام می پذیرد. تحصیلات دوره تربیت معلم در دانشگاه ها در سالهای گذشته در کنار دوره های تخصصی گرایش زیادی به سمت و سوی علوم تربیتی و آموزشی داشته است که باید بعنوان رشته ای اجباری گذرانده شوند.مبانی قانونی در این بخش قانون مصوب در موردرشته های دانشگاهی علوم انسانی و طبیعی و نیز قانون آموزش و کار آموزی تدریس می باشند. مرجع مسئول برای تحصیلات دانشگاهی و نیز ورود به شغل معلمی بعد از اتمام تحصیلات در مدارس عالی وزارت آموزش، علوم و فرهنگ می باشد. معلمین مدرسة متوسطة عمومی و معلمین فنی و حرفه‌ای، شبیه به معلمین مدرسة استثنایی و مدرسة ابتدایی، در کالجهای آموزش معلم دورة آموزش پس از دانشگاه را می بینند. دورة آموزشی در 6 نیم سال تحصیلی (سه سال) به طول می‌انجامد و با امتحان صلاحیت آموزشی به اتمام می‌رسد. معلمین مدارس متوسطة عمومی و فنی و حرفه ای در دو نوع رشته (رشتة نظام معلمی) فارغ التحصیل می شوند. این معلمین در کلاسهای مختلف رشته های اصلیشان را تدریس می نمایند، مبنی بر اینکه این رشته متعلق به یکی از رشته های گروه مستعد باشد. در مدرسة متوسطة عمومی، اغلب معلمین با وجود تغییراتی که ممکن است به دلایل مختلف لازم باشد رشته‌هایشان را در همان کلاس در طی کل سال تدریس می نمایند.از نقطه نظر آموزشی استمرار و تداوم توصیه شده است.با در نظر گرفتن اشتغال و ارائة آموزش، موقعیت دقیقاً شبیه به آموزش ابتدایی می باشد.معلمین مدارس متوسطه آکادمیک در دانشگاهها یا کالجهای هنرهای زیبا آموزش می بینند. دوره های تعیین صلاحیت معلم به عنوان دانشنامة تحصیلات شناخته می شوند. این دوره ها نه (9) نیم ترم ( چهار سال و نیم ) تحصیلی به طول می انجامند. دانش آموزان باید امتحانات دریافت دو مدرک تحصیلی ( دیپلم ) را بگذرانند و به این دانش آموزان گواهی نامة پایان تحصیلات با عنوان فارغ التحصیل با درجة آکادمیک اعطاء می شود.  دروس و مطالعات این دوره شامل آموزش آکادمیک، عموماً در دو رشته، آموزش تربیتی (آموزش و پرورش) در 5 نیم ترم تحصیلی و Schulpraktikum که شامل یک دورة مقدماتی چهار هفته ای و هشت هفته تمرین آموزشی می‌باشند. دیپلم آکادمیک، داوطلبان را بطور اجتناب ناپذیر مجاز به آموزش دائمی نمی کند. قبل از استخدام دائمی، فارغ التحصیلان باید با موفقیت یکسال تحصیلی را در مدرسه و دوره های اضافی را بگذرانند.  معلمین مدارس متوسطة آکادمیک تحت قانون خصوصی یا قانون عمومی، کارمندان  دولت محسوب می شوند. استخدام نیمه وقت امکان پذیر می باشد البته در همة موارد و همیشه

پذیرش تحصیلی

شرط پذیرش در مراکز تربیت معلم برای تدریس در انواع مدارس آموزش اجباری توفیق در امتحانات پایانی دوره متوسطه در مدارس عمومی و یا دارا بودن دیپلم (تخصصی) مدرسه متوسطه حرفه ای بعد از گذراندن حداقل 12 سال تحصیلی می باشد و به شرط آنکه دانش آموز یک سال و یا بیشتر جهشی نخوانده باشد. شرط دیگر، قبولی در امتحانی است که توانایی فرد را برای ادامه تحصیل ثابت کند یا آنکه امتحانات پایانی دوره آموزش حرفه ای را گذرانده باشد.

برنامه ها و رشته های آموزشی

تحصیلات شغل معلمی، تحصیلات دیپلم محسوب شده و در 2 دوره انجام میپذیرد. و طول آن حداقل 9 ترم  چهارسال و نیم می باشد. دوره تحصیلات اول که دوره غیر تخصصی برای شغل معلمی محسوب می شود از 4 ترم تشکیل شده که اکثرأ شامل دروس تخصصی می باشد و با ا متحان اول دیپلم، پایان می پذیرد دوره پنج ترمی دوم شامل دروس تخصصی، دروس تخصصی علوم و تئوری تدریس، دروس علوم آموزشی و یک دوره کارآموزی 12 ماهه می باشد. این دوره با ارائه رساله و امتحان تخصصی دوم (دیپلم) پایان می پذیرد. با گذراندن تحصیلات شغل معلمی فارغ التحصیلان به دانش حرفه ای اولیه برای تدریس در 2 مورد درسی تخصصی احاطه پیدا میکنند.حدود 84 درصد مدت تحصیل به دروس تخصصی علمی اختصاص دارد. 10 درصد دروس تخصصی آموزشی و 6 درصد دروس علوم تربیتی و کارآموزی تدریس می باشد.

ارزشیابی مدارک تحصیلی

فارغ التحصیلی در تحصیلات لیسانس ( بعد از توفیق در امتحان دیپلم تخصصی اول و دوم ) شرایط لازم را برای کسب عنوان (فوق لیسانس) بوجود می آورد.ولی برای استخدام باید یک دوره کارآموزی یکساله طی شود و متقاضی کلاسهای تخصصی شرکت کند. شرکت در این دوره کارآموزی تدریس بعد از اتمام دوره تحصیلات دانشگاهی در شغل معلمی، امکان پذیر می شود.

مسئولیت برگزاری دوره کارآموزی تدریس و کلاسهای مربوطه بر عهده دانشگاه نیست، بلکه ادارات آموزش و پرورش و یا مراکز ادامه تحصیل معلمان مسئول این گونه آموزش ها می باشند.

آموزش معلمین فنی و حرفه ای

با توجه به قدمت تاریخی مدارس حرفه ای در اطریش که خود پیش زمینه مدارس راهنمایی و متوسطه فعلی هستند، در ابتدا هیچگونه تحصیلات خاصی برای معلمان در رشته های عملی وجود نداشت. معلمان دروس عمومی و تئوری -تخصصی فارغ التحصیلان دانشگاهها و یا مدارس عالی بودند و امروزه نیزهستند. ابتدا در سال 1906 دوره ای یک ساله برای آموزش معلمان خانم برای تدریس در رشته اقتصاد خانه ( خانه داری) تأسیس شد. این دوره در سال 1963 به یک مؤسسه آموزشی تربیت معلم (برای خانم ها) تبدیل شد و مدت دوره آن به 4 ترم افزایش یافت.(در وین و اینسبروک) در سال 1963 این مؤسسات به مؤسسات حرفه ای علوم آموزشی تغییر نام پیدا کردند. در سال 1911 در وین مؤسسه آموزشی برای آموزش معلمان خانم مدارس حرفه ای تأسیس شد که طول دوره آن 4 ترم بود. این مؤسسه در سال 1963 به مؤسسه حرفه ای علوم آموزشی تبدیل شد تا سال 1976 آموزش معلمان خانم برای تدریس در مواد درسی اقتصاد خانه (خانه داری) و دروس حرفه ای (امور مربوط به نساجی) بر عهده این مؤسسات بود.آموزش معلمان در اولین مدارس آموزشی و بنیان مدارس آموزشی شغلی امروزی بود از دهه بیست قرن بیستم توسعه یافته است. قبل ها آموزش بصورت کلاسهایی که در زمان تعطیلات مدرسه تشکیل می شد، صورت میگرفت. (در تعطیلات تابستانی هر پنج هفته و دوسال متوالی). عظیم ترین قسمت آموزش برای شغل معلمی برعهده خود دانشجو بود و به صورت خود آموزی از طریق خواندن کتابها بدون رفتن به آموزشگاه صورت می پذیرفت. در سالهای بین 1942 تا 1945 در وین یک مؤسسه حرفه ای علوم تربیتی جهت آموزش معلمان مدارس حرفه ای برای دروس عملی و معلمان مدارس فنی و حرفه ای تأسیس شده بود.(طول مدت تحصیل 4 ترم بود). پس از آن آمادگی برای شغل معلمی بصورت خودآموزی و تحصیلات دورة تابستانی صورت میگرفت. از سال 1959 روش مشابهی برای آمادگی افراد برای شغل معلمی برای تدریس دروس درسی تخصصی فنی و حرفه ای در مدارس فنی و حرفه ای و همچنین برای تدریس دروس تئوری در مدارس راهنمایی طرح ریزی شد. درسال 1964 در شهر وین مؤسسه حرفه ای علوم تربیتی برای آموزش در حین خدمت معلمان تأسیس شد. این تحصیلات در ابتدا بصورت داوطلبانه انجام میگرفت. اما از سال 1970 شرکت و قبولی در امتحان شغل معلمی یکی از پیش شرطهای استخدام دائمی محسوب می شود. علاوه براین، از سال 1962 مؤسسات حرفه ای علوم تربیتی که در مقررات سازمان مدارس پیش بینی شده بودند، وظیفه آموزش و آماده کردن معلمان برای امتحان شغل معلمی را برعهده گرفتند (زمان 2ترم). از سال 1968 دوره آموزش و آماده کردن معلمان برای امتحان شغل معلمی برای تدریس در مدارس حرفه ای بصورت دوره های تحصیلی مخصوص در مؤسسات انجام می پذیرفت. علاوه بر این آموزش معلمان در مواد درسی نخصصی فنی و حرفه ای برای تدریس در مدارس فنی و حرفه ای برعهده این مؤسسات قرار گرفت. از سال 1969 دوره های تحصیلی در رشته های تندنویسی و خلاصه نویسی، و پیاده کردن نوار پایه ریزی شد.افزایش دوره های آموزشی و همچنین لزوم طولانی شدن دوره های تحصیلی، در سال 1976 منجر به تأسیس آکادمی های حرفه ای علوم آموزشی شد. مؤسسات حرفه ای علوم آموزشی و دوره های آموزشی مختلف در مؤسسات حرفه ای علوم آموزشی منحل شدند. (طبق الحاقیه پنجم مقررات سازمان مدارس) آکادمی حرفه ای علوم آموزشی در شهر وین تمام دوره های آموزشی برای مواد درسی تخصصی عملی در مدارس راهنمایی و متوسطه حرفه ای و همچنین تمام مواد درسی مدارس حرفه ای را ارائه می دهد. ولی در آکادمی های حرفه ای علوم آموزشی در تس، اینسبروگ و لینتس تمام دوره های تخصصی ارائه نمی شود. تحصیلات معلمان برای تدریس در مدارس زراعت و جنگلداری قبل از جنگ جهانی اول در اتریش علیا مدرسه ای خصوصی برای آموزش و تحصیلات معلم های خانم مدارس کشاورزی دایر بود . بعد از جنگ جهانی اول در اتریش سفلی" دانشکده اقتصاد خانه (خانه داری) برپایه کشاورزی  همراه با مدارس تمرینی مربوط تأسیس شد. نخست دوره آموزشی 2 سال و بعدها 3 سال بطول انجامید. بعد از گذراندن حداقل یک دوره کارآموزی دوساله فرد مجاز شناخته می شد که در امتحان" ارزیابی توان تدریس " شرکت نماید. بعد از جنگ جهانی دوم، در سالزبورگ چندین دوره آموزشی ویژه  ارائه شد. در اتریش سفلی از طرف وزارت کشاورزی و دامداری و جنگلداری، یک دوره ""کشاورزی و دامداری در رشته خدمات آموزشی و خدمات حمایتی"" ارائه شد. در پایان دوره افراد در امتحان " توانایی برای تدریس" شرکت می کردند.دوره های آموزشی دیگر (تحصیلات) در مدارس عالی خاک شناسی انجام میپذیرفت. شرط پذیرش در این مدارس عالی  فارغ التحصیلی از مدارس راهنمایی و متوسطه کشاورزی و دامداری در رشته خاک شناسی بود. از سال 1954 تحصیلات معلمان و کشاورزان در رشته کشاورزی در مؤسسه دولتی که به همین منظور در وین تأسیس شده بود، انجام می پذیرفت. تا سال 1966 دوره های آموزشی با طول دوره متفاوت ( براساس تحصیلات پیشین) ارائه می شد. طبق مقررات کشور در مورد زراعت و جنگلداری در سال 1988 این دوره های آموزشی به طور قانونی تثبیت شدند. در جهت هماهنگ سازی با آکادمی های حرفه ای علوم آموزشی، "مؤسسات حرفه ای زراعت  و جنگلداری" سابق به آکادمی های حرفه ای در رشته کشاورزی و جنگلداری  تبدیل شدند.از سال 1989 یک دوره تحصیلی 4 ترمی برای فارغ التحصیلان مؤسسات کشاورزی، دامداری و جنگلداری پایه گذاری شد. برای فارغ التحصیلان دانشگاه در رشته خاک شناسی یک دوره کلاس  یک ترمی پیش بینی شد. از سال 1974 امور تربیت معلم خانم برای مدارس کشاورزی، دامداری و جنگلداری در صلاحیت وزارت آموزش می باشد. از اول آوریل سال 2000 وزارت آموزش، علوم و فرهنگ مسئول این امر شده است. طبق قانون وزارت خانه ها در سال 2000, که از اول آوریل 2000 به اجرا درآمد، وزارتخانه آموزش و امور فرهنگی و وزارتخانه علوم و ارتباطات با یکدیگر تلفیق و وزارتخانه آموزش، علوم و فرهنگ تأسیس شد. هم اکنون این وزارتخانه مرجع ذیصلاح تمام امور مربوط به تربیت معلم است.

مراکز آموزشی

· آکادمی های حرفه ای علوم آموزشی (4 آکادمی در اطریش)

تحصیلات معلمان مدارس حرفه ای، معلمان دروس عملی تخصصی در مدارس راهنمایی و متوسطه فنی و حرفه ای ( گاهی معلمان دروس تئوری در مدارس متوسطة حرفه ای، تحصیلات معلمان دروس تخصصی رشته های علوم تغذیه و علم اقتصاد خانه (خانه داری) و همچنین تحصیلات معلمان درس تجزیه و تحلیل متن در این مراکز صورت میپذیرد.

· مؤسسات علوم آموزشی

تحصیلات معلمان زیر در این مؤسسات بعمل می آید :

- بخشی از تحصیلات معلمان دروس عملی تخصصی و گاهی تحصیلات معلمان دروس تئوری تخصصی در مدارس راهنمایی و متوسطه حرفه ای، بخشی از تحصیلات معلمان دروس عملی در مدارس حرفه ای، تحصیلات معلمان دروس تخصصی (هنرستان) مدارس فنی و حرفه ای، تحصیلات معلمان تازه کار در مواد درسی تخصصی تئوری، تحصیلات حقوقدانان و وکلا و غیره.

- بخش تئوری دوره کارآموزی تدریس عملی برای معلمان دروس عمومی.

· آکادمی های حرفه ای علوم آموزشی در رشته کشاورزی و جنگلداری.

تحصیلات معلمان زیر در این آکادمی ها به عمل می  آید.

تحصیلات معلمان دروس تئوری و عملی در مراکز آموزشی کشاورزی و جنگلداری.

· آکادمی های علوم آموزشی- تربیتی در رشته علوم دینی

تحصیلات معلمان دینی در این آکادمی ها صورت می گیرد.

· دانشگاه ها و مدارس عالی :

تحصیلات معلمان زیر در دانشگاه ها و مراکز آموزش عالی صورت می گیرد :

تحصیلات معلمان مواد درسی عمومی و بازرگانی در مدارس راهنمائی و متوسطه حرفه ای ، تحصیلات علمی معلمان برای تدریس علم حقوق، علوم اجتماعی – سیاسی، و همچنین تحصیلات معلمان دروس تئوری تخصصی در مراکز فنی و حرفه ای.

پذیرش تحصیلی

- آکادمی های حرفه ای علوم آموزشی – تربیتی

- تحصیلات دانشجویان شاغل (تحصیلات در ضمن خدمت) (دوره دوم آموزش)

· برای تدریس دروس عمومی، مدیریت بازرگانی و همچنین دروس تخصصی و تئوری در مدارس حرفه ای برای داشتن مدرک پایان تحصیلات دوره متوسطه و یا امتحانات دیپلم حرفه ای در رشته تخصصی مرتبط، 2 سال کارآموزی حرفه ای در رشته تخصصی مرتبط و گواهی گذرانیدن دوره اول تحصیلات در مؤسسات علوم آموزشی.

· برای تدریس دروس تخصصی و تئوری در مدارس راهنمایی حرفه ای :

داشتن مدرک پایان تحصیلات دوره متوسطه و یا امتحانات دیپلم حرفه ای در رشته تخصصی مرتبط، 2 سال کاراموزی حرفه ای در رشته تخصصی مرتبط و گواهی گذرانیدن دوره اول تحصیلات در مؤسسات علوم آموزشی.

· برای تدریس دروس تخصصی و عملی در مدارس راهنمایی و متوسطه حرفه ای :

داشتن مدرک اتمام دوره کارآموزی در رشته مرتبط و یا  امتحان استادکاری، گذراندن دوره کارآموزی 6 ساله در رشته مرتبط و همچنین  گواهی گذرانیدن دوره اول تحصیلات در مؤسسات علوم آموزشی.

· دوره آموزشی حین خدمت فقط برای معلمان مدارس حرفه ای و معلمان دروس تخصصی مدارس فنی و حرفه ای می باشد.(فقط دوره اول تحصیلات به مدت 4 ترم در حین خدمت انجام می پذیرد. بعد از آن یک دوره تحصیلات تمام وقت 2 ترمی درآکادمی های حرفه ای علوم آموزشی و تربیتی پیش بینی شده است که به صورت معافیت از خدمت انجام می پذیرد. (دوره دوم تحصیلات).

- تحصیلاتی که ضمن (خدمت) کار انجام نمی شود.

برای درس تجزیه و تحلیل متن در کلیه مدارس : گذرانیدن امتحانات پایان دوره تحصیلات متوسطه و یا امتحانات حرفه ای.

برای تدریس دروس تخصصی رشته های علوم تغذیه، خانه داری (اقتصادخانه) و مدارس راهنمایی و متوسطه حرفه ای : گذرانیدن امتحانات پایان دوره تحصیلات متوسطه و یا امتحانات حرفه ای.

- تحصیلات برای دانشجویانی که هنوز مشغول به کار نیستند:

شرایط پذیرش بر حسب رشته تخصصی مانند تحصیلات در حین خدمت انجام می پذیرد. در این مورد، دوره اول تحصیلات در آکادمی های حرفه ای علوم آموزشی  و تربیتی بصورت تمام وقت در نظر گرفته شده است. برای دانشجویانی که شاغل هستند این دوره بصورت نیمه وقت می باشد و اغلب با همکاری مؤسسات علوم آموزشی ارائه می شود.

- مؤسسات علوم آموزشی :

· دوره های آموزشی معلمان جدید (تازه کار)

برای تدریس دروس تخصصی تئوری در مدارس فنی و حرفه ای و نیز درس حقوق در مدارس راهنمایی و متوسطه حرفه ای : فارغ التحصیلی از دانشگاه در یک رشته مرتبط و گذراندن دوره 4 ساله کارآموزی حرفه ای در رشته تخصصی مرتبط. برای تدریس دروس تخصصی تئوری در مدارس راهنمایی حرفه ای (مدارس فنی و حرفه ای): گذرانیدن امتحانات پایان دوره تحصیلات دوره متوسطه و یا امتحانات حرفه ای و یک دورة دوسالة کارآموزی حرفه ای در رشته تخصصی مرتبط (دورة اول تحصیلات، دورة دوم تحصیلات در آکادمی های حرفه ای علوم آموزشی و تربیتی)

· برای تدریس دروس تخصصی عملی در مدارس راهنمایی و متوسطه حرفه ای : گذراندن دوره آموزشی، یک دوره 6 ساله کارآموزی در رشته تخصصی مرتبط و امتحان استادکاری )دوره اول تحصیلات، دوره دوم تحصیلات در آکادمی های حرفه ای علوم آموزشی و تربیتی (

· برای تدریس دروس دانش عمومی و اقتصاد کارگاهی بصورت تئوری و عملی در مدارس حرفه ای : گذرانیدن امتحانات پایان دوره تحصیلات دوره متوسطه و یا امتحانات حرفه ای و چند سال کارآموزی حرفه ای در رشته تخصصی مرتبط (دورة اول تحصیلات،دورة دوم تحصیلات در آکادمی های حرفه ای علوم آموزشی و تربیتی(

- کارآموزی تدریس (تئوری(

برای تدریس دروس عمومی در مدارس راهنمایی و متوسطه حرفه ای : فارغ التحصیلی از دانشگاه ( مدرک لیسانس ) در رشته درسی مرتبط

- آکادمی های حرفه ای علوم آموزشی در رشته کشاورزی و جنگلداری:

گذرانیدن امتحانات پایان دوره تحصیلات متوسطه و یا امتحانات حرفه ای یک مؤسسه کشاورزی، دامداری و جنگلداری و یا مدرک دانشگاهی (لیسانس)  در رشته خاک‌شناسی

امتحاناتی که توانایی فرد را برای ادامه تحصیل ثابت می کنند و یا امتحانات پایان دوره فراگیری حرفه ای می تواند جایگزین امتحانات پایان دوره متوسطه شود.

- دانشگاهها :

امتحانات پایان دوره متوسطه و یا امتحاناتی که توانایی فرد را برای ادامه تحصیل ثابت کند.

دوره ها و رشته های آموزشی

- آکادمی های آموزشی- تربیتی حرفه ای :

· تحصیلات دانشجویان شاغل (در ضمن خدمت): برای معلمان مدارس حرفه ای، معلمان دروس تخصصی تئوری در مدارس راهنمایی و معلمان دروس تخصصی -  عملی در مدارس راهنمایی و متوسطه حرفه ای :

دوره اول تحصیلات : دوره 4 ترمی نیمه وقت (که اغلب با همکاری مؤسسات علوم آموزشی ارائه‌می شود).

دوره دوم تحصیلات : دوره 2 ترمی تمام وقت ( بصورت معاف از خدمت) : علوم تخصصی، علوم انسانی (مخصوصا" رشته  های علوم آموزشی، علوم تربیتی، روانشناسی آموزشی، جامعه شناسی آموزشی، حقوق و مقررات آموزشی )، آموزش رسانه ای، روش آموزش تخصصی،

 دوره های تدریس عملی، دروسی که اجباری است ولی میتوان از بین آنها انتخاب کرد،  و دوره کارآموزی تدریس میباشد

· تحصیلات برای دانشجویانی که شاغل نیستند:

برای معلمان دروس تخصصی علوم تغذیه، خانه داری (اقتصاد خانه) و برای معلمان تجزیه و تحلیل متن. ( انشاء و نگارش)

طول دوره : 6 ترم

دوره اول تحصیلات : در 2 ترم اول یک دوره کارآموزی حرفه ای در نظر گرفته شده است.

دوره دوم تحصیلات : دوره تحصیلات تمام وقت در آکادمی های حرفه ای علوم آموزشی میباشد. دروس تخصصی دو دوره شامل علوم تخصصی،علوم انسانی(مخصوصا" رشته های علوم آموزشی، علوم تربیتی، روانشناسی آموزشی، جامعه شناسی آموزشی، حقوق و مقررات آموزشی ) آموزش رسانه ای، روش آموزش تخصصی، دوره های تدریس عملی، دروس اجباری انتخابی، دوره کار آموزی تدریس میباشد.

- مؤسسات علوم آموزشی

برای معلمان مشاغل در مدارس حرفه ای، معلمان دروس تخصصی تئوری در مدارس راهنمایی، معلمان، دروس عملی تخصصی در مدارس راهنمایی و متوسطه فنی و حرفه ای.

در دوره اول تحصیلات : دورة 4 ترمی " آموزش ضمن خدمت"بصورت نیمه وقت ( 2 مرحله انفرادی و (گروهی))، اغلب با همکاری آکادمی های حرفه ای علوم تربیتی ارائه می شود.

دروس تخصصی این دوره شامل علوم تخصصی، علوم آموزش و تربیتی، آموزش رسانه ای، علوم آموزشی همراه با تمرین عملی، اداره مدیریت مدارس. دروس اجباری انتخابی و دوره کارآموزی تدریس می گردد. دوره دوم تحصیلات بصورت تمام وقت در آکادمی های حرفه ای علوم آموزشی ارائه می شود. معلمان دروس تئوری تخصصی در مدارس فنی و حرفه ای، معلمان درس حقوق در مدارس راهنمایی و متوسطه حرفه ای (آموزش در حین خدمت) دوره آموزشی معلمان جدید(تازه کار):

مدت تحصیل : 4 ترم بصورت آموزش ضمن خدمت و مواد درسی به شرح ذیل می باشد:

 دروس تخصصی علوم انسانی، حقوق و مقررات آموزشی، علوم آموزشی بصورت تخصصی (روش ها) (دوره فردی و گروهی) معلمان دروس دانش عمومی در مدارس راهنمایی و متوسطه حرفه ای که در دوره کارآموزی تدریس مشغول به تحصیل می باشند.

طول دوره : 2 ترم بصورت آموزش ضمن خدمت، مواد درسی به شرح ذیل می باشد:

دروس تخصصی علوم آموزشی و مقررات انواع مدارس.

آکادمی های علوم تربیتی در رشته کشاورزی و جنگلداری :

طول دوره :

-  برای فارغ التحصیلان مؤسسات عالی کشاورزی و جنگلداری : (4ترم) با احتساب ترم کارآموزی.

-  برای فارغ التحصیلان دانشگاه در رشته خاکشناسی : (1ترم)

مواد درسی به شرح ذیل می باشد:

علوم انسانی، شیوة تدریس، علوم آموزشی مدارس شبانه روزی، تربیت جوانان در خارج از مدرسه، علوم مشاوره ای، آموزش بزرگسالان، انواع سازمانهای پشتیبانی کشاورزی و جنگلداری، کارآموزی تدریس عملی در مدارس و مدارس شبانه روزی و کارآموزی علوم مشاوره ای.

تحصیلات در آکادمی های حرفه ای علوم آموزشی در رشته کشاورزی و جنگلداری : (4ترم):

مواد درسی : علوم انسانی، علوم تخصصی، شیوة تدریس : 114 ساعت.

شیوه های  تدریس تخصصی : در این رشته بر حسب شرایط پذیرش ارائه می شود.

کارآموزی اجباری :

ترم 2: 2 هفته کارآموزی در مدارس روزانه و مدارس شبانه روزی، 2 هفته کارآموزی مشاوره.

ترم 3: حداقل 6 هفته کارآموزی در مدارس روزانه و مدارس شبانه روزی، حداقل 6 هفته کار آموزی مشاوره.

دانشگاه ها:

معلمان دروس عمومی در مدارس راهنمایی و متوسطه حرفه ای :

علوم تخصصی و همچنین تحصیلات علوم آموزشی در 2 موضوع درسی.

مدت تحصیل: حداقل 9 ترم.

دومین دوره تحصیلات : 4 ترم علوم تخصصی، 5 ترم علوم تخصصی و روش تدریس تخصصی، علوم تربیتی و 12 هفته کارآموزی تدریس عملی (4 هفته مقدمات، 8 هفته عملی)

معلمان دروس بازرگانی در مدارس راهنمایی و متوسطه حرفه ای  (علوم آموزشی اقتصاد)

مدت تحصیل: حداقل 9 ترم.

دومین دوره تحصیل : 4 ترم علوم تخصصی، 5 ترم علوم تخصصی و علوم تربیتی و 1 ترم

کارآموزی تدریس عملی.

ارزشیابی مدارک تحصیلی

بطور کلی بصورت ذکر شده امتحانات شفاهی و کتبی – امتحانات عملی، کار تحقیقی درس سمینار، تکالیف منزل، پایان نامه دیپلم (تخصصی)، امتحان دیپلم (تخصصی) امتحان دیپلم برای شغل معلمی – در اغلب موارد امتحانات در پایان هر ترم انجام می پذیرد.

