چهارمین نشست میز مدیریت و رهبری اثربخش با موضوع «بازاندیشی در نظام راهبری آموزش عمومی؛ واکاوی ریشه‌های تضعیف مدارس دولتی در ایران» با حضور جمعی از صاحب‌نظران و فعالان حوزه تعلیم و تربیت برگزار شد. در این نشست، ابعاد مختلف حکمرانی آموزش عمومی، نقش مدرسه در تحقق عدالت آموزشی و ضرورت بازنگری در سازوکارهای مدیریتی و برنامه‌ریزی برای ارتقای کیفیت آموزش مورد بحث و بررسی قرار گرفت.
به گزارش روابط عمومی و امور بین‌الملل سازمان پژوهش و برنامه‌ریزی آموزشی؛ چهارمین نشست میز مدیریت و رهبری اثربخش با همکاری اندیشکده دانا و پژوهشگاه مطالعات آموزش و پرورش برگزار شد. در این نشست، دکتر حیدر تورانی استاد تمام مدیریت آموزشی پژوهشگاه مطالعات آموزش و پرورش، علیرضا کربلایی‌میرزا معاون دبیرستان البرز و نماینده مدیران و معلمان در شورای عالی آموزش و پرورش و دکتر محمد آذین پژوهشگر حوزه تعلیم و تربیت، دیدگاه‌ها و پیشنهادهای خود را درباره راهبری آموزش عمومی، جایگاه مدارس دولتی و راهکارهای بهبود نظام تعلیم و تربیت ارائه کردند. اجرای این نشست را دکتر سیدمحمدحسین حسینی مدیر گروه مبانی برنامه درسی پژوهشگاه مطالعات آموزش و پرورش بر عهده داشت.
دکتر حیدر تورانی در بخش نخست نشست، با ارائه دیدگاه‌های پژوهشی خود درباره حکمرانی آموزش عمومی، بر ضرورت توجه به سازوکارهای بنیادین تصمیم‌گیری و نقش الگوهای ذهنی مدیران و راهبران آموزشی در شکل‌گیری سیاست‌ها تأکید کرد. وی با اشاره به اهمیت نگاه کلان به نظام تعلیم و تربیت، بازاندیشی در معماری نهادی و شیوه‌های راهبری آموزش را زمینه‌ای برای تقویت جایگاه مدرسه و ارتقای نقش آن در توسعه سرمایه انسانی، عدالت اجتماعی و پیشرفت پایدار کشور دانست.
تورانی همچنین بر اهمیت بررسی مسائل آموزش عمومی از منظری فراتر از راهکارهای اجرایی روزمره تأکید کرد و توجه به پیوند میان سیاست‌گذاری، ساختارهای مدیریتی و واقعیت‌های مدرسه را برای دستیابی به راه‌حل‌های اثربخش ضروری دانست.
در ادامه، علیرضا کربلایی‌میرزا با تمرکز بر تجربه‌های میدانی آموزش و پرورش، به تبیین جایگاه معلم، مدرسه و خانواده در تحقق اهداف نظام تعلیم و تربیت پرداخت. وی با تأکید بر اهمیت منزلت حرفه‌ای معلمان و نقش نیروی انسانی توانمند در کیفیت‌بخشی به آموزش، توجه به تربیت همه‌جانبه دانش‌آموزان و پیوند دادن آموزش با نیازهای واقعی زندگی را از موضوعات مهم این حوزه برشمرد.
دکتر محمد آذین نیز در ادامه نشست، دیدگاه‌های خود را درباره نقش نهادهای تخصصی در شناخت و حل مسائل آموزش عمومی ارائه کرد. وی با تأکید بر ضرورت ارتباط مستمر میان پژوهش، سیاست‌گذاری و تجربه‌های میدانی مدارس، بر اهمیت مسئله‌محوری، مسئولیت‌پذیری، همکاری میان نهادهای مرتبط و بهره‌گیری از ظرفیت معلمان، مدیران و خانواده‌ها در بهبود فرایندهای آموزشی و تربیتی تأکید کرد.
در این نشست، موضوعاتی همچون تقویت ارتباط میان مدرسه و محیط اجتماعی، طراحی راهکارهای متناسب با نیازهای واقعی دانش‌آموزان و توجه به ارزیابی اثربخشی برنامه‌ها نیز مورد توجه قرار گرفت.