حجتالاسلام محسن عباسی ولدی، مؤلف بسته تربیت و یادگیری «از من تا خدا» پایه هفتم، با تشریح مبانی و رویکردهای حاکم بر تألیف این اثر گفت: در طراحی جدید تلاش شده است آموزش دینی به فرایندی تربیتی تبدیل شود؛ فرایندی که بتواند میان مفاهیم دینی، زندگی و تجربه واقعی دانشآموز ارتباط برقرار کند.
به گزارش روابط عمومی و امور بینالملل سازمان پژوهش و برنامهریزی آموزشی؛ حجتالاسلام محسن عباسی ولدی مؤلف بسته تربیت و یادگیری «از من تا خدا» در دوره آموزش تأمین مدرس بسته تربیت و یادگیری نونگاشت «از من تا خدا» پایه هفتم، اظهار کرد: یکی از آسیبهایی که ممکن است در آموزش دینی اتفاق بیفتد، تبدیل شدن دین به یک درس در کنار سایر درسهای مدرسه است؛ در حالی که انتظار از آموزش دینی، صرفاً انتقال مجموعهای از اطلاعات و دریافت پاسخ در آزمون نیست.
عباسی ولدی ادامه داد: اگر دانشآموز مطالب دینی را بیاموزد و حتی بتواند به پرسشهای مختلف پاسخ دهد، اما این آموختهها نتواند در زندگی او نقشآفرین باشد، نمیتوان گفت هدف تربیتی محقق شده است. هدف آن است که باورهای دینی دانشآموز بهگونهای شکل بگیرد که در طول زندگی بتواند به عنوان نقطه اتکای انگیزشی او برای انتخاب و عمل مورد استفاده قرار گیرد.
وی با اشاره به همین رویکرد افزود: در «از من تا خدا» تلاش شده است دین از قالب یک درس صرف خارج شود و مفاهیم دینی به گونهای ارائه شوند که دانشآموز بتواند نسبت میان آنها و مسائل، دغدغهها و تجربههای زندگی خود را درک کند.
از حفظ مطالب به فهم و ارتباط
عباسی ولدی، دومین تحول مورد توجه در تألیف این بسته را تغییر در روش آموزشی عنوان کرد و گفت: وقتی رویکرد ما از آموزش به تربیت تغییر میکند، دیگر نمیتوان سقف انتظار از دانشآموز را حفظ کردن مطالب دانست. در رویکرد جدید، روش از حفظ کردن به سمت فهم و ارتباط حرکت کرده است.
وی توضیح داد: دانشآموز باید بتواند با مطالب از نظر ذهنی، قلبی و حسی ارتباط برقرار کند. حتی اگر دانشآموز نتواند تمام مطالب را به صورت محفوظ بازگو کند، اما بتواند با مفهوم ارتباط برقرار کند و آن را در زندگی خود ببیند، این ارتباط میتواند در مسیر تربیت دینی ارزشمند باشد.
مؤلف «از من تا خدا» با اشاره به تجربههای جدید آموزشی در سایر حوزههای درسی اظهار کرد: امروز در آموزش بسیاری از دروس تلاش میشود دانشآموز با محتوای آموزشی ارتباط برقرار کند و آن را صرفاً به عنوان مجموعهای از اطلاعات نبیند. در آموزش دینی نیز لازم است شیوه ارائه مطالب به گونهای باشد که دانشآموز با مفاهیم ارتباط برقرار کند و احساس کند این مفاهیم با زندگی او نسبت مستقیم دارند.
نقش ویژه معلم در رویکرد جدید
عباسی ولدی با اشاره به سومین محور تحول در این بسته، یعنی تغییر در قالب آموزشی، برای نقش معلم جایگاهی ویژه قائل شد و گفت: در رویکرد جدید، حساب ویژهای روی معلم باز شده است؛ زیرا تحقق تربیت دینی صرفاً با تغییر متن کتاب امکانپذیر نیست و معلم حلقه اصلی ارتباط میان محتوای آموزشی و دانشآموز است.
وی با اشاره به نقش ارتباط چهرهبهچهره در فرایند تربیت افزود: با وجود گسترش فناوریهای ارتباطی و شبکههای اجتماعی، ارتباط مستقیم میان معلم و دانشآموز همچنان از ظرفیتهای مهم تربیتی است. دانشآموز ساعتهای قابل توجهی از روز خود را در مدرسه و در ارتباط با معلم سپری میکند و این فرصت میتواند در تحقق اهداف تربیتی مورد استفاده قرار گیرد.
مؤلف «از من تا خدا» با بیان اینکه شرایط ارتباطی نسل جدید با گذشته تفاوت اساسی پیدا کرده است، اظهار کرد: توسعه ابزارهای ارتباطی، شبکههای اجتماعی و فضای مجازی، شیوه ارتباط نسل جدید با جهان پیرامون را تغییر داده است. بنابراین در چنین شرایطی، ارتباط تربیتی نیز نیازمند بازاندیشی است و معلم باید بتواند از فرصت ارتباط مستقیم خود با دانشآموز برای ایجاد ارتباط مؤثر با مفاهیم دینی بهره بگیرد.
عباسی ولدی در پایان تأکید کرد: تغییر رویکرد از آموزش به تربیت، حرکت از حفظ کردن به سمت فهم و ارتباط و توجه ویژه به نقش معلم، از مهمترین مبانی شکلگیری «از من تا خدا» است و شناخت این مبانی میتواند به مدرسان و راهبران استانی کمک کند تا در اجرای این بسته، صرفاً به انتقال محتوای کتاب اکتفا نکنند و هدف تربیتی آن را نیز دنبال کنند.