در آکادمی های حرفه ای علوم آموزشی (دروس عملی و تئوری) :

- امتحان (مدرک) دیپلم برای شغل معلمی در حوزه تخصصی با توجه نوع مدرسه(دانشنامه دیپلم برای شغل معلمی)

در مؤسسات علوم آموزشی :

- معلمان دروس تخصصی تئوری در مدارس فنی و حرفه ای و همچنین معلمان رشته علم حقوق و غیره در مدارس راهنمایی و متوسطه حرفه ای :

گواهینامه یا تأییدیه گذراندن دوره.

- معلمان دروس دانش عملی، معلمان دروس تخصصی تئوری در مدارس راهنمایی.

- معلمان دروس تخصصی کارآموزی در مؤسسات فنی حرفه ای راهنمایی و متوسطه در دوره اول تحصیلات:

کسب مهارت لازم (اجازه نامه) ادامه تحصیل در آکادمی های حرفه ای علوم آموزشی.

- آکادمی های حرفه ای علوم  آموزشی در رشته های کشاورزی و جنگلداری :

امتحانات شغل معلمی و امتحاناتی که توانایی فرد را برای تدریس ثابت کند (امتحانات مقدماتی – امتحانات کتبی و شفاهی، کسب مدرک شغل معلمی و توانایی تدریس)

- دانشگاه ها:

- معلمان دروس دانش عمومی و بازرگانی در مدارس راهنمایی و متوسطه حرفه ای :

امتحان لیسانس (مدرک لیسانس شغل معلمی)

درجه : فوق لیسانس (کارشناسی ارشد)

آموزش معلمین مدارس عالی

برای معلمان مدارس عالی هیچگونه تحصیلات مقدماتی ویژه و جداگانه ای پیش بینی نشده است. دانش مقدماتی این معلمان در طول خدمت آنها کسب می شود.دانش نامه فارغ التحصیلی از یک دوره تحصیلات دانشگاهی لیسانس (تخصصی) فرد را مجاز برای درخواست شغل مربی رسمی دانشگاه و یا مربی قراردادی دانشگاه می کند. در مقررات سازمانی و حقوق کار هیچگونه شرط تحصیلی دیگری در نظر گرفته نشده است. مربی دانشگاه می تواند پس از اتمام دوره 4 ساله خدمت که برپایه قرارداد برای مدت محدود و مشخص انجام گرفته است، تقاضای قرارداد مدت دار بکند. شرط قبولی این درخواست کسب درجه دکتری در یک رشته مرتبط و همچنین استفاده شایسته از آموخته ها، قدرت بیان و تدریس، انجام تحقیقات و   انجام وظایف ویژه دانشگاهی در امور اداره و مدیریت می باشد. توانایی برای کسب اختیارات استادیار بعد از 6 ماه و یا اثبات توانایی در زمینه تحقیقات، آموزش و اداره و مدیریت این امکان را برای مربی ایجاد میکند که درخواست قرارداد مدت دار )طولانی) را بنماید.شروط تخصصی برای نائل شدن به درجه پرفسوری (استادی) دانشگاه، فارغ التحصیلی از یک مدرسه عالی، داشتن درجه استادیاری دانشگاه، و یا کسب درجه تخصصی هم ارزش در خاج و یا داخل کشور و همچنین اثبات توانایی و تناسب با مشاغل علوم آموزشی می باشد.کسب درجه پروفسوری در دانشگاه های هنر بدون داشتن تحصیلات تخصصی رسمی هم امکان پذیر می باشد.

آموزش اساتید دانشگاهی

پس از اتمام اولین مقطع و کسب مدرک اولین مقطع، اغلب اساتید دانشگاهی کارشان را به عنوان استادیار شروع و صلاحیتهای لازم و ضروری اضافی را برای پیشرفت و ترقی کسب می‌نمایند. ماده قانون آموزشی دانشگاهی مصوب سال 1993 انتخاب نهایی داوطلبان را به رؤسای دانشگاه های خاص واگذار نمود. انتخاب به عنوان یک استاد نیاز به مدرک Habilitation یا مدرک معادل رشتة تخصصی، علمی یا هنری داشته و یا از سوی سازمان‌های مسؤول دانشگاه درخواست شده باشد. شرایط استخدام به عنوان استاد معین و تعیین شده می باشند.

آموزش معلمان استثنایی

آموزش معلمان مدارس استثنایی در دو مسیر صورت می گیرد :

الف) تحصیل در آکادمی های آموزشی– تربیتی تربیت معلم مدارس استثنایی (دوره لیسانس 6 ترم )

 برنامه تحصیلی در آکادمی های آموزشی – تربیتی استثنایی علاوه بر برگزاری کلاس های علوم انسانی؛ علوم آموزشی؛ کلاس های عملی تدریس و دوره های مکمل، همچنین دوره های آموزشی مخصوص معلولین را در برمی گیرد.

ب) دوره های آموزشی ارائه شده که تا حدودی توسط ایالتها برای معلمان ایجاد و گسترده شده اند؛ آموزش حین شغل را برای احراز شرایط آموزش و پرورش استثنایی و شیوه‌های آموزشی تخصصی در مدارس استثنایی زیر فراهم می کنند : مدارس استثنایی ناشنوایان؛ مدارس استثنایی کودکان کم شنوا ؛ مدارس استثنایی کودکان دارای معلولیت های جسمی؛ مدارس استثنایی کودکان دارای مشکل بینایی و مدارس بیمارستانی و نیز مدارس استثنایی تربیتی.

برنامه ریزی برای تحصیلات در حوزه مدارس استثنایی ویژه دو معلولیت، توسط موسسات علوم تربیتی و یا آکادمی های علوم تربیتی صورت می گیرد. موسسات آموزش علوم تربیتی همچنین دور‏‏‏‏‏‏‏‏‏ة تحصیلات عالی و تکمیلی را در حوزه تمامی مدارس استثنایی برنامه ریزی و اجرا می کنند. دوره تحصیل دیپلم برای کسب و احراز شغل معلمی در مدارس استثنایی و بخش علوم تربیتی استثنایی ؛ طول محور یکپارچه سازی را در برمی‌گیرد.

پرسنل غیر آموزشی : سازمان های ادارة آموزش ( ناحیه ها ؛ ایالت ها و غیره ( پرسنل مکمل غیر آموزشی ) مانند پرسنل مراقبت و پرستاری و پرسنل کمکی ؛ پرسنل متخصص درمانی و سایر مشاغل تخصصی مربوطه) را نیز به خدمت می گیرند ‏‏، تا خدمات بهینه تری را به معلولین ارائه دهند. همچنین بر عهده سازمان های آموزشی است که نسبت به تهیه لوازم اقدام کنند. ( بعنوان مثال لوازم و اسباب درمانی ….. )

موسسات آموزش علوم تربیتی- اجتماعی در تاریخ 1949 از طرف وزارت آموزش در خواست برگزاری یک دوره آموزش پایه ای برای مربیان ارائه گردید. این در خواست بر حسب یک نظر سنجی در تاریخ 1958 مورد موافقت واقع شد. در سال 1960 در شهر بادن موسسه آموزشی مربیان مهدهای تربیتی افتتاح شد. در سال 1963 در شهر وین موسسه آموزشی مربیان اجتماعی و تربیتی تأسیس شد. در سال 1973 در شهر تیرول یک موسسه خصوصی برای آموزش مربیان ایجاد گردید. در سال 1980 در شهر سن پولتن موسسه آموزشی برای مربیان تاسیس یافت. بر طبق قانون آموزشی مربوط به سال 1960 مدت زمان آموزش در آن زمان بر روی 5 سال برنامه ریزی شده بود و با برگزاری «شایستگی مربیگری» پایان می یافت. براساس کمبود نیروی مربی فقط دو سال آخر دوره آموزشی به اجرا درآمد. دانش آموزان می بایستی 3 سال اول را در مدرسه های دیگر می گذراندند. از تاریخ 1985 این دوره آموزش 5 ساله است وبا یک امتحان دیپلم پایان می یابد.و از سال 1996 امتحان دیپلم این مربیان بطور قابل اتصال به مدارس سطوح بالا عمومی برای ادامه تحصیل دیپلمه های این رشته در دو ترم در کالج برگزار میگردد. در سال 1991 در ایالتهای اشتایرمارک و اتریش علیا هر کدام یک موسسه آموزشی خصوصی برای مربیان که فقط به شکل کالج ارائه می شد افتتاح گردید.در تاریخ 1994 این موسسات آموزشی تغییر نام پیدا کردند و هم اکنون موسسات آموزشی علوم تربیتی اجتماعی نام دارد. موسسات آموزشی که به غیر از آموزش مربیان تربیتی و اجتماعی و همچنین انجام تحقیقات در حوزه علوم تربیتی درخوابگاههای دانش آموزی خوبگاههای روزانه دانش آموزی و نیز کارهای وفعالیت های خارج از مدرسه را بر عهده می گیرند و همچنین دوره هایی را برای آموزش های تکمیلی مربیان کودکان استثنایی اجرا می کنند که به عنوان آموزش های اجتماعی شناخته می شوند. با این تغییر اسم شغل مذکور از اهمیت برخوردار شده که براساس ایجاد تغییر در زمینه شغلی نیازمند تطبیق نیز میباشد. در تاریخ 1996 امتحان پایانی امتحان شایستگی به امتحان دیپلم تغییر پیدا کرد. همچنین برای نوع آموزشی در سال 2000 یک نظام امتحانی نوینی به اجرا در آمد که برگزاری امتحان با توجه به شرایط زمانی (ارائه تحقیقات دیپلمی به عنوان پیش زمینه کارهای علمی آینده) را امکان پذیر می ساخت.

شیوه های جذب معلمین :معلمان در بخش مدارس آموزش  اجباری در استخدام ایالت می باشند (معلم ایالتی) بنابراین معلمان جزو کارمندان رسمی دولت محسوب می شوند. در مرحله اول معلمان بصورت قراردادی استخدام می شوند (قراردادی برای ساعات تدریس مشخص؛قرارداد مدت دار برای تدریس تمام وقت؛قرارداد نامحدود زمانی) این قراردادها برحسب مقررات معلمان قراردادی ایالتی تنظیم می شوند. پس از انجام چند سال خدمت، معلمان می توانند ( طبق قانون کار معلمان ایالتی و یا قانون کار کارمندان دولت ) درخواست تنظیم قرارداد دولتی رسمی را بکنند. ارائه ارزشیابی رضایت بخش از نحوه کار در قبولی این درخواست بسیار موثر می باشد. البته به شرطی که ادامه خدمت فرد قطعی و مسلم باشد.

شرایط کاری معلمین

ر کارمندان دولت مصوب سال 1979 که از اول ژانویه 1980 به اجرا درآمد مقررات کاری یکسانی برای تمام کارمندان دولت تصویب شد.این قانون شامل معلمان کشوری رسمی و دولتی نیز می باشد. قانون کار معلمان ایالتی در سال 1984 برای معلمان ایالتی رسمی و دولتی تصویب شده است و از تاریخ اول دسامبر 1984 به اجرا درآمده است. این قانون جایگزین قانون کار معلمان ایالتی مصوب سال 1962 شده است. قانون کار معلمان دولتی قراردادی در مورد معلمان قراردادی کشور و ایالتی بطور یکسان بر اساس قانون کار کارمندان قرار دادی مصوب. در سال 1948،  (برای معلمان ایالتی براساس قانون کار معلمان قرار دادی ایالتی مصوب 1966)

مراجع سیاستگزار شرایط شغلی معلمین:

در اطریش 2 نوع معلم به کار اشتغال دارد که عبارتند از معلمان ایالتی و کشوری. تدریس در مقاطع تعلیمات اجباری عمومی (مدارس ابتدایی، مدارس متوسطه، پلی تکنیک ها، مدارس کودکان استثنایی از سال اول تا نهم تحصیلی یعنی برای دانش آموزان 6 تا 15 ساله) و همچنین مدارس تعملیات اجباری حرفه ای برای (مدارس حرفه ای، تا سال نهم تحصیلی) برعهده معلمان ایالتی می باشد. که ادارات مسئول مربوطه در  تمام 9 ایالت وجود دارند. ادارات مسئول دیگر، شهرداری های مناطق و دولت های ایالتی می باشند. در بعضی از ایالت ها ادارات آموزش و پرورش ایالتی هم وجود دارد. در وین اداره آموزش و پرورش شهر وین به عنوان مرجع مسئول تلقی می شود.تدریس در انواع مدارس دیگر برای کلاسهای بالاتر (مدارس متوسطة عمومی سال پنجم تا دوازدهم تحصیلی یعنی از دانش آموزان 10 تا 18 ساله، مدارس حرفه ای راهنمایی عمومی  از سال نهم تا دوازدهم یعنی دانش  آموزان 15 تا 18 ساله و مدارس متوسطه حرفه ای از سال نهم تا سیزدهم تحصیلی یعنی دانش آموزان 15 تا 19 ساله) بر عهده معلمان کشوری می باشد. مراجع مسئول حقوقی برای این معلمان وزارت آموزش و پرورش ایالتی و یا اداره آموزش و پرورش شهر وین محسوب     می شوند. بالاترین مرجع مسئول، وزارت آموزش، علوم و فرهنگ می باشد.قانون کار معلمان ایالتی و قانون کار معلمان ایالتی قراردادی، منابع حقوقی برای حقوق ناشی از کار معلمان ایالتی محسوب می شود. طبق قانون کار معلمان ایالتی قراردادی، مقررات معلمان دولتی قراردادی نیز در مورد این افراد صادق است. در هر ایالت از طریق مقررات، مراجع صلاحیت دار معلمان ایالتی، ادارات مسئول مربوط به امور معلمان ایالتی مشخص و معرفی می شوند.منابع حقوقی خدمت وکار معلمان کشوری، قانون کار کارمندان رسمی دولت و قانون انجام وظیفه معلمان کشوری و همچنین قانون معلمان دولتی قراردادی می باشد.منابع و مسائل حقوقی مربوط به پرداخت دستمزد (حق الزحمه) معلمان کشوری و ایالتی در مقررات پرداخت حقوق و در قانون معلمان دولتی قراردادی، ذکر شده است.براساس دستورالعمل مورخ 21 دسامبر 1988 پارلمان، مدارک تحصیلی مدارس عالی(لیسانس)  که پس از گذراندن دوره حداقل 3 ساله تحصیلات حرفه ای کسب می شودبه طور کلی به رسمیت شناخته شده است.اساس رابطه شغلی بعنوان معلم، بصورت معلم توسط قراردادکاری (مهلت دار و یا بدون مهلت مشخص) برپایه قانون استخدامی اداری (و در مورد معلمان ایالتی برپایه قانون معلمان قراردادی ایالتی) و بصورت رابطه شغلی مبنی بر حقوق فردی ایجاد میگردد. یک قرارداد مهلت دار بیشتر شامل استثناء می شود. این نوع قراردادها بخصوص در مورد جایگزینی معلمان قراردادی ایالتی را تقریبا" می توان با قانون مشابه استخدامی کارمندان مقایسه کرد که در آن کارفرما و کارمند بعنوان طرفین قرارداد دارای حقوق یکسان میباشند. در صورت ایجاد مشکل، قوانین رسمی مدنی (قانون صلاحیت های اجتماعی و کاری) رایج خواهند بود. در مقابل در قانون رسمی–عمومی(که" کاربردی" نیز نامیده می شود) در رابطه شغلی کارفرما (در مورد معلمان دولتی "دولت" و در مورد معلمان ایالتی "ایالت"مربوطه) و کارمند (معلمان)، رابطه یکسان و در یک سطح وجود ندارد، بلکه رابطه حقوقی رئیس و مرئوسی حاکم است. بنابراین این رابطه شغلی مبتنی و متکی بر یک قرارداد (دارای حقوق فردی) نمی باشد، بلکه متکی بر یک قرارداد (قابل دسته بندی در گروه حقوق اجتماعی و عمومی) است. اساس  این رابطة شخصی -  حقوقی تحت عنوان "انتصاب" شناخته می شود. رابطه شغلی - حقوقی در وهلة نخست موقتی و مشروط است.بنابراین می توان همانند قرارداد استخدامی با رعایت مهلت قانونی پیش بینی شده آن را فسخ کرد. هم پذیرش در بخش خصوصی و هم انتصاب در پست حقوقی – عمومی نیاز به وجود پست سازمانی مرتبط و یا به عبارتی نیاز به ساعات تدریس هفتگی دارد. پست سازمانی معلمان دولتی و رسمی در قانون مالی سالیانه دولت (بخش پستهای سازمانهای مورد نیاز) مشخص می شود و در مورد معلمان ایالتی در پیش بینی های سالیانه ایالت مربوطه صورت می گیرد. ضرورت های کلی استخدام معلم در بخش خصوصی، با بکارگیری شهروندان اتریشی و یا شهروندان کشورهای اتحادیه اروپا و یا شهروندان هرکشور دیگری که در چارچوب  اتحادیة اروپا به اتباع آن کشور اجازه اشتغال در اتریش داده شده و نیز بومیان و متقاضیان دارای شایستگی های شخصی و تخصصی، مرتفع می گردد. یکی از شایستگی ها و شرایط تخصصی ویژه داشتن مدرک تحصیلی پیش بینی شده (که معمولا" دارا بودن لیسانس مورد نیاز اداره آموزشی است) و نیز اثبات کلیه سوابق کاری مورد نیاز میباشد. یکی دیگر از شرایط اساسی استخدام رسمی – حقوقی (انتصاب) دارا بودن سن حداکثر 40 سال در هنگام استخدام میباشد. با درخواست کارمندان (معلمان) قرارداد استخدام می تواند بصورت قطعی(غیر قابل فسخ) باشد، در صورتیکه شرایط قطعی کردن قراردادرعایت شده باشد و کارمند (معلم) مورد نظر شش سال خدمت مشروط و غیرقطعی را پشت سرگذاشته باشد.(این مقدار زمان ممکن است با محاسبه سوابق قبل از استخدام، بخصوص در صورت وجود سوابق غیر قراردادی کوتاهتر شود.) قرارداد غیر قابل فسخ و قطعی میتواند از جانب کارفرما و تنها به دلایل مشروح و موجود در قانون (قانون استخدامی کارمندان، قانون استخدامی معلمان ایالتی) لغو شود، البته در صورتیکه حق بازخرید از جانب کارمند سلب نشده باشد.

ارتقاء شغلی

دوره آموزشی معلمان در مدارس آموزش عمومی اجباری معمولا" با فارغ ا لتحصیل شدن  از دوره تحصیلی 6 ترمی آکادمی علوم تربیتی و پرورشی آغاز می شود. معلمان مدارس اجباری حرفه ای باید در کنار پشت سرگذاشتن امتحان دیپلم اداره آموزش، یک دوره آکادمی آموزشی حرفه ای (پس از یک دوره کوتاه مدت 2 ترمی) و نیز همچنین تجربه کاری مرتبط با شغل خود (حداکثر تا 6 سال سابقه) را داشته باشند. دوره آموزشی برای معلمان مدارس متوسطه عمومی و حرفه ای و مدارس عالی تر حرفه ای، با دارا بودن مدرک دوره آموزشی  مورد نیاز اداره آموزش از یک دانشگاه و در مورد مدارس حرفه ای، مدرک تحصیلی مدرسه عالی در رشته مرتبط با کار آموزش شروع می شود. در برخی از رشته ها (رشته های هنری، استادی کارگاهها، معلمان رشته های اقتصاد خانه و علوم تغذیه)دارابودن مدرک مدرسه عالی نیاز نیست. در حوزه وظایف مدرسه علاوه بر کارهای آموزشی و تربیتی همچنین سایر وظایف مرتبط با پست سازمانی آموزشی نیز قرار دارند. (همانند مدیریت جمع آوری و تنظیم مواد درسی، تقبل کارهای مرتبط با معلم مسئول کلاس، اداره کلاسهاو مدیریت کارگاهها) حقوق این فعالیتها در مورد معلمان رسمی دولتی و نیز معلمان ایالتی یا بصورت همراه با سایر وظایف پرداخت می گردند و یا بصورت اضافه کاری پرداخت می شوند. در مورد معلمان ایالتی بصورت آزمایشی در فاصله سالهای تحصیلی 2001/2002 تا 2005/2004 طرح مدل استاندارد سالیانه در حال اجراست. در این مبنای حقوق سالیانه فعالیتهای مدیریتی اضافه در کنار حقوق ماهیانه پرداخت می شود و بنابراین پرداخت مبلغ اضافه کاری برای انجام فعالیتهای  اداری اضافی پیش بینی نشده است. با توجه به تحصیلات مورد نیاز اشاره شده در بالا، معلمان استخدام شده در گروههای کاربردی و تمام وقت و معلمان قراردادی بصورت گروههای حق التدریس درجه بندی می شوند و البته در گروههای :

گروههای رسمی (کاربردی) و یا گروههای حق التدریس

3L یا 3I،       1b2L یا 1b2I،     2b2I، 2b2L یا 2b2I،       

3b2 یا 3b2I،  1a2L یا  1a2I،  1L  یا 1I، LAP یا Ipa

انتقالات شغلی

با توجه به پست سازمانی که برای اشغال آن یک معلم استخدام و یا به آن پست منصوب شده است. آن معلم به یک مدرسه (و در برخی موارد چند مدرسه) جهت کار معرفی می شود. معلمان ایالتی را میتوان بعنوان معلم جانشین معرفی نمود. علاوه بر این بدلایل شغلی و استخدامی انتقال موقت معلم به یک پست سازمانی دیگر نیز مجاز میباشد. تا زمانیکه انتقال بدون موافقت معلم مربوطه صورت گیرد، محدودیتهای زمانی و موضوعی وجود خواهند داشت. (بویژه باید به وضعیت شخصی، خانوادگی و اجتماعی معلم باید توجه صورت گیرد.) انتقال (یعنی واگذاردن به یک پست  سازمانی دیگر برای مدت طولانی) تنها هنگامی می تواند از جانب اداره (و بدون موافقت معلم) صورت پذیرد که مصالح مهم استخدامی مدنظر باشند. اداره مربوطه در این گونه موارد باید به شرایط شخصی، خانوادگی و اجتماعی معلم مذکور توجه کافی داشته باشد. معلم امکان خواهد داشت در برابر اقدامات صورت گرفته عکس العمل نشان دهد و در برابر تصمیم انتقال  اعتراض کرده و بعبارت دیگر اقدامات قانونی لازم و مناسب را صورت دهد. پستهای سازمانی ثابت در مدرسه عبارتند از مدیریت مدرسه و نیز معاون مدیرمدرسه، مسئول و یا مدیر بخشهاو گروهها، مسئول رشته و مدیریت تربیتی. از سایر پستهای سازمانی معلمان حداقل نیمی از آنها را می توان بعنوان پست ثابت دانست، در صورتیکه دوام آنها با توجه کافی به تعداد دانش آموزان و دروس اجباری مدرسه مربوطه تضمین شده باشد. صاحب یک پست سازمانی ثابت تنها در صورت وجود دلایل مشخص و معین (که در قانون حقوقی – استخدامی دولت و نیز قانون حقوقی- استخدامی معلمان ایالتی بطور مشروح آمده است) می تواند به یک مدرسه دیگر منتقل شود. (دلایلی از قبیل لغو ثابت بودن پست سازمانی در مدرسه و یا ثابت بودن خود پست سازمانی)

بازخرید، تغییر شغل

 با توجه به تحصیلات یک معلم (بخصوص در حوزه مدارس دوره تکمیلی) اساسا" امکان تغییر شغل وجود دارد، باستثنای بازنشستگی همچنین امکان خاتمه شغل هم از جانب کارمند(معلم) و هم از جانب کارفرما(دولت و یا ایالت) وجود دارد

.امکانات زیادی برای پایان شغل وجود دارد:

بازخرید بعلت عدم بازدهی و یا تشخیص مورد انضباطی، کناره گیری، اخراج و نیز از دست دادن شغل بدلیل محکومیت بالاتر از یکسال زندان.

حقوق و مزایا

حقوق معلمان در قانون مستمری و حقوق معین شده است. با توجه به مدرک تحصیلی و کارکرد معلمان در هریک از اقسام مدارس، برای معلمان رسمی شاغل در بخش دولتی در مجموع 8 رده کاری مشخص و پیش بینی شده است. (گروه های 3L، 1b2L، 2b3L، 3b2L، 1a2L، 2a2L، 1L و LPA) در مورد معلمان قراردادی بجای گروههای کاری (با همان اعداد) گروههای حق التدریسی وجود دارد. (گروه های 3L و تا Ipa )در صورت وجود شرایط و مشخصات تخصصی و رشته ای، ذیل درجه بندیهای ذیل قابل تشخیص هستند:

معلمان بدون مدرک دیپلم  3L و یا 3I

معلمان دارای مدرک دیپلم 1b2L، 2b2L و 3b2L و یا 1b2I، 2b2I و 2a2I

معلمان دارای مدرک دیپلم و نیز فارغ التحصیل از آکادمی علوم تربیتی  1b2L، 2b2L و یا  1a2L و 2a2L،

معلمان فارغ التحصیل از مدارس عالی 1L و یا 1I

معلمان دارای مدارس عالی و نیزشرایط ویژه برای ادامه تحصیل و تحصیلات تکمیلی معلمان. LPA و یا Ipa

یک یا بیش از یکی از اضافه پرداخت های برشمرده شده. اضافه پرداخت اصلی : مبالغ اضافی پرداختی براساس اهمیت و موقعیت مدرسه، گروه کاری و رتبه حقوقی مشخص می شوند. براساس بند 57 قانون پرداخت حقوق مصوب 1956 در قانون رایج مربوط به مدیران کلاسهای درسی، این مقدار بین 41 تا 2/765 یورو میباشد. در مورد همکاریهای رشته ای در دروس آلمانی، ریاضیات و زبانهای خارجی و نیز دروس دارای بازدهی متفاوت بعنوان مثال در مدارس راهنمایی براساس بند 59 قانون حقوق و مزایا از 9/47 یورو تا 5/71 یورو پیش بینی شده است. اضافه پرداخت معلمان مدارس حضوری : این اضافه پرداخت دارای مابه التفاوت نسبت به گروه کاری بعدی و یا گروه حق التدریسی بعدی خود میباشد. معلمان بکار گرفته شده در گروه کاری فعلی بدین ترتیب حقوقی را دریافت می کنند که در صورت ارتقاء به گروه بعدی دریافت می کردند. در صورتیکه یک معلم فراتر از میزان تکلیف آموزشی خود تدریس کند، مبلغی بابت اضافه کاری به وی تعلق خواهد گرفت.

ساعات کاری

معیار زمانی کار در مسئولیتهای آموزشی در مورد معلمان رسمی براساس مقیاس مشاغل آموزشی معلمان رسمی (قانون مسئولیتهای آموزشی معلمان دولتی) معین می شود و در مورد معلمان ایالتی براس قانون و دستورات حقوق – استخدامی ایالت مربوطه (مدت ساعات کاری سالانه) مشخص می شود.در اینجا در مورد معلمان رسمی، دروس ارائه شده توسط یک معلم با توجه به گروه آموزشی که دروس در آن گروه درجه بندی شده اند به اندازه 20 ساعت در هفته اجباری میباشد. در گروههای آموزشی، مواد درسی یا از جانب قانون وظایف آموزشی معلمان و بطور مستقیم و یا از جانب برنامه آموزشی مربوطه معین می شوند. هریک از گروههای شغلی آموزشی از شماره یک تا 4 درجه بندی و مشخص شده اند. دروس واقع در گروه درسی یک با درجه اهمیت 167/1 واحد و دروس واقع در گروه درسی (4) با درجه اهمیت 75/0 و هرساعت درسی به تعداد 20 ساعت در هفته محاسبه می شوند. برای معلمان ایالتی شاغل در مدارس اجباری عمومی یک ساعت کار سالیانه مشخص و معین شده است و یک معلم ایالتی باید به آن تعداد ساعت در سال (سال تحصیلی) به کار بپردازد که یک کارمند مشابه در سیستم اداری عمومی شاغل است. سقف استاندارد سالیانه به سه بخش شغلی تقسیم می شود.

حوزه شغلی A : آموزش اجباری بانضمام وظیفه نظارت و بازرسی

حوزه شغلی B : کلاسها و دوره های آماده سازی و رفع اشکال

در صورت وجود شرایط ویژه دیگر، قانون همچنین امکان درجه بندی متفاوت را پیش بینی کرده است. گروههای کاری یادشده در گروههای حقوقی و حق التدریسی دسته بندی شده اند و در داخل این دسته بندی معلمان در فاصله های دوساله یک رده ترقی (ارتقاء درجه) پیدا می کنند. حقوق پرداختی در مورد معلمان رسمی و یا اجرت ماهانه در مورد معلمان حق التدریسی براساس گروه کاری (رتبه های حقوقی) و درجه بندی حقوقی آنها مشخص می شود.

دسته بندی در یک رتبه حقوقی براساس زمان استخدام و زمان ترفیع درجه صورت میگیرد. این امر به این ترتیب صورت میگیرد که کلیه زمانهای اشتغال به آموزش بعنوان معلم قبل از 18 سالگی بصورت کامل (بعنوان مثال دوره های اشتغال در یک سازمان دیگر، دوره های کارآموزی عملی و نیز دارا بودن حداقل تحصیلات مورد نیاز) و در صورت دارا بودن سابقه تا سقف 3 سال بصورت نصف محاسبه می شود. در صورتیکه شغل قبلی کارمند برای مورد خاصی دارای اهمیت ویژه ای باشد، می توان سابقه مذکور را توسط تصمیم گیری مورد خاص محاسبه کرد.میزان حقوق پایه در کارکردهای خاص، میزان حقی است که در کنار

حوزه شغلی C : ساعتهای مربوط به سایر فعالیتها

سقف ساعتهای اجباری آموزش در محدوده 720 تا 792 ساعت در سال (معدل 20 تا 22 ساعت در هفته) می‌باشد.

شرایط شغلی معلمین مدارس عالی

اساتید دانشگاه وظیفه دارند رشته تخصصی خود را آموزش و انتقال دهند، زمینه رشد و گسترش و تحقیقات و پژوهشها را فراهم آورند، امتحانات را برگزار کنند و در سیستم اداره مستقل و ارزیابی دانشگاهی همکاری کنند. در چارچوب وظایف شغلی، آنها باید همچنین سهم اصلی را در پوشش دادن به ارائه دروس ضروری ایفا کنند. تعداد ساعت لازم و ضروری مشخص در این بخش وجود ندارد. اساتید موظف به رعایت تعداد ساعت مشخص ارائه دروس نیستند، ولی در راستای فعالیتهای تحقیقی تنها از نظر زمان و مکان متصل به دانشگاه هستند. اساتید دانشگاه از همان ابتدای کار بصورت قطعی در رابطه شغلی حقوقی-رسمی نسبت به دولت قرار دارند. برای کارهای تحقیقی و آموزشی، ویا فعالیت در خارج از کشور و شرکت در کنفرانسها، اساتید می توانند همانند کلیه معلمان مدارس عالی از جانب وزیر آموزش، علوم و فرهنگ از وظایف شغلی خود معاف شوند. آنها در صورت دارا بودن شغل ریاست دانشکده یا دانشگاه حق استفاده از یک ترم تحصیلی تحقیقاتی را دارند. حقوق و مواجب اساتید دانشگاه در قانون حقوق و مستمری مشخص شده است، ولی درجه بندی آنها بر اساس الگوی کارمندی نمی باشد، بلکه بر اساس توافق و مذاکره (در تناسب با نرخ بازار و تورم) میباشد. علاوه بر این اساتید رسمی کمکهای مالی و جبران خسارتهای مختلفی همچون حقوق هیئت علمی و یا جبران فعالیت امتحانی را دریافت می کنند. استاد یارانی که بر اساس قانون جدید استخدام مربوط به سال 1997به کار گرفته شده اند، بطورکلی وظایف اساتید را بر عهده دارند. تفاوت آنها با اساتید در این است که وظیفه آموزشی آنها از لحاظ کمی مشخص و بمیزان 2تا8 ساعت در هفته برای هر ترم میباشد. برای استاد یاران (دانشیاران) استخدامی، الگوی حقوقی مخصوصی ایجاد شده است. وظایف آموزشی دستیاران آموزشی دانشگاهها در زمینه های آموزش، پژوهش و مدیریت از جانب سازمانهای مسئول امر در هنگام ورود به کار معین می گردد. در قانون جدید استخدامی حد 2 تا 6 ساعت در هفته برای هر ترم برای آنها بعنوان وظیفه معین شده است. این میزان وظیفه تدریس مستقل جایگزین وظیفه قبلی دستیاری در تشکیل و ارائه دروس گردیده است و وظیفه قبلی در حال حاضر تنها محدود به سال اول فعالیت می شود.دستیاران آموزشی موظف هستند همیشه حاضر باشند. آنها در رابطه شغلی حقوقی – دولتی با دولت و یا رابطه (قرارداد) شغلی خصوصی قراردارند (دستیاران قراردادی). این قرارداد ابتدا بمدت چهارسال میباشد. در صورت درخواست دستیار قرارداد مهلت دار موقتی را می توان به قرارداد دارای مهلت نامعلوم (قرارداد شغلی مشروط) و در صورت درخواست مجدد به قرار داد ثابت/ نامحدود تبدیل کرد.

آموزش ضمن خدمت

آموزش تکمیلی در اتریش در اندازه محدود از سالهای میانی جنگ جهانی صورت پذیرفته است. در سطح گسترده این کار از سال 1948 انجام گرفته است.بحث آموزش معلمین به دوران جمهوری اول اتریش باز می گردد. این کار در اصل از جانب مراکز مختلف انجام می گرفته است. اندکی پس از جنگ جهانی دوم صلاحیت آموزش معلمان بخش آموزش حرفه ای به وزارت آموزش واگذار گردید. در آن زمان بخش مدارس حرفه ای در وزارتخانه آموزش در سطح مدیر کل اداره می شد. در ابتدا بخش مربوط به آموزش عمومی، مواد درسی دوره آموزشهای تکمیلی معلمان را برنامه ریزی میکرد. در سال 1956 وزارت آموزش، مرکزی را در ایالت اشتایر مارک ایجاد کرد که در تعیین اهداف آموزشهای تکمیلی معلمان فعالیت میکرد. بعد از آن یک مرکز دیگر در ایالت اتریش سفلی ایجاد گردید.قانون برنامه ریزی آموزشی که از سال 1962 به مرحله اجرا درآمد، امکان تأسیس مؤسسات مستقل آموزشهای تکمیلی معلمین و مشابه مؤسسات تربیتی موجود برای معلمان شاغل در مدارس اجباری عمومی فراهم آورد. در سال 1966 اولین مؤسسه تربیتی حرفه ای (BPI) برای تکمیل آموزشهای معلمین شاغل در مدارس حرفه ای در شهر وین ایجاد گردید. از سال 69/1968 تا به امروز این موسسه کلیه دوره های آموزش تکمیلی برنامه ریزی شده توسط وزارت آموزش را اجرا نموده است. این آموزشها در سطح منطقه ای و نیز برای معلمین کلیه ایالتها در سطح کشوری برگزار شدند. پس از مدت کمی در ایالتهای اشتایر مارک و تیرول نیز موسسات BPI ایجاد شد. در سال 1970 یک بخش مستقل در حوزه تازه تاسیس معلمین وزارت آموزش، وظایف مربوط به تربیت و آموزش تکمیلی معلمین را بر عهده گرفت. در سالهای بعد در سایر ایالتها نیز BPI ها راه اندازی شدند. در برخی ایالتها BPI ها به موسسات علوم تربیتی متصل شدند. با اجرای بند پنجم اصلاحیه قانون برنامه ریزی آموزشی، انستیتوها (موسسات) آموزش تکمیلی معلمین به سطح آکادمی ارتقاء پیدا کردند. از سال 1977 وظیفه این موسسات، آموزش معلمان تازه کار برای دروس تئوری (و از سال 1980 همچنین برای قضات) میباشد. علاوه بر این از سال 1978 همچنین آموزش معلمان مدارس حرفه ای و معلمان درسهای تئوری وظیفه این موسسات است.در راستای بند هفتم اصلاحیه قانون برنامه ریزی آموزش مصوب (1983)، ساختار آموزش تکمیلی معلمین نوسازی شد. BPI ها تحت عنوان" بخش آموزش معلمان مدارس حرفه ای" و " بخش آموزش معلمان مدارس کارآفرینی" در موسسات علوم تربیتی ادغام شدند.ساختار برنامه ریزی امروزی از سال 1982 وجود دارد. اساس این ساختار قانون برنامه ریزی آموزش است. همچنین می توان از قانون برنامه ریزی مدارس دولتی در رشته زراعت و جنگلداری نیز نام برد.

نهادهای مرکزی

براساس قانون برنامه ریزی آموزشی، تربیت و آموزش تکمیلی معلمان وظیفه موسسات مخصوص و مسئول این امر (موسسات تربیتی) میباشد. این موسسات از نظر اداری رده زیر مجموعه شورای آموزشی ایالتی بحساب می آیند و در درجه دوم زیر مجموعه وزارت آموزش، علوم و فرهنگ شمرده می شوند. شوراهای آموزشی ایالتی وظیفه هماهنگ سازی برنامه های مربوطه در سطح ایالتها را بر عهده دارند. در حالیکه وزارتخانه وظیفه برقراری و هماهنگ سازی دوره های فرا ایالتی و ملی را بر عهده دارد. البته این دوره ها نیز باز توسط موسسات تربیتی اجرا می شوند. موسسه تربیت حرفه ای رشته زراعت و جنگلداری، در امور تربیتی و آموزش زیر نظر وزارت آموزش، علوم و فرهنگ است و البته از نظر اعتبارات مالی وزارت کشاورزی، جنگلداری، محیط زیست و امور آبها مسئول این بخش است.

مراکز آموزش تکمیلی معلمین

موسسات تربیتی یادشده در بند قبلی در هر 9 ایالت وجود دارند. اکثر این مؤسسات دولتی هستند، و برخی نیز بصورت خصوصی توسط ایالت ها اداره می شوند، که البته ساختار یک مؤسسه دولتی در آن قابل تشخیص  خواهد بود. مؤسسات تربیت معلم ساختار آکادمیها را دارا هستند. (بعنوان مثال مؤسسات آموزش معلمان مدارس اجباری، آکادمیهای تربیتی )، از لحاظ سطح تحصیلی هردو مؤسسه در رتبه سوم قرار دارند. مؤسسات تربیت معلم در چهارگروه طبقه بندی شده اند که نمایانگر انواع مدرسه میباشند.

· برای معلمان مدارس اجباری آموزش عمومی

· برای مدارس حرفه ای

· برای مدارس عالی تر آموزش عمومی

· برای مدارس متوسطه حرفه ای و مدارس عالی تر حرفه ای و کارآفرینی

هریک از این گروهها تحت نظارت یک مدیر گروه قراردارد که مسئول امور برنامه ریزی و اداری هر گروه میباشد. در کنار پرسنل اداری همچنین همکاران اصطلاحا" تربیتی قرار دارند، که معمولا" معلمان مشارکتی هستند (در بخش کارآفرینی و حرفه ای،  معلمین رشته های تخصصی مختلف بکار گرفته می شوند) که مسئول برنامه ریزی و اجرای دوره ها هستند. علاوه بر این اتحادیه های کاری معلمین در کلیه مواد درسی مانند حلقه اتصال به مؤسسات تربیتی عمل کرده و کمک شایان توجه و ارزشمندی به آموزش معلمان می کنند. محدوده وظایف مؤسسات تربیت معلم عبارتند از :

· برگزاری دوره های آموزشی تکمیلی برای به روز کردن دانشها و توانایی های معلمین

· دوره های آموزشی با دوره تحصیلی و آزمون مشخص و مجزا که صلاحیت ها و توانایی مکمل را ارائه میدهند.

· برگزاری دوره هایی در چارچوب دوره های کارآموزی دبیری برای آموزگاران دروس آموزشی عمومی

· پژوهشها و تحقیقات آموزشی (تحقیق درباره اصول تربیتی)

در آکادمی های تربیتی و آکادمی های تربیتی حرفه ای،  دوره های آموزشی آکادمیک (بخشی با هماهنگی موسسات تربیتی) برای ادامه تحصیلات ارائه می شوند. این دوره ها دارای  دوره آموزشی و آزمون مخصوص بوده و صلاحیتها و توانایی مکمل و ویژه ای را ارائه میدهند.

در کنار مؤسسات آموزشی – تربیتی برای معلمین کلیه دروس آموزشی، مؤسسات ویژه ای برای آموزش و تربیت معلمین دینی و نیز معلمان مدارس زراعت و جنگلداری وجود دارد.

وظایف مؤسسات آموزش حرفه ای زراعت و جنگلداری که دارای ساختار آکادمی هستند عبارتند از:

· آموزش و تربیت معلمان، که امکان برگزاری آزمون در این بخش از سوی اداره آموزش وجود دارد.

· آموزش و تربیت مشاوران در حوزه مشاغل توسعه ای بخش زراعت و جنگلداری

در صورت نیاز دوره های آموزشی و کارآموزی را می توان در سطح محلی و در ایالتها نیز اجرا کرد. علاوه بر این دوره هایی از سوی سایر مؤسسات مختلف ارائه می گردد.(دانشگاهها، سازمانهای آموزشی، احزاب سیاسی، کلیساها و نیز گروههای مشارکتهای اجتماعی)

شرایط استخدامی

برای معلمین اتریش یک وظیفه قانونی وجود دارد که باید در حوزه دانش تخصصی خود دائما" در جریان آخرین اطلاعات باشند.(همیشه در جریان تازه ها باشند) بنابراین ادامه آموزش اجباری میباشد، البته داز نظر قانونی هیچ پیش بینی خاصی درباره نوع، چگونگی و مدت اجرای آن نشده است. بنابراین اگر معلمان خود آموزی بصورت خصوصی را ترجیح بدهند، مجبور به شرکت در دوره های ارائه شده نمی باشند. شرکت در سمینار ها معمولا" بصورت آزاد میباشد.  اگر نوآوری های اساسی آموزشی ارائه شوند، شرکت در دوره های آموزشی معلمان بصورت اجباری خواهد بود.

برنامه های آموزشی معمولا" برای گروههای معینی برگزار می گردند.(معلمان نوع خاصی از مدارس و یا معلمان یک رشته خاص)، البته دوره های فراتر از نوع مدارس نیز اجرا می گردند که مربوط به کلیه معلمان می شود.

دوره ها و گرایشات تحصیلی

هسته های اصلی آموزش و تکمیل اموزش در بخشهای زیر خلاصه می شوند.

· علوم تخصصی                  

· علوم آموزشی – تربیتی  (آموزش عمومی و تخصصی)

· قوانین و برنامه ریزی آموزشی

· تکوین شخصیت، توسعه مدارس، استقلال آموزشی مدارس

در این رابطه بخش علوم آموزشی از اهمیت  ویژه ای برخوردار است.

روز به روز دوره های آموزشی بیشتری در رابطه با مسائل و موضوعاتی مانند مدیریت آموزشی، مدیریت کیفیت، تکوین شخصیت، برنامه ریزی درسی، محیط زیست، فناوریهای نوین، جهانی سازی، یکپارچگی و ادغام آموزش زبانهای خارجی و تربیت و آموزش چند فرهنگی تشکیل می شوند. همچنین پیش بینی هایی صورت گرفته که به شرایط و نیازهای جدید و موردی بتوان بصورت موقت پاسخگو بود(مانند خدمات آموزشی به کودکان آوارگان) بدلیل متنوع بودن بخش مدارس حرفه ای وظایف زیادی برای گروههای مربوطه به مدارس حرفه ای و مدارس متوسطه و عالی تر حرفه ای و کارآفرینی پیش بینی شده است. در تعداد زیادی از برنامه های آموزشی (بعنوان مثال برای تقریبا" 200 شغل در بخش مدارس حرفه ای)،  تعداد دروس و مواد درسی (بخصوص دروس تخصصی مرتبط با شغل مورد نظر) که در دوره های آموزش و تکمیلی برنامه ریزی شده اند، نسبتا" بالاست. برای موفق بودن و همراهی با تغییرات سریعی که در هریک از این گرایشات تخصصی تاثیر می گذارند، همکاری مؤسسات آموزشی – تربیتی، مدارس و بخش اقتصاد ضروری و غیر قابل انکار میباشد. برنامه های آموزشی تکمیلی در مؤسسات تربیتی تشکیل شده اند از :

الف – دوره های فراگروهی (فراگیر و همگانی) برای معلمان کلیه مدارس، بعنوان مثال معلمین مدارس آموزشی عمومی و مدارس آموزش حرفه ای

ب – دوره های کشوری و فرا ایالتی

ج – دوره های در سطح ایالت و یا حوزه ای و ناحیه ای

در حال حاضر بیشتر تمایل به شرکت در دوره های ناحیه ای وجود دارد.

بخشی از دوره های آموزشی و تکمیلی معلمین براساس یک دوره آزاد در حین سال تحصیلی ارائه می شوند، البته این دوره ها  در اوقات غیر درسی و تعطیلات آموزشی نیز برگزار می شوند.

دوره های فشرده و نشستهای هفتگی خارج از ساعت درسی (اداری) می توانند بیشتر از یک ترم، یک سال تحصیلی کامل و یا دوره های بیشتری ادامه داشته باشند. به معلمانی که دوره کارآموزی شغلی را پشت سر بگذارند، یک مرخصی فوق العاده داده می شود، چرا که مدت این دوره های آموزشی معمولا" از یک هفته فراتر می رود. برای برخی از دوره های آموزشی تکمیلی برنامه های آموزشی ویژه ای وضع می شود. در این رابطه موضوع بحث،  دوره هایی هستند که براساس بند 125 قانون برنامه ریزی آموزشی (schog )، صلاحیتهای مکمل برای تدریس در حوزه های تخصصی نوین و یا حوزه های اجتماعی را ارائه و انتقال میدهند. برای برگزاری این دوره ها باید یک برنامه آموزشی، برنامه تحصیلی، یک برنامه امتحانی مشخص و نیز تعیین چارچوب شرایط برنامه ریزی ثابت و مشخص برای مؤسسه آموزشی – تربیتی وجود داشته باشد. از تاریخ اول جولای 1997 در مؤسسات آموزشی – تربیتی، بخشهای مدارس متوسطه حرفه ای، مدارس عالی (آموزشکده های عالی ) حرفه ای و مدارس تربیتی حرفه ای براساس بند 125 قانون برنامه ریزی آموزشی رشته ها ایجاد شده و دوره های زیر در سطح کشوری برگزار می شود :آفرینش خلاقیتی، مراقبت از سالمندان و کمکهای مراقبتی بالینی، مدیریت کیفیت درجه یک، مدیریت کیفیت درجه دو، بازیافت زباله ها، مدیریت پوشاک، طراحی صنعتی، صنعت پوشاک، انفورماتیک اقتصادی در مدارس مشاغل انسانی (علوم انسانی)، مدیریت هتلداری، مبانی آموزشی مهندسی کتابداری مدارس، آموزش طراحی، الکتروتکنیک، صنعت مواد مصنوعی، مشاوره حین خدمت (شغلی) محیط زیست، سیستم های چند رسانه ای، زبان آلمانی و ارتباطات.

دوره های ویژه معلمان "تازه کار"  :

معلمانی که به تازگی استخدام شده اند، در طی دوره ای با جزئیات و ویژگیهای مدارس حرفه ای و نیز ویژگیهای مرتبط با آن در دروس تخصص موضوع آموزش خود آشنا می شوند.

آموزش معلمان تازه کار:

مؤسسات آموزشی – تربیتی برای آن دسته از معلمانی که در دانشگاه دانشی تخصصی را کسب کرده اند، ولی امتحان اداره آموزش را پشت سرنگذاشته اند، دوره های  آموزشی – تربیتی برگزار می کنند. علاوه بر این قسمت اول دوره تحصیلی اداره آموزش برای معلمان حرفه ای و برای معلمان دروس تخصصی – تئوری و نیز دروس تخصصی – عملی را می توان در مؤسسات    آموزشی –  تربیتی گذراند.

سایر فعالیتهای و حوزه های تخصصی مؤسسات آموزش تکمیلی معملین :

پژوهشهای عملی - تربیتی

معنی این عبارت اجرای پروژه های تحقیقی است که هدفشان تجزیه و تحلیل علمی مسائل مهم و روزمره شغلی و آموزشهای معلمین میباشد. نتایج این پروژه های تحقیقی باید منجر به این شوند که بتوان راهکارهای متناسب را بررسی کرده و آنها را برای  آموزش و  آموزشهای تکمیلی معلمین بصورت روشهای مناسب بکار گرفت.

سایر خدمات:

· ارائه خدمات مشاوره ای با گروههای کار ی معلمین

· ایجاد مراکز پروژه ای و همکاری با مؤسسات آموزش تکمیلی خارج از کشور

اجرا و حمایت از اجرای پروژه های در سطح (اتحادیه اروپا(

· سایر پروژه ها همچون مشاوره در چارچوب توسعه برنامه ریزی و آموزش مدیریت کیفیت

دوره های آموزشی معلمین بسیار متنوع هستند هم در ساختار دوره ها و هم در محتوایشان.

ازلحاظ فرم میتوان از کارگاههای آموزشی،سمینارهای همراه با سخنرانی و بحث،کنفرانس ها،   تورهای علمی، بازدید از کارگاهها و دوره های کارآموزی در کارگاهها نام برد.

یک نوع دیگر برگزاری نشستها و یا کارگاههای آموزشی مربوط به معلمان رشته های خاص میباشد. ("گروههای کاری" (

آموزش تکمیلی معلمین مدارس عالی

با اینکه ادامه تحصیلات تخصصی برای معلمان دانشگاهها یک وظیفه است، با اینحال هیچ قانون و یا دوره های آموزشی دقیق تر و انحصاری برای ادامه تحصیل معلمان مدارس عالی وجود ندارد. برنامه ریزی و ارائه دوره های آموزشی تحصیلات تکمیلی، به طور آزادانه به خود دانشگاهها واگذار شده است. معلمان دانشگاههاآزادنددر دوره های آموزشی تکمیلی در داخل و یا خارج کشور شرکت کنند.

سایر پرسنل آموزشی

در ساختار اداری مدارس دولتی، پرسنل غیر آموزشی در ادارات آموزشی دولتی در ایالتها (بعنوان مثال شورای مدارس ایالتی اتریش سفلی، شورای آموزشی شهر در شهر وین و همچنین شورای آموزشی حوزه)، در مدارس دولتی و در مؤسسات آموزشی و تکمیلی معلمان و نیز مؤسسات تربیتی نوجوانان و آموزش بزرگسالان در هر 9 ایالت اتریش بعنوان پستهای شغلی جزء و تابع بشمار می آیند.  مشاهده میکنید که تقسیم وظایف صورت گرفته براساس قانون پرسنل غیر آموزشی در مدارس اجباری آموزش عمومی، مدارس اجباری آموزش حرفه‌ای(مدارس ابتدایی، راهنمایی، مدارس استثنایی، مدارس پلی‌تکنیک ومدارس حرفه ای) از جانب دولت صورت نمی گیرد و معین نمی شود.  پرسنل غیر آموزشی از گروههای شغلی زیر تشکیل شده است:

· گروه کاربردی A ( کارمندان اداری عمومی، به شرط دارابودن مدرک مدرسه عالی)

گروه کاربردی (استخدامی) B (کارمندان اداری عمومی، به شرط موفقیت در امتحان دیپلم دریک مدرسه عالی تر و دارا بودن صلاحیتهای ویژه(

· گروه استخدامی درجه C (کارمندان اداری عمومی، بشرط دارا بودن چهارسال سابقه کاری در ادارات دولتی داخلی یعنی دولت، ایالتها و بخشداریها و ننیز دارا بودن مدرک قبولی آموزش پایه گروه C  یعنی امتحان تخصص ویژه کارمندان)

· گروه استخدامی درجه D (کارمندان اداری، ماشین نویسها، تلفنچی ها و غیره)

· گروه استخدامی درجه E (کارمندان اداری عمومی،مشاغل کمکی در مقام دربانی و نگهبانی

در ادارات آموزشی دولتی در ایالتها،  پرسنل براساس درجه بندی فوق به خدمت گرفته می شوند. علاوه بر این در ادارات آموزشی،  شغل روانشناسی آموزشی با بخشهای خدماتی منطقه ای ایجاد شده است. در این بخش کارمندان در گروه استخدامی درجه A قرار میگیرند (کارمندان اداری عمومی، با شرط دارا بودن مدرک از مدارس عالی در رشته روانشناسی) در مدارس آموزش عمومی و آموزش حرفه ای دولتی و نیز مؤسسات آموزش معلمین و مربیان باستثنای دکتر مدارس که براساس قانون استخدام عمومی با آنها قرارداد شغلی بسته می شود، معمولا" تنها کارمندان گروه استخدامیC  و D و P4  و P5 به خدمت گرفته می شوند که با توجه به محدوده فعالیت، کارمندان منشی در گروه C و ماشین نویسها در گروه D و نگهبانان مدارس در گروه E  و مستخدمین و  نظافتچیان مدرسه در گروه P4  و P5  بکارگرفته می شوند. در مدارس عالی تر آموزش حرفه ای، همچنین در بخش مدیریتی، کارمندان گروه استخدامی درجه B نیز با وظایف مدیریت و محاسباتی بکار گرفته می شوند ودر بخش های کارگاهی نیز بویژه کارمندانی بکار گرفته می شوند که نیاز به گذراندن موفقیت آمیز آزمون نهایی و دیپلم در مدارس عالی حرفه ای دارند. علاوه بر این کارگران متخصص با تحصیلات حرفه ای مرتبط (در گروههای شغلی درجهP3  تا P1  بکار گرفته می شوند، )چرا که در این نوع مدارس بطور طبیعی کارکردهای متنوع همچون مدیریت مواد و لوازم، مسئولین آزمایشگاه، آشپزها و غیره وجود دارند. در حالیکه در توضیحات قبلی بحث در مورد گروههای کاربردیA   تا E و P1 تا P5  بود، منظور از این دسته بندی های حقوقی – استخدامی، کارمندانی هستند که در رابطه ای حقوقی – قانونی )استخدام دولتی) نسبت به دولت قرار دارند. این رابطه شغلی هنگامی وجود دارد که بصورت انتصاب یکجانبه دولتی ایجاد شده باشد. این نیروهای استخدامی تحت عنوان کارمند شناخته می شوند. حقوق و وظایف کارمندان دولت در قانون حقوق استخدامی کارمندان معین شده است. دولت همچنین نیروهایی را بکار میگیرد که رابطه شغلی حقوق خصوصی در آنها لحاظ شده است. در این نوع استخدام به فرد بکار گرفته شده کارمند قراردادی اطلاق می شود. در مورد این افراد، قانون کارمندان قراردادی کاربرد پیدا می کند. منازعات حقوقی در مورد این قانون از جانب دادگاههای اداری مورد بررسی قرار می گیرد. در مورد کارمندان استخدامی مشخصات گروه بندیها همانند کارمندان رسمی است، با این تفاوت که گروههای حقوقی اینها با حروف کوچک نمایش داده می شود. از نظر حقوق اجتماعی تفاوت موجود در مورد کارمندان قراردادی تا آنجاست که گروه حقوقیa  تا e در ردیف کاری (گروه حقوقیI( و گروه حقوقی1P تا5P در ردیف کاری (گروه حقوقیP) قرار میگیرند. در راستای اعلام رسمی پستهای قراردادی، بصورت کلی نیازهای استخدامی اعلام می شوند، همانطور که این امر برای پستهای انتصابی برای کارمندان پیش بینی شده است. با اجرای قانون اصلاح حقوق مصوب سال 1994، درج شده در روزنامه رسمی قانونگذاری شماره 94/550، از تاریخ 1/1/1955 سیستم حقوقی و استخدامی جدیدی برای کارمندان ایجاد گردید. مبنای این قانون ارزش گذاری کلیه فرصتها و پستهای شغلی براساس روشهای شناخته شده، بین المللی و استفاده از روشهای ارزش گذاری تجربی سایر ادارات دولتی میباشد. درجه بندی حقوقی جدید " خدمت اداری عمومی"  کلیه 10 گروه کاری قبلی ( 1A تا7A ( را بطور یکجا در خود دارد.

آموزش عالی

در سال 1365 رودلف چهارم ، گفت اتریش ، دانشگاه وین را که امروز قدیمی ترین دانشگاه در کشورهای آلمانی زبان است ، بنیاد نهاد . این دانشگاه از خود مختاری زیادی در مقابل نقوذ حکومت و کلیسا کسب کرد و یک دوران شکوفایی را تجربه کرد . پس از بروز بلایایی همچون طاعون ، جنگ با عثمانی ، اصلاحات و حرکت های ضد اصلاحی همین حرکت های ضد اصلاحی پس از یک سری حرکت های اصلاحی از سال 1554 باعث افتادن تدریجی دانشگاه ها به دست طرفداران فرقه عیسوی گردید. هدف حرکت های ضد اصلاحاتی تاسیس دانشگاه گراتس بود که در سال 1585 از یک کالج به خصوص فرقه عیسوی منتج شده بود و نوع خاصی از مدارس متوسطة فرقة مذکور را نشان می داد. برای این که شکاف موجود میان دانشگاه های وین و گراتس و دانشگاه فرایبورگ در منطقة Breisgran در قلم رو خاندان هابسبورگ از بین برود ، در سال 1669 دانشگاه شهر اینسبروک تاسیس گردید . برنامه ریزی و آموزش در این مدارس نیز به فرقة عیسویه واگذار گردید. در مقابل تاسیس دانشگاه سالزبورگ در سال 1622 کمتر از جریانات ضد اصلاحاتی منتج بود ، بلکه متاثر از فعالیت های منطقه اسقف نشین سالزبورگ بود که توسط انجمن مذهبی فرقه بندیکت و تحت نفوذ بیشتر کلیسا صورت پذیرفت . با توجه به توسعة اجتماعی مشاهده می شود برخی کودکستان ها کودکانی را می پذیرند که هنوز 3 سال تمام ندارند از این رو در گروه های مهدهای کودک تدابیر سازمانی و آموزشی نیز باید در نظر گرفته شود. طی قرون 17 و 18 در سرزمین اتریش امروزی چهار دانشگاه وجود داشت که بدون هیچگونه استقلال در برنامه و محتوا تحت نفوذ و نظارت کلیسا بودند و از اینرو از جریان پیشرفتهای علمی عصر جدید خارج بودند. رشد روزافزون دانشجویان برخاسته از طبقة اشراف باعث ایجاد نوعی “نظامی‌گری” در زندگی آکادمیک و دانشگاهها گردید. کارها و تلاشهای ماریا ترزا و ژوزف دوم باعث شد ساختار جدیدی در سیستم آموزشی دانشگاهها ایجاد شود، دانشگاهها از نو سازماندهی شدند و به مؤسسات دولتی تبدیل شدند. در سال 1782 در راستای اصلاحات دانشگاهی موردنظر ژوزف دوم دانشگاههای گراتس و اینسبروک تعطیل شدند و به دبیرستانهایی برای آموزش و تربیت کشیشان، کارمندان، پزشکان و ماماها تبدیل گردیدند. با اینکه این اصلاحات پس از مرگ ژوزف دوم تا حدود زیادی پسرفت و عقبگرد داشتند ولی تبدیل دانشگاهها به مؤسسات عمومی و تحت کنترل دولت به جای خود باقی ماند. در نیمة اول قرن نوزدهم تصمیمات مهم دیگری در مسیر پیشرفت دانشگاههای اتریش صورت گرفتند. در حالیکه دانشگاه سالزبورگ که تحت کنترل ایالت بایرن آلمان بود در سال 1810 منحل گردید، دبیرستانهای اینسبروک در سال 1826 و گراتس در سال 1827 دوباره به عنوان دانشگاه شروع به کار کردند. علاوه براین مقدمة دانشگاههای صنعتی امروزی در وین، گراتس و لئوبن ایجاد شدند. انقلاب 1848 باعث ایجاد یک نوسازی در دانشگاهها گردید و با تصویب قانون جدید، دانشگاهها تا حد زیادی از استقلال اداری برخوردار شدند. آزادی تعلیم و تعلم توسط دولت تضمین شد. روش تدریس، دعوت استاد و شیوة مدیریت مورد بازنگری قرار گرفت.عبارتهای کهنه‌ای همچون “ملیتها” و “کمیته‌های اساتید” حذف شدند. رشته‌های فلسفی در یک دانشگاه گرد هم آمدند و دورة تحصیلی به چهار سال افرایش یافت. شیوة ورود به دانشگاه از طریق گذراندن دوره‌های آموزشی منتهی به دیپلم (به عنوان مدرک لازم برای ورود به دانشگاه) از نو برنامه‌ریزی شد. برای انجام این اصلاحات اداری و آموزشی گسترش فراوانی در سطح رشته‌ها، پرسنل و امکانات در درون دانشگاهها صورت پذیرفت. در نیمة دوم قرن 19 تأسیس و گسترش مدارس عالی و فنی صورت پذیرفت. از سال 1872 دبیرستان شهر گراتس که توسط دوک بزرگ “یوهان” تأسیس شده بود و نیز مؤسسة پلی‌تکنیک وین که در سال 1815 ایجاد شده بود (این دو بعدها دانشگاههای صنعتی وین و گراتس شدند)، به عنوان مدارس عالی اداره شدند و مدرسة عالی کشاورزی نیز دوباره احیا شد. در سال 1896 مدرسة دامپزشکی که تحت نظارت ارتش بود، به صورت مدرسة عالی درآمد. در سال 1898 یک آکادمی تخصصی به عنوان بنای اولیة دانشگاه اقتصاد امروزی وین تأسیس شد. در سال 1901 هر دو مدرسة عالی صنعتی مذکور و در سال 1904 مؤسسة تحقیقات معدن که در سال 1840 در لئوبن ایجاد شده بود، و نیز مدرسة عالی دامپزشکی در سال 1908 از کرسی دکترا برخوردار شدند. این سیستم آموزشی عالی که در قرن نوزدهم ایجاد شده بود حداقل در شکل ظاهری تا به امروز دست نخورده باقی‌مانده است.پس از سقوط حکومت پادشاهی، دانشگاهها و مدارس عالی اتریش به عنوان مؤسسات آموزشی دولتی تحت نظارت دولت جمهوری اداره شدند. بارزترین کار جمهوری اول دخالت دادن مدارس عالی در مسائل و امور سیاسی آن زمان بود. به خاطر وجود درگیریهای ناسیونالیستی که از پایان قرن نوزدهم وجود داشت، بسیاری از شخصیتهای دانشگاهی و همچنین دانشگاهها نتوانستند رابطة سازنده‌ای با جمهوری و دموکراسی برقرار کنند. در سالهای بین دو جنگ جهانی تفکر ناسیونالیسم آلمانی - ضداتریشی بر مدارس عالی مسلط بود و تفکر یهودی‌ستیزی در سطح گسترده‌ای حکمفرما بود. با الحاق اتریش به رایش سوم، شیوة قانونگذاری عالی آموزش آلمان وارد اتریش شد. مخالفان سیاسی و اساتید و دانشجویان یهودی از دانشگاهها اخراج می‌شدند و گرفتار سناریوی کشتار توسط نازیها می‌شدند و یا قربانی جنگ جهانی دوم می‌گشتند و در میان آنها بسیاری از نخبگان و دانشمندان سرشناس اتریشی بچشم می خوردند.  دانشگاهها تا حدود زیادی از دست رفته بود. دانشگاهها دچار انحراف معیاری و قدرت طلبی شده بودند و فقط  اندکی از اساتید دچار سیاست زدگی نشده بودند. دانشمندان نخبه و مشهور کمی در کشور باقی مانده بودند. تاسال 1955 بعد از جنگ جهانی دوم قوانین مربوط به مدارس عالی اتریش دوباره به اجرا گذاشته شدند و کارآموزش مجدداً به راه افتاد. دانشگاهها صدمات زیادی را از حوادث و آشفتگیهای سال 1918 متحمل شده بودند. بسیاری از قوانین اصولی مدارس عالی متعلق به قرن نوزدهم در دانشگاهها اجرا می شد. با تصویب قانون جدید آموزشی در مدارس عالی در سال 1955، برای اولین بار یک قانون معتبر برای دانشگاهها و مدارس عالی علمی ایجاد گردید، البته بدون هیچگونه نوآوری در ساختار سازمانی و برنامه‌ریزی، چنانکه قانون مدارس عالی مربوط به قرن نوزدهم تا زمان سازماندهی مجدد در دهة هفتاد تا حدودی بدون تغییر مانده بود.آخرین تأسیس دانشگاه تاکنون مربوط به دهة شصت می‌باشد. در سال 1962 دانشگاه تازه‌ تأسیس سالزبورگ شروع به کار کرد. در سال 1966 مدرسة عالی علوم اجتماعی و اقتصاد در لینتس شروع به کار کرد و در این فاصله در کنار دانشکدة علوم اجتماعی و اقتصاد از یک دانشکدة حقوق و یک دانشکدة صنعتی و علوم طبیعی نیز برخوردار گردید. در سال 1970 مدرسة عالی علوم تربیتی در کلاگن‌فورت راه‌اندازی شد و در سال 1993 با ایجاد تحول در ساختار آن به دانشگاه کلاگن‌فورت تغییر نام داد. به علاوه این دانشگاه به دو دانشکدة علوم انسانی و اقتصاد تقسیم گردید.با آغاز به کار قانون فراگیر تحصیل در مدارس عالی (AHStG) در سال 1966 طی دو دهه کل سیستم آموزشی دانشگاهی از زیربنای قانونی جدیدی برخوردار گردیدو مدرن‌تر شد.درسال 1975 قانون برنامه‌ریزی دانشگاهی جدیدی به مرحلة اجرا درآمد. از مهمترین نوآوریهای موجود در این قانون دخالت دادن کلیة اساتید، دانشجویان و پرسنل اداری در روند کلیة تصمیمات دانشگاهی و نیز نوسازی در ساختار مؤسسات می‌باشد.تحصیلات هنری از لحاظ تاریخی تقریباً به تازگی دارای سیستم آموزشی آکادمیک گردیده است. تدریس کاملاً شخصی و شیوة آموزش غیرهماهنگ با سیستم آموزشی استاندارد در آموزشگاههای "اساتید" مشهور هنر هنوز هم تأثیر خود را بر برنامه‌ریزی و روش تدریس "کلاسهای هنری تخصصی ”در دانشگاهها حفظ کرده است. قدیمی‌ترین دانشگاه هنر، آکادمی هنرهای تجسمی در وین است. قیصر لئوپولد دوم در سال 1696 یک آکادمی برای نقاشی، مجسمه‌سازی، معماری، پرسپکتیو و ساخت بناهای مستحکم تأسیس کرد. در سال 1766 آکادمی سلطنتی قلمکاری و درسال 1767 آکادمی گراورسازی تأسیس شدند. این سه آکادمی در سال 1772 توسط ملکه ماریا ترزا تحت عنوان “انجمن سلطنتی آکادمی هنرهای تجسمی” متحد شدند. پس از دگرگونیهای متعدد در ساختار این آکادمی، عنوان آکادمی هنرهای تجسمی در سال 1872 براساس قانون جدید آموزشی به مدرسة عالی ارتقاء یافت. اصول قانونی این مدرسة عالی بر قانون برنامه‌ریزی ساختار‌ آکادمی‌های مصوب سال 1955 تأثیرگذار بود و در سال 1988 قانون جدید ساختار آکادمی‌ها و مدارس عالی جایگزین آن شد. بنیان و اساس دانشگاههای هنر در نیمة اول قرن نوزدهم ریخته شد. “انجمن دوستداران موسیقی حکومت سلطنتی اتریش”د سال 1817 یک مدرسة آواز با مدیریت آنتونیو سالیری افتتاح کرد که به سرعت رشته‌های آموزشی سازهای مختلف نیز در آن گسترش پیدا کرد. تاریخ دانشگاه موسیقی اینسبروک به تاسیس یک مدرسة آواز در سال 1816 توسط "انجمن موسیقی ایالت اشتایرمارک" بازمی‌گردد. همچنین تأسیس انجمن موسیقی کلیسا در سالزبورگ در سال 1841 نقطه شروع تشکیل دانشگاه موسیقی “موتزارت” بود. در سال 1909دولت ادارة هنرستان موسیقی وین را در دست گرفت و آن‌ را “آکادمی سلطنتی و هنرهای نمایشی” نام نهاد. آکادمی “موتزارت” که از سال 1881 توسط بنیاد بین‌المللی موتزارت” اداره می‌گردید، در سال 1914به صورت عمومی درآمد و به هنرستان موسیقی تبدیل گردید و بالاخره در سال 1922تحت نظارت دولت درآمد. تأسیس دانشگاه هنرهای عملی در وین با اصلاحات آموزشی علم‌گرایانة نیمة دوم قرن نوزدهم مرتبط است. در سال 1867مدرسة مشاغل هنری متعلق به“موزة سلطنتی هنر و صنعت اتریش” با هدف پرورش نیروهای متخصص هنری در عرصة صنعت تأسیس شد.در طول سالها رشته‌هایی همچون فلزکاری و منبت‌کاری به برنامة تحصیلی این دانشگاه اضافه شد، این دانشگاه در سال 1909تحت نظارت دولت درآمد.بین سالهای 1938و 1945 تمامی دانشگاههای هنر امروزی توسط آلمانها اداره می‌شد. در دورة جمهوری دوم این دانشگاهها تبدیل به آکادمی شدند: آکادمی موسیقی و هنرهای نمایشی در وین (1947) و آکادمی موسیقی و هنرهای نمایشی “موتزارت” درسالزبورگ (1953).هنرستان موسیقی گراتس در سال 1963 به عنوان “آکادمی موسیقی و هنرهای نمایشی گراتس” تحت نظارت دولت درآمد. با قانون برنامه‌ریزی مدارس عالی هنر مصوب سال 1971 این آکادمی‌ها به مدارس عالی تبدیل شدند و بالاخره در سال 1973 مدرسة خصوصی هنر در لینتس که در سال 1947 تأسیس شده بود تحت عنوان “مدرسة عالی طراحی صنعتی و هنری لینتس” به دولت واگذار شد.در سال 1962 در راستای قوانین جدید آموزشی دوره‌های آموزش تکمیلی به شرح ذیل از لحاظ سازمانی تبدیل به آکادمی شدند:

مؤسسات آموزشی مشاغل اجتماعی خاص

موسسات فوق با نام قبلی “مدرسة مددکاری” که از سال 1976 عنوان “آکادمی مشاغل اجتماعی” را گرفت و دورة آموزشی آن 2 سال بود؛ از سال 1987 دورة آموزشی به 3 سال افزایش یافت آکادمی‌های علوم تربیتی (تربیت معلم( مؤسسات آموزش شغلی معلمان انستیتوهای آموزشی و آموزش شغلی (ادامة تحصیل معلمان)؛

با بند هفتم قانون برنامه‌ریزی مدارس در سال 1983انستیتوهای آموزش شغلی برای معلمان مدارس حرفه‌ای و معلمان مدارسی که به تازگی به مؤسسات آموزشی‌ ـ ‌تربیتی تبدیل شده‌ بودند تقسیم‌بندی شد.

. آکادمی‌های پزشکی‌ ـ ‌فنی

تا سال 1992 آموزشهای مربوط به مشاغل بالای پزشکی ـ فنی در چارچوب قانون پرستاری، که در مجلة دفتر صدراعظم اتریش به شمارة 102 در سال 1961 چاپ شده بود، برنامه‌ریزی شده بود. این قوانین بسته به رشتة آموزشی دوره‌های 2 تا 3 ساله را در نظر گرفته بودند و سپس دانشجویان از این مدارس پزشکی و فنی فارغ‌التحصیل می‌شدند.باتصویب قانون مشاغل پزشکی ‌ـ‌ فنی برنامه‌ریزیهای چندی در مورد مشاغل پزشکی‌ ـ فنی ایجاد شد و مدت تحصیلات در این رشته‌ها به سه سال افزایش یافت و سطح مدارس پزشکی‌ ـ‌ فنی به آکادمی ارتقاء یافت.

· آکادمی‌های مامایی

پس از تصویب قانون مامایی درسال 1963 که مربوط به سال 1925 بود و در سال 1963دچار بازخوانی و اصلاحات شده بود دورة دو سالة تحصیلات مامایی در مؤسسات آموزشی مامایی ایجاد شد. در قانون جدید شغل مامایی که در سال 1994 تصویب شد، دورة تحصیلات مامایی به دورة تکمیلی نیز ارتقاء یافته و به 3 سال افزایش یافته است و فارغ‌التحصیلی از رشتة مامایی از این پس از آکادمی صورت می‌گیرد.

ساختار آموزشی

سیستم دانشگاهی در اتریش بر یک خودآموزی رها از کنترل و گسترده پایه‌ریزی شده است. نسبت و سطح ساعات شرکت در یک کلاس در ترم و شرکت در امتحانات موضوعی با برنامه‌ریزی درسی تک‌تک دانشجویان مرتبط است. تحصیلات مدارس عالی تخصصی به صورت نظام سالی برنامه‌ریزی شده‌اند. حضور در کلاسها بین 25 تا 31 ساعت در هفته می‌باشد.دوره‌های تحصیل دانشگاهی که اساساً هدفشان ارائة آموزش آکادمیک به جوانان همراه با آمادگی آنها برای آیندة شغلی‌شان می‌باشد، در انتها به کسب مدرک آکادمیک منتج می‌گردد. بخشی از برنامه‌های تحصیل کوتاه برای حرفة از پیش تعیین شده منتج به مدرک آکادمیک نمی‌گردند. بین تحصیلات دانشگاهی، تحصیلات دکتری، دوره‌های تحصیل تکمیلی و اضافی تفاوت وجود دارد.ساختار دوره‌ها که منتج به صلاحیت آموزشی می‌گردند، در بخشی 2. 2. 3  آورده شده است. تحصیلاتی که به اولین مدرک ختم می‌شود به دو بخش تقسیم شده‌اند و هر دو با امتحان کسب مدرک به پایان می‌رسند. قبل از دومین امتحان کسب مدرک، دانشجویان باید مدرکی دال بر قبولی در امتحان اول را ارائه نمایند. دانشجویانی که اولین مدرک را در دست دارند، مجازند تا در تحصیلات دکتری در رشتة ویژه یا رشته وابسته به آن ادامه تحصیل دهند تحصیلات دکتری شامل ارائة پایان‌نامه (تز دکتری) و امتحان شفاهی در رشته‌های مختلف می‌باشد.تحصیلات پزشکی از سه مقطع تشکیل یافته و مستقیماً به درجة دکتری ختم می‌شود. حداقل زمان و طول تمامی دوره‌ها در قانون تحصیلات آورده شده است. اغلب دوره‌ها از 8 تا 10 نیم ترم تحصیلی به طول می‌انجامد تحصیلات دکتری دو نیم ترم دیگر را نیز در بر می‌گیرد.حداقل طول تحصیلات پزشکی 12 نیم ترم می‌باشد. با این وجود، زمان حقیقی و واقعی طول دوره عموماً بیشتر از زمان آورده شده در فوق می‌باشد. تنها 6 درصد از کل دانشجویان تحصیلاتشان را در خلال حداقل زمان آورده شده به اتمام می‌رسانند. بیشتر دوره‌های کالجهای هنرهای زیبا منتج به مدرک آکادمیک می‌گردد. دانشجویان دوره‌های کالج هنر همانند دانشجویان دانشگاه‌ها از شرایط یکسان برخوردارند.دوره‌های دیپلم 3 تا 6 سال به طول می‌انجامند.فارغ‌التحصیلان دوره‌های تحصیل کوتاه مدت، عنوان متخصص دریافت می‌کنند و مدرک آکادمیک به آنها تعلق نمی‌گیرد. حداقل مدت زمان دوره‌های تحصیلاتی که به درجات و مدارک اکادمیک ختم می‌شوند. به فارغ‌التحصیلان معماری در کالجهای هنر عنوان Mag. Arch (لیسانس معماری) داده می‌شود. Mag. Art(لیسانس هنر) به فارغ‌التحصیلان دوره‌های آموزش هنری و دیگر رشته‌ها و تحصیلات مربوطه اعطاء می‌شود.مراکز آموزش عالی در کشور اتریش شامل دانشگاه ها، دانشکده های هنرهای عالی، مدارس عالی فنی و کالج های تخصصی دو تا سه ساله است. مراکز آموزش عالی اتریش در زمینه هنر و موسیقی بسیار قوی است و دانشکده موسیقی و آثار هنری و دانشکده هنر کاربردی شهر وین از مراکز قویژهنری اروپا یه شمارمی آیند.

شرط ورودبه دانشگاه ها ومراکز آموزش عالی اتریش داشتن مدرک (Reifeprüfungszeugins) است. دانشکده های هنرهای عالی امتحان ورودی نیز برگزار می کنند. مراکز آموزش عالی دراتریش محدودیتی برای پذیرش دانشجو ندارند.تحصیلات دانشگاهی شامل دو دوره عمومی (Der erste Studien abschnitt) وتخصصی (Zweite Studienabschbitt) است. البته در پایان دوره عمومی امتحانات برگزار می شود ولی مدرکی صادر نمی شود. همه دانشگاه های اتریش دولتی هستند و بودجه آنها را دولت تامین می کند و دانشجو ملزم به پرداخت شهریه نیست.درسال 1993میلادی مجلس اتریش تاسیس مدارس عالی فنی Fachhochschulen (FH) (مشابه نظام آموزشی آلمان) را تصویب کرد. هدف ازتاسیس مدارس عالی فنی، کوتاه کردن دوره تحصیل و راهیابی سریعتر دانش آموختگان به بازار کار است. ازسال 1994میلادی تا کنون بیش از 40مدرسه عالی فنی مجور تاسیس گرفته اند که در رشته های مختلف دوره های 4 ساله برگزار می کنند. تفاوت مدارس عالی فنی با دانشگاه ها در کاربردی و حرفه ای بودن تحصیلات است. در پایان دروه ها دانشجو باید یک دوره شش ماه تا یک ساله را در مراکز گوناگون به کارآموزی بپردازد. شرط ورود به مدارس عالی فنی، همان شرط ورود به دانشگاه هاست و در مواردی مدارک حرفه ای نیز مورد توجه قرار می گیرند. زمانی که تعداد متقاضیان بیشتر از گنجایش دانشگاه ها باشد امتحان ورودی برگزار می شود.

  • در اتریش حدود 18 دانشگاه و 110 انجمن آموزشی وجود دارد و زبان ملی و رسمی تدریس در این دانشگاه ها آلمانی می باشد.
  • تحصیل در دانشگاه های اتریش از ترم زمستانی2001 برای دانشجویان خارجی رایگان نیست و ترمی 727 یوروشهریه تحصیلی دریافت می گردد.
  • تامین هزینه های تحصیلی بوسیله کار ضمن تحصیل در اتریش امکان پذیر نیست مگر آنکه دانشگاه با توجه به نمره های بالای دانشجویان خارجی به آنها در خود محیط دانشگاه کار دهد.
  • اخذ پذیرش برای ادامه تحصیل دردانشگاه های اتریش شرط اعطای ویزا ازسوی دولت اتریش است. برای ورود به دانشگاه های اتریش داوطلب باید دانشجوی رشته مورد نظر در کشور خود باشد،به عبارت دیگر دیپلم به تنهایی قابل قبول دانشگاه های اتریش نیست.
  • دانشجویانی می توانند به عنوان دانشجوی رسمی در دانشگاه های اتریش به تحصیل ادامه دهند که مدرک تحصیلی آنها در کشوری که آن را کسب کرده اند و همچنین در اتریش برای ورود به دانشگاه کافی باشد.
  • دانشجویانی که قبلا در دانشگاه به تحصیل اشتغال داشته اند باید گواهی صادره از دانشگاه را ارایه دهند و در این گواهی باید کلیه نمرات منعکس باشد.
  • مهلت ثبت نام برای ترم تابستانی تا اول فوریه و برای ترم زمستانی تا اول سپتامبر می باشد یعنی مراکز مربوطه باید مدارک متقاضی را تا زمانهای نامبرده دریافت کرده باشند که معمولا توصیه    می شود که متقاضیان بدلیل بالا بودن تعداد تقاضاها از 6 ماه قبل درخواست خود را به دانشگاه ارائه دهند.
  • هزینه زندگی و تحصیل دراتریش سالیانه 7500 یورو می باشد که این هزینه به عنوان ساپورت مالی برای اخذ ویزای تحصیلی باید به حساب متقاضی در اتریش واریز گردد که بعد از اخذ روادید قابل برداشت می باشد.

جهت ثبت نام دردانشگاه ارائه بیمه درمانی الزامیست وبیمه درمانی برای هر6ماه حدود300 یورو در نظر گرفته می شود.

ساختار آموزشی

سیستم دانشگاهی در اتریش بر یک خودآموزی رها از کنترل و گسترده پایه‌ریزی شده است. نسبت و سطح تاریخ اول اکتبر و ترم تابستانی (ترم بهاره) در تاریخ اول مارس شروع می‌شود.هرکدام از دانشگاهها می‌توانند در تاریخ دیگری شروع ترم دوم را اعلام کنند. با شروع ترم تحصیلی کلاسهای درس نیز شروع می‌شوند. ترم زمستانی و ترم تابستانی هر یک حداقل 14هفتة آموزشی و در مجموع 30 هفتة آموزشی را شامل می‌شوند. تعطیلات تابستانی بطور معمول 3ماه به طول می‌انجامد(جولای‌،‌ آگوست‌، سپتامبر) در تعطیلات بجز دوره‌های آموزشی تابستانی، گردشهای علمی دانشگاهی و دوره‌های کارآموزی هیچ کلاس دیگری تشکیل نمی‌شود. امتحانات را می‌توان در آغاز و پایان تعطیلات برگزار کرد و در صورت توافق داوطلبان می‌توان به صورت استثناء در حین تعطیلات نیز امتحانات را برگزار نمود.

دوره‌های آموزشی

در مدارس کلاسها به طور معمول 6 روز در هفته تشکیل می‌شوند. البته امکان تعطیل اعلام کردن شنبه و تشکیل هفته 5 روزه نیز امکان دارد. به طور معمول کلاسها را نباید زودتر از ساعت 8:00 تشکیل داد. البته امکان تشکیل کلاسها در ساعت 7:00 نیز با توجه به امکان حمل‌و‌نقل دانش‌آموزان و بر اساس سایر اولویت ها و نیاز به این امر امکان‌پذیر است.کلاسهای درس نباید بعد از ساعت 18:00 و در روزهای شنبه بعد از ساعت 12:45 بطول انجامد. از سال تحصیلی 95/1994 دوره های آزمایشی چندین ساله ای برای ا جرای دوره های آموزشی شبانه روزی در مدارس پایه صورت گرفت. دوره های آموزشی شبانه روزی از دو بخش آموزشی و مراقبتی تشکیل شده است. بخش مراقبتی از دو زمان آموزشی مرتبط با درس و آموزش شخصی، یک بخش زمان آزاد و یک بخش زمان پذیرایی تشکیل شده‌ است. بخش آموزشی و بخش مراقبتی می‌توانند به صورت مجزا و یا به صورت ضربدری نسبت به یکدیگر تشکیل شوند در صورت ضربدری بودن دانش‌آموزان باید این دوره را ببینند چرا که بخش درسی و بخش مراقبتی در طول روز تغییر می‌کنند. در صورت انتخاب شیوة مجزا توسط شورای مدرسه پس از ساعات آموزشی، ساعات بخش مراقبتی بعد از ظهر شروع می‌شوند. در این صورت امکان شرکت دانش‌آموزان در تنها برخی از بعدازظهرها و یا حتی عدم شرکت آنها در بخش مراقبتی وجود دارد.هزینه‌های مربوط به غذای ناهار و یا ساعات آزاد (که می‌توانند مورد استفادة معلمان و یا روانشناسان اجتماعی قرار گیرند) توسط والدین و یا بخشداریها پرداخت می‌شود.ساعات شروع درس معمولاً 8:00 صبح می‌باشد. در شرایط خاص شروع کلاس از ساعت 7:00 صبح نیز ممکن است. پایان کلاسهای درس حداکثر ساعت 18:00 و در صورت نیاز 19:00 می‌باشد. این امر به مقطع تحصیلی مدرسه مربوط است. در روزهای شنبه پایان کلاسها حداکثر ساعت 12:45 خواهد بود. روز یکشنبه کلاسهای درس کلاً تعطیل هستند. هر ساعت درسی اصولاً 50 دقیقه طول می‌کشد. برخی کلاسهای خاص را می‌توان به دلایل مهم و حیاتی به مدت 45 دقیقه کاهش داد. بین ساعتهای درس زنگهای تفریح به مدت 5 تا 15 دقیقه وجود دارد. در صورت تشکیل کلاس در بعدازظهر زنگ تفریح ظهر باید به حد کافی طولانی باشد تا دانش‌آموزان امکان خوردن ناهار را داشته باشند. این زنگ تفریح معمولاً یک ساعت می‌باشد. البته دستورالعمل ثابت قانونی دربارة آن وجود ندارد. در مورد تعداد ساعات درسی هفتگی تفاوتهای قابل‌ توجهی میان مقاطع و انواع مدارس وجود دارد. این تعداد ساعات از 21 ساعت در هفته برای کلاس اول مدرسة ابتدایی (اولین مقطع تحصیلی‌6سالگی) شروع می‌شود، برای مدارس عالی آموزش عمومی (مقاطع نهم تا دوازدهم‌ 15 تا 18سالگی) به بیش از 33ـ34 ساعت در هفته می‌رسد و برای مدارس عالی‌تر فنی و مؤسسات کارآموزی (مقاطع نهم تا سیزدهم‌15 تا 19سالگی) تا 40ساعت در هفته خواهد بود. در برنامة آموزشی هفتگی که توسط مدیر مدرسه تنظیم می‌شود باید تعداد کل ساعات آموزشی هفتگی تا حد امکان به صورت مساوی بین روزهای هفته تقسیم شود. تعداد ساعات آموزشی روزانه برای کلاس اول تا چهارم بین 4 تا 6ساعت، در مقطع پنجم تا هشتم حداکثر 8 ساعت و برای کلاس نهم حداکثر 10ساعت می‌باشد. دروس و موضوعات آزاد نیز در بین این ساعات باید محاسبه شود. در مدارس شبانه‌روزی که در سیستم آموزش اجباری حل شده‌اند بخش مراقبتی از دوشنبه تا جمعه باید حداقل تا ساعت 16:00 ارائه گردد.در آکادمیهای آموزشی و تربیتی و آکادمیهای آموزش حرفه‌ای تعداد ساعات هفتگی برای دانشجویان بین 30 تا 40 ساعت است. این میزان به نیمسال تحصیلی بستگی دارد. ساعت شروع درس 7:00 صبح است. شروع درس در ساعت 8:00 صبح نیز ممکن است. حداکثرساعت تشکیل کلاس ساعت 20:00 می‌باشد.

مراکز آموزش عالی تخصصی Fachhochschulen

مطابق قانون تحصیلات و آموزش که در ماه می 1993 توسط پارلمان اطریش به تصویب رسید. Fachhochschulen در کشور اطریش از سال آکادمیک 95/1994تصویب و از آن زمان تا کنون به عنوان نوعی از تحصیلات دانشگاهی قلمداد گردید.  پارلمان دوره‌های آموزش فنی و حرفه‌ای را که عملاً از پیش تعیین شده بودند و اساس علمی داشتند به تصویب رساند که حداقل زمان طول این دوره‌ها 6 نیم ترم تحصیلی می‌باشد و حداقل1950 درس را در بر می‌گیرد.پذیرش منوط به داشتن گواهینامة امتحان ورود به دانشگاه نمی‌باشد. این کالجها برای اشخاصی تأسیس شده است که مهارت‌های فنی و حرفه‌ای مورد نیاز برای رشتة مورد تحصیل را دارا می‌باشند. فارغ‌التحصیلان مدارس فنی و حرفه‌ای که از مهارت و دانش ویژه و کافی برخوردارمی‌باشند، از اعتبار ویژه‌ای در ارتباط با برنامة تحصیلی به منظور کاهش طول تحصیل برخوردار خواهند شد.فارغ‌التحصیلان Fachhochschulen می‌توانند درتحصیلات دکتری در رشتة خود دردانشگاه ثبت‌نام نمایند. تأمین مالی از طریق دولت و نیزازطریق بخشهای خصوصی صورت می‌گیرد

.آموزش عالی غیر دانشگاهی

در کشور اطریش معدودی از رشته‌های آموزش تکمیلی غیر دانشگاهی وجود دارد. یک دوره مطالعاتی Fachhochschule (در کالجهای رشتة ویژة متوسطة تکمیلی) در سال 95/1994 برقرار گردید. رشته‌های ذیل در حال حاضر برای ادامة تحصیل در دسترس می‌باشد:ـ کالجهای آموزش معلم، کالجهای آموزشی برای معلمین اشاعه و آموزش مذهبی، کالجهای آموزش معلم فنی و حرفه‌ای و کالجهای فنی

ـ کالجهایی برای مشاغل اجتماعی

 ـ کالجهای پیراپزشکی

ـ دوره‌های دانشگاهی تکمیلی ویژه برای مشاغل و حرفه‌های تجاری و فنی

همانطور که در بالا توضیح داده شد، کالجهای آموزش معلم فنی و حرفه‌ای و فنی، معلمین را برای مدارس ابتدایی، مدرسة متوسطة عمومی. مدارس ویژه و برای سال پیش فنی و حرفه‌ای آماده و آموزش می‌دهد. کالجهای مخصوص و مجزای آموزش معلم به معلمین آموزش مذهب و دین را آموزش می‌دهد.همچنین همانگونه که در بالا توضیح داده شد، کالجهای آموزش معلم فنی و حرفه‌ای و کالجهای فنی به معلمین فنی و حرفه‌ای در بعضی از رشته‌های آموزشی و تعلیمی کالجهای فنی حرفه‌ای و کالجهای فنی متوسطة عالی (تکمیلی) و مقدماتی را آموزش می‌دهد.آموزش غیر دانشگاهی در کالجهای پیراپزشکی به هفت رشتة مختلف تقسیم‌بندی می‌شود. حداقل طول دوره دو سال می‌باشد.فارغ‌التحصیلان مدرسة متوسطة آکادمیک ممکن است آموزش فنی و حرفه‌ای را در دوره‌های ویژة بعد از دانشگاه در تجارت، صنایع دستی، بازرگانی و توریسم به اتمام رسانند  ترک‌کنندگان کالج فنی و حرفه‌ای و فنی تکمیلی که در کالجهای متوسطة تکمیلی مطالعه و تحصیل می‌کنند، ممکن است یک مدرک فنی و حرفه‌ای اضافی دریافت دارند.ترک‌کنندگان کالجهای فنی تکمیلی ممکن است در کالج تجاری متوسطة تکمیلی حضور یابند.در بعضی از نظامها و رشته ها، کالجهای ترک‌کنندگان کالج فنی و کالج فنی و حرفه‌ای متوسطه معرفی شده‌اند.اهداف آموزشیقوانین حقوقی مربوط به دانشگاهها وظایف آموزشی را به صورت بسیار کلی معین کرده است. بنابر قانون تحصیلات دانشگاهی (UNISTG) دانشگاهها وظایف آموزشی خود را توسط ارائة آموزش در راستای پرورش حرفه‌ای افراد در مقاطع کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکترا و با ارائة دوره‌های آموزشی جهت ادامه تحصیل انجام می‌دهند. آنها رشته‌های تحصیلی هنر، آموزش حرفه‌ای هنری، هنری ـ تربیتی یا هنری ـ علمی و همچنین پرورش از طریق هنر را به هنرجویان عرضه می‌کنند.جزئیات وظایف آموزشی در حقوق آموزشی از برشمردن تمامی رشته‌های عرضه شده توسط دانشگاهها حاصل می‌شود. وزارت مربوطه محل هر رشتة دانشگاهی را معین می‌کند. هدف از آموزش در مدارس عالی تخصصی آموزش حرفه‌ای بر مبنای علمی است.برنامة معین جلسات درس و ترتیب امتحانات توسط کمیسیون تحصیلی دانشگاههای علمی و هنری مشخص می‌شوند. در مدارس عالی حرفه‌ای کمیتة کارشناسی این برنامه را معین می‌کند.

 

برنامة های آموزشی

قانون کلی مدارس عالی (مصوب سال1996) منجر به وضع مقررات حقوقی فراگیری در زمینة برنامة درسی گردید که شامل تمام دانشگاهها می‌شد. با تصویب قانون تحصیلات دانشگاهی در سال 1997 تنظیم برنامة درسی در دانشگاهها و از سال 1998 دانشگاههای هنر از حالت متمرکز خارج شد. وضع مقررات جزئی که سابقاً برعهدة قانونگذار و وزارت مربوطه بود با تعیین چارچوب حقوقی و به دست آوردن فضای تصمیم‌گیری وسیعتر به کمیسیون‌های آموزشی خود دانشگاهها محول شد تا خود برنامة درسی خود را تعیین کنند. قوانین فراگیر آموزشی در اصل تنها شامل تعیین تعداد ترمهای تحصیلی و همچنین حداقل و حداکثر میزان کلی ساعتهای درسی در طول مدت تحصیل نمی‌شدند. دیگر ضرورت ندارد که هماهنگی میان انتظارات و خواسته‌های سیستم اشتغال و آموزش حرفه‌ای آکادمیک با فراگذشتن از دانشگاهها از طریق سیستم سیاسی حاصل شود، بلکه انجام این امر با ارتباط مستقیم کمیسیون آموزشی و نمایندگان بخش اشتغال میسر می‌شود.

قانون آموزش دانشگاهی برای ایجاد هماهنگی با بخش اشتغال روشهایی را پیش‌بینی کرده است. این تمهیدات کمیسیونهای آموزشی را موظف می‌کنند که از تمامی پیشنهادها مبنی بر تغییر برنامة تحصیلی استقبال کنند. براساس استماع نظریات طرفین یک نمودار قابلیت به دست می‌آید که اساس طراحی برنامة آموزشی قرار خواهد گرفت. در نتیجه ضرورت دارد نمودار قابلیت و طرح برنامة آموزشی با ارزیابی روشهای درون و برون دانشگاهی تهیه شود. برنامة آموزشی مدارس عالی حرفه‌ای با مسئولیت شخصی خود این مدارس تهیه می‌شوند. به هر صورت لازم است این برنامه‌ها از طرف شورای مدارس عالی فنی به رسمیّت شناخته شوند. برنامة دوره‌های آموزشی مرکز دانشگاهی تحصیلات عالی با مسئولیت شخصی خود مرکز دانشگاهی طراحی می‌ گردد.

امکانات تحصیلی

اعطای کمک هزینه های تحصیلی

در ترم زمستان 2001/2000 درمجموع 20185 کمک هزینه برای دانشجویان دانشگاههای علمی پرداخت شده است. برای دانشجویان دانشگاههای هنر تعداد 711 کمک هزینه و برای دانشجویان مدارس عالی تعداد 2616 مورد کمک هزینه پرداخت شده است. تقریباً 36% دریافت کنندگان کمک هزینه که مشغول به تحصیل در دانشگاهها بودند از حداکثر کمک هزینه استفاده کرده اند. میانگین کمک هزینه تحصیلی در دانشگاهها در ترم زمستانی  2001/2000 مبلغ 51800  شیلینگ در سال  بوده است.

کمک هزینه های تحصیلی ویژه دانشجویان و دانش آموختگان دانشگاههای خارجی 

وزارت آموزش و علوم و فرهنگ کمک هزینه هایی برای دانشجویان ، دانش آموختگان و دانشمندان جوان خارجی در چهارچوب برنامه های مربوط به کمک هزینه ای در ذیل ارائه می دهد:

- ارائه کمک هزینه های اتریش برای دانشجویان و دانش آموختگانی که موضوع کارهای تحقیقاتی مقطع کارشناسی یا رساله دکترای آنها در رابطه با کشور اتریش باشد.

- کمک هزینه های طرح ارنست ماخ (Ernst Mach)به دانش آموختگان کشورهای صنعتی برای انجام فعالیتهای علمی در اتریش

- کمک هزینه های طرح برتا فون سوتنر (Bertha von Suttner)برای نوشتن رساله دکتری و به پایان رساندن تحصیلات دکتری در اتریش ( ارائه کمک هزینه به مدت سه سال )

- کمک هزینه های طرح فرانتس ورفل (Farnt Werfel) کمک هزینه های دو ساله تحقیقاتی برای مدرسان جوان دانشگاهها ، که کانون فعالیتها و مشغولیتهایشان ادبیات اتریش است، برای تحصیلات تکمیلی در اتریش تقاضا نامه ها جهت دریافت این کمک هزینه ها به نمایندگیهای اتریش در خارج از کشور تحویل می گردند . انتخاب دریافت کنندگان کمک هزینه توسط یک کمیسیون از دانشمندان در اتریش صورت می پذیرد.درسال تحصیلی 2003-2002 بیش از245کمک هزینه در چهارچوب این چهار برنامه مربوط به کمک هزینه در اختیار دانشجویان و دانش آموختگان بیش از 30 کشور قرار گرفت .

- ارائه خدمات تدارکاتی و پشتیبانی اجتماعی و بهداشتی به دانشجویان

- برقراری امنیت اجتماعی برای دانشجویان داخلی و خارجی

امکانات آموزشی ویژه دانشجویان دوره های عالی خصوصی

علاوه بر 18دانشگاه دولتی دراتریش،مدارس عالی کلیسایی ومدارس عالی علوم کاتولیکی وجود دارند. مراکز خصوصی مختلفی دوره های MBA را ارائه می کنند. این دوره ها از لحاظ دولتی تأیید شده نیستند. دوره های آموزشی خارج از ساختار دانشگاهها بر اساس قانون آموزش دانشگاهی به مرور زمان می توانند قالب دانشگاهی به خود بگیرند. درحال حاضر ارائه دهندگان دوره های مدارس عالی تخصصی، اشخاص حقوقی با حقوق خصوصی هستند. ازسال 1999(قانون تاْیید مؤسسات آموزشی تحت عنوان دانشگاههای خصوصی) دوره های تحصیلات ثانویه یا به عبارت دیگر مؤسسات آموزشی خصوصی مشابه مدارس عالی دولتی می توانند از لحاظ دولتی با عنوان دانشگاههای خصوصی تأیید شوند. اهمیت کمی دانشگاههای خصوصی تاکنون ناچیز بوده است. 

ارزشیابی مدارک تحصیلی

1- مدارک Diplom که با 2 تا 3سال تحصیل، صادره از کلیه کالج ها با هر گرایشی و همچنین تحصیلات نیمه تمام حداقل با گذراندن دوره عمومی دانشگاه ها (Studienabschnitt) به شرط برخورداری از دیپلم دبیرستان "کاردانی" ارزشیابی می شود.

2- مدارکDiplom Ingenieur(FH), Magister(FH), Diplom Ingenieur Magister. Art, Magister که با 3تا 4سال تحصیل (طول دوره اسمی) صادره ازکلیه دانشگاه ها، دانشکده های هنرهای عالی و مدارس عالی فنی، "کارشناسی" ارزشیابی می شود.

3- Diplom Ingenieur, Magister. Art, Magister که با 4تا 5سال تحصیل(طول دوره اسمی) صادره از کلیه دانشگاه ها، دانشکده های هنرهای عالی و در صورت گذراندن پایان نامه، "کارشناسی ارشد پیوسته"ویا باداشتن مدرک کارشناسی "کارشناسی ارشد"ارزشیابی می شود.

4- مدارکDoktor به شرط داشتن مدارک بند های 2و3یا کارشناسی ارشد "دکتری"ارزشیابی می شود.

5- هیچیک از مدارک دانشگاهی که به صورت خصوصی، مکاتبه ای، ترددی و غیر حضوری گرفته شود ارزشیابی نمی شود.

فعالیت های اروپایی در چارچوب آموزش و ادامه تحصیل معلمین

درحال حاضر همکاری های دو جانبه متعددی میان اتریش با کشورهای اروپایی دیگر بخصوص دولتها و کشورهای اروپای مرکزی و شرقی در حال انجام است. معلمان این کشورها می توانند در دوره های آموزشی تکمیلی در اتریش شرکت کنند. علاوه بر این در صورت درخواست، امکان برگزاری دوره های آموزشی مقطعی در اتریش و یا کشورهای مذکور و با شرکت اساتید اتریشی وجود دارد. اتریش بعنوان یکی از اعضای شورای اروپا در برنامه بورسیه معلمانCDCC شرکت دارد. در چارچوب این برنامه، معلمان از سایر کشورهای عضو طرح در برنامه های کوتاه مدت آموزش تکمیلی معلمان در اتریش شرکت می کنند. در مقابل معلمان اتریشی در دوره هایی که شورای اروپا در سایر کشورهای عضو طرح برگزار می کند شرکت می کنند. در راستای آموزش تکمیلی معلمان در اتریش، سطح گسترده ای از برنامه ها و دوره ها در سطح اروپایی برگزار می شود. بر پایه قراردادهای دو جانبه فرهنگی، اتریش مدتهاست که علاوه بر تبادل معلم ( با کشورهای انگلستان و فرانسه )، همچنین تبادل گسترده دستیاران زبانی ( با کشورهای انگلستان، فرانسه، ایتالیا،کرواسی،اسپانیا، ایرلند و روسیه ) را صورت می دهد.

مشارکت اتریش در طرح سقراط (SOKRATES)

روند شرکت و عضویت اتریش در طرح های سقراط و اراسموس(ERASMUS)

طرح های اراسموس : از تاریخ اول نوامبر 2000 برای سال تحصیلی 2002-2001 مجموعا 83 درخواست بشرح زیر شرکت در قرارداد طرح مدارس عالی ( اراسموس ) صادر شد :

12درخواست از دانشگاه ها بود، 6 درخواست از دانشگاه های هند، 15 درخواست از مدارس عالی تخصصی، 19 درخواست از آکادمی های بخش بهداشت ( آکادمی های فنی – پزشکی و نیز    آکادمی های مامائی )، 14 درخواست از آکادمی های آموزشی تربیتی، 4 درخواست از آکادمی های آموزش حرفه ای، 3 درخواست از آکادمی های آموزشی مذهبی (‌در مجموع 31 درخواست از آکادمی های آموزش و تربیت معلم )، 7 درخواست از آکادمی های مشاغل اجتماعی،   3 درخواست از سایر موسسات. کلیه 83 درخواست رسیده پذیرفته شده اند.

5 درخواست از 83 درخواست برای اولین بار بوده اند.

طرح ECTS سیستم اروپایی سنجش کارکردهای آموزشی

طرح ECTS   در اتریش با علاقه شدیدی روبرو شد. در مجموع 50 موسسه برای شدن به طرح ECTS   درخواست کمک مالی کردند. 45 موسسه در طرح ECTS  پذیرفته شدند ( درصد پذیرش 90 درصد) 

در سطح اروپا : از 30 کشور مجاز به شرکت در طرح سقراط در مجموع 911 طرح به   ECTS  وارد شدند و 751 طرح از آن میان پذیرفته شد ند. سهم اتریش از طرح های پذیرفته شده 7/6 درصد   می باشد.

طرح PROG گسترش برنامه آموزشی

- در اتریش در مجموع 9 درخواست برنامه آموزشی صادر شدند. از این بین 7 درخواست مورد موافقت واقع شدند ( درصد پذیرش 8/77 درصد )

در سطح اروپا : از 30 کشور مجاز به شرکت در طرح سقراط در مجموع 72 درخواست طرح    PROG  صادر شد که 29 تای آن پذیرفته شدند. سهم اتریش از طرح های پذیرفته شده 1/24 درصد بوده است.

طرح Module

از موسسات اتریشی 2 درخواست برای  طرح Module رسیده است. یکی از این دو درخواست پذیرفته شده است. ( 50 درصد پذیرفته شده )

در سطح اروپا : از 30 کشور مجاز به شرکت در طرح سقراط مجموعا 68 MOD درخواست شده و از این میان 21 MOD پذیرفته و مورد موافقت واقع شدند. سهم اتریش از درخواست های پذیرفته شده 7/4 درصد بوده است.

پروژه های سمیناری

موسسات اتریشی مجموعا 2 بار درخواست پروژه های همایشی کردند. یکی از این دو درخواست پذیرفته شده است. ( درصد پذیرش 50 درصد )

در سطح اروپا : از 30 کشور مجاز به شرکت در طرح سقراط در مجموع 27 درخواست طرح های همایشی شد که از میان آن ها 13 طرح پذیرفته و مورد موافقت واقع شدند. سهم اتریش ازطرح های قبول شده 6/7 درصد بوده است.

برنامه های فشرده (IP)  

در اتریش در مجموع 26 درخواست و دوره های فشرده صادر شدند.

از این میان 19 طرح مورد موافقت واقع شدند. ( درصد پذیرش 73 درصد )

در سطح اروپا : از 30 کشور مجاز به شرکت در طرح سقراط در مجموع 262 درخواست دوره‌های فشرده (IP) صادر شده که از آن میان با 163 طرح موافقت شده است. سهم اتریش از طرح های پذیرفته شده 6/11 درصد بوده است.

مساعدت‌های انتقالی ( اراسموس)

انتقال دانشجو : از سال تحصیلی 93/1992 به بعد مساعدت‌های انتقال دانشجو با استقبال گسترده‌ای روبرو شدند. برای سال 2002/2001 نیز انتظار رشد این درخواست‌ها می‌رود. کشورهایی که بیشترین درخواست‌ها را برای انتقال کرده‌اند، به ترتیب انگلستان و فرانسه هستند. بطور معمول و سنتی طلایه‌دار این حرکت دانشگاه‌ها بوده‌اند و آکادمی‌های آموزشی - تربیتی و مشاغل اجتماعی در رتبه‌های بعدی قرار دارند.

انتقال اساتید : مدارس عالی رفته رفته سهم بیشتری از مساعدت‌های انتقال در اتحادیه اروپا را به خود اختصاص می‌دهند. 447 استاد دانشگاه در سایر مدارس عالی شریک کلاس تشکیل داده‌اند. از این میان 320 معلم از بخش آکادمی‌های آموزشی و آکادمی‌های مشاغل اجتماعی‌ بوده‌اند.

طرح مینوس (COMENIUS)

از سال 1995 تعداد 565 طرح (درخواست جدید) با مشارکت اتریش در چارچوب طرح  Comenius1 صادر شده‌اند. برای سال تحصیلی 2002/2001 در مجموع با 372 طرح Comenius1 جهت کمک مالی موافقت شده است (155 طرح جدید و 217 درخواست تمدید مدت طرح). اکثر این پروژه ها دارای برنامه‌ریزی 3 ساله هستند و روی موضوعات مختلفی کار می‌کنند؛ مانند هویت منطقه‌ای؛ میراث فرهنگی؛ محیط زیست؛ شهروند فعال اتحادیه اروپا و یا گذر مدرسه ـ اقتصاد.

از سال 2001 همچنین پروژه‌های سابق Lingua-E در طرح Comenius1 ادغام شدند. در سال تحصیلی 2002/2001 با حمایت مالی 15 طرح زبان‌های خارجی موافقت شده است.

نوع جدیدی از پروژه‌ها به تازگی در طرح Comenius1 داخل شده‌اند که طرح‌های گسترش مدارس می‌باشند؛ و در سال 2002/2001 برای نخستین بار تعداد 30 طرح از این نوع مورد  موافقت جهت کمک مالی قرار گرفتند. علاوه بر این در دوره اول طرح سقراط تعداد 1534 فعالیت جنبشی (بازدیدهای علمی؛ مبادله معلمان و دوره‌های کارگاهی) درخواست شده‌اند. از آگوست 2001 این درخواست‌ها بعنوان بخشی از روند صدور درخواست پروژه بحساب آمده و بصورت مجزا مورد موافقت واقع نمی‌شوند. برای آماده‌سازی درخواست‌ها از شروع طرح سقراط تعداد 1027 دیدار آماده‌سازی مورد موافقت واقع شده‌اند.

طرح Comenius پروژه‌های اشتراکی

در سال 2001 در مجموع تعداد 25 درخواست طرح که با همکاری موسسات اتریشی و یا با مشارکت موسسات اتریشی و سایر کشورها صورت گرفته در بروکسل تنظیم شدند. از این میان 14 طرح مورد موافقت کمیسیون اروپا برای حمایت مالی قرار گرفتند. در کل اروپا تعداد 135 درخواست تنظیم شد که با 80 طرح از این میان موافقت جهت حمایت مالی صورت گرفت.

طرح Comenius2.2.c.1 دوره‌های تکمیلی عمومی :

از آغاز طرح در تاریخ اول مارس 2001 تعداد 51 نفر درخواست سوبسید برای برگزاری دوره‌های تکمیلی عمومی کرده‌اند. پس از بررسی شایستگی درخواست کننده‌ها تنها یک مورد مورد قبول واقع نگردید. میزان سوبسیدها و کمک‌ها شامل 100 درصد هزینه‌های سفر؛ 50 درصد هزینه‌های برگزاری دوره و نیز مبلغی برای هر روز که بر اساس جدول موجود محاسبه می‌شود می‌گردد.

طرح Comenius2.2.c.2 :

تا تاریخ اول مارس 2001 تعداد 134 نفر برای دریافت شهریه جهت شرکت در حوزه زبانهای خارجی درخواست نموده‌اند. از آن میان به درخواست 121 نفر شهریه تعلق گرفت. این شهریه شامل 100% هزینه سفر، 50% هزینه دوره و مبلغی بابت شرکت در دوره‌ها و اقامت می‌گردید. همچون گذشته زبانهای انگلیسی و فرانسه بیشترین گروه‌های زبانی مقصد بوده‌اند.

اطلاعات آموزشی در اروپا

اروپا از ژانویه سال 1993 در طرح  ARION مربوط به اقامت‌های آموزشی برای متخصصان و کارشناسان آموزشی و طرح EURYDICE مربوط به شبکه اطلاع‌رسانی آموزشی شرکت جسته است. از آن تاریخ در هر ایالتی تعدادی هماهنگ کننده معرفی می‌شوند که مسئول معرفی شرکت‌کنندگان طرح ARION و یا پخش نشریات EURYDICE در سطح آن ایالت می‌باشند. سالیانه یکبار همایشی بین نمایندگان ملی اتریش در طرح و هماهنگ کننده‌های ایالت‌ها برگزار می‌گردد که در آن اقدامات بعدی مورد بحث و بررسی قرار می‌گیرد و همکاری‌های تکمیلی متقابل برای اجرای این دو برنامه از طرح سقراط در بخش آموزش اتریش دنبال می‌شوند. اطلاعات مربوط به طرح EURYDICE (نشریات، بانک‌های اطلاعاتی EURYBASE درباره سیستم آموزشی اتحادیه اروپا، کشورهای منطقه آزاد تجاری اروپا (EFTA)، کشورهای بازار مشترک اروپا (EWR) و کشورهای عضو سیستم آموزشی دایره‌المعارف اروپا) و نیز مربوط به طرح  ARION  در اینترنت موجود است (آدرس : (http://www.schule.at سایت اینترنتی schule.at مخصوص اهداف معلمان اتریشی ایجاد گردیده است. مرکز EURYDICE در اتریش علاوه بر موارد مذکور، به جمع‌آوری اطلاعات و پاسخگویی به سوال وزارتخانه‌های مرتبط با امر آموزش و نیز کارشناسان آموزشی داخل و خارج کشور می‌پردازد. در اتریش بطور متوسط سالانه 4 همایش اقامت‌های آموزشی در ایالت‌ها برگزار می‌شود و هر بار 50 کارشناس آموزشی برای دوره‌های اقامتی آموزشی ARION به کشورهای دیگر اروپایی اعزام می‌شوند. مشارکت اتریش دربرنامه اجرایی لئوناردوداوینچی

2از تاریخ اول ژانویه 2000 طرح اجرایی اروپایی لئوناردو داوینچی 2 در امر آموزش حرفه‌ای دوره دوم خود (از سال 2000 تا سال 2006) را تجربه کرد. پس از مشورت با پارلمان اروپا این طرح در تاریخ 26 آوریل 1999 توسط شورای وزیران بطور رسمی پذیرفته شد. (و در تاریخ 11 ژولای 1999 در روزنامه رسمی شماره 146 و در صفحه 33 بچاپ رسید(. طرح لئوناردو داوینچی 2، مانند مرحله اول که از سال 1995 تا 1999 صورت گرفت (و لئوناردو داوینچی 1) نام داشت؛ کمک به جوامع برای سیاست آموزش حرفه‌ای بوده، چنانچه در پیمان ماستریخت در سال 1992 مورد درخواست واقع شده بود و تکیه بر اصل 127 پیمان اتحادیه اروپا داشت. این برنامه می‌بایست اقدامات کشورهای عضو را حمایت و تکمیل کند. هدف این برنامه بهبود کیفیت؛ نوآوری و انعکاس قالب اروپایی در سیستم‌های آموزش حرفه‌ای و کارآموزی حرفه‌ای با همکاری فرامرزی می‌باشد. در این برنامه درکنار 15 کشور اتحادیه اروپا و 3 کشور بازار مشترک اروپا (لیختن اشتاین؛ ایسلند؛ نروژ( همچنین کشورهای اروپای شرقی و مرکزی شامل (مجارستان، رومانی، جمهوری چک، لهستان، اسلواکی، بلغارستان، اسلوونی، استونی، لتونی، لیتوانی) بهمراه قبرس، مالت و ترکیه در سطح کامل حق مشارکت دارند.بر اساس یک مسابقه در سطح اروپا در قالب همکاری‌های فشرده بین اشخاص مختلف و صاحبان و ارائه‌دهندگان تحصیلات عالی و تکمیلی حرفه‌ای (بعنوان مثال ادارات سازمانی، مدارس حرفه‌ای، دانشگاه‌ها، شرکای اجتماعی، کارگاه‌های آموزشی، موسسات آموزشی، انستیتوهای تحقیقی آموزشی) پروژه‌های نوین و ابتکاری اجرا شدند. بنیاد ملی لئوناردو داوینچی بعنوان مرکز ملی هماهنگی برای طرح جامع لئوناردو داوینچی 1 در دسامبر 1994 بر اساس ابتکار مشترک وزارت آموزش و امور فرهنگی و وزارت علوم، ترافیک و هنر تاسیس شد و در تاریخ اول فوریه 1995 شروع بکار کرد. از وظایف این مرکز می‌توان به نکاتی اشاره کرد: اداره طرح لئوناردو داوینچی در سطح ملی و داخلی، اجرای دوره‌های لئوناردو داوینچی در سطح ملی و داخلی، اجرای برنامه‌های اطلاع‌رسانی (نشریه لئوناردو؛ خبرنامه؛ همایش‌ها و جلسات اطلاع‌رسانی و غیره)، مشاوره و همکاری در طرح ها و پروژه‌های فردی، اداره امور اجتماعی و انعقاد قراردادها، جمع‌آوری اسناد و ارزیابی پروژه‌های جاری طرح، ایجاد و برقراری ارتباط با مراکز مرتبط با طرح لئوناردو در داخل و خارج از کشور. از سال 1996 روابط عمومی طرح و دفتر طرح لئوناردو با ایجاد یک Homepage آغاز بکار کرد. با مراجعه به آدرس اینترنتیhttp://www.leonardodavinci.at/ می‌توان علاوه بر دسترسی به اطلاعات جامع و اساسی درباره طرح و درخواست شرکت در طرح، از اطلاعات و نکات تازه‌تری درباره همایشها، خلاصه مقالات و طرح‌ها و نیز سایر آدرس‌های مرتبط با طرح مطلع شد. علاوه بر این، در چارچوب آماده‌سازی جهت اعلان پیشنهاد طرح و پروژه، همایش‌های اطلاعاتی (معمولا برای هر رشته همایش خاصی برگزار می‌شود) و کارگاه‌های آموزشی برای حمایت از ارائه‌دهندگان پیشنهاد در طرح برگزار می‌شود. برای طرح لئوناردو داوینچی 2 فقط سه فراخوان جهت ارائه طرح‌ها در سال‌های 2004-2002-2000 صورت خواهد گرفت که در آنها تقدم‌ها و اولویت‌های طرح نیز معین خواهد شد. البته طرح‌ها همچون گذشته می‌تواند بصورت سالانه تنظیم شود. مجریان طرح آموزش حرفه‌ای که در ابتدا به آنها اشاره شد، گسترش طرح را مشخص می‌کنند. مجموعه اهداف گوناگونی مطلوب هستند و قرار است با تلاش مجریان پروژه‌ها و نیز مرکز همکاری‌های ملی اتریش اتحادیه‌ای پویا ایجاد شود تا پروژه‌های فرا ملی را اجرا کند و سعی در گسترش نتایج حاصله داشته باشد. طرح لئوناردو داوینچی 2 نیز مانند طرح قبلی خود (لئوناردو داوینچی 1) وظیفه بالا بردن کیفیت آموزش شغلی و حرفه‌ای در کشورهای عضو طرح را دارد تا شانس اشتغال افراد بالا رفته و از محدودیت‌های اجتماعی جلوگیری شود. هدف این طرح حمایت از اتحاد اقتصادی و اجتماعی اتحادیه اروپا و تقویت قدرت و نیروی شاغل در اقتصاد اروپا می‌باشد. سال 1999 از نگاه اتریش سالی همراه با موققیت و ثبت رکورد بوده و تنها از نظر تعداد طرح‌ها و پیشنهادات ارائه شده سالی قابل توجه است. در قالب برنامه‌های واسطه‌ای و تبادلی برای دانش‌آموزان، کارآموزان، کارگران جوان، دانشجویان و محققان درمجموع 87 طرح و پیشنهاد ارائه شده است (80 طرح در بخش 1 و 7 طرح در بخش 2) که توجه به جایگاه‌های تخصصی مختلف و کشورهای شریک متفاوتی دارند. این تعداد نسبت به سال ما قبل آن رشد 45% را  نشان می‌دهد. پروژه‌های یک بعدی در مقایسه با سال ماقبل خود کمتر ارائه شدند، چرا که تمرکز اصلی پروژه‌ها در سال قبل حول محور فعالیت‌های جنبشی و پویا و پروژه‌های ضربدری می‌چرخید. مهلت ارائه آخرین مرحله از ارائه طرحها تاریخ 23 مارس 1999 بوده است. در مجموع 108 طرح ارسال شدند. علاوه بر 87 طرح واسطه‌ای ـ تبادلی تعداد 4 طرح و پروژه تحقیقی و 17 پروژه ضربدری وجود داشت. درسال 2000 در حدود 1200 نفر در بخش آموزش حرفه‌ای(کارآموز، دانش‌آموز، دانشجو، کارگران جوان، فارغ‌التحصیلان و محققان) در چارچوب 70 پروژه سیار و متحرک امکان اقامت در کشور دیگر و آموزش حرفه‌ای و شغلی را یافتند. در همان سال 60 درخواست پروژه‌های یک بعدی و ساده؛ 60 درخواست پروژه‌های زبان و یک درخواست برای ایجاد گسترش شبکه اطلاع‌رسانی فرا ملی به دبیرخانه ملی طرح ارسال شدند. انتخاب نهایی پروژه‌ها در دسامبر 2000 صورت گرفت. در برنامه جدید به مدت 7 سال نه تنها دوره طرح طولانی‌تر شده، بلکه حمایت‌های مالی به 5/1 میلیارد یورو افزایش یافته است. طرح لئوناردو داوینچی 2، سه هدف اصلی را دنبال می‌کند: 1- بهبود توانایی‌ها و شایستگی‌های افراد بخصوص جوانان در آموزش‌های اولیه شغلی در کلیه سطوح و رشته‌ها، بخصوص با روش آموزش‌های متناوب، 2- بهبود کیفیت آموزش‌های تکمیلی شغلی و امکان ادامه تحصیل و کسب توانایی‌ها و شایستگی‌های دائمی، 3- گسترش و تقویت همکاری‌ها در آموزش شغلی برای ایجاد جریان نوع‌آوری با توجه به رشد توانایی‌های رقابتی و روح مشارکت و ابتکار.  این اهداف با کمک 5 اقدام فراملی زیر قابل دسترسی می‌باشند: 1- پویایی (برنامه‌های واسطه‌ای و مبادله‌ای) 2- پروژه‌های تحقیقی (رشد خلاقیت و نوع‌آوری و نیز کیفیت) 3- شایستگی‌های زبانی (گسترش شایستگی‌های زبانی و فرهنگی) 4- شبکه‌های اطلاع‌رسانی فراملی (برای مبادله تجارب و مثال‌های عملی) 5- لوازم و امکانات مقایسه (کسب اطلاعات و جزئیات قابل مقایسه با یکدیگر).

همانطور که گفته شد در سال‌های 2000،2002 و 2004 سه فراخوان درباره ارائه طرح‌ها و پیشنهادات اعلام خواهد شد که در آنها اولویت‌های طرح نیز معین خواهد شد. این فراخوان‌ها همچنین حاوی معیارهای گسترش، مقیاس سنجش طرح‌ها و پیشنهادات و نیز انتخاب طرح‌ها برای اقدامات مجزای این طرح می‌باشد. طرح‌های ارسالی با توجه به 3 اصل گزینش می‌شوند:

اصل A برای اقدامات پویایی: در این مرحله طرح‌های موجود در سطح ملی در هر کشور و بصورت غیر متحرک انتخاب وگزینش می‌شوند.

اصل B برای اقدامات پروژه‌های تحقیقی، شایستگی‌های زبانی و شبکه‌های فراملی: در این مرحله طرح‌ها در سطح ملی و بطور جمعی گزینش می‌شوند.

اصل متمرکز C: برای اقدام به جمع‌آوری مواد و اطلاعات مقایسه‌ای، برای کلیه طرح‌هایی که از جانب سازمان‌های اروپایی اجرا می‌شوند و برای پروژه‌های تحقیقاتی موضوعی.

با گسترش اقدامات مشترک، این طرح علاوه بر این امکان ارتباط با سایر طرح‌های ابتکاری اجتماعی بخصوص طرح‌های سقراط (SOLRATE) و طرح جوانان (JUGEND). صندوق‌های اجتماعی اروپایی، طرح ابتکاری اجتماعی Equal و یا برنامه پنجم تحقیقات و توسعه را برقرار می‌سازد. پذیرش تحصیلی

برای پذیرش در دورة معمولی تحصیلی، دانشجویان باید مدرک امتحان ورود به دانشگاه را داشته باشند. دانشجویان از یک دانشگاه ویژه برای یک دوره درخواست می‌نمایند. سپس آنها در هر نیم ترم مجبور به ثبت‌نام در دوره‌ایی می‌باشند که انتخاب کرده‌اند.در بعضی موارد، الزام به دادن امتحانات تکمیلی نیز وجود دارد. دانشجویانی که درخواستهای پذیرش رسمی را برای دوره‌ای که انتخاب کرده‌اند، در دست ندارند مجبور به دادن امتحانات تکمیلی قبل از ورود به دانشگاه یا در دو ترم اول دوره می‌باشند. قوانین تحصیلی، درخواستهای رسمی برای ورود به دوره‌های مختلف تحصیلی را تشریح و توصیف می‌نمایند. در کالجهای هنرهای زیبا تنها بعضی از دوره‌هایشان دارای امتحان ورودی است که استعداد هنری ارزیابی می‌گردد. داوطلبانی که امتحان ورودی به دانشگاه را پشت سر نگذاشته باشند، ممکن است از آنها امتحان ورود به دانشگاه که در برگیرنده ارزیابی برای تحصیلات دانشگاهی در طیف محدودی از رشته‌ها است به عمل آید.

دانشجویان خارجی

در یک سال تحصیلی حدود 15 % از کل دانشجویان دانشگاههای علمی دانشجویان خارجی هستند. این دانشجویان در دانشگاههای هنر 37% از کل دانشجویان هستند . سه دانشجویان خارجی در سال 2001/2000 در مدارس عالی فنی بیش از 3% بوده است . تعداد دانشجویان رسمی کشورهای اروپای شرقی ( لهستان ، چک ، اسلوواکی ، مجارستان ، رومانی ، بلغارستان ) که در اتریش مشغول به تحصیل هستند      از2000 نفر در ترم زمستان 91-1990 به 8700 نفر در ترم زمستان 2002-2001 رسیده است  . و بدین ترتیب در این یازده سال چهار برابر شده است . اما تعداد دانشجویان غیر اروپایی که از کشورهای در حال توسعه کمتر شده است . میزان فارغ التحصیلان خارجی در دانشگاههای اتریش در سال تحصیلی 2001-2000 بالغ بر 10% از کل فارغ التحصیلان بود .

پذیرش دانشجویان خارجی

فردی که تابعیت کشور اطریش را دارا نمی باشد. تبعه های خارجی که از شرایط یکسان تبعه های اطریشی بهره می برند به قرار ذیل می باشند :

شهروندان لوگزامبورگ، شهروندان Liechtenstein و اشخاصی که در ایالت ( شهر ) Bolzano ( ایتالیا) با زبان مادری آلمانی که خودشان را اعضای این جامعة زبانی دانسته و تبعیت اطریشی را دارا نمی باشند. شرایط پذیرش 

دانشجویان خارجی اگر مدارکشان معادل با مدرک Matura باشد و به آنها اجازة ورود به دانشگاهی در کشور خودشان را بدهد. در دوره های تحصیلی دانشگاه پذیرفته می‌شوند.  آنها همچنین باید مدرکی را ارائه نمایند که دال بر این باشد که یک مؤسسه آموزش عالی در کشور خودشان، آنها را در تحصیلات دانشگاهی در رشتة مورد نیاز و مورد نظر مورد پذیرش قرار داده است.

مدارک مورد نیاز

- برخورداری از مدرک مدرسة متوسطة Reifepru fung/ Matura

- گذراندنFachhochschule Programmes  به منظور ورود به کلیه مؤسسات آموزش عالی  (دانشگاه ها، دانشگاه های هنرو ......)

- برخورداری از دانش کافی زبانی 

 دانش کافی از زبان آلمانی مورد نیاز می باشد. در موارد خاص ، دانشجویان باید امتحان زبان آلمانی را ( بصورت کتبی و شفاهی ) در دانشگاه قبل از ثبت نام به عنوان دانشجویان تمام وقت، پشت سر گذارند. امکانات و شرایط تحصیل زبان آلمانی در تمامی دانشگاه ها و در تعدادی از مدارس آموزش زبان در دسترس و قابل ارائه می باشد. برای دانشجویان خاور نزدیک، دوره های ویژه ای از طریق جامعة Purgstall - Hammer  ارائه می گردد.

پذیرش تحصیلی

برای پذیرش در دورة معمولی تحصیلی، دانشجویان باید مدرک امتحان ورود به دانشگاه را داشته باشند. دانشجویان از یک دانشگاه ویژه برای یک دوره درخواست می‌نمایند. سپس آنها در هر نیم ترم مجبور به ثبت‌نام در دوره‌ایی می‌باشند که انتخاب کرده‌اند.در بعضی موارد، الزام به دادن امتحانات تکمیلی نیز وجود دارد. دانشجویانی که درخواستهای پذیرش رسمی را برای دوره‌ای که انتخاب کرده‌اند، در دست ندارند مجبور به دادن امتحانات تکمیلی قبل از ورود به دانشگاه یا در دو ترم اول دوره می‌باشند. قوانین تحصیلی، درخواستهای رسمی برای ورود به دوره‌های مختلف تحصیلی را تشریح و توصیف می‌نمایند. در کالجهای هنرهای زیبا تنها بعضی از دوره‌هایشان دارای امتحان ورودی است که استعداد هنری ارزیابی می‌گردد. داوطلبانی که امتحان ورودی به دانشگاه را پشت سر نگذاشته باشند، ممکن است از آنها امتحان ورود به دانشگاه که در برگیرنده ارزیابی برای تحصیلات دانشگاهی در طیف محدودی از رشته‌ها است به عمل آید.

دانشجویان خارجی

در یک سال تحصیلی حدود 15 % از کل دانشجویان دانشگاههای علمی دانشجویان خارجی هستند. این دانشجویان در دانشگاههای هنر 37% از کل دانشجویان هستند . سه دانشجویان خارجی در سال 2001/2000 در مدارس عالی فنی بیش از 3% بوده است . تعداد دانشجویان رسمی کشورهای اروپای شرقی ( لهستان ، چک ، اسلوواکی ، مجارستان ، رومانی ، بلغارستان ) که در اتریش مشغول به تحصیل هستند      از2000 نفر در ترم زمستان 91-1990 به 8700 نفر در ترم زمستان 2002-2001 رسیده است  . و بدین ترتیب در این یازده سال چهار برابر شده است . اما تعداد دانشجویان غیر اروپایی که از کشورهای در حال توسعه کمتر شده است . میزان فارغ التحصیلان خارجی در دانشگاههای اتریش در سال تحصیلی 2001-2000 بالغ بر 10% از کل فارغ التحصیلان بود .

پذیرش دانشجویان خارجی

فردی که تابعیت کشور اطریش را دارا نمی باشد. تبعه های خارجی که از شرایط یکسان تبعه های اطریشی بهره می برند به قرار ذیل می باشند :

شهروندان لوگزامبورگ، شهروندان Liechtenstein و اشخاصی که در ایالت ( شهر ) Bolzano ( ایتالیا) با زبان مادری آلمانی که خودشان را اعضای این جامعة زبانی دانسته و تبعیت اطریشی را دارا نمی باشند.

جابجایی دانشجویان

از مجموعا 13303 فارغ التحصیل داخل کشور ، یعنی فارغ التحصیلان مقاطع اول و دوم در سال تحصیلی 2000-1999 در دانشگاههای علمی 28% در طی تحصیل در رابطه با تحصیلات خود دوره ای را د رخارج از کشور به سر برده اند . این میزان در دانشگاههای هنر 21 درصد است که نمایانگر افزایشی حدود 2درصد نسبت به سال تحصیلی 98-1997 و حدود 8% نسبت به سال تحصیلی 97-1996 می با شد . درمورد فارغ التحصیلان مقطع اول میزان فارغ التحصیلان داخلی در سال تحصیلی 2000-1999 در دانشگاههای علمی حدود30% و در دانشگاههای هنر 25% است . در مورد مدارس عالی تخصصی در سال 2000-1999 میزان 34 درصد از فارغ التحصیلان در طی تحصیل دوره ای را در خارج از کشور پشت سر گذاشته اند . درسال تحصیلی 2001-2000، 1094 مورد کمک هزینه تحصیلی برای تحصیل در خارج از کشور ، بر حسب معیارهای اجتماعی ، و در مجموع به میزان 1920684 یورو ازائه شده است . این میزان نسبت به سال گذشته افزایش چیم گیری نداشته است ، اما در مجموع از سال 1995 به بعد افزایشی 40 درصدی را نشان می دهد . از طرف وزارت آموزش ، علوم و فرهنگ اکثر کمک هزینه ها تنها به منظور تحصیلات تکمیلی برای فارغ التحصیلان دانشگاهها و مدارس عالی تخصصی اتریش ارائه می شوند (برنامه های کارشناسی ارشد و یا دکتری در کشورهای غیر آلمانی زبان ) . در این زمینه در سال تحصیلی 2000-1999 میزان 2 میلیون یورو تخصیص داده شد . و یا به منظور کارآموزی د رسازمانهای بین المللی و فرا ملی در سال 2000-1999 به میزان 125000 یورو کمک تعلق گرفت . محبوبترین کشورها برای تحصیل کشورهای عضو اتحادیه اروپا ، امریکا و کانادا هستند . از سال تحصیلی 98-1997 تا 2000-1999با مجموع 12857 مورد اقامت درخارج از کشور ، دانشجویان اتریشی در چهارچوب برنامه های گوناگون با اهدای کمک هزینه مورد حمایت قرا رگرفتند . از این میزان 11991 دانشجو پیش از اتمام مقطع اول و 1658 دانشجو پس از فارغ التحصیلی کمک هزینه دریافت کرده اند. 97%  ازسفرهای خارج توسط دانشجویان دانشگاهها صورت می گیرد . یک چهارم این موارد سفرتوسط دانشجویان دانشگاه وین (29%) و نیز دانشوران رشته های علوم اجتماعی و اقتصادی (25%) از بیشترین کمک هزینه های اقامت د رخارج از کشور استفاده کرده اند .در زمینه تحصیلات در خارج ازکشور از سال تحصیلی 98-1997 افزایش اندکی در میزان موارد تحصیل در دیگر کشورهای اروپایی و چین به چشم می خورد. میزان موارد اقامتهای تحصیلی در کشورهای اروپای مرکزی و شرقی و نیز امریکای شمالی تغییری نکرده است .در مقایسه با سالهای 1995-1994 تا 97-1996 تعداد سفرهای تحصیلی خارجی دانشجویان اتریشی در چهارچوب برنامه های اعطای کمک هزینه تقریبا بدون تغییر مانده است .در سال تحصیلی 98-1997 تعداد دانشجویان اتریشی متقاضی کمک هزینه د رچهارچوب برنامه های اراسموس بالغ بر 2479 نفر می گشت که 5/65 درصد از آنها این کمک هزینه را دریافت کردند. درسال 2001/2000تعداد این دانشجویان به 3077 نفر افزایش یافته بودکه 3/62 %  از آنها موفق به دریافت کمک هزینه شدند . از سال 1999 تا 2001 د رچهارچوب برنامه های لئوناردو از 935 دانشجو و حمایت به عمل آمد . در چهارچوب طرح گسترش فرصت های نوین آموزشی و برنامه های درسی جدید د رحوزه آموزش حرفه ای در سال 2000و 2001 د رمجموع 18پروژه با هدایت اتریش با دریافت مبلغ 8/2میلیون یورو حمایت مالی شدند . برای مدت 2 تا 3 سال 14 پروژه نوآورانه از طرف اتحادیه اروپا کمک مالی دریافت کردند، که سه مورد از آنها برای حمایت از قابلیتهای زبانی و یکی برای راه اندازی یک شبکه فرا ملی بود.

بودجة آموزش عالی

دانشگاهها مؤسساتی دولتی هستند و تأمین بودجة آنها تقریباً مستقل از بودجة عمومی دولت صورت می‌پذیرد. بودجة موردنیاز و قوانین استخدامی دانشگاهها هر ساله توسط وزارتخانه صورت می‌پذیرد. قانون برنامه‌ریزی دانشگاهها UOG) مصوب 1993) بودجه‌بندی را برای دانشگاهها براساس وظایفشان پیش‌بینی کرده است. دانشگاهها بودجة ای کلی دریافت می‌کنند که با تغییر خدمات آموزشی و کارکرد آنها کمتر و یا بیشتر می‌شود. سرمایه‌گذاریهای عظیم دانشگاهی به صورت مجزا تأمین می‌شوند. این سیستم از سال 1998همچنین در مورد دانشگاههای هنر امروزی معتبر است و جزئیات اجرایی آن در سالهای بعد مشخص خواهد شد. در کنار تأمین دولتی هزینه‌ها، دانشگاهها علاوه براین منابع مالی جداگانه دیگری نیز دارند. دانشگاهها می‌توانند براساس استقلال نسبی خود به کسب درآمد بپردازند و یا به اجرای پروژه‌های تحقیقی سفارشی بپردازند و این درآمدها را به صورت هدفمند جهت انجام امور دانشگاه به مصرف برسانند. علاوه براین سهم عمده‌ای از موجودی صندوق گسترش تحقیقات علمی که از بودجة دولت تغذیه می‌شود، به دانشگاهها تخصیص می‌یابد. شهریه‌های دانشگاهی تاکنون در مورد دانشجویان خارجی رایج و معمول بودکه دانشگاهها در مورد این درآمدها به‌ طور مستقل رفتار می‌کردند.کمک هزینه‌های تحصیلی که از ترم زمستانی2002ـ2001 رایج شده، وظیفه دارند در مسیر تغییر سیستم دانشگاهها در آینده به عنوان درآمد خصوصی و منحصر به دانشگاهها در اختیار آنها قرار بگیرند. وظیفة تأسیس و نگهداری مؤسسات آموزش عالی در حوزة وظایف وزارت اقتصاد و کار و نیز سازمان املاک دولتی (BIG)اتریش که ساختمانهای دولتی را تأسیس و اداره می‌کند، می باشد. تصمیم دربارة تأسیس ساختمانهای جدید بر اساس توافق میان سه وزارتخانة آموزش، اقتصاد و دارایی و نیز دانشگاه مربوطه صورت می‌گیرد. تأمین مالی این امر توسط (BIG) به عبارت دیگر توسط بودجة دولت صورت می‌گیرد. ایالتها و شهرداریها نیز به طور جداگانه در مورد تأسیس بناهای مدارس عالی مشارکت می‌کنند. مالکان مدارس عالی تخصصی می‌توانند دولت و یا سایر اشخاص حقوقی و یا حقیقی (خصوصی) باشند. درحال حاضر دوره‌های تحصیلی موجود در مدارس عالی غالباً بر اساس یک سیستم معیار هزینه‌ها  توسط دولت تأمین می‌شوند.هزینة مجتمع دانشگاهی تحصیلات تکمیلی توسط کمکهای دولتی و منابع ایالتی ایالت اتریش سفلی و نیز شهریه‌های دانشجویی تأمین می گردد.  

منظور از عبارت بودجه، مدارس عالی آن‌ دسته از سرمایه های بودجة سالیانه دولت اتریش است که برای پوشش دادن به مخارج پرسنل، تجهیزات و ساختمانهای دانشگاهها وگسترش تحقیقات در مدارس عالی استفاده می شود. بودجة مدارس عالی در سال 2000 بالغ بر 6/30 میلیارد شیلینگ بود (به صورت برآورد)که نسبت به سال 1990 از رشدی 58 درصدی برخوردار بود. بخش هزینه های پرسنل از این بودجه در حدود 44 درصد بوده است. سهم این بودجه از کل بودجة سال 2000 رقم 9/3% را نشان میداد. سهم بودجة مدارس عالی از تولید ناخالص ملی 1/1 درصد بوده است. میانگین هزینه های هر دانشجوی مشغول به تحصیل در دانشگاهها در سال 2000 در دانشگاههای علمی 120000 شیلینگ، در دانشگاههای هنر در حدود 248000 شیلینگ و در مدارس عالی تخصصی 73700 شیلینگ بوده است.

کمک هزینه های آموزش عالی:

توسعه و ترویج آموزش در این حوزه شامل دو بخش مستقیم و غیرمستقیم می‌شودکه تا حد زیادی از منابع دولتی تأمین هزینه می‌شوند. خدمات توسعه‌ای غیرمستقیم از نیازهای اجتماعی مستقل هستند و از نقطه نظر مالی جزء بزرگترین بخشهای اقدامات توسعه‌ای دولتی بشمار میروند. از خدمات اجتماعی غیرمستقیم می‌توان از کمک هزینه‌های خانوار، بیمة وابسته به والدین.و بیمة مستقل، بیمة حوادث قانونی و نیز توجه و حمایت مالی نسبت به کودکان و بچه‌های دانشجویان نام برد. خدمات مستقیم که با توجه به قانون توسعه آموزش ارائه می‌گردند، سمت و سوی نیازهای اجتماعی و موفقیتهای تحصیلی دانشجویان را در خوددارند. منظور از نیازهای اجتماعی حقوق و درآمد دانشجویان و یا افراد تحت تکفل آنها می‌باشد. دانشگاهها امکانات توزیع و پخش کمک هزینه‌های اجرایی و تحقیقاتی وبویژه امکانات گسترش فعالیتهای دانشجویان موفق را از وزارت آموزش ,علوم و فرهنگ در یافت می کنند.

کمک هزینه های جابجایی دانشجویان

طرح اراسموس

ازسال تحصیلی 93/1992کمک هزینه های جابجایی دانشجویان از محبوبیت بسیاری برخوردار شده است همچنین در سال تحصیلی 03/2002 موارد درخواست این کمک هزینه ها 10% ا فزایش داشته است .     در میان دانشجویان انگلیس رتبه اول و فرانسه رتبه دوم را به عنوان محبوبترین کشورهای میزبان دارا هستند . به طور سنتی دانشگاهها و پس از آنها آکادمی های تعلیم وتربیت و آکادمی های اجتماعی بهترین امکانات را برای جابجایی دانشجویی عرضه می کنند.

ارزیابی تحصیلی

از دانشجویان امتحانات کتبی و شفاهی به عمل می‌آید. امتحانات نهایی بوسیلة هیأت امتحانات برگزار می‌گردد. مدارک دیپلم و پایان‌نامه‌های دکتری برای ارزیابی در نظر گرفته می‌شوند. تفاوت بین امتحانات از طریق قانون تحصیلات اعمال می‌گردد. قوانین و دستوراتی که بر دوره‌های تحصیلی مختلف اعمال می‌شوند، روشن‌کنندة نوع امتحان و تعداد دفعات امتحان در طی دورة تحصیلات می‌باشد. مربی (استاد دانشگاه) تصمیم می‌گیرد که در چه تاریخی از نیم ترم تحصیلی و با چه شیوه و روشی (امتحان کتبی یا شفاهی) دانشجویان ارزیابی گردند.قضاوت در مورد موفقیت دانشجو در یک درس ـ به استثنای دروس نظری ـ بر عهدة استاد می‌باشد. چه در دانشگاهها و چه در دانشگاههای هنر برای هر مقطع تحصیلی امتحان مربوط به آن برگزار می شود: در مقطع کارشناسی امتحان کارشناسی و در مقطع کارشناسی ارشد امتحان کارشناسی ارشد. برای برگزاری این امتحانات در قانون تحصیلات دانشگاهی مصوب سال 1997 سه شکل امتحان پیش بینی شده است:

امتحانات کمیسیونی برای تمام رشته‌ها

امتحانات تخصصی برای هر رشته تخصصی

امتحانات درسی برای هر بخش از دروس تخصصی

کمیته آموزشی در مورد اینکه کدام امتحان یا کدام سیستم در هر رشته تحصیلی استفاده شود تصمیم می گیرد. علاوه بر شرکت در امتحانات کارشناسی و کارشناسی ارشد ارائه یک پایان نامه کارشناسی یا کارشناسی ارشد نیزضرورت دارد. در تحصیلات دوره دکترا، مدرک اصلی اثبات کارایی دانشجو تز دکترا است. تحصیل با پشت سر گذاشتن امتحان شفاهی دوره دکترا پایان می یابد. برای نظام امتحانی در مدارس عالی حرفه ای مقررات مرکزی خاصی وجود ندارد. هر دوره آموزشی در مدارس عالی فنی ترتیب امتحانی خاص خود را دارد. تحصیل در تمام رشته های مدارس عالی فنی با انجام امتحان لیسانس پایان می یابد. این امتحان از یک پایان نامه و یک امتحان کمیسیونی تشکیل می شود. اساساٌ امکان تکرار هر امتحان که توسط یک ممتحن برگزار می شود برای هر دانشجو تا سه بار و در هر امتحان که توسط یک کمیته برگزار می شود دوبار است. پس از مرحله دوم تحصیلی، یکبار تمدید اضافه بر تعداد پیشین امتحانات مجاز خواهد  بود. در رشته های هنر امتحانات دیپلم را می توان تا سه مرتبه تکرار نمود.قبول نشدن در آخرین دور مجاز امتحانات باعث محرومیت از تحصیل می شود. ادامه تحصیل یا شروع به تحصیل مجدد این دانشجو در هیچ یک از دانشگاههای داخلی مجاز نمی باشد اما تغییر رشته در هر زمان امکان پذیر است. پشت سر گذاشتن موفقیت آمیز امتحانات می تواند همچنین در صورت  احتمال محرومیت از رشته جدید تحصیلی مد نظر قرار گرفته شود.در آکادمی مشاغل اجتماعی اصولا همان درستور العملها، آیین نامه ها و ابلاغیه هایی اعتبار دارند که در مورد مدارس حرفه ای استفاده می شوند. در مورد کارآموزی، دروس عملی و تمرینها فقط دو معیار قضاوتی وجود دارد: «موفقیت آمیز » و یا «بدون موفقیت».

در دروس نظری قضاوت علمی با انجام امتحان شفاهی ( امتحانی در مورد موضوع درس در طول ترم برای درس نظری مذکور) صورت می پذیرد. مقرارت مربوط به این مورد در قوانین آموزشی معین شده اند. تکرار دوباره امتحان شفاهی در صورت عدم موفقیت امکان پذیر است.

در سمینارها و کلاسهای حل تمرین کارآیی دانشجویان به طور مستمر و در طی تمام ترم مورد بررسی قرار می گیرد. (به صورت شفاهی، کتبی و عملی)

امکان اعتراض کتبی به نمره عدم قبولی نیز وجود دارد.در کالج ها اصولا همان دستورالعملها،آیین نامه ها و ابلاغیه هایی اعتبار دارند که در مورد مدارس حرفه ای استفاده می شوند ( قانون آموزشی مدارس، دستورالعملهای مربوط به ارزیابی در مورد کارائی علمی). سوالات امتحانی توسط معلمان معین می شود. از دیگر وظایف معلمان در کالج ها به عمل آوردن امتحانات و ارائه پیشنهاد در مورد سوالات امتحانی در زمینه امتحانات دیپلم کالج ها به شورای مدارس استان است.

قضاوت در مورد کارآیی عملی دانش آموز در هر ترم بر مبنای همکاری وی در کلاس درس و تشخیص کارایی وی از طریق شفاهی، کتبی و عیلی صورت می گیرد. امتحانات شفاهی در مورد مطالب درسی هر ترم می توانند در صورت تمایل دانش آموز و تشخیص معلم به عمل آیند. تکرار این امتحانات شفاهی امکان پذیر نمی باشد. در صورت عدم قبولی و یا عدم ارزیابی در یک ترم، امتحانات شفاهی در ترم بعد به عمل می آیند.

در پایان هر ترم، دانش آموز کارنامه دریافت می کند.

در کالج در پایان دوره تحصیلی امتحان لیسانس به عمل می آید.

در آکادمی های فنی-پزشکی و مامایی برای ارزیابی موفقیت تحصیلی در چهارچوب آموزش نظری در طی زمان تحصیلی امتحاناتی توسط کادر آموزشی ارائه دهنده دروس تخصصی مربوطه برگزار می شوند. در چهارچوب آموزش عملی ارزیابی مداومی در طول ترم به عمل می آید و در پایان هر سال تحصیلی کارنامه صادر می گردد. پس از به اتمام رساندن دوره تحصیلی یک امتحان لیسانس کمیسیونی توسط کمیسیون امتحانات به عمل میآید.

مؤسسات آموزش عالی علمی و هنری وظیفة اصلی آموزشی خود، یعنی آموزش مقدماتی حرفه‌ای را با ارائه دروس در مقاطع لیسانس و فوق‌لیسانس انجام می‌دهند. پس از آن به عنوان عالیترین درجة تحصیلی، تحصیل در دورة دکترا نیز امکان‌پذیر است. وظیفة فارغ‌التحصیلان این دوره در اصل تربیت و آموزش نسل بعد علمی خواهد بود. قسمت عمده‌ای از تحصیلات دورة دکترا به گونه‌ای سازمان یافته که در برگیرندة تمام گرایشهای مربوط به یک رشته باشد. بدین‌ترتیب مثلاً تمامی گرایشهای علوم طبیعی یک دکترای مشترک دارند. دورة دکترای فارغ‌التحصیلان دانشگاههای هنر مشترکاً با همکاری یک دانشگاه علمی برگزار می شود. ادامه تحصیل در دانشگاه از طریق شرکت دوره‌های آموزشی صورت می‌پذیرد. ساختار آمورشی تقریباً برای تمام رشته‌های تحصیلی به‌طور یکسان یا بسیار شبیه به هم برنامه‌ریزی شده است. تحصیل در مقطع کارشناسی حداکثر به دو مرحله تقسیم می‌شود. هر مرحلة تحصیلی با انجام امتحان نهایی که خود از تعدادی امتحانات مربوط به دروس تخصصی مختلف تشکیل یافته اتمام می‌یابد. اجازة شرکت در امتحان مدرک نهایی منوط به ارائه یک پایان‌نامه است. مرحلة دوم تحصیلی می‌تواند به منظور تخصصی‌شدن بیشتر به شاخه‌های تحصیلی متفاوت تقسیم ‌شود. دورة دکترا حداقل به مدت چهار ترم طول می‌کشد. این دوره با ارائة رسالة دکترا به عنوان مدرک اصلی سنجش کارایی علمی دانشجو و با انجام امتحانات شفاهی نهایی دراین دوره به پایان می‌رسد.از سال 1999 می‌توان دورة تحصیلی دانشگاهی را که به اخذ مدرک منجر می‌شود با پیشنهاد دانشگاه و موافقت وزارت مربوطه به دو مرحلة تحصیلی (کارشناسی و کارشناسی ارشد) تقسیم کرد این تقسیمات در حال حاضردر حال اجرا هستند. طول زمان تحصیلی تنها از جنبة کمترین حد مجاز آن معین شده است. در قوانین تحصیلی حداقل زمان قانونی تحصیل  در نظر گرفته شده که تنها در شرایط استثنایی قابل کمترشدن است. در مورد اکثر رشته‌های تحصیلی این حداقل شامل هشت ترم می‌شود، اما می‌تواند دوازده ترم یا بیشتر هم طول بکشد. اصولاً تجاوز از این حداقل مدت تحصیل نیز بصورت قاعده در آمده است. تحصیلات دانشگاهی دو مرحله‌ای با اخذ مدرک کارشناسی ارشد یا دکترا و تحصیلات سه مرحله‌ای با اخذ مدرک کارشناسی یا دکترا پایان می‌یابد.حداقل مدت زمان تحصیلی در یک مدرسة عالی حرفه‌ای با احتساب زمان تعیین شده برای پایان‌نامه بالغ بر سه سال می‌شود. تقریباً مدت زمان تحصیل در تمام مدارس عالی حرفه‌ای که سابقاً تأسیس شده‌اند چهار سال است.در نظرگرفتن دوره‌های کارآموزی مدت زمان تحصیل را طولانی‌تر می‌کنند. تحصیل با شرکت در امتحان پایانی اخذ مدرک به پایان می‌رسد که خود از پایان‌نامه و یک امتحان کمیسیونی تشکیل شده است. تحصیل در یک مدرسة عالی حرفه‌ای با اخذ مدرک دانشگاهی پایان‌ می‌یابد. این مدرک دانشگاهی برای ادامه تحصیل در مقطع دکترا در یک دانشگاه معتبر است. تحصیل در مقطع دکترا برای فارغ‌التحصیلان مدارس عالی حرفه‌ای دو ترم بیشتر از فارغ‌التحصیلان دانشگاهی طول می‌کشد.تحصیل در خدمات عالی فن‌آوری، پزشکی و مامایی سه سال طول می‌کشد که به سه‌ سال تحصیلی تقسیم می‌شود.

عدم قبولی در آخرین دور مجاز شرکت در امتحان منجر به محرومیت از تحصیل می شود. ادامه تحصیل و یا شروع به تحصیل مجدد (در همان رشته ) در دانشگاههای داخلی مجاز نمی باشد. البته تغییر رشته تحصیلی در هر زمان امکان پذیر است. پشت سر گذاشتن موفقیت آمیز امتحانات می تواند در امر محرومیت از تحصیل در رشته جدید مد نظر قرار گیرد.هر ترم در صورتی پشت سر گذاشته می شود که توانایی دانشجو در تمامی مواد درسی با توجه به کسب حداقل نمره که در قانون تحصیلی در نظر قرار گرفته شده، مثبت ارزیابی شود. ادامه تحصیل با وجود تعدادی مواد درسی که دارای ارزشیابی منفی ویا عدم ارزیابی بوده اند ممکن خواهد بود. ( جزئیات دستورالعمل ها در قوانین تحصیلی آمده است ). پیش شرط ارزیابی مثبت در یک درس، حضور دانشجو در کلاس، بر طبق حداقل زمان حضور که در قوانین تحصیلی در نظر گرفته شده، می باشد. پشت سر گذاشتن موفقیت آمیز دوره کارآموزی به وسیله صدور کارنامه گواهی می شود. در صورتیکه دوره کارآموزی با موفقیت پشت سر گذارده نشود، باید با انجام یک شغل تجربی که از نظر ارزشی با کارآموزی برابر باشد تکرار شود.تعدادی از معلمان آکادمی به عنوان مشاور آموزشی در نظر گرفته شده اند. این معلمان در صورت تقاضای دانشجویان در مورد انتخاب واحد، تعیین دوره آموزش و امتحان لیسانس یا مسائل دیگر اطلاعات لازم را در اختیار دانشجویان قرار می دهند

.اشتغال دانشگاهیان

لازمه فارغ التحصیل شدن از یک دانشگاه لزوما مجوز اشتغال را به همراه نخواهد داشت. در صورتیکه برای استخدام در قسمتهای دانشگاهی مجوز قانونی اشتغال لازم باشد، این مجوز به جز در رشته دامپزشکی با یک دوره آموزشی ارتقائی بدست می آید. ( برای مثال در شغلهای پزشکی، دبیری، قضاوت و غیره ) امکان تحصیل به عنوان دانشجوی مهمان، ارتباط با مؤسساتی که در زمینه اشتغال فعالیت می کنند و همچنین کارآموزی تحت نظارت در این مؤسسات، اشتغال فارغ التحصیلان این آکادمی ها را تسهیل می نماید. کار کردن بر روی پروژه های عملی و کارهای تجربی و همچنین کارآموزی اجباری حرفه ای که در زمینه های فنی برای آموزش دانشجویان در نظر گرفته شده، زمینه اشتغال آسانتر فارغ التحصیلان کالج را فراهم      می کند. با مطابقت گرایشهای تحصیلی نیازهای روز بخش صنعت، تجربه کاری این فارغ التحصیلان نیز حاصل می شود.با سهمی که تمامی گروههای حرفه ای نامبرده امروزه در چهار چوب تحصیلات دانشگاهی در زمینه آموزش عملی در حوزه مؤسسات درمانی و دیگر گرایشهای مربوط به بهداشت ایفا می کنند، تبدیل دانش نظری آنان به تجربه شغلی و از این طریق ورودشان به دنیای کار ممکن خواهد شد.

گستردگی جغرافیایی مراکز آموزش عالی

از نقطه نظر تاریخی و قدمت دانشگاهها در اتریش، در وین و گراتس متمرکز شده‌اند. در پنج دانشگاه علمی و سه دانشگاه هنر موجود در پایتخت به استثنای چند مورد جزئی کلیة رشته‌های علمی و هنری ارائه می‌شودکه بیش از یک سوم رشته‌های دایر شده می‌شود. براساس رشته‌های ارائه شده و از نظر گستردگی به ترتیب: شهرهای گراتس، سالزبورگ، اینسبروک، لینتس و کلاگن‌فورت یعنی 7 مرکز ایالت از کلیة 9 مرکز ایالت مراکز دانشگاهی به حساب می‌آیند. ارائه و وجود مدارس عالی تخصصی و دوره‌های تحصیلی آن از دانشگاهها گسترده تر و محلی‌تر است.

تحقیقات آموزشی

اسناد مربوط به کلیه پروژه های اجرا شده در اتریش در حوزه تحقیقات و توسعه آموزشی، در نشریة دوسالانه ( تحقیقات آموزشی در اتریش ) منتشر می گردد. وضعیت فعلی تحقیقات آموزشی در اتریش بصورت کلی در فعالیت های زیر مشخص می گردد :‌

مشارکت در تحقیقات آموزشی

مشارکتهای بین‌المللی

اتریش به طور مداوم در پروژه های تحقیقاتی IEA شرکت می کند و نتایج آن در سطح ملی برای اقدامات تضمینی کیفیت آموزشی به کار می روند. همچنین به تازگی نتایج پروژه TIMSS  

(دومین پژوهش بین المللی علوم و محاسبات ) که یک پژوهش در مورد مقایسة بین المللی بازده ها و عملکردها بود ؛ منتشر گردید. مدارس بخش دوم مرحلة دوم تعلیمات عمومی در اتریش در پروژة یاد شدة طرحIEAشرکت نمودند. هدف آن ها در این بود که دانش های عمومی و تخصصی مربوطه را ارتقاء بخشند. نتایج به دست آمده برای این بخش آموزشی بیشتر منفی بودند. ( بر اساس نتایج مربوطه در بخش آموزش ابتدایی و بخش اول آموزش ثانویه موقعیت اتریش در یک سوم ابتدایی قرار داشت ) ؛ چنانچه در نتیجه – بر اساس یک تجزیه و تحلیل اولیه – تصمیم گرفته شد ؛ اقداماتی برای بهبود ساختار این بخش ها صورت گیرد. در نتیجة یک تجزیه و تحلیل تکمیلی که نتایج تحقیق مقایسه ای بین المللی را به صورت کلی تائید می کرد ؛ در سال تحصیلی 2001/2000 یک تحقیق ابتکاری( بنام IMST2 - نوآوری های جدید در آموزش ریاضیات ؛ علوم و آموزش های فنی ) آغاز گردید که باید بر پایة موفقیت طرح های پروژه ای و نیز استقبال مدارس مربوطه از این طرح در سه سال آینده تحصیلی گسترش و توسعه یابد.

طرح‌‌های پژوهشی در چارچوب( OECD سازمان توسعه و همکاریهای اقتصادی)

اتریش در طرح پژوهش OECD نیز شرکت می کند ؛ که در آن با کمک ابزار پژوهش شناخته شده بین المللی، هر سه سال بازده دانش آموزان 15تا 16 ساله در زمینه های خواندن ؛ ریاضیات و علوم طبیعی مورد سنجش قرار می گیرد. سایر کاربردهای این ابزار پژوهشی و نیز نتایج مقایسه بین المللی در این طرح مشابه طرح هایTIMSS وPOP3  می باشد. اتریش همچنین در چارچوب پروژةCERI  )مرکز تحقیق و نوآوری آموزشی) متعلق به OCED در پژوهش های مختلفی شرکت دارد. این فعالیت های پژوهشی بر حول موضوعاتی چون خود مختاری و استقلال مدارس ؛ کیفیت آموزش و مدرسه و مسائل اقتصادی آموزشی متمرکز شده اند. سمینارهای منطقه ایOECD/CERI برای کشورهای آلمانی زبان در دورة زمانی متوالی 1995/97/99 به موضوع ( یادگیری در جامعه ای باز و پویا ) پرداخته اند و کانون این تحقیق در سالهای مذکور به ترتیب به سمت نقش مدرسه ؛ به سمت نقشها و وظایف نوین برای مدیریت مدارس و نظارت بر مدارس و نیز راه بردهای جدید کنترل منظم گرایش یافته است. پژوهش های تحقیقی در چارچوب برنامه های اتحادیه اروپا نیز اجرا می شوند : توسعه پتانسیل نیروی انسانی ؛ فاکتورهای هدایت کننده ؛ بهبود مبانی علمی، اقتصادی واجتماعی در همکاری با سایر کشورهای اتحادیه اروپا (EU). حمایت های مالی این پروژه ها از سوی منابع متفاوتی صورت می گیرد. پروژه های بزرگ (IEA) تا حد زیادی از جانب صندوق پژوهشی اتریش و اکثر پروژه های دیگر تقریبا به صورت کامل از جانب وزارت آموزش ؛ علوم و فرهنگ مورد حمایت مالی قرار می گیرند. اجرای پروژه ها بخشی توسط موسسات و یا گروه های پژوهشی دانشگاهی و بخشی نیز توسط مرکز توسعه آموزشی (ZSE) صورت می‌گیرد.

فعالیت های تحقیقی- آموزشی در سطح ملی

بخش بزرگی از تحقیقات آموزشی به موضوعاتی همچون گسترش استقلال مدارس ؛ اقتصاد آموزشی(توسعه مدل های اقتصادی ؛ رشد تعداد دانش آموزان ؛ تاًمین مالی آموزش و تاًمین مالی مدارس ؛ تجزیه و تحلیل مخارج و هزینه ها )، رسانه‌ها و تکنولوژی‌های نوین، آموزش مؤثر در عرصه‌های زندگی و تضمین کیفیت آموزشی، تعلق دارد که در سال‌های خیر دارای اهمیت فوق‌العاده‌ای شده‌اند. پروژةQ.I.S )کیفیت در مدارس) که در ماه سپتامبر 1996 آغازگردیده از پائیز سال 1999 در آدرس اینترنتی(http://ww.q.is.at  در دسترس قرار دارد.

در راستای توسعه کیفی در مدارس، کشور اتریش در سال تحصیلی 98/1997 با 5 مدرسه در پروژة اتحادیة اروپا (EU) بنام (ارزیابی کیفیت آموزش و مدرسه) شرکت نمود. هدف این پروژه روشن نمودن لزوم و مزیت‌های ارزیابی کیفی برای تمام مراجع تصمیم‌گیری سیاست آموزشی و فعالان حوزه آموزش و نیز گسترش همکاری‌ها و تبادل اطلاعات و تجربیات در داخل اتحادیه اروپا بود. این پروژه به تازگی به پایان رسیده است و با دقت در نتایج، نکات مثبتی بچشم می‌خورد که از یک سو تجربیات بین‌المللی کسب شده مثبت ارزیابی می‌گردد و از سوی دیگر بعنوان یکی از ابتکارات در اتحادیه اروپا برای توسعه پروژه‌های شاخص اروپایی به شمار می‌رود (که از جانب ریاست دولت اتریش نیز مورد پشتیبانی قرار گرفت(.

فعالیت‌ها در این زمینه به شدت ادامه دارد. در تاریخ ژوئن 2000 درکنفرانس عمومی وزارت آموزش سندی مرتبط در این زمینه ارائه گردید. تاکنون در نتیجه این ابتکارات کشور اتریش، از جانب اتحادیه اروپا ابتکارات کیفی متعددی اجرا گردیده‌اند. یک نقطه عطف موضوعی که پروژه‌های آموزشی بسیاری در حال حاضر حول این محور در جریانند و یا در حال برنامه‌ریزی هستند؛ موضوع ارزیابی سیستم آموزشی بطورکلی و جامع است (بعنوان مثال چشم‌انداز سیستم آموزشی). در این زمینه در حال حاضر مسئله اصلی مورد بحث در بسیاری از کشورهای اتحادیه اروپا این است که نسبت هزینه‌های بالای دولت در بخش آموزش با بازده این بخش در چه سطحی قرار دارد و چگونه میتوان این امکانات مادی را بصورت اقتصادی‌تر و موثرتری بکار گرفت. علاوه بر این چالش‌های مورد نقد در توسعه آموزش، در چارچوب طرح‌های بزرگ نظرسنجی مورد تجزیه و تحلیل قرار می‌گیرند. بعنوان مثال می‌توان از نظرسنجی‌های یک موسسه تحقیقاتی نظرسنجی (که به صورت دوره‌ای صورت می‌گیرد) درباره دیدگاه‌ها و طرح مشکلات مردم در بخش آموزش (رضایت از خدمات ارائه شده؛ وجهه شغل معلمی؛ سطح آگاهی‌ها در مورد توسعه‌های مهم صورت گرفته در بخش آموزش و غیره) نام برد. که در آن در قالب متغیر و متفاوت موضوعات و چالش‌های موجود در جدیدترین بخش‌ها مشخص می‌گردند. تحقیقات آموزشی در بخش مدارس عالی بصورت مجزا در موسسات دانشگاهی مرتبط با رشته‌های مورد تحقیق، در دانشگاه سابق علوم آموزشی و تربیتی کلاگن فورت و مؤسسات علمی - آموزشی سازمان های اجتماعی انجام می پذیرد.

چارچوب اروپایی بخش آموزش

ابتکار الحاق ابعاد اروپایی آموزش در برنامه های آموزشی

قانون بنیادی آموزش اتریش یعنی  قانون برنامه ریزی آموزشی ؛ در بند 2 ( وظایف مدارس اتریش ) از وابستگی اروپایی تعریف و تمجید می کند : آنها ( جوانان ) باید به این اظهار نظر مستقل و فهم اجتماعی برسند که تفکرات سیاسی و جهان بینی های دیگران را با دید باز بپذیرند و قادر به سهیم شدن در زندگی اقتصادی و فرهنگی اتریش ؛ اروپا و کل جهان باشند و در اجرای وظایف صلح دوستانه و بشر دوستانه نسبت به کل بشریت همکاری داشته باشند. بعد اروپایی قضیه از طریق اصل آموزشی ( آموزش و پرورش سیاسی ) در تمامی دروس جریان پیدا کرد. محتوای بخشنامه مربوط بدین شرح است : عمده هدف آموزش و پرورش سیاسی عبارتست از تربیت کودکان برای آگاهی یافتن از اتریشی با بنیان دموکراتیک ؛ تفکر اروپایی و صراحت جهانی که از درک و فهم نسبت به مشکلات موجود بشریت ناشی می شود. در برنامه های آموزشی دروسی مانند جغرافی و تاریخ وضعیت حاضر یکپارچگی اروپا مورد توجه قرار گرفته است. از این رو بعد اروپایی آموزش در برنامه آموزشی امروزه درس جغرافی و اقتصاد کلاس هشتم در مجموعه ای به این نام تدریس می گردد. ( اروپای ما )

عناوین سرفصل های این درس عبارتند از : آشنایی با تنوع جغرافیایی اروپا به کمک عکس و نقشه

- جمع آوری و استفاده از اطلاعات جغرافیایی و اقتصادی مربوط به نقاط و کشورهای مختلف اروپا بدست آوردن صراحت در مقابله با مشکلات موجود در اروپا به عنوان مشکلات اتریشی و اروپایی

- مناظر دیدنی اروپا

- زندگی در شرایط متفاوت سیاسی ؛ اجتماعی و اقتصادی اروپا

چارچوب اروپایی بخش آموزش

ابتکار الحاق ابعاد اروپایی آموزش در برنامه‌های آموزشی

مشارکتهای بین ‌مدرسه‌ای و مبادله دانش‌آموز

در سال های گذشته مبادله دانش آموزان  و مبادلة نوجوانان و نیز پروژه های دانش آموزی بین المللی و گردهمایی های جوانان از رشد زیادی برخوردار شده اند. در اصل این امر در سایه اقتصاد بین المللی ؛ سادگی و راحتی در امکانات فنی ( بعنوان مثال هزینه پائین حمل و نقل ) و تکنولوژیهای نوین ارتباطی تاثیر گذار بوده است.کشورهای اروپایی روز بروز یکدیگر نزدیکتر می شوند بخصوص با باز شدن مرزهای کشورهای اروپای مرکزی و شرقی این روند یکپارچگی سریعتر شده است. تماسها و روابط روبه رشد بین ملتها و فرهنگها نه تنها موجب بین المللی شدن و جهانی شدن آموزش و پرورش میشود بلکه باعث تعامل بین فرهنگها و شناخت فرهنگها می شود. رشد آگاهی ها در مورد تاثیر متقابل فرهنگ یک ملت با سایر فرهنگها ؛ نسبی دانستن فرهنگ خودی و خود محوری ؛ غلبه بر ترس از دیگران و رشد قدرت و توانایی عمل کردن در شرایط ترکیب فرهنگها ( زندگی در شرایط اختلاط فرهنگها ).وزارت آموزش ؛ علوم و فرهنگ اتریش دفاتر خدماتی را و تعاونی برای معلمان ؛ اولیاء و دانش آموزانی که علاقمند به مشارکت های بین مدرسه ای و برنامه های تبادلات دانش آموزی هستند، دایر کرده است. با توجه به نیازها امکانات متنوعی در حوزه روابط بین المللی ارائه می شوند.

مبادله کلاسی دانش آموزان

دستور العمل تشکیل کلاس های اتریش، تعداد معینی از روزها را برای تشکیل چنین دوره های چند روزه ای پیش بینی کرده است. بعنوان مثال در مقطع کلاس پنجم تا کلاس هشتم دوره های چند روزه را تا نسبت حداکثر 28 روز کاری می توان تشکیل داد. در کلاس های نهم تا دوازدهم ( یا سیزدهم )به ازای هر سال6 روز کاری پیش بینی شده است. شرکت کردن 70 درصد دانش آموزان کلاس اجباری است. اگر این مقدار کفایت نکرد ؛ بخصوص در مورد شرکت در برنامه های اتحادیه اروپایی ؛ اولیای درجه یک مدرسه می توانند در چارچوب امکانات مالی و پرسنلی موجود از کلاس نهم با افزایش این مقدارتا 15 روز کاری موافقت کنند. تصمیم گیری درباره هدف ؛ محتوا ؛ مدت و دستور العملهای اجرایی دوره های چند روزه، وظیفه کمیسیون اجتماعی مدرسه ( شورای کلاس و شورای مدرسه ) می باشد. به عبارت دیگر مدرسه بطور مستقل تصمیم می گیرد چه برنامه هایی را اجرا کند ( بعنوان مثال هفته های ورزشی ؛ هفته های تحقیقاتی و یا مبادله دانش آموز).

همکاریهای دانش آموزی

تعداد روز افزونی از دانش آموزان اتریشی برای تبادل اطلاعات ( بعنوان مثال درباره فرهنگ خودی و یا موضوعات ویژه ای همچون حفظ محیط زیست ) مشغول برقراری ارتباطات طولانی ( یکساله و بیشتر ) با مدارس خارجی هستند. بواسطه همکاری های بین مدرسه ای به مرکز بین المللی فرهنگها ماموریت داده شد تا بعنوان مرکز اطلاعاتی ؛ مشاوره ای و خدماتی در خدمت معلمین علاقمند باشد. از سال 1990 علاقه شدیدی برای برقراری همکاری های بین مدرسه ای با کشورهای اروپای مرکزی و شرقی ایجاد شده است. این اقدامات از جانب وزارت آموزش ؛ علوم و فرهنگ از نظر مالی نیز حمایت می شوند. فعالیت های مبادلاتی اکثراً به صورت هفته های تحقیقی انجام می شوند. در این مورد، کیفیت آموزش در روابط مدرسه ای بین المللی باید در صدر توجه  قرار گیرد. بنا براین برنامه های دید و بازدید ؛ برنامه های ورزشی مشترک و غیره باید فعالیت های مشترک درسی بیشتری را با محتوای یاد گیری و آموزش بین تمدن ها و فرهنگها باعث شود. پروژه های آموزشی اروپایی در چارچوب برنامه (Comenius)  از اهمیت ویژه ای برخوردارند.

مبادله انفرادی دانش آموز

در این حوزه وزارت آموزش ؛ علوم و فرهنگ با سازمان هایی که برنامه های مختلفی را ارائه می دهند همکاری می کند. در این طرح دانش آموزان سنین  15 تا18 سال امکان می یابند برای مدتی ( سه ماه – یک ترم – یک سال ) به مدرسه ای در خارج بروند. دورة مدرسة زبان خارجی که حداقل 5 ماه و حداکثر یک سال به طول می انجامد در اتریش بعنوان یکی از دوران موفق تحصیلی بحساب می آید ( البته برگزاری امتحانات اجباری نیست ) بعنوان مثال در اتریش برنامه های زیر ارائه می شوند :

برنامه سفر خارجی یا سفر سالیانه امکان تحصیل در یک مدرسه عالی بمدت یک سال را در یکی از 55 کشور اروپایی و غیر اروپایی فراهم می کند. شرکت کنندگان در این برنامه در این مدت نزد خانواده هایی در کشور میزبان زندگی می کنند. در چارچوب برنامه های نیم سالی دانش آموزان میبایست در مدت بین ماه های از ژانویه تا جولای و یا از جولای تا ژانویه در یکی از کشورهای نیمکره جنوبی به مدرسه بروند و در این مدت نزد خانواده ای در کشور میزبان زندگی کنند. در چارچوب برنامه های ثلثی، دانش آموزان اتریشی یک ثلث از سال تحصیلی ( سه ماه ) را به مدرسه ای در یک کشور اروپایی دیگر می روند و نزد خانواده ای در آن کشور زندگی می کنند. دانش آموزان خارجی نیز برای همین منظور به مدت سه ماه به اتریش می آیند. وزارت آموزش ؛ علوم و فرهنگ از برنامه های تبادل دانش آموزی با اطلاع رسانی حمایت میکند،  همچنین این وزارت خانه شرکت کنندگان در این طرح را که خانواده هایشان توانایی پرداخت کلیه هزینه های برنامه را ندارند مورد حمایت مالی قرار می دهد. دانش آموزان بسیاری برای تقویت زبان های خارجی خود مدت 2تا 3 هفته را در کشورهایی همچون انگلستان ؛ ایرلند ؛ فرانسه ؛ اسپانیا یا ایتالیا می گذرانند. در این مدت آن ها معمولا یک دوره زبان را می گذ انند و یا در خوابگاه و یا با پرداخت هزینه نزد خانواده های میزبان زندگی می کنند. این نوع از ارتباطات شخصی نیز توسط سازمان های خصوصی انجام می پذیرد. به دستور وزارت آموزش ؛ علوم و فرهنگ وظیفه ایجاد ارتباطات برای دوستیهای نامه ای به عهده مرکز بین المللی تمدنها گذارده شده است. برای تغییر این مبادلات از سطح ارتباطات موقتی و کوتاه مدت به همکاری های دنباله دار و مداوم و با کیفیت و فراتر از مرزها وزارت آموزش ؛ علوم و فرهنگ ابتکار بخرج داد و پروژه های تحقیقاتی ابتدایی را ایجاد کرد که برای مدرسه ها نوعی راهبر و راهنما بحساب می آیند. 

آموزش بزرگسالان

نکته با اهمیت در وضیعت سیستم آموزش بزرگسالان در اتریش این است که، دولت مؤسسات آموزش بزرگسالان را ایجاد نکرد، بلکه این مؤسسات تقریباً بطور کامل جزء ابتکارات بخش خصوصی بودند و از جانب گروه های اجتماعی گردانده و حمایت می شدند.این مؤسسات و گروهها عبارتند از  انجمن های مذهبی، سازمانهای کارگری و کارفرمایان، احزاب سیاسی و اتحادیه های علمی و فرهنگی. این گروههای اجتماعی خود اهداف، سازماندهی و برنامه های مؤسسات آموزشی را مشخص می کنند.تقریباً از همان قرن هیجدهم در مدارس به اصطلاح صنعتی و فنی نه تنها جوانان  تحت آموزش بودند، بلکه صنعتگران و کار فرمایان نیز روزهای یکشنبه تحت آموزش قرار می گرفتند. این دوره های آموزشی از قرن نوزدهم بصورت مدارس شبانه اداره می شدند.طرح اصلاحاتی شخصی به نام آرماند فرایهر فون دومرایشر (در سال 1875) بیشتر ایجاد دوره و کلاس برای سر کارگرها، ناظران کارگرها و نیز کارفرمایان کارگاههای کوچک را پیش بینی کرده بود. شرط پذیرش در این دوره های 2 تا 4 ترمی تجربه کاری بود.پس از جنگ جهانی دوم فعالیت روز افزون مؤسساتی که دوره های آموزشی و تکمیلی را تشکیل میدادند بالا گرفت (بعنوان مثال مؤسسات آموزشی در سطح همکاریهای اجتماعی، مدارس عالی ملی )

با قانون برنامه ریزی مدارس در سال 1962 امکان دستیابی بزرگسالان به دوره های آموزش عالی از نظر قانونی نیز فراهم آمد (قانون « تحصیلات ثانویه »)

درسال1997، این شیوه های آموزشی در یک «قانون آموزشی مدارس برای شاغلین» با توجه به برنامه ریزی آموزش و پرورش بصورت قانونی نیز تنظیم و تعیین گردید.

کمیته های تصمیم گیری

مبنای توزیع منابع دولتی در این بخش قانون گسترش آموزش بزرگسالان و کتابخانه های ملی میباشد. از طرفی گسترش این بخش در گرو حمایت مالی اتحادیه ها و مؤسسات آموزش بزرگسالان است و تنها اشخاص حقوقی که دفاترشان در داخل کشور است و فعالیتهای غیر انتفاعی دارند و به کارهای آموزشی مداوم و مرتب مشغول هستند بعنوان گیرنده کمکهای توسعه ای شناخته می شوند. مجموعة مؤسسات آموزشی بزرگسالان که در سطح اتریش شناخته شده اند از اولویت ویژه ای برخور دارند. همچنین تا کنون مراکز زیر شناخته شده اند:

- اتحادیه های کاری اجتماعات کارگری خانه های آموزش اتریش

- موسسة گسترش مشاغل اتریش

گروه کارگاههای آموزشی اتریش

- مجتمع آموزشی بزرگسالان کاتولیکی اتریش

- اتحادیة کتابخانه های اتریش

- اتحادیة مدارس عالی ملی اتریش

- موسسه گسترش اقتصاد وابسته به اتاق بازرگانی اتریش

- انجمن آموزشی اتحادیه های کارگری اتریش

- انستیتوی آموزشهای تکمیلی  کشاورزی و روستایی (توسعه آموزش  های روستایی ) ایالتی

تحصیلات عالیه

10 سازمان یاد شده در سال 1972 متحد و یکپارچه شده و کنفرانس آموزش بزرگسالان اتریش (KEBO)را تشکیل دادتد. آنها خود را اجتماعی مستقل در رابطه با برگذاری گردهمایی وهمکاری بامؤسسات آموزش بزرگسالان اتریش می دانند.

- کمیته تصمیم گیری، تأمین هزینه های مدارس حرفه ای مخصوص شاغلین

تا آنجا که تحصیلات در این بخش در مدارس دولتی صورت بگیرد، دولت هزینه های مربوط خدمات و پرسنل را بر عهده دارد. اگر آموزش توسط مؤسسات خصوصی صورت بگیرد ( که اداره کنندگان آن معمولاً نمایندگان اجتماعی هستند ) بخشی از هزینه های موجود را می توان از محل مساعدتهای مؤسسات دولتی تأمین کرد. راه دوم گسترش این بخش بر اساس  قانون یاد شده  دریافت و ادارة مؤسسات دولتی آموزش بزرگسالان توسط دولت است که بعنوان مراکز ارائه خدمات به اتحادیه ها و مؤسسات مسئول در امر آموزش بزرگسالان و بخش کتابخانه های ملی فعالیت می کنند. این مؤسسات مراکز دولتی توسعه هستند که در تمامی ایالتها بجزی  فورآرلبرگ و وین ایجاد شده اند. در فورآرلبرگ و وین مراکز مستقل آموزشی ملی وجود دارند. موسسة ملی آموزش بزرگسالان سن ولفگانگ امکان تحصیل و ادامه تحصیل افرادی را که در مراکز مختلف آموزش بزرگسالان و مؤسسات  آموزشی و فرهنگی فعال هستند فراهم می آورد. مهمترین شیوة توسعه توسط دولت برای سازمانهای آموزشی بزرگسالان حمایت مستقیم مالی است. دولت در بخش آموزش بزرگسالان سالانه درحدود 5/11 میلیارد شیلینگ هزینه می کند.کلیة اتحادیه های اتریش در کنار کمک مالی ثابت سالیانه (مبلغ پایه) همچنین مبلغی را برای اجرای پروژه های مشخص و معین دریافت

می‌کنند (توسعة پژوهش) مبلغ قابل توجهی نیز توسط ایالتها و بخشداریهای اتریش در اختیار آنها قرار میگیرد.در وزارت آموزش، علوم و فرهنگ دو بخش در حوزة آموزش بزرگسالان مسئول هستند. این بخشها بعنوان دستگاههای اداری در سطح  ملی فعالیت دارتد. در هفت ایالت نیز (بجز فورآرلبرگ و وین ) مراکز خدماتی تابع و وابسته در حوزة آموزش بزرگسالان و نیز موسسة ملی آموزش بزرگسالان فعالیت دارند.

· آموزش بزرگسالان در اتریش علاوه بر این توسط مراکز زیر گسترش می یابد:

· وزارت اقتصاد و کار

· وزارت تأمین اجتماعی و نسلها

· وزارت زراعت و جنگلداری، محیط زیست و امور آبها

حوزه های آموزش بزرگسالان

محدودة آموزش بزرگسالان کاملاً گسترده است. بر اساس سیستم اداری و گروههای اداره کننده محدوده های زیر قابل تشخیص هستند:

خدمات آموزشی مدارس عمومی

در این بخش دبیرستانها و دبیرستانهای اقتصاد وجود دارند. این مدارس عالی آموزش عمومی برای شاغلین به امتحانات نهایی ختم می شوند. از سال 1986 امتحاناتی برای صدور مدرک مورد قبول برای شرکت در دانشگاهها برگزار می شود که برای اشخاص فاقد دیپلم نیز امکان ثبت نام در دانشگاه البته در تعداد محدودی از رشته ها را فراهم می سازد.

خدمات آموزشی مدارس حرفه ای

برای کسانی که 17 سال تمام دارند، دوره های تحصیلی مختلفی مشابه سیستم آموزشی رایج،  ولی بصورت خاص ارائه می شود. از شرایط دیگر پذیرش در این دوره ها داشتن مدرک قبولی کلاس هشتم و نیز به پایان رساندن دوره آموزش حرفه ای می باشد. مراکزی که مدرک آموزش عالی تری نسبت به آموزش اولیة شغلی ارائه میدهند تحت عنوان « سیستم آموزشی ثانویه » نامیده می شوند.در بیشتر موارد از « سیستم آموزشی متوسطه » برای شرکت در امتحانات نهایی و کسب دیپلم و بدین ترتیب اجازه ورود به مدارس عالی استفاده می شود ( البته از سال 1986 اشخاص فاقد «دیپلم» می توانند با گذراندن امتحان ورودی دانشگاهها امکان راهیابی به رشته های محدود موجود در مدارس عالی را بدست آورند) با اجرای امتحان  نهایی حرفه ای که از سال 1997 اجرا گردید امکان کسب اجازه ورود به مدارس عالی وجود دارد. با این حال این امتحانات هچگونه التزامی برای استخدام و اشتغال بوجود نمی آورند. تعداد زیادی از این دوره ها جهت گسترش و عمق بخشیدن به استعدادها و توانایی هایی اشخاص دارای تحصیلات حرفه ای فارغ التحصیل شده، بخصوص در بخش فنی میباشند. در حال حاضر طرحهای آزمایشی با موضوعات آموزش مکاتبه ای نیز در حال اجرا هستند.

خدمات آموزشی دانشگاهها  / کالجها / آکادمیها

دانشگاهها دوره های تحصیلی تکمیلی و نیز دوره های کارآموزی عالی را برای فارغ التحصیلان ارائه میدهند. علاوه بر اینها  این دانشگاهها وظایف فراهم سازی و برگزاری امتحان معتبر برای صدور مجوز شرکت در دوره های عالی را نیز بر عهده دارند، که در سطح وسیع توسط سازمانهای آزاد آموزش بزرگسالان  اجرا می گردد.

·کالج ها

کالج های افراد شاغل در حوزه های فنی/حرفه ای، بازرگانی و نیز اقتصادی و اجتماعی موجود هستند.

طول دوره تحصیل: 3 تا 6 ترم

·آکادمیها

آکادمیهای مشاغل اجتماعی برای افراد شاغل

این آکادمیها اکثراً بصورت مدارس شبانه اداره می شوند

خدمات آموزشی مراکز بازار کار (AMS  )

قانون گسترش بازار کار ( AMFG ) برنامه های زیادی را برای ادامه تحصیل، تکمیل تحصیلات، دوره های کارآموزی و فراگیری استعدادها و تخصصهای نوین فراهم کرده است. اهداف اصلی این برنامه های توسعه ای عبارتند از: بیکاران، زنان، معلولین، خارجیان، مهاجران، گروههای بحران زده و مددجویان اجتماعی.سرویس خدمات بازار کار (AMS ) علاوه بر این دوره های فشرده کارگران متخصص را ایجاد کرده در این دوره ها و افراد بالای 20 سال در یک دورة آموزشی شبانه روزی1ساله برای ادامة تحصیلات تخصصی خود آماده میشوند. این دوره ها با سفارش (AMS ) تا حد بالایی توسط ارائه دهندگان بیرون سازمانی و نیز مؤسسة توسعة اشتغال و مؤسسات توسعة اقتصادی وابسته به اتاقهای بازرگانی اجرا می شوند.

خدمات آموزشی نمایندگان گروههای اجتماعی

اتاقهای کارگری وکارمندی وانجمن اتحادیه های کارگری دوره های آموزشی حرفه ای را اجرا می کنند. اتاقهای کارگری همچنین اداره کنندة مدارس عالی ملی، مدارس آموزش مربیان کارگاهی و سایر مدارس مربوط به شاغلین میباشند. مؤسسات توسعة اقتصادی، سازمانهای آموزشی اتاقهای اقتصادی و بازرگانی را تشکیل می دهند. اتحادیة صنعتگران اتریش نیز مؤسسات آموزشی تکمیلی را اداره می کند.

خدمات آموزشی مراکزآموزش بزرگسالان (KEBO  )

اتحادیه های مستقل مسئول در بخش آموزش بزرگسالان یکپارچه شده وKEBO   را تشکیل دادند. این اتحادیه ها تحصیلات آموزشی عمومی و همچنین حرفه ای و شغلی را ارائه میدهند.

خدمات آموزشی بخش خصوصی ( تجاری )

این خدمات درحوزه اقتصاد خصوصی، بازاری با بیش از 1000 شرکت خدماتی را تشکیل و توسعه داد. در این بخش مدارس اعطا کننده دیپلم وجود دارد دوره های ( آماده سازی برای شرکت در امتحانات نهایی، مؤسسات زبان، ارائه دهندگان دوره های برنامه نویسی الکترونیکی، مراکز آموزش مدیریت و راهبری، مؤسسات آموزش اقتصاد کارگاهی و غیره) مؤسسات اداره شده توسط بخش خصوصی همچنین دوره های آموزشی ثانویه را ارائه میدهند، اما صلاحیت برگزاری امتحانات این دوره ها را ندارند.

خدمات آموزشی  مدارس مکاتبه ای

انجمن تحصیلات مکاتبه ای اتریش در سال 1970  برای گسترش و توسعه بخش آموزش مکاتبه ای تشکیل گردید. مدارس مکاتبه ای در کنار برگزاری دوره های آموزشی و شغلی و همچنین دوره های کارآموزی و آماده سازی سیستم آموزشی ثانویه را ارائه میدهند (مدرک پایانی راهنمایی، امتحان نهانی دانش آموزان میهمان، امتحان  و آزمون استخدامی )

خدمات آموزشی دانشگاههای مکاتبه ای

در سال 1991مرکز دانشگاهی آموزش مکاتبه ای در دانشگاه لینتس ایجاد شد که پنج مرکز دانشگاهی در وین، لینتس،برگنتس،اشتایر و سالفلدن به این مرکز وابسته اند. این مرکز آموزش مکاتبه ای با دانشگاه مکاتبه ای هاگن آلمان همکاری دارد.این مرکز عضو انجمن پوششی«اتحادیة مکاتبه ای اروپا » موسوم به (EADTU)میباشد.در این رابطه در وین و لینتس مراکز آموزشی اروپایی تأسیس شدند و با دانشگاه اوپن(Open University) انگلستان همکاری می کنند.بنابراین دراتریش این امکان وجود دارد که هم دردانشگاه مکاتبه ای هاگن رشته ای را انتخاب کرد وهم ازطریق مرکزآموزشی اروپایی (EuroStudy Center) دردانشگاههای مکاتبه ای اروپا مانند دانشگاه اوپن انگلستان مشغول به تحصیل بود.

اهداف آموزشی

آموزش بزرگسالان و ادامه تحصیل حرفه ای باید در راستای یک آموزش دائم، فراگیری دانشها و تواناییها و نیز توانایی و آمادگی تصمیم گیری و عمل همراه با مسئولیت پذیری و بسط استعدادهای شخصی را به عنوان هدف مد نظر داشته باشد. این شیوه باید منتهی به کسب دانشها، آمادگیها، توانایهای تکمیلی و شایستگی های اجتماعی گردد، که باعث گسترش اشتغال و قدرت عملی در جامعه می شود. نخستین هدف پیش بینی شده در قانون گسترش بازار کار از گسترش آموزش شاغلین تأمین و تضمین فرصتهای شغلی از طریق گسترش آموزشهای نهادینه شده مطابق با سیستم آموزشی و نیز کسب شایستگی ها و توانایی ها با شرکت در دوره های آموزشی در چهارچوب آموزش و ارتقاء سطح دانش در بازار کار و بدین ترتیب جلوگیری از رشد بیکاری میباشد.

· اهداف مدارس آموزش حرفه ای ویژه افراد شاغل

این مدارس اهداف ذکر شده در بند 3-5 را مد نظر دارند بعبارت دیگر آنها نقش گسترش آموزشهای  تخصصی دراشخاص دارای مدرک آموزش حرفه ای را ایفا می کنند.مدارس وکلاسهای مهارتی بخصوص نقش آماده سازی را برای شرکت در امتحانات مهارتی  ایفا می کنند. هدف آموزشی در مدارس و دوره های استادکاری، توانایی در راهیابی به کارکردهای متوسطه مدیریتی و نیز امکان دستیابی به توانایی برگزاری دوره های آ‎موزشی برای کارآموزان درکارگاهها میباشد.این مدارس منتهی به امتحانات نهایی و دیپلم می شوند و بدین ترتیب جواز تحصیل در دانشگاهها و نیز جواز اشتغال بحساب می آیند.آموزشها بر اساس دستورالعمل شماره43/95 شواری اروپا در تاریخ 20ژولای 1995در راستای آموزشهای تکمیلی درکلیة کشورهای عضو بصورت یکسان ارائه می شود.

· اهداف کالج های ویزه افراد شاغل

این کالج ها وظیفه دارند به فارغ التحصیلان مدارس عالی امکانات آموزشی را برای دوره های بالاتر فنی-حرفه ای و یا اقتصادی و آکادمیهای بازرگانی جهت تکمیل دانشهای قبلی آنها  ارائه دهند  بندهای c73 و  c75 و  c77  قانون برنامه ریزی آموزشی. این دوره ها با برگزاری امتحان دیپلم پایان می پذیرند. در چهار چوب طرح مؤسسات عالی آموزش فنی کالج ها بعنوان شیوة آموزش مقطعی با سایر شیوه ها یکپارچه و ادغام شده اند.

· اهداف  آکادمیهای مشاغل اجتماعی ویژه افراد شاغل

آکادمی مشاغل اجتماعی وظیفه دارد بر اساس سیستم آموزشی مدارس عالی، دانش و توانایی مورد نیاز برای مشاغل بالاتر در حوزة مشاغل اجتماعی را انتقال و ارائه دهد.” ( بند 79 قانون برنامه ریزی آموزشی) این دوره های آموزشی به امتحان دیپلم منتهی می شوند. فارغ التحصیلان این رشته ها تحت عنوان حمایتی «‌ دیپلمة مشاغل اجتماعی » نامیده خواهند شد.

پذیرش تحصیلی

بطور کلی خدمات ارائه شده در بخش آموزش بزرگسالان اتریش برای عموم قابل دسترسی میباشد، با اینحال دوره های معین و برنامه های آموزشی به اطلاعات و دانش قبلی مرتبط نیاز دارند و یا برای گروههای مشخص ایجاد شده اند بعنوان مثال: مهاجران، بیکاران، جوانان فاقد تخصص، زنان و غیره. شرایط ورود به مدارس شاغلین داشتن مدرک قبولی کلاس هشتم، داشتن 17 سال تمام و نیز به پایان رساندن دورة آموزش شغلی و یا وارد شدن بتازگی فرد در بازار کار. این مدارس مخصوص شاغلین اکثراً بصورت شبانه اداره می شوند، تا شرکت در این کلاسها با ساعات کار روزانه هماهنگ بوده و تداخل نداشته باشد.

· شرایط پذیرش در مدارس ویزه شاغلین

داشتن مدرک قبولی کلاس هشتم، داشتن حداقل 17 سال تمام، به پایان رساندن دورة آموزش

برای دوره های آموزشی مشاغل اجتماعی تا حدودی سقف سنی بالاتر و یا شرایط خاص پذیرش شرط میباشند.

· شرایط پذیرش در حوزة فنی-حرفه ای

داشتن حداقل 17 سال تمام، به پایان رساندن دورة آموزش شغلی مربوط ( بعنوان مثال گذراندن امتحان پایان دوره، مدرسه تخصصی ) و یا پشت سر گذراندن دورة کارآموزی آمادگی.

در چهار چوب پروژه مرکز آموزش فنی عالی برای شاغلین، با توجه به آموزشهای مقدماتی، ورود به سطح مربوطه – و بدین ترتیب به ترم بالاتر – امکان پذیر می شود.

· شرایط پذیرش در حوزه بازرگانی

داشتن حداقل 17 سال تمام، به پایان رساندن دورة آموزش شغلی

· شرایط پذیرش در حوزه اقتصادی

داشتن حداقل 17 سال تمام، به پایان رساندن دورة آموزش شغلی و داشتن حداقل 2 سال سابقه کاری در تخصص مربوطه

· شرایط پذیرش در دوره های کارآموزی پایه 

داشتن مدرک مدرسه تخصصی، داشتن شغل مرتبط با رشته و تخصص، پشت سرگذراندن دورة کارآموزی آماده سازی در رشته یکسان  و مشابه و یا مدرک مدرسه استادکاری در رشته مرتبط با واحدهای درسی اضافی.

· شرایط پذیرش در مؤسسات عالی زراعت و جنگلداری 

انجام موفق کلیه وظایف در مدارس آموزش عمومی، دارا بودن حداقل 2 سال سابقه عملی در رشته زراعت و جنگلداری و یا پشت سر گذراندن موفق 2مقطع از یک مدرسة تخصصی چند سالة زراعت و جنگلداری.

· شرایط پذیرش در کالج های ویزه افراد شاغل

پشت سر گذراندن امتحانات نهایی  و یا داشتن دیپلم از یک مدرسه عالی، پشت سر گذراندن امتحان مجوز ورود به دانشگاه و یا امتحانات نهایی حرفه ای

· شرایط پذیرش در آکادمیهای مشاغل اجتماعی

پشت سر گذراندن امتحانات نهایی  و یا داشتن دیپلم از یک مدرسه عالی، پشت سر گذراندن امتحان مجوز ورود به دانشگاه و یا امتحانات نهایی حرفه ای و یک امتحان سنجش شایستگی و تخصص تعدادی از دوره های آموزشی مخصوص معلولان نیز برگزار می شوند.

مراکز آموزشی

مؤسسة ملی آموزش بزرگسالان سن ولفگانگ (BIfEB ) از سال 1956 یکی از مؤسسات وابسته به وزارت آموزش میباشد. مؤسسة (BIfEB ) بر اساس اهداف مورد نظر دولت در آموزش بزرگسالان موظف است توسعه مداوم و نیز کیفی و ساختاری را در کار آموزش صورت دهد. وظایف محوله به ایت موسسة عبارتند از:

· در توسعه و اجرای برنامه های آموزشی جهت تربیت همکاران شاغل در بخش آموزشهای تکمیلی، بخش کتابخانه ها، بخش فرهنگی و بخش مشاغل اجتماعی فعال هستند.

· توسعة ( تکمیلی ) ‌شیوه های آموزشی، مواد درسی و امکانات رسانه ای متناسب با بزرگسالان

· کارهای بنیادین در بخش  آموزش بزرگسالان

· اطلاع رسانی و مشاوره در مسائل مربوط به آموزش بزرگسالان

· همکاری فرا منطقه ای و فرا ملی در داخل و خارج چهارچوب سنتی و رایج آموزش بزرگسالان

· آماده سازی زیر بنای مؤسسه برای اجرای سایر برنامه های آموزشی.

طرح های آموزشی

طرح سقراط GRUNDTVIG

GRUNDTVIG 1  (پروژه‌های مشارکتی اروپایی) : از میان 388 طرح اولیه در سطح اروپا در تاریخ اول نوامبر 2000 تعداد 117 طرح به مرحله قرارداد نهایی در تاریخ اول مارس 2001 رسیدند. 9 طرح که توسط موسسات اتریشی اجرا شده بودند و نیز 17 طرح که موسسات اتریشی‌ها در اجرای آن همکاری داشتند به مرحله اجرا رسیدند. در سطح اروپا تنها 50 درخواست اجرای پروژه اجازه موافقت دارند. لیست نتایج نهایی هنوز از جانب کمیسیون اروپا منتشر نشده است.

GRUNDTVIG 2) )همکاری‌های آموزشی : از تاریخ اول مارس 2001 همکاری‌های آموزشی شروع بکار کرده‌اند. 30 موسسه درخواست صادر کرده‌اند. 12 موسسه بعنوان موسسات هماهنگ کننده و 18 موسسه همکار و شریک بوده‌اند. در مرحله انتخاب در کل اروپا بالاخره 22 طرح مورد موافقت قرار گرفتند.

(GRUNDTVIG 3 )کمک‌های مجزا : از تاریخ اول مارس 2001 کمک هزینه‌های مربوط به اقدامات تحصیلات عالی و کارآموزی در چارچوب آموزش بزرگسالان اجرا گردیدند. متأسفانه تنها 2 درخواست رسیده است و جای امیدواریست تا پایان مهلت اول نوامبر 2001 تعداد درخواست بیشتری برسد. عملیات اطلاع‌رسانی بخوبی اجرا گردیده است.

 (GRUNDTVIG 4 )شبکه‌ها : از میان 164 درخواست صادر شده تا تاریخ اول نوامبر 2000 در سطح اروپا تعداد 117 طرح به مرحله‌نهایی در تاریخ اول مارس 2001 رسیدند. 112 درخواست از میان آنها اجرا شد. 11 طرح که موسسات اتریش بعنوان همکار در آنها مشارکت داشتند در این میان بودند که اجرا گردیدند.

2016-02-18_124853.jpg

2016-02-18_140245.jpg